Test krwi FPP: transkrypt

Share Tweet Pin it

Niezwykle ważne jest przeprowadzenie regularnego badania krwi FPP, a co to oznacza, będziemy rozważać poniżej.

Kolosalne obciążenie spada na wątrobę. W przeciwieństwie do płuc i nerek, wątroba nie ma duplikatu narządu.

Zdolność komórek wątrobowych do regeneracji niestety ma swoje ograniczenia, a wraz z wiekiem maleje. Brak zakończeń nerwowych, zdolnych do przekazywania w odpowiednim czasie sygnału bólu, często powoduje przewlekłe choroby i zgony. Profilaktyka i diagnostyka prewencyjna to główny plan taktyczny w walce z uszkodzeniem wątroby.

Analiza krwi na PEF. Co to jest?

Jeśli pacjent zwrócił się do terapeuty powiatowego z dolegliwościami dotyczącymi ciężkości w prawym podżebrzu, nudnościami i zaburzeniami stolca (biegunka, zaparcie), najprawdopodobniej specjalista prześle go do analizy biochemicznej.

Analiza biochemiczna obejmuje szereg testów związanych z funkcjonalnymi testami wątrobowymi (PFB).

Klasyfikacja próbek funkcjonalnych jest podzielona:

  • według stopnia wrażliwości;
  • poprzez zaangażowanie w pewien rodzaj metabolizmu;
  • o objawach zespołu.

Aby ocenić stan wątroby, z całej listy wyników uzyskanych w wyniku badania krwi FPP, należy wziąć kilka podstawowych, które służą do konkretnych wniosków lub porównań.

Zawartość bilirubiny

Wskaźniki zespołu cytolitycznego (CA) - transferazy (enzymy biorące udział w syntezie lipidów, węglowodanów, kwasów organicznych, alkoholu):

  • alaninomina (ALT);
  • asparaginian (AST);
  • gamma-glutamyl.
  • Hydrogenazy (enzymy katalizujące procesy redukcji z udziałem wodoru):
  • gutalamat;
  • mleczan.

Jeśli krew pobrana w FPP wykazała podwyższoną zawartość bilirubiny, oznacza to, że możliwe jest, że dawczyni cierpi na kamicę żółciową. Zazwyczaj atakom kamicy żółciowej (zatykaniu się kamieniem usuwającym przewód żółciowy) towarzyszy ostry ból, który ustępuje prawej okolicy lędźwiowej i łopatki. Krew do analizy powinna zostać pobrana w ciągu kilku godzin od pierwszych objawów. Gdy kamień się poruszy, zwalniając przepływ żółci, bilirubina powróci do normy w mniej niż dwa dni.

[sc name = "info" text = "Szybkość diagnozy jest potrzebna nie tylko w przypadku ostrych objawów i zaburzeń."]

Każda choroba wątroby osłabia układ odpornościowy i wpływa na funkcjonalne zdolności wszystkich ważnych narządów, w tym serca i mózgu.

Analiza krwi w FPP nie jest stabilna

Jeśli badanie krwi FPP nie jest stabilne - co to oznacza? Często powtarzające się testy surowicy rafinacyjnej wykazują różne wyniki. Od wartości krytycznych mogą powrócić do normalnych wartości (bez ciągłego leczenia) lub gwałtownie zmieniać indeksy enzymów.

Co to jest test krwi FPP?

Jest kilka głównych powodów:

  • nieprzestrzeganie obowiązkowych warunków wstępnego pobierania próbek krwi;
  • naruszenie diety;
  • spożywanie alkoholu, palenie;
  • aktywność fizyczna;
  • przyjmowanie leków bez powiadomienia personelu medycznego.

[sc name = "info2" text = "Pogłębienie się chorób niezwiązanych bezpośrednio z funkcją wątroby. Wskaźnik ALT przekraczający AST - świadczy o uszkodzeniach wątroby. Ale w przypadku poważnych problemów z sercem kierunek rozwoju drastycznie się zmienia. "]

W przewlekłym wirusowym zapaleniu wątroby, bez odpowiedniego leczenia, wątroba wydaje się pogodzić z obecnością "agresora". Na poziomie komórkowym występuje częściowa symbioza. Przez chwilę wskaźniki powracają do normy.

Ustanowić dokładną diagnozę, rozpoznać przebieg choroby, może tylko doświadczony wykwalifikowany specjalista, w sojuszu z pacjentem, od którego wymagana jest najwyższa szczerość i ścisłe przestrzeganie wszystkich zaleceń lekarskich oraz obowiązkowe badanie krwi FPP!

2.2. FUNKCJONALNE TESTY WĄTROBY I ZWIĄZANEJ BADANIA

W ramach testów funkcjonalnych wątroby (FPP) rozumie się głównie testy biochemiczne, a także radionuklidowe, wskazujące na funkcję i integralność podstawowych struktur wątroby.

Wielu badaczy odnosi się do testów funkcjonalnych tylko testów, które odzwierciedlają cechy funkcji metabolicznej wątroby, ale większość specjalistów obejmuje tutaj szerszy zakres badań obejmujących główne zespoły w hepatologii. Poniżej przedstawiono stanowisko większości badaczy.

Wiele testów stosowanych do oceny funkcji wątroby znajdują się w rozdziale 1. Te obejmują określanie zawartości aldosteronu, aminokwasy, amoniak, frakcje białek krwi, bilirubina, gastryny, histamina, glukoza, kwasy żółciowe, kwasy żółciowe, kwasy tłuszczowe, immunoglobuliny, potasu wapnia, Kata cholamine, magnezu, kwas moczowy i mlekowy, mocznik, sodu, kwas pirogronowy, porfiryny, transferyna urobilin O-korpusy, fibronektyna, ferrytyny, cholesterol, ceruloplazminy.

Wiele aspektów problemu badań funkcji wątroby nie zostało jeszcze w pełni rozwiązanych. W szczególności nie zawsze wiemy, w jakich przypadkach mamy do czynienia z nienaruszonym hepatocytem, ​​aw niektórych przypadkach - z chorym hepatocytem. Z jednej strony, z perfuzją hepatocytów pobranych z wątroby marskości, pojemność funkcjonalna pojedynczego hepatocytów została zmieniona niewiele. Osłabienie funkcji metabolicznej w tych przypadkach jest związane ze zmniejszeniem liczby hepatocytów i ich dysocjacji funkcjonalnej wynikającej z rearanżacji morfologicznej. Z drugiej strony istnieją warunki, w których zmniejsza się funkcja każdego pojedynczego hepatocytów, a całkowita liczba hepatocytów nie ulega istotnej zmianie. Przykładem takiego stanu jest stan czynnościowy wątroby w zespole cholestatycznym. Nie wszyscy badacze popierają hipotezę nietkniętego i chorego hepatocytów, jednak w praktyce klinicznej należy wziąć pod uwagę następującą pozycję: określenie funkcjonującej masy wątroby,

Metoda radionuklidów jest skuteczna głównie w marskości wątroby i daje trudność wyjaśnienia, w przeciwnym razie przeszacowane wyniki w warunkach cholestatycznych.

Ogólnie rzecz biorąc, funkcjonalne testy wątroby są bardzo szeroko stosowane w praktyce polikliniki i szpitali. Przede wszystkim dotyczy to pacjentów z ostrymi i przewlekłymi chorobami wątroby, zarówno domniemanych, jak i udowodnionych. Bardzo często zmiany patologiczne wątroby wykryto u osób w ekstremalnych warunkach, takich jak zawał serca, a innym wypadku naczyniowej, chirurgii, poważnym urazie, ostre infekcje, zatrucia, oparzenia i inne ostre uszkodzenie. Pojawiła się duża grupa nosicieli wirusów zapalenia wątroby, które przyciągnęły wiele uwagi. Wreszcie masowe badania profilaktyczne zdrowej populacji za pomocą badań biochemicznych stają się coraz bardziej rozpowszechnione zarówno w Rosji, jak i za granicą. We wszystkich takich przypadkach lekarz ma kilka zadań: 1) jakie testy funkcjonalne należy zbadać w tej sytuacji; 2) raz lub wielokrotnie iw jakim czasie konieczne jest ich spełnienie; 3) jak interpretować wyniki.

Zakres badania pacjentów określają konkretne zadania. Badania czynnościowe układu wątrobowo-żółciowego wykonuje się zgodnie z ogólnie przyjętym programem. Program ten obejmuje zapoznanie się z następującymi składnikami surowicy krwi: bilirubina, aspartataminotransfarazy (AST), aminotransferazy alaninowej (ALT), transferazy gamma-glutamylowej (GGTF) lub fos-fatazy alkaliczną (AP), cholinoesterazy

Wiele ostrych zaburzeń drożności dróg żółciowych i ostrego zatrucia alkoholem, którym towarzyszy krótki (1-3 dni) wzrost aktywności dehydrogenazy glutaminianu i s-notransferaz i stężenia bilirubiny w surowicy. Na przykład u pacjenta z niekompletną obturacją z kamieniem przewodu żółciowego po bolesnym ataku gwałtownie rośnie

zawartość bilirubiny, a także aktywność dehydrogenazy glutaminianowej (GDG) i aminotransferaz w surowicy. Zmiany te są rejestrowane w ciągu pierwszych godzin po ataku bólu i trwał nie więcej niż 24-36 godzin. Jeżeli taki pacjent po raz pierwszy do przeprowadzenia badań biochemicznych 48 godzin po ataku (a czasami zdarza się tak w praktyce), a następnie aktywność bilirubiny i zawartości enzymu w surowicy zbliży do normy. Badania w tym przypadku nie pomagają klinicystom, ale dezorientują go. Dlatego podczas bolesnych epizodów i zmiany napadowe zdrowia (dreszcze, omdlenia, itp.) Potrzeba, aby natychmiast pobrać krew z żyły, przynajmniej zgodnie z normą powyższego programu i umieścić krew w lodówce, jeśli o tej porze dnia laboratorium nie pracuje.

Badania zawartości strobobiliny w kale dostarczają pewnych informacji diagnostycznych tylko w okresie wzrostu lub stabilnej wysokiej (136,8-171 mmol / L) hiperbilirubinemii. Przy malejącej lub niskiej hiperbilirubinemii badanie to da normalny wynik, co może również prowadzić do błędnej interpretacji natury żółtaczki.

W raportach z autopsji tych, którzy zmarli z powodu niewydolności wątroby przy braku masywnej martwicy, patomorfolog wyciąga wnioski dotyczące hepatargii na podstawie danych klinicznych i koncentruje się głównie na hiperbilirubinemii. Jednak w takich przypadkach poziom pigmentu w surowicy jest oczywiście niewielkim testem. Pozycja morfologa jest częściowo wyjaśniona faktem, że w historii choroby wskaźniki hepatodepresji - wskaźnik protrombiny i cholinoesterazy - uległy niewielkim zmianom od czasu ostatniego badania 7-10 dni przed śmiercią. Biorąc pod uwagę, że okres półtrwania protrombiny wynosi 2-3 dni, a cholinoesteraza wynosi 7-8 dni, przy braku regularnych powtarzanych badań, definicja wskaźników tej klasy jest prawie bez znaczenia.

W związku z tym ilość badań i terminy ich realizacji odgrywają kluczową rolę w osiągnięciu sukcesu diagnostycznego.

Testy funkcjonalne są zwykle podzielone na kilka klas. Najczęstsza kliniczna lub syndromiczna klasyfikacja funkcjonalnych próbek wątroby.

Wskazano na wskaźniki zespołów cytolitycznych, hepatodepresyjnych, mezenchymalnych i zapalnych, zespołów cholestatycznych, zespołu przetoki wątrobowej, wskaźników regeneracji i wzrostu nowotworu wątroby. Są one również związane ze znacznikami wirusów zapalenia wątroby.

2.2.1. WSKAŹNIKI SYNDROMU CYTOLITYCZNEGO (CA)

CA występuje, gdy komórki wątroby ulegną uszkodzeniu, przede wszystkim jego cytoplazma, a także organelle i postępuje z wyraźnym upośledzeniem przepuszczalności błon komórkowych. Komórka, która ulega cytolizie, często zachowuje swoją żywotność. Jeśli komórka umrze, porozmawiaj o jej martwicy.

CA odnosi się do głównych wskaźników patologicznych

wątroba. Z rzadkim wyjątkiem, klinicznie wyraźne ostre uszkodzenie wątroby, w tym ostre zapalenie wątroby, jak również aktywne fazy przewlekłej choroby postępującej w wątrobie pochodzą z 1C. Obecnie wskaźniki CA i zawartość bilirubiny w surowicy są najczęstszymi spośród zdefiniowanych funkcjonalnych próbek wątroby.

Wskaźniki CA są głównie reprezentowane przez pewną liczbę enzymów surowicy.

Aminotransferaza asparaginianowa (aminotransferaza szczawianowa, ASA, 2.6.1.1). Norma: 7-40 konw. jednostki, 0,1-0,45 umol / (godz. w l), 28-125 nmol / (s na 1).

Aminotransferaza alaninowa (pirogronowy trans-nosowy, ALAT, 2.6.1.2). Norma: 7-40 konw. jednostki, 0,1-0,68 umol / (chl), 28-190 nmoli / (sl).

Istnieją jeszcze inne wskaźniki regulacyjne tych enzymów, więc użycie w praktyce wyników leczenia może być wykonane tylko wtedy, gdy istnieją standardowe wskaźniki na półprodukcie laboratoryjnym.

Znając jedynie wskaźniki aktywności aminotransferaz, trudno powiedzieć o przyczynach hiperfermentemii. Niemniej jednak, u odpowiednio zbadanego pacjenta z ustaloną patologią narządu w wątrobie, aktywność aminotransferazy, badana za pomocą testu Warburga, jest najbardziej czułym wskaźnikiem cytolizy, co wyjaśnia szeroki zakres tej metody badania. Wzrost aktywności aminotransferaz, który przekracza górną granicę normy w IV2-5 razy, jest uważany za umiarkowaną hiperfermentemię, w 5,1-10 razy - jako średni stopień hiperfermentemii, 10,1 razy lub więcej jako wysoka hiperfermentemia.

Badanie aktywności aminotransferaz jest szeroko stosowane w badaniu klinicznym. Najczęstszymi przyczynami małej hiperfermentem w tych przypadkach są zatrucia alkoholem i lekami, rzadziej objawami utajonej niewydolności krążenia, szczególnie po przeciążeniach fizycznych. Stosunkowo niewielka część badanych ujawnia ukryte i ostre zapalenie wątroby.

Ważne jest, aby badać aktywność enzymów we krwi dawców. W szczególności w naszych badaniach 55% kandydat

daty u dawców - nośniki powierzchniowego antygenu zapalenia wątroby typu B - obserwowano umiarkowaną hiperfermentemię.

Wśród najczęstszych chorób najbardziej znaczącą i uporczywą hiperfermentemię obserwuje się przy ostrym wirusowym zapaleniu wątroby, nieco słabszym - z ostrym alkoholowym zapaleniem wątroby. Różna nasilona hiperfermentemia jest nieodłącznie związana z ostrym zapaleniem wątroby. Przy przewlekłym utrzymującym się zapaleniu wątroby w czasie zaostrzenia umiarkowana hiperfermentemia występuje u 70-80% pacjentów. W przypadku przewlekłego zrazikowego zapalenia wątroby często obserwuje się stabilny średni stopień hiperfermentemii. W przewlekłym aktywnym zapaleniu wątroby umiarkowany i umiarkowany stopień hiperfermentemii występuje u 90-95% pacjentów. Poziom hiperfermentemii u tych pacjentów jest jednym z kryteriów wyboru leczenia kortykosteroidami. W przypadku utajonych postaci marskości wątroby hiperfermentemia z reguły nie występuje. W formach aktywnych przeważnie łagodna hiperfermentemia występuje u 70-75% pacjentów. Tylko w 1 / b tej liczby występuje hiperfermentemia o umiarkowanym nasileniu.

W raku wątrobowokomórkowym lub przerzutowym raku wątroby aktywność aminotransferaz różni się niewiele od aktywności z czynną marskością wątroby.

Ostra blokada wspólnego przewodu żółciowego podczas pierwszych 2-5 dni towarzyszy umiarkowanemu, rzadziej - umiarkowanemu wzrostowi aktywności enzymów.

Przy wahającym się nadciśnieniu żółciowym hiperfermentemia utrzymuje się, a stabilna aktywność enzymu może zostać zredukowana do normy.

Poziom hiperfermentemii nie ma bezpośredniego wpływu na rokowanie w ostrym zapaleniu wątroby. W przewlekłej chorobie wątroby, przedłużona wysoka hiperfermentemia, szczególnie w połączeniu z hipergammaglobulinemią, pogarsza rokowanie.

Gamma-glutamylotransferaza (gamma-glutamylotrans-peptydaza, 2.3.2.2), GGTF, GGTP. Norma: dla mężczyzn 15-106 konw. jednostki, 250-1770 nmol / (s # l), dla kobiet 10-66 usl. jednostki, 167-1100 nmol / (c w 1). Część enzymu znajduje się w cytoplazmie, część związana jest z błonami frakcji mikrosomalnej i płcią żółciową hepatocytów. Ta ostatnia okoliczność posłużyła jako podstawa do przypisania GGTF do enzymów zależnych od błon. GGTF reaguje bardzo podobnie do aminotransferaz. Bardziej wyraźną hiperfermentemję obserwuje się w przypadku przewlekłego zatrucia alkoholem i lekami, z długotrwałą cholestazą i nowotworami wątroby. Badanie aktywności tego enzymu jest szeroko stosowane w badaniach przesiewowych, w szczególności w badaniach klinicznych.

Dehydrogenaza glutaminianowa (1.4.1.2), GldgH. Norma: 0-0,9 kond. jednostki, 0-15 nmoli / (sl). Reaguje bardzo podobnie do czasów transferu. Bardziej wyraźne zmiany obserwuje się w przypadku ostrego zatrucia alkoholem i lekami, z ostrą cholestazą i guzami wątroby, a także z urazem nekrozy środkowej

wątroba. To przez odkrycie tych zmian wynika wartość diagnostyczna enzymu.

Dehydrogenaza mleczanowa (1.1.1.27), LDH. Norma: 100-340 konw. jednostki, 0,8-4 μmol / ml, 220-1100 nmol / (s * 1). Znacznie gorszy od wrażliwości aminotransferaz. Przy prawidłowej aktywności aminotransferazy LDH może służyć jako wskaźnik hemolizy o niskiej intensywności. W ostatnich latach enzym stosuje się w diagnostyce różnicowej wymazanych postaci choroby hemolitycznej i choroby Gilberta. Badanie izoenzymów LDH nie znalazło szerokiego zastosowania.

Znaczenie cytolizy pięć głównych wskaźników może być zilustrowany przez następujące obserwacje kliniczne: normalne wartości tych enzymów ostrego uszkodzenia wątroby, wyrażone jako zaostrzenia przewlekłego procesu i Wzrastająca dostępność raka wątroby są mało prawdopodobne.

Z CA wskazaniem celu opracowania jest mniej prawdopodobne, aby stosować inne enzymy surowicy :. Iditoldegidrogenazy (dehydrogenazy sorbitolu), ornityna karbamoilotransferazę izotsitratdegidro-dehydrogenazy, dehydrogenaza alkoholowa, beta-glukuronidazy, itd. Enzymy te są interesujące głównie do celów naukowych. Oceniając wyniki badań należy uznać wskaźniki CA że giperfermentemii powodem może być bardzo różny i konieczne jest określenie dla każdego pacjenta. Najczęstsze przyczyny cytolizy obejmują wirusowe, alkoholowe i medyczne uszkodzenia wątroby. Często są one związane z zaburzeniami krążenia autoimmunologicznych i lokalnych, a także z nie-cholestatycznej zespołem. Czasami przyczyną cytolizy jest zmiana nowotworowa wątroby.

Badanie wskaźników CP jest obowiązkowe dla każdej osoby, która ma mieć chorobę wątroby.

2.2.2. WSKAŹNIKI SYNDROMU HEPATODEPRESYWALNEGO (HEPATOPRAVAL) (HS) LUB MAŁEJ BRAKU WĄTROBY

GS wskaźniki pozwalają nam na ustalenie stopnia upośledzenia funkcji metabolicznych, a tym samym w celu doprecyzowania zakresu jej zniszczenia, aby odsłonić wstępnych form dużej niewydolności wątroby oraz u pacjentów z uszkodzeniem wątroby w celu określenia możliwości wystąpienia (w razie potrzeby), bardziej niż planowano interwencji chirurgicznych.

Pod małym zespół niewydolności wątroby, należy rozumieć każde naruszenie funkcji metabolicznych wątroby bez gąbczastych i duży zespół niewydolności wątroby - zaburzenia metabolizmu wątroby, które we współpracy z innymi zmianami patologicznymi spowodować gepatogennoy gąbczastą. Przy wysokich wskaźników niewydolności wątroby gepatodepressii zwykle zmieniła się znacznie grubsze niż na niskim poziomie. Zatem mała niewydolność wątroby

za niewydolność wątroby, niewydolność wątroby, niewydolność wątroby.

Testy obciążeniowe są wskaźnikami hepatodepresji. Test bromosiarczanowy według Rosenthala-White'a. Norma: 45 minut po wprowadzeniu surowicy pozostaje nie więcej niż 5% farby. Opóźnienie o więcej niż 6% jest pozytywnym (patologicznym) wynikiem testu,

Badanie na obecność indocyjanin (vofaverdinovaya, uverdinovaya). Po 20 minutach od podania surowicy nie więcej niż 4% farby. Okres półtrwania (T) wynosi 3,56 min.

Test antypirynowy (w modyfikacji LI Gellera i współpracowników). Norma: klirens - 36,8 ml / min, okres półtrwania - 12,7 min.

Próbka galaktozy (dożylna). Dożylnie wstrzyknąć roztwór galaktozy z szybkością 0,5 g / kg i zanotować jego eliminację z krwi. Czas trwania badania wynosi 1 godzinę Norma: 6-10 mg / (kgmin). Wartości poniżej 4 mg / (kgmin) z reguły wykrywa się z daleko idącymi procesami patologicznymi, na przykład z marskością wątroby.

Test kofeiny. Po zażyciu 400 mg kofeiny, sprawdź surowicę. Norma: 60-160 ml / min.

Testy obciążeniowe odnoszą się do bardzo wrażliwych próbek. Ich stosowanie jest pożądane u pacjentów z niejasnymi przewlekłymi chorobami wątroby, a także potrzebujących wiedzy specjalistycznej.

Cholinoesteraza w surowicy. Norma: 0,35-0,5 konw. jednostki (według OA Ponomareva) 140-200 jednostek. (według Ammon), 45-65 jednostek. (według Vincenta).

Albumina surowicy krwi. Norma: 3,5-5 g / dl. Indeks protrombiny. Norma: 80-110%.

Serum Prokonvertin. Norma: 80-120%.

Cholinoesteraza (CE), albumina i wskaźnik protrombiny. Definicja tych wskaźników jest uważana za próbę o umiarkowanej czułości, a prokonwertyna ma wysoką czułość. albumina półtrwania 14-20 dni 8-10 dni cholinesterazy, indeks protrombiny około 2,5 dni proconvertin 6- 8 h. W związku z tym badania aktywności cholinoesterazy używane głównie do oceny przewlekłych chorób wątroby, a także zawartość prozakrzepowych z ostrym uszkodzeniem wątroby.

Zmniejszenie ilości cholesterolu w surowicy w większości przypadków wskazuje na hepatodepresję.

Zmniejszenie wskaźników hepatodresji średniej wrażliwości o 10-20% uważane jest za nieistotne, o 21-40% - jako umiarkowane, ponad 40% - jako istotne.

Od czasu do czasu obserwuje się wzrost wskaźników antypiryny i cholinesterazy. W tych przypadkach mówią o drażliwego zespołu wątroby. Zespół ten występuje głównie w początkowych postaciach alkoholowej choroby wątroby i rozwija się w

z uwzględnieniem tymczasowej hiperfunkcji retikulum endoplazmatycznego hepatocytów.

Ogólnie rzecz biorąc, wskaźniki dotyczące hepatodepresji (szczególnie testy o wysokiej czułości) dostarczają lekarzowi bardzo ważnych informacji. W ostatnich latach ta grupa próbek jest poddawana zwiększonym wymaganiom, głównie w badaniu kandydatów na przeszczep wątroby. Niestety, powszechnie stosowane wskaźniki hepatopatii nie zawsze spełniają te wymagania.

2.2.3. WSKAŹNIKI ZWIĘKSZONEJ DZIAŁALNOŚCI ZESPOŁU MESENCHEMA LUB SYNDROMY MESENCHIMALNEJ (AIM)

Rozwój tego zespołu jest związany ze zwiększoną aktywnością mezenchymalnych zrębowych (nienabłonkowych) elementów wątroby, a także obejmuje część ogólnoustrojowych objawów związanych z upośledzoną odpornością humoralną. Próbki te są dość niespecyficzne, ale mimo to odgrywają ważną rolę w ocenie ostrego wirusowego zapalenia wątroby, przewlekłego aktywnego zapalenia wątroby (CAG) i marskości wątroby (CP).

Test Timolovaya (timolveronal). Norma: około -7 jednostek. według Maklagan, 3-30 jednostek. przez Vincenta.

Test trialowy. Normalny: 1,9 jednostki. i wyżej.

Serum gamma-globulin. Norma: 8-17 g / l lub 14-21.5% całkowitego białka.

Immunoglobuliny surowicy:

Norma IgA: 97-213 jednostek. (zgodnie z Mancini), 90-450 mg / 100 ml.

Norma IgG: 78-236 jednostek. (według Mancini), 565-1765 mg / 100 ml.

Norma IgM: 105-207 jednostek. (według Mancini), dla mężczyzn - 60-250 mg / 100 ml, dla kobiet - 70-h280 mg / 100 ml.

Test Timolovaya ma charakter diagnostyczny informacyjny na ostre wirusowe zapalenie wątroby, sulemiczny - dla CP.

Wyniki badania gamma globuliny i immunoglobulin mają ogromne znaczenie w diagnostyce XAG. Przy tej chorobie i daleko idącym aktywnym CP obserwuje się szczególnie wysoką hipergammaglobulinemię.

Badanie immunoglobulin w surowicy jest często przydatne w przeprowadzaniu trudnej diagnostyki różnicowej XAG i hemoblastozy z dominującym uszkodzeniem wątroby.

W pierwszym przypadku obserwuje się poliklonalną (poliklonalną) hiperimmunoglobulinemię, w drugim przypadku - monoklonalną lub monoklonalną hiperimmunoglobulinemię. Zwykle pacjenci z hemoblastozą określają tendencję do hiperpoteinemii, i na tym tle gwałtownie wzrasta jeden klon immunoglobulin, na przykład IgM. Stężenie pozostałych dwóch immunoglobulin jest normalne lub zmniejszone.

Reakcje odpornościowe humorów obejmują również wzrost liczby autoprzeciwciał wykrywanych za pomocą technik pośredniej immunofluorescencji i immunoenzymatycznej.

Przeciwciała mitochondrialne, przeciwciała przeciwko mitochondriom (MA, AMA) są charakterystyczne dla pierwotnej marskości żółciowej (PBC). Podtypy MA: anty-M-8 są nieodłączne w najbardziej progresywnych formach PBC, anty-M-9 - najbardziej łagodnych formach.

Czynnik przeciwjądrowy, przeciwciała przeciwjądrowe (ANA, ANA) są charakterystyczne dla autoimmunologicznego zapalenia wątroby typu 1, występują również w przewlekłych hepatitisach lekowych i HCV.

Przeciwciała wobec mikrosomów wątroby i nerki (anty MRP LKM) stanowią podtypy przeciw MRP 1 charakteryzują autoimmunologiczną typu 2 zapalenia wątroby typu anty-MRP-2 występują w przewlekłe zapalenie wątroby wywołane lekami anty-MRP-3 - przewlekłe Lecznicze WZW typu HCV.

Przeciwciała do błon wątrobowych (anty-PM, LM) są charakterystyczne dla przewlekłego leczniczego zapalenia wątroby.

Przeciwciała wątrobowo-trzustkowe w l).

5-studzienkowa klototaza (3.1.3.5). Norma: 2-17 sztuk, 11 -

Gamma-glutamylotransferaza (GGTF) - patrz wyżej.

Hole glicyna. Norma: mniej niż 60 jednostek, 0,13 μg / ml, 0,27 μmol / l.

Bilirubina (według Endrassic). Norma: ogółem - poniżej 1,2 mg / 100 ml lub 20,5 mmol / l; bezpośredni (sprzężony) - 0,86-4,3 μmol / l, nie więcej niż 25% całości; pośredni (nieskoniugowany) - 1.7-17.1 μmol / l, 75% lub więcej całości.

AP, 5-nukleotydaza i choleglityna są zasadniczo wskaźnikami cholestazy, podczas gdy w aktywności GGT zawartość

bilirubina ma duży wpływ na cytolizę i inne procesy patologiczne w wątrobie. Skoniugowana bilirubina w surowicy w podwyższonych stężeniach może być związana ze wskaźnikami XI tylko w przypadku równoczesnego wzrostu aktywności AP, GGTF, a także stężenia kwasów żółciowych w surowicy krwi.

Dostępne testy laboratoryjne, niezawodnie rejestrujące składniki wydzielania żółci, wciąż nie są dostępne. Sugeruje się, że rozwój podobnych metod badań znacznie poprawia ocenę czynności wątroby.

2.2.5. WSKAŹNIKI SYNDROMU PĘDOWEGO (SHI)

ShP występuje z powodu rozwoju silnych zabezpieczeń żylnych z późniejszym wejściem w całkowity przepływ krwi dużej liczby substancji podlegających normalnej przemianie w wątrobie. Substancje te obejmują amoniak, fenole, kwasy aminowe (tyrozyna, Fe nilalanin, tryptofan i metioninę), kwasy tłuszczowe o krótkim łańcuchu, zawierającą 4-8 atomów węgla (kwas masłowy, walerianowy, kapronowy i kwasu kaprylowego) i merkaptany. Wskaźniki SHP, gromadzą się w surowicy krwi w wysokich stężeniach, są toksyczne i mogą przyczynić się do gąbczastej gepatogennoy rozwoju.

W ostatniej dekadzie endotoksyny - lipopolisacharydy bakterii jelitowych Gram-ujemnych - również należą do substancji z tej grupy.

Amoniak surowicy krwi. Norma: 40-120 μg / 100 ml lub 28,6 - 85,8 μmol / L według Conway; 90-20 μg / 1,00 ml lub 64,0-14,3 μmol / L według Muellera-Baizenhirza w modyfikacji En-Gelhart. Oznaczanie zawartości amoniaku w surowicy krwi odgrywa ważną rolę w diagnostycznej identyfikacji niewydolność portal-NE-chenochnoy (wrotno encefalopatia), zespół Reye'a oraz szereg innych chorób i schorzeń.

Badania stężeń tryptofanu, tyrozyny, fenyloalaniny i krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych są na razie prowadzone wyłącznie w celach naukowych. Tymczasem składniki te mogą znacznie wyjaśnić pochodzenie części hepatogennej encefalopatii.

N. Porchet i in. (1982) zaproponował określenie stopnia pomostu porowo-żuchwowego za pomocą testu nitrogliceryny. Badaną substancję podaje się dożylnie lub doustnie. Porównano wyniki uzyskanych badań z różnymi metodami podawania.

Do podobnych celów stosuje się test lidokainowy. Szerokie zastosowanie tych testów nie zostało jeszcze znalezione, chociaż potrzeba niezawodnych metod określania przetaczania portocaval jest wielka.

2.2.6. WSKAŹNIKI REGENERACJI I WZROSTU WĄTROBY WĄTROBY

Alfa-fetoproteina (AFP). Zazwyczaj, osocze nie występuje (mierzone z wykorzystaniem wytrącania w agarze i licznik odporności) lub występuje w stężeniu mniejszym niż 10-25 ng / ml (przy użyciu różnych technik radioimmunologicznych i test immunoenzymatyczny).

Pojawienie się w surowicy dużych ilości AFP (8 razy lub więcej w porównaniu z normą) jest charakterystyczne dla raka wątrobowokomórkowego i części wspólnego raka dróg żółciowych. Niewielkie wzrosty stężenia tej glikoproteiny (o czynnik 1,5-4) są częstsze w rozwoju procesów regeneracyjnych w wątrobie, szczególnie w ostrym wirusowym zapaleniu wątroby i aktywnej marskości wątroby.

2.2.7. ZNACZNIKI WIRUSÓW HEPATYTYCZNYCH

Markery wirusów zapalenia wątroby są powiązane z funkcjonalnymi próbkami wątroby. Ich związek z testami funkcjonalnymi wydaje się rozsądny: większość markerów jest wynikiem interakcji wirusa i ludzkiego ciała.

Przeciwciała anty-HAV IgM klasy IgM wirusa zapalenia wątroby typu A utrzymują się w surowicy do 6 miesięcy. Ich wykrycie jest wiarygodnym dowodem na obecność ostrego wirusowego zapalenia wątroby typu A.

HBsAg - antygen powierzchniowy zapalenia wątroby B pojawia się w surowicy krwi u pacjentów w końcowym stadium okresu predzheltushnogo ostrego wirusowego zapalenia wątroby typu B w ciągu średnio 4 tygodni po zakażeniu i znika w większości pacjentów w ciągu 3-6 miesięcy od rozpoczęcia ostrego zakażenia. Mała liczba dorosłych i wiele dzieci pozostaje przez wiele lat. Metoda strącania na agarze ujawnia antygen w 55-60% przypadków, metoda nadchodzącej elektroforezy - w 70%, radioimmunologiczna i immunoenzymatyczna - w 90%. W przybliżeniu takie same wskaźniki obserwuje się w przypadku przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby.

HBsAg IgM - antygen powierzchniowy klasy IgM wirusa zapalenia wątroby typu B jest charakterystyczny dla ostrego okresu wirusowego zapalenia wątroby typu B i okresu rekonwalescencji.

Ahth-HBs - przeciwciała do antygenu powierzchniowego zapalenia wątroby typu B, pojawiające się pod koniec ostrego wirusowego zapalenia wątroby typu B lub 3-6 miesięcy później, aby odgrywać ważną rolę w diagnostyce ostrego piorunującej postaci zapalenia wątroby typu B zostały źle zapisane średnio około 10 lat; są uważane za oznakę odporności. W obecności anty-HB8 szczepienie przeciwko HBV jest niepraktyczne.

HBcAg - jądrowy antygen wirusa zapalenia wątroby typu B w chwili zakażenia znajduje się w wątrobie. Zwykłe metody w surowicy nie są rejestrowane.

Anti-HBz - przeciwciała przeciwko antygenowi jądrowemu - pojawiają się jako pierwsze wśród przeciwciał związanych z czynnikiem wywołującym zapalenie wątroby typu B. Wysokie miana są charakterystyczne dla ostrego wirusowego zapalenia wątroby i przewlekłego aktywnego wirusowego zapalenia wątroby.

Przeciwciała anty-HBc IgM przeciw jądrowemu antygenowi klasy IgM są charakterystyczne dla ostrego wirusowego zapalenia wątroby i okresu rekonwalescencji. Są przechowywane przez rok.

Przeciwciała anty-HBe skierowane przeciwko antygenowi zapalenia wątroby typu B wskazują na przenikanie wirusa zapalenia wątroby typu B z organizmu. Zwykle są one uważane za wskaźnik niereplikatywnego stadium infekcji, ale nie mogą jednoznacznie potwierdzić końca replikacji wirusa.

HBV-DNA - DNA wirusa zapalenia wątroby B jest skoncentrowane w jądrowej części wirusa. Obecność HBV-DNA w surowicy krwi świadczy o replikacji wirusa i jest wiarygodnym wskaźnikiem procesu zakaźnego. Taka krew jest uważana za ciebie-sokoinfitsirovannaya.

DNA-p, polimeraza DNA, wskazuje na replikację wirusa, tj. Aktywny zakaźny proces wirusowy.

Anty-HCV - przeciwciała przeciw wirusowi zapalenia wątroby typu C po 4-6 miesięcy po rozpoczęciu ostrego wirusowego zapalenia wątroby typu C. Zastosowania wsteczną diagnozy ostrego wirusowego zapalenia wątroby typu C i etiologicznego diagnozowania szeregu przewlekłych wirusowych chorób wątroby. Określono testami radioimmunologicznymi i immunoenzymatycznymi.

RNA wirusa HCV RNA wirusa zapalenia wątroby typu C określa się za pomocą reakcji łańcuchowej polimerazy. Wskazują replikację HCV.

Przeciwciała przeciwko HDV przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu D są dowodem aktywnej infekcji delta, chociaż niektóre z osób, które przeżyły, pozostają przez długi czas.

Przeciwciała przeciw-HDV IgM przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu 0 IgM wskazują na ostry etap delta lub okres rekonwalescencji.

Ostre wirusowe zapalenie wątroby typu A diagnozuje się na podstawie wykrywania IgM anty-HAV w surowicy.

Ostre wirusowe zapalenie wątroby typu B diagnozuje się, gdy wykrywane są HBsAg surowicy i wysokie miana anty-HBz. Ostatni test jest stopniowo zastępowany testem na IgM anty-HBc. U pacjentów z przewlekłą chorobą wątroby zidentyfikowano trzy rodzaje związków z wirusem zapalenia wątroby typu B.

1. Wykrywanie w surowicy przeciwciał anty-HBs i anty-HBsz (ten ostatni - w małych tytułach) jest charakterystyczny dla zjawisk szczątkowych

przenoszone wirusowe zapalenie wątroby typu B i rozwinięta odporność.

2. Identyfikacja HBsAg i anty-HB w surowicy krwiz (ten ostatni - w małych tytułach), a także anty-HBe jest charakterystyczne dla trwałości wirusa zapalenia wątroby typu B.

3. Wykrywanie w surowicy HBcAg, anty-HBz IgM, HBV DNA i HBsAg jest charakterystyczny dla replikacji wirusa zapalenia wątroby.

Po uzupełnieniu opisu poszczególnych testów, przyjrzyjmy się pokrótce podstawom stosowania najczęstszych funkcjonalnych próbek wątroby.

Z każdej grupy opisanych testów w praktyce klinicznej i poliklinicznej stosuje się zwykle 1-2 testy. Z reguły próbki jednej grupy ujawniają tylko jeden zespół. Dlatego dla pełnoprawnej diagnozy chorób wątroby konieczne jest przeprowadzenie co najmniej 7-8 testów.

Możliwości laboratoriów różnych instytucji medycznych pozwalają nam rekomendować przybliżone zbiory próbek (oznaczanie wskaźników w surowicy i moczu):

1) małe kliniki - bilirubina, aminotransferaz (AST, ALT), tymol, wskaźnik protrombinowy urobilin, barwniki żółciowe;

2) w przypadku dużych polikliników (dodatkowo) - antygen powierzchniowy CH, AP, cholesterolu, wirusa zapalenia wątroby typu B; 3) Hospital (dodatek) - GTTF, całkowitego białka, frakcje białkowe, AFP, amoniak, przeciwciała do antygenu wirusowego zapalenia wątroby typu B stercobilin w kale; 4) szpitale kliniczne (dodatek) - prokonvertina, GlDG, IgA, IgM, IgG, jeden z testów obciążenia (BSF ICG Antipov-Rinow, galaktoza, kwas kofeinowy) antygen przeciwciała zapalenia wątroby typu B na antygen wirusowego zapalenia wątroby typu B, E, przeciwciała klasy IgM wirusa zapalenia wątroby typu A, anty-HCV, anty-HDV; 5) do specjalnych komór wątroby (dodatkowo) - LDH i LDH, miedź i żelazo, ceruloplazminy ferrytyny aldosteronu holeglitsina, frakcje dopełniacza (C4), przeciwciał na czynnik delta, przeciwciał przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu C, DNA HBV PHK -HCV, 5-nukleotydaza, przeciwciała antymitochondrialne.

Biochemiczne badanie krwi: normy u dorosłych i dzieci, wskaźniki, jak rozszyfrować wyniki

Analiza biochemiczna krwi (lub zwykle dla pacjenta "biochemia krwi") jest stosowana w pierwszym stadium diagnozy dowolnych stanów patologicznych. Zwykle powody jego powołania nie są bardzo dobrymi wynikami ogólnej analizy, corocznym badaniem medycznym populacji (w obecności chorób przewlekłych) lub prewencyjnym badaniem osób zaangażowanych w szkodliwe procesy przemysłowe.

Biochemiczne badanie krwi (LHC) obejmuje wiele różnych wskaźników określających pracę narządu, wyznaczony przez lekarza, chociaż sam pacjent może dobrowolnie zwrócić się do płatnego laboratorium, aby wyprodukować biochemię. Wartości norm tradycyjnie stosowanych testów na aktywność cholesterolu, bilirubiny i aminotransferazy znane są wielu ludziom, którzy nie mają wykształcenia medycznego, ale są aktywnie zainteresowani ich zdrowiem.

Tabela standardów biochemicznego badania krwi

Biorąc pod uwagę różnorodność prowadzonych badań w laboratorium biochemii oraz wysoki odsetek pacjentów do tematu, postaramy się podsumować te testy, ale ograniczymy się do najczęstszych parametrów, nazw, jednostek i norm, które są reprezentowane w postaci tabeli jak najbliżej do oficjalnego firmowego wyników LHC.

Należy pamiętać, że normy wielu wskaźników u dorosłych i dzieci różnią się, a ponadto często zależą od płci, cechy i możliwości organizmu. Aby upewnić się, że tabela nie zmęczy czytelnika, normy będą podawane głównie dla dorosłych, w odniesieniu do wartości wskaźników u dzieci (poniżej 14 lat), indywidualnie dla mężczyzn i kobiet, jeśli to konieczne.

Lekarz, po wysłuchaniu skarg pacjenta i na podstawie objawów klinicznych u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, najprawdopodobniej, będzie przede wszystkim zbadać profil lipidowy, aw przypadku podejrzenia zapalenia wątroby powołać bilirubina, ALT, AST, i fosfatazy alkalicznej ewentualnie. I oczywiście - pierwszym objawem cukrzycy (nieposkromionym pragnieniu) jest powodem, dla którego badanie krwi na cukier, a wyraźne oznaki siły niedokrwistości zainteresowanych żelaza, ferrytyny, TIBC i tranferrinom. Jeśli otrzymasz niezbyt dobre wyniki, badania biochemiczne zawsze będą kontynuowane, rozszerzając je o dodatkowe testy (według uznania lekarza).

Główne wskaźniki biochemicznego badania krwi

Według zmodyfikowanej ogólnej analizy krwi, ocenia się, że istnieje patologia, której trzeba będzie szukać. Analiza biochemiczna, w przeciwieństwie do ogólnego klinicznego, wykazuje naruszenie funkcji konkretnego narządu w wyniku zmian patologicznych, które nie zostały jeszcze rozpoznane przez osobę, czyli na etapie utajonego przebiegu choroby. Ponadto LHC pomaga ustalić, czy organizm ma wystarczającą ilość witamin, pierwiastków śladowych i innych niezbędnych substancji. Zatem główne wskaźniki biochemicznej analizy krwi obejmują szereg testów laboratoryjnych, które dla wygody percepcji należy podzielić na grupy.

Białka

Ta grupa w LHC jest reprezentowana przez białka, bez których życie organizmu nie jest możliwe, i specyficzne struktury białek, które powstają w wyniku pewnych (ekstremalnych) sytuacji:

  • Całkowita zawartość białka, zmieniając jej poziom może wskazywać na rozwój procesów patologicznych, w tym raka, w niektórych narządach wewnętrznych (wątroba, nerki, układ pokarmowy), i tkanki łącznej, ale nie należy zapominać, że redukcja całkowitej zawartości białka może prowadzić niedostateczne spożycie żywności. Często zdarza się, wraz z całkowitym frakcji białka i białka badano (α, β, γ), ponieważ redukcji i wzrostu różnych białek, upośledzenie stosunek pomiędzy satelitami wiele stanów chorobowych.
  • Albumina, poznanie patologii narządów miąższowych (wątroby, nerek), rozpoznanie reumatyzmu i nowotworów, a także ujawnienie wpływu preparatów hormonalnych na organizm lub skutki głodowej diety.
  • Mioglobina Służy do wykrywania patologicznych zmian w mięśniu mięśnia sercowego i mięśni szkieletowych. Przyczyną tego wzrostu mogą być również urazy, uszkodzenia termiczne i częste drgawki.
  • Transferrin - wiązanie i transport białka żelaza, którego zmiana wartości może wskazywać na zmniejszenie zdolności funkcjonalnej wątroby.
  • Ferrytyna - białko, które tworzy rezerwę żelaza w organizmie, jego poziom jest badany w celu rozpoznania anemii różnego pochodzenia (niedobór żelaza lub związane z innymi patologiami: infekcje, reumatyzm, nowotwory złośliwe);
  • OBZHZH (całkowita zdolność wiązania żelaza w surowicy), pokazująca stan białek odpowiedzialnych za metabolizm, wiązanie i transport żelaza w ciele. Zmiany OZHSS z chorobami wątroby, niedokrwistością, procesami nowotworowymi.
  • Ceruloplasmin - białko, które przenosi jony miedzi. Zwiększenie aktywności procesora obserwowano w zawale mięśnia sercowego, zapalnych i nowotworów złośliwych różnych lokalizacjach, lecz najbardziej aktywna badanie laboratoryjne stosowane do diagnozowania choroby Konovalov-Wilson - gepatotserebralnoy ciężkie patologii.
  • CRP (białko C-reaktywne) - specyficzne białko występujące w surowicy chory człowieka (infiltracja czynników zakaźnych, stan zapalny, uraz, gruźlica, septyczny, procesy onkologiczne, zapalenie opon mózgowych, zawał mięśnia sercowego, powikłania pooperacyjne).
  • Czynnik reumatoidalny - grupa specyficznych immunoglobulin (autoprzeciwciał) otrzymany w rozwoju reumatoidalnego zapalenia stawów i innych stanów patologicznych (toczeń rumieniowaty układowy, bakteryjne zapalenie wsierdzia, gruźlica i mononukleozę zakaźną, niektóre hematologiczne choroby). W przypadku reumatoidalnego zapalenia stawów często występuje wzrost aktywności anty-streptolizyna O (ASLO) jednak ASLO jest bardziej markerem uczulenia na infekcję paciorkowcami z rozwojem reumatyzmu, co daje wyższe wartości wskaźnika niż RA.

Enzymy

Enzymy w biochemicznej analizie krwi są częściej reprezentowane przez "testy wątroby" (AlT i AsT) i amylazy, która jest znacznie zwiększona, gdy pojawiają się problemy z trzustką. Tymczasem lista enzymów, które mogą powiedzieć o stanie organizmu jest znacznie szersza:

  1. Aminotransferaza alaninowa (AlT) - jest zawarty w "testach wątrobowych" wspomnianych powyżej, ponieważ w pierwszej kolejności jest wskaźnikiem funkcjonalnych zdolności wątroby, a następnie już charakteryzuje inne narządy.
  2. Aminotransferaza asparaginianowa (AsT) - Oprócz rozpoznawania chorób wątroby stosuje się go w diagnostyce patologii serca (zawał mięśnia sercowego, reumatyczne zapalenie serca, atak dławicy piersiowej) i niektórych procesów zakaźnych.
  3. α-amylaza i amylaza trzustkowa - figury są często świadkami zapalenia trzustki, ale może zwiększyć aktywność amylazy w innych przypadkach: świnki Interwencje chirurgiczne narządów jamy brzusznej, niewydolności nerek, przyjmujących wysokie dawki alkoholu, stosowanie leków pewne grupy farmaceutycznych (leków, hormony, salicylany).
  4. Kinaza kreatynowa(CC)- enzym, który odzwierciedla metabolizm energetyczny występujący w komórkach różnych tkanek (nerwowych, mięśniowych). Podwyższone wartości Frakcje CF kinazy kreatynowej (ważny test laboratoryjny w praktyce kardiologicznej) pozwala nam zdiagnozować zawał serca i określić jego rokowanie, pomagając lekarzowi wybrać najbardziej poprawną taktykę terapeutyczną.
  5. Dehydrogenaza mleczanowa (LDH) - enzym wewnątrzkomórkowy, którego wzrost aktywności obserwuje się w przypadku zawału mięśnia sercowego, niektóre typy niedokrwistości (hemolityczne i megaloblastyczne), zapalenie wątroby. Znaczący wzrost wskaźnika jest charakterystyczny dla nowotworów złośliwych, a zwłaszcza ich przerzutów.
  6. Gamma-glutamylotranspeptydaza (GGTP) - określenie aktywności tego enzymu stanowi znaczącą pomoc w diagnozowaniu zapalnych (ostrych i przewlekłych) chorób wątroby, które występują bez istotnych objawów klinicznych.
  7. Lipaza - enzym biorący udział w rozszczepianiu tłuszczów obojętnych. Ważną rolę odgrywa lipaza trzustkowa, która zyskała szczególne znaczenie w gastroenterologii, ponieważ jej zdolności diagnostyczne (choroby trzustki) przewyższają możliwości amylazy.
  8. Fosfataza alkaliczna - jego powołanie jest odpowiednie dla chorób układu kostnego, wątroby i dróg żółciowych.
  9. Fosfataza jest kwaśna - obserwuje się zwiększenie aktywności tego enzymu, głównie w przypadku zmiany gruczołu krokowego.
  10. Cholinoesteraza - poziom jego aktywności odzwierciedla syntetyczną zdolność miąższu wątroby, ale należy zauważyć, że cyfrowa ekspresja tego enzymu jest znacznie zmniejszona ze znacznym uszkodzeniem wątroby (ciężki przebieg choroby). Ponadto, aktywność enzymatyczna spada z zatorem tętnicy płucnej (PE), zawał mięśnia sercowego, nowotwory złośliwe, szpiczak, reumatoidalne zapalenie stawów, zapalenie nerek. Jest mało prawdopodobne, aby te schorzenia można było zaklasyfikować jako płuca, dlatego zrozumiałe jest, dlaczego aktywność cholinesterazy leży głównie w gestii lekarzy szpitalnych niż w przypadku polikliników.

Widmo lipidowe

Diagnostyka chorób układu sercowo-naczyniowego, co do zasady, nie ogranicza się do powołania cholesterolu całkowitego do kardiologa, wskaźnik ten w oderwaniu ma konkretnych informacji nie może się odbyć. W celu uzyskania informacji o stanie ściany naczyniowej (i mogą być przenoszone przez miażdżycy), nie ma żadnych oznak choroby niedokrwiennej serca lub, broń Boże, zawał mięśnia sercowego wyraźnie w niebezpieczeństwie, najczęściej wykorzystywane do badań biochemicznych zwanych widmo lipidowe, która obejmuje:

  • Cholesterol jest powszechny;
  • Lipoproteiny o niskiej gęstości (LDL-C);
  • Lipoproteiny o dużej gęstości (HDL-C);
  • Trójglicerydy;
  • Współczynnik miażdżycy obliczany na podstawie wzoru na podstawie wartości liczbowych wskazanych wskaźników.

Wydaje się, że nie ma specjalnej potrzeby, aby po raz kolejny opisać cechy, kliniczne i biologiczne znaczenie wszystkich składników spektrum lipidów, są one opisane wystarczająco szczegółowo w odpowiednich tematach zamieszczonych na naszej stronie internetowej.

Węglowodany

Prawdopodobnie najczęstszą analizą wśród wskaźników biochemii krwi jest zawartość glukozy ("cukru"). Ten test nie wymaga dodatkowych komentarzy, każdy wie, że wydaje je wyłącznie na pusty żołądek i pokazuje, że osoba nie choruje na cukrzycę. Chociaż należy zauważyć, że istnieją inne przyczyny wzrostu wskaźnika nie jest związane z występowaniem chorób zagrażających (urazów, oparzeń, patologii wątroby, choroby trzustki, nadmierne jedzenie produktów słodkich).

Pytania młodych, wciąż niedoinformowanych w biznesie "cukrowym" pacjentów, mogą powodować test obciążenia glukozą (krzywa cukru), który jest przepisywany, głównie w celu zidentyfikowania ukrytych form cukrzycy.

Do stosunkowo nowych testów zaprojektowanych w celu określenia zachowania się węglowodanów w organizmie możemy odnieść się do białek glikowanych (lub glikozylowanych - czyli jednego i tego samego):

  1. Glikolowana albumina (w LHC jest określana jako fruktozamina);
  2. Hemoglobina glikowana;
  3. Glikozylowane lipoproteiny.

Pigmenty

Bilirubina jest produktem rozkładu hemoglobiny erytrocytów, jej podwyższone wskaźniki są charakterystyczne dla szerokiego zakresu stanów patologicznych, dlatego do diagnostyki stosuje się trzy typy pigmentu hemoglobinogenicznego:

  • Bilirubina jest powszechna;
  • Bezpośredni lub związany, sprzężony;
  • Pośredni (wolny, niezwiązany, nieskonfigurowany).

Choroby związane ze zwiększeniem pigmentu może być różnego pochodzenia i charakteru choroby dziedziczne (niedopasowanego transfuzji krwi), a więc rozpoznanie opiera się na co najmniej większa w zależności od stosunku frakcji bilirubiny, zamiast całkowitej wartości. Najczęściej ten test laboratoryjny pomaga diagnozować anomalie spowodowane uszkodzeniem wątroby i dróg żółciowych.

Nisko cząsteczkowe substancje azotowe

Małocząsteczkowe związki azotu w biochemicznym badaniu krwi są reprezentowane przez następujące wskaźniki:

  1. Kreatynina, pozwalający określić stan wielu narządów i układów, i opowiedzieć o poważnych naruszeń ich funkcji (ciężka niewydolność wątroby i nerek, nowotwory, cukrzyca, zaburzenia czynności nadnerczy).
  2. Mocznik, który jest główną analizą wskazującą na rozwój niewydolności nerek (zespół mocznicowy, "mochekrovie"). Wskazane jest stosowanie mocznika w celu określenia funkcjonalnych zdolności innych narządów: wątroby, serca, przewodu żołądkowo-jelitowego.

Mikroelementy, kwasy, witaminy

W biochemicznym badaniu krwi często można spotkać testy określające poziom substancji nieorganicznych i związków organicznych:

  • Wapń (Ca) - kation wewnątrzkomórkowy, którego głównym celem jest - układ kostny. Wartości wskaźnika różnią się w zależności od chorób kości, tarczycy, wątroby i nerek. Wapń służy jako ważny test diagnostyczny do wykrywania patologii rozwoju kości u dzieci;
  • Sód (Na) odnosi się do głównych kationów pozakomórkowych, przenosi wodę, zmiany stężenia sodu i jego poza zasięgiem mogą powodować poważne stany patologiczne;
  • Potas (K) - zmiany jego poziomu w kierunku zmniejszenia mogą zatrzymać pracę serca w skurczu, a także w kierunku wzrostu rozkurczu (oba są złe);
  • Fosfor (P) - pierwiastek chemiczny, mocno związany w ciele z wapniem, a raczej z metabolizmem tego ostatniego;
  • Magnez (Mg) - i brak (zwapnienie naczyń krwionośnych, zmniejszenie przepływu krwi w układzie drobnych naczyń krwionośnych, rozwój nadciśnienia) i nadmiar ( „znieczulenie tlenek magnezu” blok serca, śpiączkę) obejmuje zaburzenia w organizmie;
  • Żelazo (Fe) może zrezygnować z komentarzy, ten element jest integralną częścią hemoglobiny - stąd jego główna rola;
  • Chlor (Cl) jest głównym zewnątrzkomórkowym osmotycznie czynnym anionem;
  • Cynk (Zn) - Niedobór cynku hamuje wzrost i rozwój seksualny, zwiększa śledzionę i wątrobę, przyczynia się do występowania niedokrwistości;
  • Cyjanokobalamina (witamina B12);
  • Kwas askorbinowy (witamina C);
  • Kwas foliowy;
  • Kalcytriol (witamina D) - niedobór hamuje tworzenie tkanki kostnej, powoduje krzywicę u dzieci;
  • Kwas moczowy (produkt wymiany zasad purynowych, który odgrywa ważną rolę w powstawaniu takiej choroby jak dna moczanowa).

Centralne miejsce w diagnostyce laboratoryjnej

Niektóre badania laboratoryjne, choć część sekcji biochemii, stoją tak, jakby były osobno i są postrzegane osobno. Dotyczy to na przykład analizy, takiej jak koagulogram, który bada system hemostazy i obejmuje badanie czynników krzepnięcia.

W opisie LHC, wiele badań laboratoryjnych (białka, enzymy, witaminy) zostały zignorowane, ale w zasadzie, analizuje powołany w rzadkich przypadkach, są więc mało prawdopodobne, aby wywołać zainteresowanie szerokiego kręgu czytelników.

Ponadto należy zauważyć, że badanie hormonów lub oznaczanie poziomu immunoglobulin (IgA, IgG, IgM) to także biochemiczne badanie krwi, który jednak jest wykonywany głównie za pomocą testu ELISA (immunoenzymatycznego) w laboratoriach o nieco innym profilu. Z reguły pacjenci, którzy mają nawykową biochemię, jakoś tego nie kojarzą, a my, dotknąwszy ich w tym temacie, musieliby sporządzić uciążliwe i niezrozumiałe tabele. Jednak we krwi osoby można określić prawie każdą substancję obecną w niej na stałe lub przypadkowo przenikniętą, jednak w celu dokładnego zbadania każdego z nich konieczne byłoby napisanie dużej ilości pracy naukowej.

Do podstawowej oceny stanu zdrowia człowieka stosuje się zwykle następujące wskaźniki:

  1. Całkowite białko;
  2. Albumina;
  3. Mocznik;
  4. Kwas moczowy;
  5. ASAT;
  6. ALT;
  7. LDH;
  8. ЩФ;
  9. Glukoza;
  10. Bilirubina (ogólna i pokrewna);
  11. Cholesterol całkowity i HDL;
  12. Sód;
  13. Potas;
  14. Żelazo;
  15. OZHSS.

Uzbrojony w tę listę pacjent może udać się do płatnego laboratorium biochemicznego i przekazać materiał biologiczny do badań, ale z wynikami należy skontaktować się ze specjalistą, który rozszyfruje biochemiczne badanie krwi.

Różne podejście do jednego problemu

Odczytanie biochemicznego badania krwi, a także innych badań laboratoryjnych, przeprowadza lekarz prowadzący badania diagnostyczne lub lekarz prowadzący. Niemniej jednak można zrozumieć zainteresowanie i niepokój pacjenta, który otrzymał odpowiedź w rękach wyników badań własnej krwi. Nie wszyscy mogą czekać na to, co mówi lekarz: zwiększone wskaźniki lub, odwrotnie, są poniżej dopuszczalnych wartości. Lekarz, oczywiście, wyjaśnić czerwony podkreślony lub wyróżniony w inny sposób dane i powiedzieć, co choroba może się czaić odchyleń od normy, ale rada może być jutro lub pojutrze, a wyniki - oto one: w swoje ręce.

Ze względu na fakt, że pacjenci obecnie w większości ludzie są bardzo kompetentni w sprawach medycyny dużo „zrozumiały”, próbowaliśmy wspólnie zrozumieć najczęstsze warianty zbiornika, ale znów - tylko dla celów informacyjnych. W związku z tym chcę ostrzec pacjentów przed samo interpretacją biochemicznego badania krwi, ponieważ te same wartości BAC mogą odróżniać różne osoby od różnych chorób. Aby to zrozumieć, lekarz zwraca się do poszukiwania diagnostycznego innych badań laboratoryjnych, metod instrumentalnych, wyjaśnia anamnezę, wyznacza konsultacje pokrewnych specjalistów. I tylko zbierając wszystkie czynniki łącznie, w tym biochemiczne badanie krwi, lekarz wydaje swój werdykt (ustala diagnozę).

Pacjentka inaczej podchodzi do tego pytania: bez posiadania specjalnej wiedzy ocenia wyniki jednostronnie: wskaźnik jest podnoszony - stąd pacjent (nazwa choroby nie jest trudna do znalezienia). Jednak nie jest tak źle, gorzej, gdy na podstawie wyników analiz i własnych wniosków osoba przepisuje leczenie. Jest to niedopuszczalne, ponieważ możesz stracić czas, jeśli dana osoba jest faktycznie chora, lub uszkodzić ciało, stosując metody leczenia, odjęte od wątpliwych źródeł. Ale to, co naprawdę musisz wiedzieć i zapamiętać pacjenta, to jak prawidłowo przygotować się do biochemicznego testu krwi.

Aby uniknąć niepotrzebnych kosztów

Biochemiczne badania krwi są zawsze wykonywane na czczo, ponieważ są bardzo wrażliwe na różne substancje, dostał się do ciała w przeddzień analizy (produkty spożywcze, farmaceutyki). Szczególnie odporne na różne wpływy zewnętrzne i wewnętrzne hormonalnej tle osoby, więc idzie do laboratorium, należy wziąć pod uwagę te niuanse i starają się odpowiednio przygotować (badanie hormonów nie są bardzo dużo i tanio).

Do badania biochemiczne krwi niezbędnej do uzyskania go z żyły łokciowej w ilości nie mniejszej niż 5 ml (dla badania surowicy automatyczny analizator może być dystrybuowany, a także mniejsze dawki). Osoba, która przystąpiła do analizy musi być świadomie poinformowana i przygotowana na ważną procedurę:

  • Wieczorem, pozwól sobie na lekką kolację, po której możesz pić tylko czystą wodę (alkohol, herbata, kawa, soki do autoryzowanych napojów nie stosuj);
  • Aby anulować bieg wieczorny (bez zwiększonej aktywności fizycznej), jeżeli jest planowany w reżimie;
  • Odmówić przyjęcia gorącej kąpieli w nocy;
  • Odważnie wytrzymaj 8-12-godzinny post (nie zaleca się spożywania 16-godzinnego spektrum lipidowego);
  • Rano, nie bierz pigułek, nie ćwicz;
  • Przedwczesne jest, aby nie denerwować się, aby przyjść do laboratorium w spokojnym stanie.

W przeciwnym razie będziesz musiał ponownie odwiedzić CDL, co pociągnie za sobą dodatkowe koszty nerwowe i materialne. Nie ma potrzeby porównywania biochemii z ogólną analizą krwi, w której badana jest kompozycja komórkowa. Tam, choć wymagane jest szkolenie, ale nie tak surowe, kawałek czegoś smacznego zjedzonego nie może wpłynąć na wynik. Oto kolejny: biochemiczne wskaźniki przedstawione metabolity i substancje czynne, które nie mogą pozostać „obojętny” na nawet najmniejsze zmiany w organizmie lub wokół niego. Na przykład, jeden słodkie, spożywane na śniadanie, spowoduje wzrost poziomu cukru we krwi, wydzielanie insuliny, aktywacji enzymów wątroby i trzustki, i tak dalej... Może ktoś uwierzy, ale każde nasze działanie zostanie odzwierciedlone w chemii krwi.


Pokrewne Artykuły Hepatitis