Stopień zwłóknienia wątroby w zapaleniu wątroby typu C

Share Tweet Pin it

Zwłóknienie wątroby jest odpowiedzią organizmu na niszczenie hepatocytów w przewlekłym wirusowym wirusowym zapaleniu wątroby typu C. Proces patologiczny charakteryzuje się proliferacją tkanki włóknistej w miejscu zniszczonych komórek. Na początku choroby zjawisko to jest ochronne, co pozwala przywrócić strukturę wątroby.

W miarę postępu zapalenia wątroby zwłóknienie staje się nieodwracalne, a funkcja wątroby stopniowo zanika. W przypadku wystąpienia czynników niekorzystnych rozwój zwłóknienia stopnia 3 z wirusowym zapaleniem wątroby typu C występuje w ciągu 10 lat od momentu zakażenia.

Pacjent z WZW typu C 4 ma bardzo niski wskaźnik przeżywalności. Jest to spowodowane ciężkimi niszczącymi zmianami prowadzącymi do naruszenia funkcji odtruwającej wątroby.

Etiologia

Zwłóknienie wątroby trzeciego stopnia powoduje przetrwanie wirusa zapalenia wątroby typu C. Czynnikiem sprawczym jest przedstawiciel rodziny flawiwirusów zawierających RNA. Naukowcy rozróżniają kilka sposobów przenoszenia choroby:

  • Droga pozajelitowa. Wirus rozprzestrzenia się za pomocą produktów krwiopochodnych, poprzez urządzenia stomatologiczne, nożyczki do manicure, igły do ​​tatuażu.
  • Ścieżka seksualna jest bardzo rzadko realizowana.
  • Pionowa ścieżka zakażenia charakteryzuje się infekcją dziecka od chorej matki.

Patogeneza

Wirusowe zapalenie wątroby typu C charakteryzuje się przewlekłym przebiegiem. Okres inkubacji trwa 6 miesięcy. Zmiany w budowie wątroby zaczynają powstawać średnio 5-10 lat po zakażeniu. Zwłóknienie wywołane wirusem zapalenia wątroby typu C jest utajone do momentu wystąpienia niewydolności wątroby.

Proces uszkodzenia wątroby wynika z działania autoimmunologicznego. Głównym powodem zniszczenia komórek wątroby jest cytoliza immunologiczna, która pojawia się w wyniku działania zabójczych komórek T na zakażone wirusem hepatocyty.

Zwłóknienie powstaje przez aktywację komórek gwiaździstych, są one również nazywane komórkami Ito, sinusoidalnymi, lipocytowymi. W zdrowej wątrobie komórki te są w stanie uśpienia. W przypadku uszkodzenia hepatocytów komórki Ito są aktywowane. W tym przypadku przypominają one strukturę miofibroblastów. Jeśli proces uszkodzenia wątroby jest nieznaczny, komórki sinusoidalne umierają po apoptozie po zakończeniu procesów regeneracji.

Ale w przypadku przewlekłego zapalenia wątroby, gdy dochodzi do ciągłego niszczenia hepatocytów, lipocyty zaczynają wytwarzać fibrogeniczne cytokiny. Mechanizmy regulacji między czynnikami włóknistymi i antyfibrotycznymi są zaburzone. Kolagen gromadzi się w przestrzeni między hepatocytami, zakłócając procesy wymiany między krwią a elementami wątroby. Liczba komórek wątroby jest zmniejszona, włóknista tkanka rośnie, funkcja stopniowo zanika.

Ciekawy fakt. Ponad 150 milionów ludzi na świecie nosi wirus zapalenia wątroby typu C. Każdego roku odnotowuje się ponad 350 000 zgonów spowodowanych tą chorobą.

Istnieją 4 etapy powstawania zwłóknienia wątroby:

F0 - brak patomorfologicznych zmian w wątrobie na tle zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu C.

F1 - z badaniem histologicznym określa się niewielkie rozszerzenie dróg w portalu, podczas gdy fibroblasty nie są określane wizualnie. Powstaje zwłóknienie wrotne i okołowrotne. Pierwszy etap zwłóknienia jest odwracalny, ale niemożliwe jest zdiagnozowanie go za pomocą dostępnych metod badawczych.

F2 - umiarkowana ilość tkanki łącznej jest obecna w preparatach, a kanały portalu są znacznie rozszerzone. W mikropreparacie wizualizowane są septa port-portal. Proces jest odwracalny, ale są też problemy z diagnozą.

F3 - tworzenie się septy portowo-centralnej występuje w wątrobie. Etap powstawania zwłóknienia nazywany jest - mostem. Pośród tkanki wątrobokomórkowej występuje duża ilość zwłóknienia. Nie można odwrócić procesu. Pomaganie pacjentowi ma na celu spowolnienie procesu złuszczania wątroby.

F4 - marskość wątroby. Zwłóknienie 4 klinicznie objawia się niewydolnością wątroby. Większość wątroby jest zastąpiona tkanką łączną. W preparatach histologicznych definiowane są fałszywe lobule. Lek na tym etapie jest przepisywany w celu utrzymania czynności wątroby.

Pomiędzy każdym z etapów trwa średnio 5 lat. Czynniki, które pogarszają rokowanie i zwiększają szybkość tworzenia się zwłóknienia wątroby:

  • Nadużywanie alkoholu i narkotyków.
  • Dysfunkcje diety.
  • Zakażenie wirusem przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B.
  • HIV.

Zgodność z dietą i problem zdrowotny wydłuża życie pacjentów przez 20-30 lat.

Objawy

W początkowych stadiach zwłóknienia wątroby klinicznie nie objawia się w żaden sposób. Skargi na takich pacjentów są nieobecne, a ogólny stan jest zadowalający. Wraz z postępem choroby zaczyna pojawiać się stałe uczucie zmęczenia, osłabienia, zwiększonego zmęczenia. Pacjenci zaczynają zauważać zwiększoną wrażliwość skóry i nawet po niewielkim urazie tworzą siniaki.

Wraz ze wzrostem septa tkanki łącznej, skargi rosną coraz bardziej. W przypadku zwłóknienia stopnia 3 ilość blizn w wątrobie staje się tak duża, że ​​dekompensacja jego funkcji stopniowo się rozwija. Choroba charakteryzuje się powolnym postępem. W badaniach klinicznych stwierdzono, że pierwsze dolegliwości u tych pacjentów występują około 7 lat po rozpoczęciu procesu patologicznego.

Sekwencja rozwoju objawów zwłóknienia:

  • Splenomegalia (znaczne zwiększenie objętości śledziony)
  • Zwiększone ciśnienie w żyle wrotnej. Występuje w postaci puchliny brzusznej, hemoroidów, żylaków przełyku.
  • Powstawanie objawów hipersplizmu. Z powodu zakłócenia normalnego funkcjonowania śledziony następuje zmiana w fizjologicznym składzie krwi. U takich pacjentów stężenie hemoglobiny zmniejsza się, spada poziom leukocytów i płytek krwi.

Diagnostyka

Działania diagnostyczne w celu wykrycia zwłóknienia mogą stwarzać pewne trudności dla lekarza. W większości przypadków zwłóknienie przebiega bezobjawowo, więc rozpoznanie go we wczesnym stadium jest prawie niemożliwe. Jeśli oceniasz objawy, wówczas obecność zmian w wątrobie najczęściej powoduje dolegliwości ogólne, szybkie zmęczenie i skłonność do siniaków.

W większości przypadków takie skargi nie są traktowane poważnie przez pacjentów. Pacjenci w takich sytuacjach wiążą swój stan z niedoborem witamin i niedoborem mikroelementów. Kiedy patologiczny proces zaczyna się rozwijać, na pierwszy plan wysuwają się bardziej poważne objawy, które mogą znacznie obniżyć jakość życia pacjenta.

Podstawowe metody instrumentalnych badań nad zwłóknieniem wątroby:

  • Ultradźwięki to metoda oparta na wykorzystaniu ultradźwięków, która pozwala na wysoki stopień wizualizacji narządów wewnętrznych. Dzięki ultradźwiękom można ocenić stan wątroby, jelit, pęcherzyka żółciowego, dróg żółciowych. Również za pomocą tej metody badania możliwe jest ustalenie skrawków miąższu wątroby w największym stopniu poddanych zwłóknieniu.
  • Esophagogastroduodenoscopy - odnosi się do metod endoskopowych, w tym do stosowania specjalnych instrumentów optycznych. Istotą procedury jest to, że pacjent połyka specjalną długą rurkę, która ma kamerę na swoim dystalnym końcu. Kiedy ta rurka przechodzi przez narządy przewodu pokarmowego, możliwe jest oszacowanie stanu błony śluzowej i utrwalenie obecności patologicznych formacji.
  • Tomografia komputerowa jest jedną z najnowocześniejszych metod diagnostycznych, umożliwiającą ocenę struktury wątroby i identyfikację obszarów stwardnienia rozsianego. Dodatkowo, dzięki specjalnej funkcji urządzenia, okazuje się, że tworzy on komputerowy model 3D badanych narządów.
  • Biopsja. Istotą tej metody jest pobranie materiału biologicznego za pomocą specjalnej igły. Biopsję należy wykonać pod kontrolą badania USG. Umożliwi to większą kontrolę nad procesem i zmniejszy prawdopodobieństwo urazu innych struktur narządów. Po przeprowadzeniu manipulacji próbka biologiczna zostaje poddana badaniu histologicznemu, po czym lekarz laboratoryjny przedstawia swoje wnioski dotyczące obecności lub braku zmian w miąższu wątroby.

Konieczne jest rozważenie odrębnych specjalnych metod badań, które zostały specjalnie opracowane w celu oceny stopnia zmian włóknistych w wątrobie.

Fibrotest - badanie krwi, którego charakterystyka pozwala ocenić obecność lub nieobecność zwłóknienia wątroby. Dzięki specyficznym obliczeniom możliwe jest również określenie stopnia zaawansowania transformacji tkanki łącznej miąższu wątroby.

Ten test ma kilka podgatunków, które dla wygody zostały podzielone na dwie główne:

  • Test Fibro / Acti. Pozwala ujawnić obecność zwłóknienia, a także stopień jego aktywności.
  • Fiber Max. Składa się z całego zestawu testów, łącznie, dostarczając pełnej informacji na temat obecności zwłóknienia, jego aktywności, a także domniemanej etiologii.

Fibrotest jest wskazany dla pacjentów cierpiących na przewlekłą postać wirusowego zapalenia wątroby. Badanie to należy przeprowadzać co najmniej raz w roku. Potrzeba Fibrotestu nie zależy od skuteczności terapii antywirusowej.

Fibrotest musi być wykonywany przez wszystkich pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby, mających zwiększoną masę ciała. Osoby otyłe mają zwiększone ryzyko rozwoju niealkoholowego stłuszczeniowego zapalenia wątroby (tłuszczowa hepatoza), co może pogorszyć już poważny stan pacjenta.

Fibrotest polecany jest osobom cierpiącym na alkoholizm i często spożywającym napoje alkoholowe.

Zalety fibrotest w porównaniu z metodą badania histologicznego:

  • Niska inwazyjność. Rdzeniem badania fibrotycznego jest rutynowe badanie krwi, natomiast biopsja jest dość skomplikowaną procedurą, która może prowadzić do poważnych powikłań.
  • Biopsja obejmuje zlokalizowane gromadzenie materiału biologicznego. Jeśli nie ma oznak zwłóknienia w wycofanej części wątroby, wynik analizy będzie ujemny. Nawet doświadczony chirurg, który jest dobrze zorientowany w tej patologii, może "tęsknić" i wystawiać nieautentyczną diagnozę. W tym samym czasie, badanie fibro-testowe jest bardziej dokładne, co pozwala ustalić rozproszone, a nie miejscowe uszkodzenie miąższu.
  • We wczesnych stadiach zwłóknienia fibrotest jest dokładniejszy. Dzięki niemu nawet niewielkie zmiany w funkcjonowaniu wątroby mogą być udokumentowane, bez obecności znaków patomorfologicznych.
  • Jest to priorytetowa metoda badawcza w obecności przeciwwskazań do biopsji.

FibroScan jest nowoczesnym i nieinwazyjnym urządzeniem służącym do diagnozowania stopnia rozwoju zwłóknienia. Procedura skanowania wątroby za pomocą instrumentu nazywa się elastografią. Zasada działania narzędzia diagnostycznego opiera się na różnicy między elastycznością miąższu wątroby a tkanką włóknistą. Czujnik urządzenia jest zainstalowany w przestrzeniach międzyżebrowych po prawej stronie. Urządzenie wysyła impuls do wątroby i fal ultradźwiękowych. Specjalny program na komputerze analizuje fluktuacje odpowiedzi.

Im gęstsza tkanka wątroby, tym wyraźniejsze jest uderzenie odwetowe. Nie mniej niż kilkanaście pomiarów jest pobranych z różnych stron wątroby. Podano średni wskaźnik, który charakteryzuje stopień tworzenia się zwłóknienia. Jest specjalna skala. W trzecim stadium zwłóknienia wątroby średnia wartość elastyczności narządowej wynosi - 9,6-12,5 kPa. Metoda badania ma swoje wady i zalety.

  • Alternatywa dla biopsji wątroby.
  • Bezbolesne.
  • Nieinwazyjność, co oznacza brak powikłań po zabiegu.
  • Szybkie badania przez 5-10 minut. Wynik jest wydawany natychmiast, bez czekania.
  • Jedyna opcja diagnostyczna dla technicznie trudnych opcji biopsji.
  • Dokładność wyniku jest równa badaniu morfologicznemu.
  • Podczas zabiegu szacuje się objętość tkanki wątroby o średnicy 1 cm i długości 4 cm, z biopsją punkcji objętość jest 100 razy mniejsza, więc elastografia jest bardziej obiektywną metodą diagnozy.
  • Brak czynnika ludzkiego w ocenie wyników.
  • Przed badaniem nie jest wymagane żadne specjalne przygotowanie.
  • Możliwe jest prowadzenie dynamicznej obserwacji, ocena skuteczności leczenia.
  • Cena jest mniejsza niż biopsja przebicia.
  • Zła informatyzacja w diagnozowaniu wczesnych stadiów zwłóknienia wątroby.
  • Trudności w prowadzeniu diagnozy u osób z nadwagą.
  • Obecność rozrusznika.
  • Podkreślił wodobrzusze.
  • Ciąża

Leczenie

Obecnie lekarz nie ma wielu sposobów na zatrzymanie aktywności procesu włóknienia w wątrobie.

Opracowano kilka technik spowalniających wymianę komórek wątroby.

  • Terapia antywirusowa jest etiologiczną metodą leczenia mającą na celu wyeliminowanie głównej przyczyny, która spowodowała zwłóknienie wątroby.
  • Hamowanie aktywacji komórek gwiaździstych wątroby.
  • Terapia przeciwzapalna
  • Stymulacja fibrolizy. Technika mająca na celu zmniejszenie zawartości białka w macierzy pozakomórkowej wątroby.

Podstawą leczenia przeciwwirusowego jest stosowanie interferonów leczących zapalenie wątroby. Aby zmniejszyć obciążenie wątroby, zaleca się ograniczyć spożywanie alkoholu i spożywanie tłustych potraw. Ponadto, negatywny wpływ na wątrobę może mieć wiele sterydów anabolicznych, które należy porzucić w okresie leczenia wirusowego zapalenia wątroby.

Hamowanie komórek gwiaździstych wątroby. Istotą terapii jest stosowanie leków blokujących transformację PZK w miofibroblasty. W tym celu przepisuje się środki przeciwutleniające. Najbardziej znanymi lekami są octan tokoferolu i kwas askorbinowy. Pod ich działaniem aktywne formy tlenu są wykorzystywane w wątrobie. Aktywnie stosowany w leczeniu glikokortykosteroidów, D-penicylaminy i interferonów.

Zwłóknienie wątroby trzeciego stopnia jest poważnym stanem patologicznym, który może znacznie obniżyć jakość życia pacjenta.

Procesy fibrolityczne można aktywować za pomocą mechanizmów zapewniających degradację białek macierzy pozakomórkowej. Podobna właściwość ma alkaloidy, kolchicynę i prostaglandyny E. Niestety, przy długotrwałym stosowaniu alkaloidy mogą prowadzić do ciężkiego zatrucia. Z tego powodu nie są one stosowane w szerokiej praktyce.

Prostoglandyny E mają teoretycznie duży potencjał pod względem zwłóknienia białka. Jednak ze względu na swoje właściwości biochemiczne PGE nie są w stanie długo pozostawać w ciele i wpływać na ogniska tkanki łącznej wątroby. W tej chwili wielkie nadzieje wiążą się z cytokinami. Naukowcy uważają, że cytokiny z rodziny transformujących czynników wzrostu są przyszłością terapii fibro litycznej.

W arsenale praktykujących lekarzy istnieje wiele technik diagnostycznych, które pozwalają na szybkie wykrycie uszkodzenia miąższu wątroby i zapobiegają dalszemu postępowi choroby.

Stopnie zwłóknienia w wirusowym zapaleniu wątroby typu C i cechy terapii

Dzisiaj ludzie coraz częściej stają przed chorobą wątroby. Przyczyny dolegliwości to złe warunki środowiskowe, niewłaściwe odżywianie, nadużywanie złych nawyków, choroby przewlekłe, zaburzenia hormonalne. Zwłóknienie wątroby w wirusowym zapaleniu wątroby typu C powstaje w wyniku rozerwania organizmu w wyniku działania wirusa, takiego jak Flaviviridae z rodziny HCV, powodującego proliferację tkanki i prowokującą proces zapalny.

Choroba ta dotyka nie tylko dorosłych, ale także dzieci, u których choroba może być dziedziczona. Jeśli przedwczesne wykrycie i leczenie zwłóknienia może być nieodwracalnymi konsekwencjami. Aby uniknąć powikłań, natychmiast skonsultuj się z lekarzem, gdy pojawią się pierwsze objawy choroby.

Przyczyny zwłóknienia wątroby

Jak wiadomo, wątroba jest jednym z głównych narządów człowieka, który bierze udział w metabolizmie i oczyszcza organizm ze szkodliwych substancji pochodzących z pożywienia, napojów, dróg oddechowych i skóry. Rozważmy bardziej szczegółowo możliwe przyczyny początku procesu zapalnego i wzrostu tkanki wątrobowej:

  1. Wirusowe zapalenie wątroby typu C. Choroba wirusowa jest główną przyczyną uszkodzenia wątroby, ale inne narządy również mogą być destrukcyjne. Wirusowe zapalenie wątroby uruchamia mechanizm niszczenia integralności naszego "filtra" i szybko prowadzi do jego bezużyteczności. Konsekwencje to: marskość wątroby, ostra niewydolność wątroby, rak wątrobowokomórkowy, rak.
  2. Alkohol. Kiedy nadużywasz złego nawyku przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu C przez więcej niż 8 lat, większość ludzi ma zdiagnozowane zwłóknienie. Trujące substancje zawarte w etanolu negatywnie wpływają na wszystkie układy organizmu, obniżając odporność, co prowadzi do chorób.
  3. Czynnik dziedziczny. Genetyczne predyspozycje dziecka do choroby oznaczają nadmierną produkcję kolagenu, substancja nie ma czasu na przetworzenie w organizmie, a narząd ulega zniszczeniu.
  4. Niepowodzenia w pracy układu moczowo-płciowego. Gdy zablokowanie dróg żółciowych rozpoczyna odurzenie organizmu.
  5. Nieprawidłowa praca układu sercowo-naczyniowego. Słabe krążenie powoduje stagnację i głód tlenu w ciele.
  6. Długotrwałe leczenie antybiotykami. Przy nieprawidłowo dobranej terapii lekowej jakiejkolwiek choroby, cały ciężar spada na główny "filtr" ciała.

Zwłóknienie wątroby w początkowej fazie jest uleczalne, dlatego tak ważne jest, aby zwrócić się do lekarza w odpowiednim czasie i przejść pełne badanie.

Stopnie zwłóknienia wątroby

Im wcześniej zaczniesz leczyć zwłóknienie wątroby, tym bardziej prawdopodobne jest uniknięcie poważnych powikłań. Lekarze dzielą pięciostopniowe zwłóknienie wątroby w zapaleniu wątroby typu C:

  1. F0 (zwłóknienie 0): nie ma uszkodzeń narządów.
  2. F1 (zwłóknienie wątroby 1 stopień): przy wirusowym zapaleniu wątroby typu C choroba objawia się niewielkimi bólami śledziony, pacjent staje się drażliwy, szybko ulega zmęczeniu, narząd powiększa się.
  3. F2 (włóknienie wątroby 2 stopnie): pacjent doświadcza nudności i bólu w górnej części brzucha. W wątrobie znajdują się przegrody, oznaki chronicznego zmęczenia i słabej wytrzymałości na wysiłek fizyczny.
  4. F3 (zwłóknienie wątroby o 3 stopnie): pacjent ma gwałtowny spadek odporności, rozpoczynają się częste i zimne choroby. Zmniejsza się liczba krwinek, zwiększa się liczba białych krwinek. Większość narządu zostaje zastąpiona tkanką bliznowatą.
  5. F4 (stopień zwłóknienia 4 wątroba): ciało całkowicie pokryte bliznami, pacjent ma drastyczne zmniejszenie masy ciała, zaburzenia snu, utrata przytomności, pojawienie się żółte plamy na skórze, zwiększenie obrzęk, zaburzenia drenaż limfatyczny, wewnętrzne krwawienie, zaczerwienienie języka i przełyku. Jedyną metodą leczenia zwłóknienia wątroby czwartego stopnia jest przeszczepienie narządu.

Czas rozwoju każdego etapu trwa do 6 lat, ludzie mogą nawet nie podejrzewać, że są poważne problemy zdrowotne. Bardzo często samo zapalenie wątroby typu C stwierdza się już w obecności jednego z etapów zwłóknienia, gdy pacjent odczuwa problemy zdrowotne i szuka lekarza.

Objawy zwłóknienia wątroby w zapaleniu wątroby typu C

Pierwsze oznaki choroby mogą objawiać się w ciągu kilku lat od wystąpienia uszkodzenia narządu. Przez cały czas dochodzi do chronicznego zmęczenia i zmęczenia, ludzie zwykle nie przywiązują do tego wagi, odnosząc się do ciężkich dni pracy.

Lekarze zalecają zwracanie uwagi na obecność siniaków, to pierwsze "dzwonki", że ciało nie jest w porządku. Zdrowa osoba z niewielkim naciskiem na skórę nigdy nie będzie miała siniaków.

Głównymi objawami choroby są:

  • wzrost wielkości śledziony;
  • żylaki;
  • ból w jamie brzusznej;
  • zwiększona liczba płytek we krwi;
  • zażółcenie skóry i oczu;
  • zmniejszony apetyt;
  • zwiększona drażliwość;
  • beri-beri;
  • niska odporność;
  • zaburzenie metaboliczne;
  • nienormalna praca przewodu pokarmowego.

Oczekiwana długość życia w przypadku opóźnionego leczenia jest mniejsza. Prognozowanie rozwoju choroby zależy od tego, jak dobrze lek jest wybrany.

Terapia przeciwko włóknieniu

Przed rozpoczęciem leczenia należy poddać się kompleksowemu badaniu rozpoznania. Lekarz powinien przeprowadzić wywiad z pacjentem, uważnie słuchać jego skarg na stan zdrowia. Następnie należy obmacać (obecność nadmiaru płynu w jamie brzusznej oznacza chorobę organizmu).

W trakcie badań obejmują następujące manipulacji: chemię krwi, krzepnięcie krwi, analiza przeciwjądrowych komórek, moczu i kału, USG brzucha, Ezofagoduodendoskopia, biopsja tkanki wątroby.

Po rozpoznaniu lekarz przepisuje leki do leczenia. Jeśli pacjent ma wirusowe zapalenie wątroby typu C, lekarz przepisuje leki przeciwwirusowe na zapalenie wątroby. Obecnie istnieją skuteczne leki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu C na podstawie sofosbuvira jako oryginalnej produkcji oraz leki generyczne z Indii, Egiptu i innych krajów. Niektóre schematy pozwalają na leczenie ze zwłóknieniem.

Podczas leczenia alkohol i wyroby tytoniowe są surowo zabronione. Wszystkie leki mają na celu przywrócenie odporności i rozpoczęcie procesu samoleczenia.

Przebieg leczenia obejmuje hepatoprotektory, immunomodulatory, witaminy, środki do przywracania mikroflory jelitowej.

Środki ludowe

Zastosowanie domowych receptur ma na celu zapobieganie zaburzeniom zwłóknieniowym w zapaleniu wątroby typu C, eliminację procesu zapalnego, usunięcie zespołu bólowego.

Ostropest jest najbardziej popularną rośliną do leczenia zwłóknienia. Prawie wszystkie hepatoprotektory są tworzone na podstawie wyciągów z tego środka. Zmiel nasiona i weź pod 1 łyżkę stołową przed jedzeniem 3 razy dziennie. Nasiona można rozcieńczać wodą.

Sok z mleczu skutecznie usuwa ból, przywraca pracę narządów wewnętrznych. Zebrać kwiaty na wiosnę, wysuszyć, włożyć do żelaznego słoika z warstwami, zalać cukrem. Pozostaw produkt na dwa dni. Po przygotowaniu soku, weź 2 łyżeczki 3 razy dziennie.

Herbata kukurydziana. Weź kolbę młodej kukurydzy, oderwij włosy i liście, zrób herbatę. Przebieg leczenia tego leku nie powinien być krótszy niż 3 miesiące.

Zapobiegawcze środki przeciwko włóknieniu wątroby

Niewłaściwe odżywianie może negatywnie wpłynąć na pracę wszystkich narządów. Jeśli zdiagnozowano zapalenie wątroby typu C, powinieneś przestać jeść smażone i tłuste potrawy. Na pusty żołądek zaleca się wypicie szklanki czystej wody dla prawidłowego rozpoczęcia ciała i pobudzenie metabolizmu.

Konieczne jest wyłączenie z diety produktów zawierających podwyższone poziomy cholesterolu i żywności, które promują produkcję gazu. Jedz gotowane lub duszone potrawy, prowadzisz wegetariański tryb życia, jedz więcej żywności za pomocą kwasu szczawiowego. Jedzenie powinno trwać do 6 razy dziennie co 3 godziny w małych porcjach. Ciało nie powinno być głodne.

Złe warunki ekologiczne są szkodliwe dla kondycji organizmu, częściej odwiedzają przestrzeń na świeżym powietrzu, ćwiczą i stają się hartowane. Wszystko to poprawia krążenie krwi, wzmacnia naczynia krwionośne i eliminuje stagnację narządów.

Wiele osób zastanawia się, czy leczy się zwłóknienie i ile osób może żyć z tym powikłaniem w zapaleniu wątroby. Według lekarzy bardzo dużo zależy od stanu psycho-emocjonalnego osoby, jeśli pacjent ma pozytywne nastawienie, spełnia wszystkie wymogi i świadomego podejścia do leczenia, proces gojenia jest szybki.

Niestety, nie wszystkie etapy choroby są podatne na leczenie, w skrajnych przypadkach lekarze uciekają się do interwencji chirurgicznej. Aby uniknąć poważnych konsekwencji, zwróć uwagę na swoje zdrowie i niezwłocznie skonsultuj się z lekarzem.

Ile jeszcze mam żyć?
(tempo rozwoju zwłóknienia)

Wirusowe zapalenie wątroby C. Tymi słowami w prasie, telewizji i domu, tak wiele śmiertelnych lęków zostało złapanych, że osoba, która po raz pierwszy usłyszała tę diagnozę od lekarza, wpada w śpiączkę.

Jak długo jeszcze musimy żyć po diagnozie?

Odpowiemy natychmiast, że w przeważającej większości przypadków - całkiem sporo. Ludzie z WZW typu C żyją bez problemów przez długi czas. A jeśli umrą, umierają z powodu innych chorób lub tragicznych wydarzeń (wypadków, urazów, klęsk żywiołowych itd.)

Sam wirus zapalenia wątroby typu C nie zabija człowieka. Wirus zapalenia wątroby typu C promuje rozwój różnych procesów patologicznych. Przede wszystkim - w wątrobie, ale możliwe patologiczne konsekwencje poza wątrobą.

W większości przypadków głównym zagrożeniem jest rozwój (z powodu obecności wirusa zapalenia wątroby typu C) - zwłóknienie wątroby. Jak szybko to się dzieje? Jak szybko wpływa na wątrobę? Kto stoi przed tym pierwszym. Aby uzyskać odpowiedzi na te pytania, zaleca się przeczytanie następującego artykułu:

Postęp w zwłóknieniu

Autorzy: Thierry Poynard, Vlad Ratziu, Yves Benhamou, Dominique Thabut, Joseph Moussalli

Naturalny postęp zwłóknienia w zapaleniu wątroby typu C

Główną konsekwencją hepatologiczną zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu C jest postęp do marskości z potencjalnymi powikłaniami: krwawienie, niewydolność wątroby, pierwotny rak wątroby. Obecne rozumienie zakażenia HCV opracowano za pomocą koncepcji progresji zwłóknienia (ryc. 1 i ryc. 2).

F0 - prawidłowa wątroba (bez zwłóknienia),

F1 - zwłóknienie narządu,

F2 - mała liczba septów,

Oczekiwane kluczowe liczby dla naturalnego postępu HCV z literatury i naszej bazy danych to:

  • Średni czas od momentu zakażenia (F0) do marskości wątroby (F4) wynosi 30 lat.
  • Śmiertelność z marskością wątroby - 50% w ciągu 10 lat.
  • Prawdopodobieństwo przejścia od niepowikłanej marskości do każdego z jej powikłań wynosi 3% rocznie.

Zwłóknienie - jest to szkodliwa konsekwencja przewlekłego stanu zapalnego. Charakteryzuje się przesunięciem w zewnątrzkomórkowym składniku macierzy, co prowadzi do zniekształcenia architektury wątroby z zaburzonym mikrokrążeniem i funkcjami komórek wątroby.

Coraz częściej stwierdza się, że HCV może bezpośrednio wpływać na postęp w zwłóknieniu wątroby. Ostatnie interesujące dane eksperymentalne sugerują, że centralne białko HCV działa na wątrobowe komórki w kształcie gwiazdy, zwiększając proliferację, wytwarzając cytokiny fibrogenetyczne i zwiększając wydzielanie kolagenu typu 1.

Ponadto, niestrukturalne białka HCV przyczyniają się do miejscowej odpowiedzi zapalnej, powodując syntezę chemokin pochodzących z komórek gwiazdowych i zwiększając produkcję adherentnych cząsteczek zaangażowanych w uzupełnianie komórek zapalnych.

Infekcja HCV jest zwykle śmiertelna tylko wtedy, gdy prowadzi do marskości, ostatniego etapu zwłóknienia. Dlatego ocena postępów zwłóknienia stanowi ważny, zgrubny punkt końcowy do oceny podatności konkretnego pacjenta i oceny wpływu leczenia na naturalny przebieg zapalenia wątroby.

Stopnie zwłóknienia i gradacja aktywności martwiczo-zapalnej

Aktywność i zwłóknienie są dwiema głównymi cechami histologicznymi przewlekłego zapalenia wątroby typu C, które są zawarte w różnych proponowanych klasyfikacjach. Jednym z nielicznych sprawdzonych systemów służących do ich oceny jest System METAVIR. System ten ocenia uszkodzenia histologiczne w przewlekłym wirusowym zapaleniu wątroby typu C, stosując dwie oddzielne oceny: jedną dla czynności martwiczo-zapalnych (A), drugą dla stadium zwłóknienia (F) (ryc. 3). Te szacunki są zdefiniowane w następujący sposób.

Dla stadium zwłóknienia (F):

Zwłóknienie na portalu F1 bez przegrody

Zwłóknienie w portalu F2 z rzadką przegrodą

F3-znaczna ilość przegrody bez marskości

Stopniowanie aktywności (A):

A0 - brak aktywności histologicznej

A3- wysoka aktywność

Stopień aktywności ocenia się integralnie przez intensywność okołoporodowej martwicy i martwicy zraziowej, jak opisano w prostym algorytmie. Różnice w wynikach jednego badacza i różnych badaczy METAVIR są niższe niż w szeroko stosowanej metodzie Knodella. Dla systemu METAVIR istnieje niemal idealna korelacja wyników wśród histopatologów.

System oceny Knodella ma nieliniową skalę. Nie ma stadium 2 dla zwłóknienia (zakres 0-4) i zakresu aktywności od 0 do 18, uzyskanego przez zsumowanie oszacowań okołoporodowego, wewnątrzalubowego i portalowego stanu zapalnego. Zmodyfikowany wskaźnik aktywności histologicznej (HAI) jest bardziej szczegółowy, z czterema różnymi ciągłymi ocenami, zmodyfikowanym stopniem zwłóknienia z 6 etapami.

Aktywność zapalenia wątroby, która ocenia martwicę, nie jest dobrym wskaźnikiem progresji zwłóknienia. W rzeczywistości tylko włóknienie jest najlepszym markerem dla fibrynogenezy. Zwłóknienie i stopień zapalenia korelują, ale jedna trzecia pacjentów ma rozbieżność. Lekarze nie powinni przyjmować "znaczącej aktywności" jako zastępczego markera "istotnej choroby". Kliniczne objawy rozległej martwicy i stanu zapalnego, tj. poważne ostre i piorunujące zapalenie wątroby są ostatecznie bardzo rzadkie w porównaniu z zapaleniem wątroby typu B. Nawet u pacjentów z obniżoną odpornością, ostre przypadki zapalenia wątroby typu C występują bardzo rzadko.

Dynamika postępu zwłóknienia

Stadium zwłóknienia określa podatność pacjenta i przewiduje progresję do marskości. (Rysunek 3)

Istnieje silna korelacja stopnia zwłóknienia, prawie liniowa, z wiekiem w momencie biopsji i czasem trwania infekcji HCV. Ta korelacja nie jest obserwowana w odniesieniu do stopnia aktywności zapalenia wątroby.

Ze względu na charakter informacyjny fazy zwłóknienia, lekarz jest zainteresowany oceną szybkości progresji zwłóknienia.

Rozkład szybkości postępu zwłóknienia zakłada obecność co najmniej trzech grup:

  • grupa szybkiego rozwoju zwłóknienia,
  • średnia prędkość rozwoju zwłóknienia (pośredniego) i
  • powolny rozwój zwłóknienia (wolne włókniaki).

Dlatego średnia stopa progresji zwłóknienia w ciągu roku (etap w pierwszej biopsji / czas trwania zakażenia) nie oznacza, że ​​progresja do marskości zachodzi u wszystkich i jest nieunikniona.

Stosowanie średniej szybkości progresji zwłóknienia u nieleczonych pacjentów, średni przewidywany czas progresji do marskości wynosi 30 lat.

33% pacjentów (jeden na trzech) ma średni oczekiwany progres marskości mniejszy niż 20 lat.

U 31% pacjentów progresja do marskości może zająć ponad 50 lat (jeśli wystąpią).

Ograniczenia jakiejkolwiek oceny zwłóknienia obejmują

  1. złożoność otrzymywania sparowanych biopsji wątroby,
  2. potrzeba dużej liczby pacjentów, aby osiągnąć istotność statystyczną,
  3. Zmienność (zmienność) próbek pobranych z biopsji.

Ponieważ czas pomiędzy dwiema biopsjami jest stosunkowo niewielki (zwykle 12-24 miesiące), zdarzenia (przejścia zwłóknienia z jednego etapu do drugiego) w tym czasie są rzadkie. Dlatego porównywanie szybkości progresji zwłóknienia wymaga dużego materiału z biopsji, aby można było zaobserwować zmiany.

Nachylenie krzywej progresji zwłóknienia jest trudne do oceny pod nieobecność dużej bazy danych z wynikami kilku biopsji. W związku z tym faktyczne nachylenie krzywej jest obecnie nieznane i nawet jeśli istnieje liniowa zależność między etapem, wiekiem w czasie biopsji, a czasem trwania infekcji, możliwe są również inne modele.

Na dużej bazie danych to potwierdziliśmy progresja zwłóknienia zależy głównie od wieku i czasu trwania infekcji, z czterema różnymi okresami bardzo powolnego, wolnego, pośredniego i szybkiego postępu.

Ponadto biopsja wątroby ma ograniczenia w ocenie zwłóknienia wątroby. Chociaż jest to złoty standard oceny włóknienia, jego możliwości są ograniczone ze względu na zmienność (zmienność) próbek pobranych z biopsji. Przyszłe badania z zastosowaniem nieinwazyjnych markerów biochemicznych (takich jak na przykład FibroTest) powinny poprawić modelowanie progresji zwłóknienia.

Czynniki związane z postępem zwłóknienia

Czynniki związane i niezwiązane z postępem zwłóknienia zestawiono w Tabeli 1.

Tabela 1. Czynniki związane i niezwiązane z postępem marskości

Istotne czynniki związane z szybkością progresji zwłóknienia:

  • czas trwania zakażenia HCV,
  • wiek,
  • płeć męska,
  • znaczne spożycie alkoholu (> 50 gramów dziennie),
  • Współistniejące zakażenie HIV,
  • niska liczba CD4,
  • etap martwicy.

Progresja zakażenia HCV w marskości zależy od wieku, który wyraża się w zależności od czasu trwania zakażenia, wieku w chwili zakażenia lub wieku w czasie ostatniej biopsji.

Warunki metaboliczne, takie jak otyłość, stłuszczenie i cukrzyca, są niezależnymi kofaktorami fibrogenezy.

Wiek

Rola starzeniu w progresji włóknienia może być ze względu na wyższe narażenie na czynniki środowiskowe, stres oksydacyjny, zmniejszony przepływ krwi, mitochondrialny zdolność odporności.

Znaczenie wpływu wieku na progresję zwłóknienia jest tak duże, że niemożliwe jest modelowanie jakości epidemii HCV bez jej uwzględnienia (Tabela 2).

Tabela 2. Analiza wieloczynnikowa czynników ryzyka metodą proporcjonalnego ryzyka, model regresji dla każdego stadium zwłóknienia przez 20 lat po zakażeniu HCV, 2313 osób

Szacowane prawdopodobieństwo progresji rocznie dla mężczyzn w wieku 61-70 lat jest 300 razy większe niż dla mężczyzn w wieku 21-40 lat (ryc. 4).

Wiek przeszczepionej wątroby jest również związany z wyższym wskaźnikiem progresji zwłóknienia.

Płeć męska

Płci męskiej wiąże się z 10-krotnie większą stopą progresji zwłóknienia niż u kobiet, niezależnie od wieku. Estrogeny kontrolują fibrogenezę w warunkach doświadczalnych. Estrogeny blokują proliferację komórek w kształcie gwiazdy w pierwotnej kulturze. Estrogeny mogą zmieniać uwalnianie transformujących czynników wzrostu i innych rozpuszczalnych mediatorów.

Ostatnio zaobserwowaliśmy, że gdy brano pod uwagę czynniki metaboliczne, zmniejszyła się zależność między płcią męską a zwłóknieniem.

Alkohol

Rola konsumpcji alkoholu w postępie zwłóknienia ustalana jest dla dawek> 40 lub 50 gramów na dzień. W przypadku mniejszych dawek, wyniki różnią się, wstępne badania wykazały nawet ochronny efekt bardzo małych dawek. Spożywanie alkoholu jest trudne do obliczenia, a wnioski muszą być ostrożne.

Jednak z tych badań wynika, że ​​wpływ alkoholu nie jest zależny od innych czynników, niższych niż wpływ wieku i objawia się tylko przy toksycznych poziomach konsumpcji.

Współistniejące zakażenie HIV

Niektóre badania wskazują, że u pacjentów ze współistniejącym zakażeniem wirusem HCV i HIV mają jeden z najbardziej szybkiej progresji włóknienia w porównaniu do tylko zakażonych HCV lub innych chorób wątroby, nawet po uwzględnieniu wieku, płci i konta spożycie alkoholu (rysunek 5).

Pacjent zakażony HIV z CD4 o 200 komórkach / mm3, pijący mniej niż 50 gramów alkoholu dziennie, ma średni czas postępu marskości wynoszący 36 lat (ryc. 5b).

Genotyp wirusa HCV

Czynniki "wirusowe", takie jak genotyp, miano wirusa podczas biopsji, quasi-zmienność - nie są związane ze zwłóknieniem. Oczekuje się jedynie związku z genotypem 3, ponieważ z tym genotypem wiąże się stłuszczenie.

Ryzyko zwłóknienia u pacjentów z prawidłową aminotransferazą

Pacjenci z trwale prawidłowymi aminotransferazami mają mniejszą progresję zwłóknienia niż osoby z podwyższonym poziomem (Ryc. 6).

Jednak 15-19% takich pacjentów ma średni lub wysoki odsetek progresji zwłóknienia. Dlatego zaleca się ustalenie stopnia zwłóknienia u pacjentów z pozytywną reakcją PCR z biopsją lub markerami biochemicznymi.

Jeśli u pacjenta występuje zwłóknienie przegrody lub zwłóknienie wrotne z wysokim stopniem progresji, należy rozważyć leczenie.

FibroTest ma taką samą wartość predykcyjną, jak u pacjentów z prawidłową aminotransferazą iz podwyższonymi wartościami.

Pacjenci w wieku 65 lat i starsi często mają rozległe zwłóknienie z prawidłową aminotransferazą i tacy pacjenci są narażeni na ryzyko progresji zwłóknienia.

Czynniki metaboliczne

Wpływ stłuszczenia na patogenezę przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C

Z kilkoma wyjątkami, stłuszczenie wiąże się z bardziej znaczącą aktywnością martwiczo-zapalną i zwłóknieniem. Stłuszczenie wiąże się z bardziej zaawansowanym zwłóknieniem, nawet po dostosowaniu do wieku.

U niewielkiej liczby pacjentów o znanym czasie trwania zakażenia tempo progresji zwłóknienia jest większe, gdy występuje wyraźne stłuszczenie, niż gdy stłuszczenie jest lekkie lub nieobecne.

Oprócz tych badań dostępne są niektóre badania z kolejnymi biopsjami u nieleczonych pacjentów. Podczas pierwszej biopsji nastąpił szybszy postęp zwłóknienia u pacjentów ze stłuszczeniem, ale niewielka liczba próbek nie pozwala na analizę przeciw genotypowi. Być może ten związek może być nieznaną cechą HCV, ponieważ różnice obserwowano dla genotypu 3.

Inne badania sugerują, że wzrost stłuszczenia bardziej precyzyjnie niż jego ilość może wskazywać na postęp zwłóknienia, chociaż brakuje danych do przekonującego wykazania tej kontrowersyjnej hipotezy.

Badania nie wykazały powiązanie pomiędzy zwłóknienia i stłuszczenie niezależnie od innych czynników, takich jak wskaźnik masy ciała (BMI), poziom glukozy we krwi lub poziom triglicerydów we krwi.

W jednym z badań, wyraźny związek między stłuszczeniem i zwłóknienia zniknęły po uwzględnieniu poziomu glukozy we krwi oraz BMI, co stawia pod znakiem zapytania zasadność stosunku stłuszczeniem się do fibrogenezie.

W jednym badaniu stłuszczenie było związane z większym ogólnym ryzykiem raka wątrobowokomórkowego, niezależnie od wieku, obecności marskości lub leczenia interferonem.

Wpływ cukrzycy na patogenezę przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C

Chociaż wiele badań udokumentowało związek epidemiczny pomiędzy wirusowym zapaleniem wątroby typu C a cukrzycą typu 2, tylko kilka z nich skupiło się na konsekwencjach dla choroby wątroby.

W małych grupach aktywność martwiczo-zapalna cukrzyków była wyższa niż u osób nie chorujących na cukrzycę. Stopień zwłóknienia jest zwykle wyższy u chorych na cukrzycę, chociaż wyniki są sprzeczne, gdy bierze się pod uwagę inne czynniki ryzyka zwłóknienia wątroby.

W największym badaniu, dostępne dzisiaj, przeprowadzonego na 710 pacjentów ze znaną trwania infekcji, wysokim poziomem glukozy we krwi (jak również leków leczenia cukrzycy) związanych z bardziej zaawansowanego zwłóknienia wątroby, a także wyższy wskaźnik progresji włóknienia, niezależnie od innych czynników ryzyka - takich jak wiek w chwili zakażenia, czas trwania zakażenia, płeć męska, spożycie alkoholu (Ryc. 7).

Zmienna zależna od czasu to czas trwania infekcji w latach.

Grube i cienkie linie oznaczają odpowiednio pacjentów z wysokim i prawidłowym poziomem glukozy.

Procent pacjentów bez znaczącego zwłóknienia (F2, F3, F4) jest pokazany w zależności od czasu trwania infekcji.

Wpływ na fibrogenezę wysokich poziomów glukozy we krwi był wyższy niż wzrost wagi. Sugeruje to, że pomiar poziomu glukozy we krwi może dostarczyć dokładniejszych informacji o potencjale powstawania fibrynogenezy leżących u podstaw insulinooporności, niż po prostu pomiar BMI.

Powszechnym ostrzeżeniem dla tych badań jest to, że wywołana marskością zmiana w homeostazie glukozy może zniszczyć związek między wysoką glukozą / cukrzycą a zwłóknieniem wątroby. Ponieważ nie można tego obejść, niektóre badania udokumentowały istotny związek po wykluczeniu pacjentów z marskością.

Wysoki poziom glukozy we krwi, związanego z pośrednim i zaawansowanym stadium zwłóknienia wątroby, ale nie we wczesnym etapie, co sugeruje ważniejszą rolę w zachowaniu i progresji zwłóknienia niż jej rozpoczęciu. Potwierdzają to przyszłe badania.

Wpływ otyłości na patogenezę przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C

Ogólnie rzecz biorąc, wydaje się, otyłość szkodliwe histologii wątroby, przewlekłe zapalenie wątroby typu C, w jednym z badań wykazano bardzo istotne powiązanie pomiędzy otyłością i stłuszczenie, jak również między stłuszczenia wątroby i zwłóknienia, chociaż nie było bezpośrednie powiązanie pomiędzy otyłością i zwłóknienia.

Otyli pacjenci mają bardziej zaawansowanym stadium zwłóknienia niż cienki - ale związek ten nie wydaje się niezależna od innych czynników zakłócających, takich jak cukrzyca wysokie krew / glukozy. Ta rozbieżność może wynikać z faktu, że żadne z tych badań nie rozróżniają obwodowych i otyłości trzewnej, natomiast tylko otyłość trzewna koreluje z insulinoopornością i jej powikłań, zwłaszcza stłuszczeniem wątroby.

Ze względu na złożoność interakcji między insulinoopornością a uszkodzeniem wątroby trudno jest analizować specyficzny wkład otyłości w ten proces. W związku z tym wielu autorów próbowało zidentyfikować na podstawie badania histologicznego, występowanie uszkodzenia wątroby, niealkoholowe stłuszczeniowe zapalenie wątroby podobny u otyłych pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby typu C, ich założeniu, że te dwie przyczyny tworzenia się zwłóknienia w wątrobie wzrasta zwłóknienia gdy występują razem, wykazując otyłość przyczynia się do progresji zwłóknienie z WZW typu C.

Względny wkład ryzyko niealkoholowe stłuszczeniowe zapalenie wątroby u pacjentów z otyłością i zapalenia wątroby typu C zwłóknienia wątroby nie można ustalić dopiero bardziej specyficznych markerów NASH zostaną znalezione niż histologii, lub dopóki nie jest jasno określony wpływ czynników ryzyka, takich jak otyłość czy cukrzyca.

Pewne wstępne dane na temat możliwego udziału otyłości uszkodzenia wątroby w przewlekłym zapaleniu wątroby typu C, otrzymane z wykazanie, że trzy miesiące po utracie wagi zarządzane z diety i ćwiczeń fizycznych, 9 z 10 pacjentów zmniejszyły stłuszczenia wątroby, w 5 z 10 zmniejszyła zwłóknienia.

Utrata masy ciała była związana z poprawą wrażliwości na insulinę. Chociaż próbki zmienność biopsji błędy w tak małej objętości próbki dostarczone znaczny niepokój, wykazano, że komórkowych markerów aktywacji komórek gwiaździstych są wyłączone u pacjentów o obniżonej wagi i mniejszej zwłóknienia - co wzmacnia hipotezy szkodliwe skutki otyłości w przewlekłym zapaleniu wątroby typu C.

Podobnie zaobserwowano, że chirurgiczne leczenie otyłości zmniejsza zwłóknienie.

Interakcje między genotypem a czynnikami metabolicznymi

Stwierdzono, że stopień zwłóknienia związane ze stłuszczeniem tylko genotyp 3, z poprzedniego zużycie alkoholu w przeszłości i (pośrednio) na cukrzycę tylko u pacjentów zakażonych innych genotypów innych niż 3. Inne badania potwierdziły, że HCV może powodować oporność na insulinę i przyspieszane do przyspieszenia progresji zwłóknienia i ten efekt wygląda specyficznie dla genotypu 3.

Inne czynniki

Istnieje bardzo niewiele badań dotyczących innych czynników (zmiana profilu cytokin RNA HCV genotyp HLA klasy wewnątrzwątrobowa hemochromatoza mutacji genu C282Y, palenia) i wymagają dalszych badań o dużej objętości próbki.

Efekt leczenia: zmniejszenie zwłóknienia wątroby

Obecnie wiele badań wskazuje, że leczenie zapalenia wątroby typu C jednym interferonem lub w połączeniu z rybawiryną może zatrzymać postęp włóknienia wątroby, a nawet spowodować znaczne zmniejszenie zwłóknienia.

Zebraliśmy dane od 3010 nieleczonych pacjentów z biopsjami przed i po leczeniu z czterech randomizowanych badań. Porównaliśmy 10 różnych schematów łączących krótki interferon IFN, pegylowany interferon (PEG-IFN) i rybawirynę. Wpływ każdego trybu oceniano na podstawie odsetka pacjentów z co najmniej jednego etapu w poprawie martwicy i zapalenia (system METAVIR), procent pacjentów z co najmniej jednym etapie degradacji zwłóknienia systemu METAVIR i szybkości progresji zwłóknienia rocznie.

Martwica i stan zapalny uległy poprawie z 39% (z krótkimi interferonami 24 tygodnie) do 73% (PEG-IFN 1,5 mg / kg + rybawiryna> 10,6 mg / kg / dzień).

Pogorszenie włóknienia mieściło się w zakresie 23% (IFN 24 tygodnie) do 8% (PEG-IFN 1,5 mg / kg + rybawiryna> 10,6 mg / kg / dzień).

Wszystkie schematy znacznie zmniejszyły tempo postępu zwłóknienia w porównaniu z tempem progresji do terapii. Ten efekt zaobserwowano nawet u pacjentów bez stabilnej odpowiedzi wirusologicznej.

Odwrotny rozwój marskości (zmniejszenie stopnia włóknienia przez biopsję) obserwowano u 75 (49%) spośród 153 pacjentów z marskością przed terapią.

Sześć czynników było niezależnie i znacząco związanych z brakiem znaczącego zwłóknienia po leczeniu:

  1. stan zwłóknienia przed leczeniem (OR = 0,12),
  2. osiągnięcie stabilnej odpowiedzi wirusologicznej (OR = 0,36),
  3. wiek

Jak leczyć zwłóknienie wątroby 2 stopnie?

Aby zwłóknienie pierwszego stopnia przeszło do zwłóknienia wątroby 2 stopnie, zajmuje to około czterech lat. Już w początkowej fazie choroby umiera duża liczba hepatocytów, co negatywnie wpływa na funkcjonowanie wątroby i sprawność podstawowych funkcji narządu.

Przyczyny

Dzisiaj eksperci identyfikują wiele różnych przyczyn zwłóknienia. Często choroba występuje z powodu złej dziedziczności lub występowania wrodzonych patologii, a także po długotrwałym lub niekontrolowanym stosowaniu pewnych leków, alkoholu lub zatrucia toksycznymi substancjami.

Główne przyczyny zwłóknienia drugiego etapu:

  • wirusowe zapalenie wątroby (B, C, D), któremu towarzyszy początek ostrego zapalenia;
  • różne infekcje wirusowe w postaciach ostrych i przewlekłych (mononukleoza zakaźna);
  • infekcja wirusem cytomegalii (forma opryszczki);
  • długotrwałe (ponad osiem lat) spożywanie alkoholu;
  • ostre osłabienie odporności;
  • autoimmunologiczne zapalenie wątroby, gdy organizm sam niszczy zdrowe komórki wątroby;
  • odchylenie w funkcjonowaniu dróg żółciowych;
  • obecność kamicy żółciowej;
  • rozwój toksycznego zapalenia wątroby, któremu towarzyszy uszkodzenie wątroby przez różne trucizny, substancje itp.;
  • stosowanie niektórych leków (stosowanych w leczeniu nowotworów, reumatyzmu itp.);
  • zastój żylny w naczyniach wątrobowych.

Ważne! Obecność nadwagi, cukrzycy, braku podstawowych składników odżywczych może powodować zwłóknienie.

Objawy i rokowanie

Oznaki zwłóknienia wątroby mogą objawiać się pięć lat po rozpoczęciu procesu patologicznego. Często chorobie jest już w 2 etapach choroby towarzyszy:

  • zwiększenie wielkości narządu;
  • małopłytkowość;
  • krwawienie z przełyku;
  • powiększona śledziona.

Zwłóknienie, które ogranicza normalne funkcjonowanie wątroby, często powoduje marskość, a także niewydolność wątroby, nadciśnienie wrotne. Ten etap nie daje się wyleczyć i wymaga przeszczepienia wątroby. Pierwsze i drugie etapy często odbywają się bez znaczących objawów. Dlatego na tym etapie choroba jest trudna do zdiagnozowania. Drugiemu etapowi może towarzyszyć stan zapalny i powiększona śledziona. W tym samym czasie zmniejsza się ilość uformowanych elementów krwi (leukocytów, płytek krwi), co powoduje anemię, anemię. Tkanki wątroby zmieniają się znacząco.

Ważne! Po terminowej inicjacji terapii w drugim etapie rokowanie na rokowanie jest korzystne.

Szybkość progresji zależy bezpośrednio od stopnia nasilenia procesów zapalnych w wątrobie. Dalszy rozwój choroby (etapy 3 i 4) może powodować marskość, występowanie żylaków tego narządu, krwotok, tworzenie blizny.

Prognozy dotyczące włóknienia drugiego stopnia zależą nie tylko od indywidualnej podatności organizmu na leczenie farmakologiczne, ale także od normalizacji stylu życia i diety.

Formularze

Na podstawie stopnia rozpowszechnienia i lokalizacji procesu patologicznego można wyróżnić kilka podstawowych postaci choroby:

  • venular - fokus znajduje się w centralnej części narządu;
  • pericelulyarnuyu - zapalenie koncentruje się głównie wokół hepatocytów;
  • przegroda - obecność dużych obszarów martwiczych, powstawanie dużej liczby włóknistych przegrody;
  • perikdtalnaya - charakteryzująca się stale rozszerzającą się tkanką łączną, umiejscowioną wokół przewodu żółciowego;
  • forma mieszana - najczęstszy wariant zwłóknienia, który obejmuje wszystkie opisane powyżej cechy.

Szybkość rozwoju zwłóknienia od początkowego do ostatniego etapu zależy głównie od rodzaju patologii.

  • Postać niezbyt marskości może rozwijać się przy różnych ciężkich chorobach zakaźnych. Mogą rozwinąć się zmiany sklerotyczne, zakrzepica w naczyniach wątroby. Ta patologia często staje się konsekwencją nadmiernego spożycia alkoholu, obecności zapalenia wątroby różnego rodzaju, działania substancji toksycznych, niekontrolowanego stosowania leków.
  • Forma okołoportowa jest uzupełniona nadciśnieniem całkowitym i różni się wzrostem nasilenia wycieków. Choroba zaczyna się od uszkodzenia pasożyta, które pojawia się poprzez zanieczyszczoną wodę. Ta forma jest niebezpieczna dla poważnych komplikacji, kiedy robak wchodzi do ludzkiego ciała.

Diagnostyka

Jak wspomniano powyżej, choroba na dwóch etapach jest trudna do zdiagnozowania, ponieważ na większości przypadków zwłóknienie nie towarzyszy znaczącym problemom w funkcjonowaniu całego organizmu. Pierwsze objawy pojawiają się zaledwie kilka lat później w procesie powolnego rozwoju patologii. Aby ustalić stopień zwłóknienia, specjaliści opracowali różne metody:

  • przeprowadzenie specjalnego badania krwi z określeniem liczby specyficznych markerów;
  • analiza moczu;
  • badanie ultrasonograficzne narządów jamy brzusznej;
  • metoda badania radionuklidów wątroby (skanowanie za pomocą wskaźników radioaktywności);
  • biopsja.

Biopsja jest najskuteczniejszym i najbardziej informatywnym sposobem diagnozowania zwłóknienia - pozwala ustalić nie tylko fakt obecności choroby, ale także określić jej stadium. Specjalna igła wyrywa kawałek tkanki z dotkniętego narządu, do którego dodaje się specjalny barwnik. Następnie próbkę bada się pod mikroskopem. Ta metoda diagnozy pozwala monitorować stopień rozwoju nieprawidłowości włóknistych.

Ważne! Eksperci zalecają biopsję co najmniej raz na trzy lata. Pomoże to śledzić dynamikę choroby i odpowiednio dostosować terapię.

Leczenie

Przy pierwszych objawach i podejrzeniach zwłóknienia musisz zebrać pełną historię, wyjaśnić obecność dziedzicznych chorób wątroby. Wcześniej zakładano, że proces zastępowania zdrowej tkanki zwłóknieniowej jest nieodwracalny, ale ostatnie badania wskazują na możliwość odwrotnej z odpowiednią terapią.

Leczenie zwłóknienia drugiego stopnia powinno opierać się na zintegrowanym podejściu, wpływającym na konsekwencje choroby i przyczynę procesu patologicznego. Nie da się jednoznacznie powiedzieć, jak leczyć drugi etap. Istnieje jednak ogólna zasada leczenia, składająca się z trzech faz: eliminacji przyczyny, terapii zmian patologicznych, zmniejszenia nasilenia towarzyszących objawów.

Eliminacja przyczyny

Jeśli specjaliści byli w stanie ustalić przyczynę choroby, konieczne jest rozpoczęcie leczenia zwłóknienia drugiego stopnia przy leczeniu eti-tropowym.

  • W przypadku nadużywania alkoholu pacjent powinien być zwolniony z uzależnienia od alkoholu. Zastosowanie innych metod terapii jest bez znaczenia, jeśli przyczyna nie zostanie wyeliminowana.
  • W zapalenie wątroby spowodowane wirusem, preparatów interferonów (Viferon) eliminujących infekcji i mają działanie immunomodulacyjne.
  • Jeśli przyczyną jest używanie narkotyków lub toksyczne zatrucie, przestań zatruwać i odtruć.
  • Gdy zaburzenia autoimmunologiczne, leczenie rozpoczyna się od stosowania kortykosteroidów (prednizolon), co pomaga zmniejszyć stan zapalny, a także środki immunosupresyjne, które obniżają aktywność przeciwciał, które atakują zdrowe komórki (azatiopryna).

Terapia zmian patologicznych

Gdy przyczyną zwłóknienia drugiego stopnia były inne przewlekłe lub ostre choroby różnych narządów i układów, wówczas w tym przypadku należy dążyć do wyeliminowania patologicznych zmian w organizmie.

  • Terapia procesów stagnacyjnych w ekskrementach żółciowych. Aby to zrobić, użyj żółciopędów (allochol, oksafenamid), przeciwskurczowych, jeśli nie ma żadnych ubytków (nie-szpa, Drotaweryna).
  • Leczenie nadciśnienia wrotnego. W tym celu stosuj leki moczopędne (Furosemid), które pomogą usunąć nadmiar płynu z jamy brzusznej.
  • Czyszczenie ciała toksycznych substancji, usuwanie nadmiaru miedzi, które mogą gromadzić się w zaburzeniach metabolizmu wątrobowego.
  • Aby przywrócić uszkodzone i chronić komórki wątroby (hepatocyty), stosuje się hepatoprotektory (Ursohol, Essentiale).

Zmniejszenie nasilenia towarzyszących objawów

Odchyłkom w wątrobie, nawet w drugim etapie, często towarzyszą różne objawy.

  • Aby wyeliminować wysypki skórne, stosuje się leki przeciwhistaminowe (Loratadyna, Suprastin).
  • Ponadto zwłóknieniu wątroby często towarzyszy depresja. W takim przypadku zaleca się stosowanie leków przeciwdepresyjnych (Newvelong, Paxil).
  • W przypadku współistniejących objawów bólowych, na przykład bólu głowy, należy stosować leki przeciwbólowe (Paracetamol, Analgin, Nurofen).
  • W obecności szybkiego zmęczenia, odpoczynku i odpoczynku, zrównoważone odżywianie, odbiór witaminowych kompleksów (Duovit, Vitrum) są pokazane.

Ostatnie badania wykazały, że zapalenie w tkankach łącznych wątroby jest odwracalne, zwłaszcza jeśli leczenie rozpoczyna się nie później niż w drugim etapie choroby i można je leczyć terapeutycznie. Współczesny rynek farmaceutyczny oferuje specjalne leki przeciwwłóknieniowe, które mogą zatrzymać nagromadzenie się komórek włóknistych i tworzenie tkanki włóknistej. Jednak skuteczność i bezpieczeństwo tych leków wciąż nie zostały udowodnione.

Tradycyjna medycyna

Jeśli leczysz złożone zwłóknienie wątroby, to w tym przypadku, wraz z leczeniem farmakologicznym, pokazana jest terapia medycyną ludową. Ponadto w okresie remisji wskazane jest leczenie niefarmakologiczne w celu zmniejszenia prawdopodobieństwa nawrotu. Zastosuj następujące metody leczenia:

Aby poprawić odpływ żółci i wzmocnić odporność, użyj nalewki przygotowanej z nasion ostropestu plamistego. Ten lek działa hepatoprotekcyjnie. Aby powstrzymać wzrost tkanek włóknistych, użyj nalewki z białą lapchatką. Aby to zrobić, dziesięć gramów korzeni suchych traw miesza się ze stu mililitrami wódki i pozostawia na trzydzieści dni. Następnie lek stosuje się dwa razy dziennie przez dwadzieścia do trzydziestu kropli, popijając wodą.

Ważne! Nie zaleca się stosowania nalewek zawierających alkohol w leczeniu zwłóknienia wątroby, gdy choroba jest spowodowana alkoholowym zapaleniem wątroby.

Cholagogue i efekt immunomodulacyjny można osiągnąć za pomocą wywar z owoców róży.

Aby przygotować rosół, owoce są przelewa się gorącą wodą i nalegał w termosie w nocy. Nakładaj kilka łyżek stołowych trzy razy dziennie. Aby uzyskać efekt żółciopędny, użyj wywarów znamienia kukurydzy. Taki lek ma działanie przeciwzapalne, jest widoczny w patologicznej stagnacji żółci. Bulion promuje rozpuszczanie kamieni. Oliwa z oliwek ma również działanie żółciopędne. Szczególnie skuteczne jest stosowanie oleju w połączeniu z miodem, mieszanie składników w równych częściach. Należy rozumieć, że ten rodzaj czyszczenia nie wpływa na proces powstawania blizn w wątrobie, ale pomaga wyeliminować towarzyszące objawy.

Komplikacje

W przypadku braku szybkiego leczenia, zwłóknienie drugiego stopnia może prowadzić do rozwoju poważnych powikłań i negatywnych konsekwencji.

  • Powikłanie zwłóknienia i przejście od wczesnych stadiów choroby do późniejszego rozwoju marskości.
  • Nagromadzenie dużej ilości płynu i rozwój stanu zapalnego w jamie brzusznej.
  • Znaczne rozszerzenie żył przełyku, krwawienie żylne.
  • Zaburzenia świadomości, którym towarzyszy upośledzona aktywność mięśni.
  • Rozwój guza wątroby (raki).
  • Ciężka niewydolność nerek.
  • Rozwój chorób narządów dotkniętych występowaniem nieprawidłowości w pracy wątroby (nieprawidłowości w pracy żołądka, jelit, niedokrwistość, niepłodność).

Wniosek

Chorobę można pokonać tylko w połączeniu z wykwalifikowanymi specjalistami, którzy pomogą ustalić przyczynę zwłóknienia i zalecić skuteczne leczenie, zapobiegając rozwojowi choroby do późniejszych stadiów. Występowanie zwłóknienia wątroby drugiego stopnia jest zachętą do ponownego przemyślenia swojego stylu życia. Pacjent powinien zrezygnować ze złych nawyków, picia alkoholu, palenia tytoniu, smażenia i wędzenia.

  • regularne ćwiczenia;
  • minimalizacja stresujących sytuacji;
  • spoczynek wysokogatunkowy;
  • zdrowe odżywianie; wykluczenie napojów alkoholowych.

Pokrewne Artykuły Hepatitis