Skąd mam wiedzieć, czy mam zapalenie wątroby?

Share Tweet Pin it

Aby dowiedzieć się, czy ktoś ma wirusowe zapalenie wątroby, potrzebujesz

  • Dowiedz się, czy ma objawy zapalenia wątroby
  • Aby wykryć obecność wirusów zapalenia wątroby w jego ciele

W zależności od postaci wirusowego zapalenia wątroby iw różnych okresach jego trwania mogą pojawić się pewne objawy, pozytywne lub negatywne testy stają się pozytywne.

Objawy zapalenia wątroby

Objawy zapalenia wątroby odzwierciedlają głównie uszkodzenia i upośledzoną czynność wątroby.

Do najczęstszych objawów rozwijającego się zapalenia wątroby należą:

  • osłabienie i zmęczenie
  • utrata apetytu
  • nudności
  • nasilenie lub dyskomfort w jamie brzusznej (po prawej stronie, gdzie znajduje się wątroba)
  • ciemnienie moczu
  • zmienić kolor stolca (staje się lekki)
  • żółtaczka

Wymienione wyżej cechy są przedstawione w porządku chronologicznym. Oznacza to, że żółtaczka (zmiany koloru skóry, białka oczu, języka) z ostrym zapaleniem wątroby pojawia się ostatnio, gdy poprawia się stan zdrowia pacjenta.
Okres przed wystąpieniem żółtaczki nazywa się przed-żółtaczką (prodromalny, presektoryczny).

Żółtaczka w zwykłym znaczeniu jest jednym z synonimów zapalenia wątroby, ale może być również spowodowana innymi przyczynami.

Oznaki przewlekłego zapalenia wątroby

W przypadku przewlekłego zapalenia wątroby typu B i C charakteryzuje się łagodnymi objawami, a nawet długotrwałą nieobecnością. Najczęstsze długotrwałe osłabienie i zmęczenie, zespół asteniczny.
Czasami przewlekłe zapalenie wątroby obserwuje się tylko wtedy, gdy jego nieodwracalne skutki już się rozwinęły.

Straszna konsekwencja przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby - marskość wątroby może objawiać się pogorszeniem stanu pacjenta, rozwojem żółtaczki i pojawieniem się wodobrzusza (wzrost brzucha).
Może rozwinąć się encefalopatia wątrobowa - uszkodzenie mózgu z naruszeniem jego aktywności.

Często przewlekłe zapalenie wątroby jest wykrywane przez przypadek, gdy jest badane pod kątem innych chorób lub badań lekarskich.

Analizy wskazujące zmiany w wątrobie

Głównymi testami oceniającymi zmiany w wątrobie są bilirubina i enzymy wątrobowe (głównie ALT). W przypadku zapalenia wątroby, spowodowanego jakimkolwiek czynnikiem uszkadzającym, wskaźniki te rosną.

Niektóre badania laboratoryjne wskazują na uszkodzenia wątroby (testy wątrobowe), inne na niepowodzenie jego funkcji (np. Obniżenie poziomu tych białek, które są syntetyzowane w wątrobie).

Podsumowując wyniki różnych analiz, można scharakteryzować stopień uszkodzenia wątroby, zaburzenia jego funkcji.

Niektóre testy i badania mają decydujący wpływ na wybór podejścia do leczenia.

Analizy wskazujące na obecność wirusów zapalenia wątroby

Analizy, które określają obecność wirusów zapalenia wątroby w organizmie, nazywa się markerami zapalenia wątroby. Obecnie istnieją 2 główne sposoby ich wykrywania.

Pierwsza metoda jest immunologiczna. Wykrywaj przeciwciała, które organizm wytwarza w odpowiedzi na różne części wirusa lub same te części (antygeny).
Możliwe jest określenie zawartości przeciwciał i antygenów (miana), zgodnie z którą oceniana jest dynamika zmian.

Pomimo faktu, że niektóre wyniki tych analiz pozwalają jednoznacznie stwierdzić o wirusowym zapaleniu wątroby, wszystkie one mają nieścisłości i możliwe fałszywe wyniki. Czasami musisz zrobić drugie badanie.

Antygeny wirusów zapalenia wątroby różnią się i w zależności od kombinacji wyników testu można ocenić przebieg infekcji i aktywność wirusów, skuteczność leczenia. Analizy dla przeciwciał wskazują fazę infekcji i aktywność odporności przeciwko wirusowi.

Drugi sposób jest genetyczny. Za jego pomocą można określić obecność materiału genetycznego (DNA lub RNA) wirusa we krwi, najczęściej metodą PCR. Nowoczesne metody genodiagnostyki pozwalają nie tylko wykryć wirusa, ale także ustalić jego liczbę, a nawet odmianę (genotyp wirusa zapalenia wątroby typu C), co jest ważne w leczeniu. Analiza genetyczna jest dokładniejsza, ale koszt jest większy.

Jak lekarz diagnozuje zapalenie wątroby?

Lekarz ocenia ogólny stan pacjenta, charakter zmian zachodzących w wątrobie, ocenia wyniki badań na obecność markerów zapalenia wątroby.

Istnieją różne choroby wątroby i różne infekcje z wirusowymi objawami zapalenia wątroby. W razie potrzeby lekarz może zalecić dodatkowe badanie (np. USG wątroby, a nawet biopsję).

Niektóre testy mówią nie o obecnym, ale o przeszłym zakażeniu lub nie pozwalają na ocenę aktywności choroby w czasie badania.

Aby zebrać wszystkie wyniki, postaw odpowiednią diagnozę i podejmij właściwą decyzję zgodnie z ankietą - głównym zadaniem lekarza prowadzącego leczenie zapalenia wątroby.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C - objawy i leczenie, pierwsze oznaki

Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest chorobą zapalną wątroby, rozwija się pod wpływem wirusa zapalenia wątroby typu C. Skuteczna szczepionka, która mogłaby chronić przed tym wirusem, jak dotąd nie istnieje w przyrodzie i nie pojawi się wkrótce.

Może być dwojakiego rodzaju - ostry i przewlekły. W 20% przypadków osoby z ostrym zapaleniem wątroby mają dużą szansę na wyzdrowienie, a w 80% organizm pacjenta nie jest w stanie pokonać wirusa, a choroba staje się przewlekła.

Przenoszenie wirusa następuje poprzez zakażenie krwi. Dzisiaj na świecie jest 150 milionów ludzi, którzy są nosicielami przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C, a co roku z śmiertelnym wynikiem, zapalenie wątroby kończy się u 350 000 pacjentów.

Zasadniczo pierwsze objawy zapalenia wątroby typu C pojawiają się po 30-90 dniach od czasu infekcji. Dlatego jeśli masz zły stan zdrowia, letarg, zmęczenie i inne zjawiska niezwykłe dla twojego ciała, lepiej skonsultuj się z lekarzem. Jest to konieczne, aby lekarz dokonał trafnej diagnozy i na jego podstawie wybrał najbardziej skuteczną terapię.

W jaki sposób przekazywane jest wirusowe zapalenie wątroby typu C?

Co to jest? Zakażenie występuje głównie w kontakcie z krwią zakażonej osoby. Wirusowe zapalenie wątroby typu C przenosi się również podczas zabiegów: pobierania i transfuzji krwi, operacji chirurgicznych, manipulacji z dentystą.

Źródłem infekcji mogą być instrumenty do manicure, urządzenia do tworzenia tatuaży, igieł, nożyczek, maszynki do golenia itp. Jeżeli skóra lub błony śluzowe są zerwane, może dojść do zakażenia, jeśli dojdzie do kontaktu z krwią zakażonej osoby.

W rzadkich przypadkach wirusowe zapalenie wątroby typu C przenosi się podczas stosunku płciowego. Kobiety w ciąży, które są zarażone, ryzykują, że dziecko zarazi się wirusem podczas porodu.

Najtrudniejszy jest przebieg wirusa:

  • ludzie, którzy nadużywają alkoholu.
  • osoby cierpiące na inne przewlekłe choroby wątroby, w tym inne wirusowe zapalenie wątroby.
  • Osoby zakażone HIV.
  • starsi ludzie i dzieci.

Choroba wątroby typu C nie jest nadawany przez uściski codzienny kontakt, uściski dłoni, w tej chorobie, można użyć wspólnych naczyń i ręczniki, ale nie mogą korzystać ze wspólnych przedmiotów higieny osobistej (brzytwy, obcinacz do paznokci, szczoteczki do zębów). Mechanizm przenoszenia choroby jest tylko krwiotwórczy.

Objawy zapalenia wątroby typu C

W większości przypadków wirusowe zapalenie wątroby typu C zachodzi powoli, bez poważnych objawów, przez lata pozostaje niezdiagnozowane i objawia się nawet przy znacznym zniszczeniu tkanki wątroby. Często po raz pierwszy u pacjentów zdiagnozowano zapalenie wątroby typu C, gdy już występują oznaki marskości wątroby lub wątrobowokomórkowego raka wątroby.

Okres inkubacji zapalenia wątroby trwa od 1 do 3 miesięcy. Nawet po zakończeniu tego okresu wirus może nie objawiać się w jakikolwiek sposób, dopóki zmiany w wątrobie staną się zbyt oczywiste.

Po zakażeniu 10-15% pacjentów ulega samoleczeniu, pozostałe 85-90% rozwija pierwotne przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C bez żadnych szczególnych objawów (takich jak ból, żółtaczka itp.). I tylko w rzadkich przypadkach u pacjentów rozwija się ostra postać z żółtaczką i ciężkimi objawami klinicznymi, która przy odpowiedniej terapii prowadzi do całkowitego wyleczenia pacjenta z WZW typu C.

Pierwsze oznaki zapalenia wątroby typu C u kobiet i mężczyzn

Przez długi czas objawy nie przeszkadzają pacjentom. W ostrym okresie choroba objawia się tylko w osłabieniu, zmęczeniu, czasami pojawia się pod maską infekcji dróg oddechowych i wirusowych z bólem mięśni i stawów. Mogą to być pierwsze oznaki zapalenia wątroby typu C u kobiet i mężczyzn.

Żółtaczka i wszelkie objawy kliniczne zapalenia wątroby rozwijają się u bardzo małego odsetka zakażonych (tzw. Żółtaczkowa postać choroby). I to jest naprawdę doskonałe - pacjenci natychmiast zwracają się do specjalistów, a choroba ma czas na wyleczenie.

Jednak większość zarażonych choruje na zapalenie wątroby typu C na nogach: nie zauważają oni w ogóle niczego ani nie spisują się z powodu złego samopoczucia.

Przewlekłe zapalenie wątroby

Osobliwość przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C jest utajonym lub malosymptomatycznym kursem przez wiele lat, zwykle bez żółtaczki. Zwiększona aktywność ALT i ACT, identyfikacja przeciwciał anty-HCV i HCV RNA w surowicy przez co najmniej 6 miesięcy - wszystkie główne cechy tej kategorii pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C. Najczęściej odkryć przypadkowo podczas badania przed zabiegiem, podczas przejścia badań lekarskich itp.

Przebiegowi przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C towarzyszą takie objawy pozawątrobowe, w których pośredniczą immunoglobuliny, takie jak mieszana krioglobulinemia, czerwone płaskie porosty, mezangiokapilarne kłębuszkowe zapalenie nerek. późna porfiria skóry, objawy reumatoidalne.

Na zdjęciu uszkodzenie wątroby z przedłużonym przebiegiem zapalenia wątroby.

Formularze

Przez żółtaczkę w ostrej fazie choroby:

Przez czas trwania prądu.

  1. Ostra (do 3 miesięcy).
  2. Przedłużony (ponad 3 miesiące).
  3. Chroniczny (ponad 6 miesięcy).
  1. Odzyskanie.
  2. Przewlekłe zapalenie wątroby typu C.
  3. Marskość wątroby.
  4. Rak wątrobowokomórkowy.

Od charakteru objawów klinicznych fazy ostrej choroby i nietypowych typowy odróżnienia zapalenia wątroby typu C. typowych zdarzeń obejmuje wszystkie choroby towarzyszą klinicznie widocznego żółtaczki, ale nietypowy - anicteric i formy subklinicznych.

Etapy

Choroba dzieli się na kilka etapów, w zależności od tego, jakie leczenie jest zalecane.

  1. Ostry - charakteryzuje się bezobjawowym przeciekiem. Osoba często nawet nie podejrzewa, że ​​jest nosicielem wirusa i źródłem infekcji.
  2. Przewlekłe - w zdecydowanej większości przypadków (około 85%) po ostrym etapie rozpoczyna się przewlekły przebieg choroby.
  3. Marskość - rozwija się wraz z dalszym postępem patologii. Jest to poważna choroba, która zagraża życiu pacjenta i sama w sobie, oraz fakt, że w przypadku znacznego wzrostu ryzyka wystąpienia innych powikłań - w szczególności raka wątroby.

Wyróżniającą cechą wirusa jest zdolność do mutacji genetycznych, dzięki której w ludzkim ciele można jednocześnie wykryć około 40 podgatunków HCV (w obrębie tego samego genotypu).

Genotypy wirusa

Nasilenie i przebieg choroby zależy od genotypu zapalenia wątroby typu C, który zainfekował organizm. Obecnie znanych jest sześć genotypów z kilkoma podtypami. Najczęściej występujące we krwi pacjentów to wirusy 1, 2 i 3 genotypy. Powodują najbardziej widoczne objawy choroby.

W Rosji genotyp 1b jest najczęstszy. Rzadziej - 3, 2 i 1a. Wirusowe zapalenie wątroby typu C, wywołane przez wirus o genotypie 1b, charakteryzuje się surowszym przebiegiem.

Diagnoza zapalenia wątroby

Główną metodą diagnozowania zapalenia wątroby jest określenie obecności przeciwciał przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu C (anty-HCV) i HCV-RNA. Pozytywne wyniki obu testów potwierdzają obecność infekcji. Obecność przeciwciał klasy IgM (IgM anty-HCV) umożliwia odróżnienie aktywnego zapalenia wątroby od nosiciela (gdy przeciwciała IgM nie występują, a ALT jest prawidłowe).

Test PCR pod kątem zapalenia wątroby typu C (reakcja łańcuchowa polimerazy) pozwala określić obecność RNA wirusa zapalenia wątroby typu C we krwi pacjenta. Przeprowadzenie PCR jest obowiązkowe dla wszystkich pacjentów z podejrzeniem wirusowego zapalenia wątroby. Ta metoda jest skuteczna od pierwszych dni zakażenia i odgrywa ważną rolę we wczesnej diagnostyce.

Kiedy zapalenie wątroby typu C jest trudniejsze do wyleczenia?

Zgodnie ze statystykami, trudniej jest leczyć zapalenie wątroby typu C u mężczyzn, osób powyżej 40 roku życia, u pacjentów z prawidłową aktywnością transaminaz, o wysokim miano wirusa, w genotypie 1b wirusa. Oczywiście obecność marskości wątroby w momencie rozpoczęcia leczenia pogarsza rokowanie.

Skuteczność leczenia przeciwwirusowego zależy od wielu czynników. Przy przedłużonym przebiegu zapalenia wątroby typu C nie jest łatwo osiągnąć całkowite wyeliminowanie wirusa. Głównym zadaniem jest spowolnienie procesu aktywnego namnażania wirusów.

Jest to możliwe w większości przypadków przy stosowaniu nowoczesnych schematów leczenia przeciwwirusowego. W przypadku braku aktywnego rozmnażania wirusów w wątrobie, nasilenie stanu zapalnego zmniejsza się niezawodnie, zwłóknienie nie postępuje.

Leczenie zapalenia wątroby typu C

W przypadku wirusowego zapalenia wątroby typu C standardowym leczeniem jest łączona terapia z interferonem alfa i rybawiryną. Pierwszy preparat dostępny jest jako roztwór podskórny pod nazwą handlową Pegasys® (Pegasys®), PegIntron® (PegIntron®). Peginterferony są przyjmowane raz w tygodniu. Rybawiryna jest wytwarzana pod różnymi markami i przyjmuje się ją w postaci tabletek dwa razy dziennie.

  1. Interferon-alfa jest białkiem, które organizm syntetyzuje sam w odpowiedzi na infekcję wirusową, tj. jest to właściwie składnik naturalnej ochrony antywirusowej. Ponadto interferon-alfa wykazuje aktywność przeciwnowotworową.
  2. Rybawiryna jako niezależna terapia ma niską skuteczność, ale w połączeniu z interferonem znacznie poprawia jej skuteczność.

Czas trwania leczenia może wynosić od 16 do 72 tygodni, w zależności od genotypu wirusa zapalenia wątroby typu C, odpowiedzi na leczenie, związanych w dużej mierze z indywidualnymi cechami pacjenta, określonymi na podstawie jego genomu.

Przebieg terapii antywirusowej przy użyciu "złotego standardu" może kosztować pacjenta od 5000 do 30 000 USD w zależności od wyboru leków i schematu leczenia. Główne koszty dotyczą preparatów interferonowych. Pegylowane interferony produkcji zagranicznej są droższe niż konwencjonalne interferony dowolnego producenta.

Skuteczność leczenia zapalenia wątroby typu C ocenia się na podstawie biochemicznych parametrów krwi (zmniejszenie aktywności transaminaz) i obecności HCV-RNA w celu zmniejszenia poziomu wiremii.

Nowość w leczeniu zapalenia wątroby

Nowa klasa leków do leczenia inhibitorami zakażenia HCV, proteazy nierdzewnej (inhibitory proteazy) - preparaty, których działanie jest skierowane bezpośrednio na wirusa zapalenia wątroby typu B, z tak zwanego bezpośredniego działania przeciwwirusowego, które hamują lub blokowe główne wewnątrzkomórkowe etapy replikacji wirusa.

Obecnie USA i UE zatwierdziły stosowanie dwóch takich leków - Telaprewir (INCIVEK) i Bocepreviros (ViCTRELIS).

Zgodnie z wynikami badań klinicznych w maju 2013 r. Skuteczność tych leków wynosi 90-95%, ponieważ w przypadku standardowego leczenia jego skuteczność nie przekracza 50-80%.

Skutki uboczne terapii przeciwwirusowej

Jeżeli wskazane jest leczenie interferonami, nie można uniknąć skutków ubocznych, ale można je przewidzieć.

Po pierwszych wstrzyknięciach interferonu większość ludzi ma zespół ORVI. Po 2-3 godzinach temperatura wzrasta do 38-39 0 C, mogą pojawić się dreszcze, ból mięśni i stawów, zauważalne osłabienie. Czas trwania tego stanu może wynosić od kilku godzin do 2-3 dni. W ciągu 30 dni organizm jest w stanie przyzwyczaić się do wprowadzenia interferonu, więc do tego czasu zespół grypopodobny znika. Jest słabość, zmęczenie, ale to musi być tolerowane.

Co do rybawiryny, jest ona zwykle dobrze tolerowana. Ale dość często w ogólnej analizie krwi występują zjawiska łatwej anemii hemolitycznej. Może występować łagodna niestrawność, rzadko bóle głowy, zwiększenie poziomu kwasu moczowego we krwi, bardzo rzadko lek nie toleruje leku.

Ile żyć z WZW typu C, jeśli nie leczyć

Mówiąc jednoznacznie, ile żyją z WZW typu C, a także z zakażeniem wirusem HIV, jest to bardzo trudne. U przeciętnej liczby pacjentów marskość wątroby może rozwinąć się po około 20-30 latach.

W stosunku procentowym w zależności od wieku osoby rozwija się marskość:

  • u 2% pacjentów zakażonych przed 20 rokiem życia;
  • 6% osób, które otrzymały wirusa w wieku 21-30 lat;
  • 10% zakażonych ma 31-40 lat;
  • 37% osób, które zachorowały w wieku 41-50 lat;
  • 63% zakażonych ma ponad 50 lat.

Ponadto większość badań wykazała, że ​​rozwój zwłóknienia zależy od płci. U mężczyzn ta patologia rozwija się znacznie szybciej i w cięższej postaci, nawet jeśli jest leczona.

Objawy zapalenia wątroby typu C (C)

Ponieważ objawy zapalenia wątroby z nieco wymawiane jego diagnozy, w większości przypadków, jest szansa, często odnosząc się pacjenta do szpitala do rozpoznania lub podejrzenia wystąpienia innych chorób. Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest chorobą wywołaną przez specyficzny wirus, który atakuje wątrobę.

Cechy choroby

Mówiąc o cechach tej choroby, przede wszystkim należy wziąć pod uwagę powody, dla których może ona się pojawić. Jego czynnikiem sprawczym jest wirus, który dostaje się do ciała pacjenta poprzez krew.

Mechanizm infekcji jest prosty. Krew pacjenta dostaje się na uszkodzone błony śluzowe zdrowego człowieka lub miesza się z jego krwią, po czym wirus zaczyna się rozwijać w nowym organizmie. Jego szkodliwy wpływ rozciąga się tylko na wątrobę.

Z tego powodu komórki wątroby zaczynają rozkładać, w ich miejsce jest blizna lub, jak w medycynie, tkankę łączną, która blokuje wątroby, aw najgorszych przypadkach wirus prowadzi do powstania marskości wątroby, raka lub raka.

W niektórych przypadkach pacjenci mogą cierpieć na tę chorobę, bez żadnych poważnych konsekwencji lub stać się nosicielami wirusa, który przekaże innym bez szkodliwych konsekwencji dla ich ciała.

Ta choroba jest równo rozłożona nie tylko w populacji dorosłych, ale także u dzieci. W tym przypadku objawy zapalenia wątroby typu C u dorosłych są mniej wyraźne i niebezpieczne niż pierwsze objawy u dzieci.

Okres inkubacji tej choroby dla każdej osoby może być różny i zależy od fizycznych danych organizmu. Czas jego trwania może wynosić od dwóch do trzech tygodni, czasami ten okres może wynosić od sześciu do dwunastu miesięcy.

Ważne jest, aby wiedzieć, że szczepionka przeciwko tej chorobie nie istnieje, bo wirus ma mutację nieruchomości, dzięki czemu pojawiają się genomy (podtyp), które dostosowują się do leków (antybiotyków i leków przeciwwirusowych).

Ale współczesna medycyna opracowała kompleksy leków, które z powodzeniem radzą sobie z tym i prowadzą pacjentów do całkowitego wyzdrowienia. Ale nie można przywrócić wątroby, która zostanie całkowicie uszkodzona, więc leczenie powinno rozpocząć się w czasie.

Objawy WZW typu C

Aby jasno zdefiniować objawy zapalenia wątroby typu c, najpierw musisz zrozumieć przebieg choroby. Może być dwóch rodzajów.

Prądy te mają swoje własne cechy i objawy, wiedząc, że łatwo jest określić, jaki przebieg choroby obserwuje się u pacjenta.

Ostre objawy charakteryzują następujące objawy (objawy kliniczne):

  • Przede wszystkim są to bóle w dużych stawach bez ich urazów i stanów zapalnych;
  • zaostrzenie charakteryzuje się ostrym przyciemnieniem moczu, aw niektórych przypadkach objaw ten powinien być sygnałem, że należy udać się do lekarza;
  • jest słabość, sen jest zaburzony, apetyt jest stracony;
  • zaostrzenie choroby towarzyszą znaki żółtaczkowe, to znaczy żółknięcie skóry i twardówki oczu;
  • w prawym podżebrzuszu występuje uczucie ciężkości i bólu;
  • można wykryć takie objawy zapalenia wątroby typu c, jak ból w okolicy lędźwiowej, który przenika do nerek;
  • okresowe nudności i wymioty.

W przewlekłej fazie choroby występują następujące objawy (objawy kliniczne):

  • ogólne złe samopoczucie, które zakłóca sen;
  • kał staje się lekki;
  • Możesz poczuć ciężar i lekki ból w prawym podżebrzu;
  • pojawia się wysypka na ciele, która jest podobna do alergii;
  • wzrost temperatury ciała, który występuje okresowo w ciągu dnia;
  • apetyt jest zaburzony, istnieje niechęć do jedzenia.

Jeśli ta dolegliwość nie zacznie być traktowana na czas, z czasem może przekształcić się w poważną formę, która może doprowadzić do śmierci.

Rozpoznaj powikłania następujących objawów:

  • rozpoczyna się silne zaostrzenie, które charakteryzuje się obrzękiem brzucha z ogólną utratą wagi, ponieważ w jamie brzusznej zaczyna gromadzić się woda;
  • wątroba jest pokryta bliznami (tkanką łączną);
  • na ciele pojawiają się tzw. gwiazdki, żylne żyły.

Pojawienie się powyższych objawów i zmian w ciele jest sygnałem dla osoby, która musi sprawdzić siebie i rozpocząć leczenie na czas. Ważne jest, aby wiedzieć, że współczesna medycyna może uratować prawie wszystkich pacjentów od tej choroby, ale leczenie będzie podawane w zależności od tego, jaki okres czasu minęło po infekcji i jaki okres przebiegu choroby (ostry lub przewlekły).

W przypadku, gdy choroba już się rozpoczęła, i zaczął nieodwracalne zmiany w wątrobie, może przedłużyć życie pacjenta, ale jeśli nie przeszczepiono wątrobę, jego odzyskanie nie będzie, więc najlepiej chronić się przed takimi skrajnościami.

Jak rozpoznać tę chorobę

Jak wspomniano powyżej, okres inkubacji choroby u różnych ludzi ma swój okres. Dla niektórych jest to od dwóch do trzech tygodni, dla innych kilka miesięcy.

W pierwszych dniach pacjent na ogół nie zauważy żadnych zaburzeń stanu zdrowia i będzie prowadził zwyczajowy tryb życia.

Praktyka pokazuje, że możliwe jest ustalenie tej choroby w okresie inkubacji tylko wtedy, gdy dana osoba przechodzi badanie lekarskie i przechodzi testy, jak to ma miejsce w większości przypadków.

Insidiousness choroby polega na tym, że u niektórych pacjentów, ostre i przewlekłe etap może przejść, nawet bez objawów, ale po jakimś czasie ci ludzie w ogóle pozbyć się wirusa, a nie wpływa na wątrobę.

Możesz zidentyfikować chorobę w następujący sposób.

  1. Pierwszą rzeczą, na którą należy zwrócić uwagę, są objawy wskazane powyżej. Nawet w okresie inkubacji można doświadczyć niektórych z nich, zwłaszcza gorączki, ponieważ wirus dostający się do organizmu napotyka opór układu odpornościowego. To są pierwsze oznaki.
  2. Kiedy pojawią się pierwsze znaki, należy natychmiast udać się do instytucji medycznej i poddać się testom. Pacjent natychmiast wykona test wątrobowy (krew z żyły), który jednoznacznie określi obecność wirusa we krwi. Możliwe jest również wykonanie badania ultrasonograficznego narządów jamy brzusznej, które również ujawni zmiany w wątrobie, ale z okresem inkubacji ultradźwięki nie przyniosą wyników.
  3. W najbardziej zaawansowanych stadiach choroby, biopsja pomoże zidentyfikować raka, raka lub marskość. Ta analiza jest przeprowadzana w następujący sposób. Do jamy brzusznej wprowadza się igłę, za pomocą której pobiera się próbkę tkanki wątrobowej, którą przesyła się do badania do specjalnego laboratorium. Po pewnym czasie lekarze stwierdzają raka, raka lub zmiany w tkance wątroby.
  4. Niektórzy lekarze mogą przepisać tomografię komputerową, która wykonuje te same funkcje co skanowanie ultrasonograficzne.

Kiedy wirus wykryje w organizmie "zapalenie wątroby ts" i objawy są wskazane, specjalista natychmiast zleca natychmiastowe leczenie różnymi lekami.

Ważne jest, aby wiedzieć, że w odpowiednim czasie diagnoza tej choroby, zwłaszcza jeśli zostanie wykryta podczas wczesnego rozwoju, a wyznaczenie przebiegu leczenia może uratować go na całe życie, bez szkody dla zdrowia.

Podstępność tej choroby polega na tym, że może ona wyrządzić największą krzywdę dzieciom i osobom starszym, których organizm ma najmniejszą odporność na nie.

Metody przenoszenia wirusowego zapalenia wątroby typu C i które kategorie osób są najbardziej podatne na zakażenie

Jedynym sposobem na przekazanie tej dolegliwości jest krew osoby zakażonej. Musi kontaktować się z podobnym płynem biologicznym zdrowej osoby lub z uszkodzonymi błonami śluzowymi.

  • przy stosowaniu środków odurzających poprzez wstrzyknięcia dożylne i domięśniowe, gdy narkomani używają tej samej strzykawki;
  • w placówkach medycznych z transfuzją krwi od jednego pacjenta do drugiego, ale takie przypadki są prawie całkowicie wykluczone, ponieważ dawcy przekazują obowiązkowe badania;
  • w różnych salonach, gdzie tatuaże i kolczyki są wykonane przy użyciu igieł i innych urządzeń, które przebijają skórę;
  • podczas przeprowadzania hemodializy (sztuczny aparat nerkowy, który oczyszcza krew);
  • przy asystowaniu pacjentowi z zapaleniem wątroby typu c, gdy dozna urazu fizycznego, przez który krew może dotknąć uszkodzonej skóry lub błony śluzowej zdrowej osoby;
  • przy wykonywaniu różnych manipulacji kosmetycznych (manicure, pedicure, małe operacje);
  • podczas korzystania z akcesoriów do golenia i zainfekowanych szczoteczek do zębów;
  • z różnymi zastrzykami, które są wykonywane w instytucjach medycznych o wątpliwej reputacji.

Na podstawie tych informacji możemy wywnioskować, że proces zakażenia tą chorobą przebiega przez krew zainfekowanej osoby.

Istnieją również inne sposoby infekcji, ale częstość występowania takich kontaktów jest niewielka:

  • Seks bez prezerwatywy z osobą zarażoną;
  • całowanie;
  • korzystanie z rzeczy chorej osoby.

Teraz musimy porozmawiać o kategoriach osób, które mają wszystkie szanse na zarażenie tą chorobą:

  • Przede wszystkim są to ludzie, którzy używają narkotyków;
  • pracownicy służby zdrowia, którzy nie zwracają wystarczającej uwagi na higienę;
  • osoby, które lubią odwiedzać często wątpliwe salony za stosowanie kolczyków i tatuaży, a także salony kosmetyczne, w których nie zwraca się uwagi na higienę;
  • Najmniej dotknięci są ci, którzy prowadzą rozwiązłe życie seksualne;
  • członkowie rodziny, którzy mają zakażoną osobę i nie przestrzegają minimalnego wymogu zasad higieny.

Aby nie należeć do tej kategorii osób, wystarczy przestrzegać najprostszych zasad higieny osobistej: dbać o swoje zdrowie i zapomnieć o złych nawykach. Te ostatnie przyczyniają się nie tylko do dolegliwości, ale także przyczyniają się do jej szybkiego postępu, ponieważ niszczą wątrobę nie gorszą niż wirus, który dostał się do organizmu.

Zapobieganie tej chorobie

Najważniejszym punktem, który należy zwrócić uwagę, że jest to sposób życia tych osób, które nie mają tej choroby, jak również tych, którzy zidentyfikowali wirusa „Hepatitis C”, a jej objawy pojawiły się już i rozpoczęto leczenie.

Osoby, które nie są zakażone, powinny przestrzegać następujących zasad profilaktyki.

  1. Przede wszystkim musisz jasno przestrzegać ogólnych zasad higieny i monitorować swoje zdrowie.
  2. Ci, którzy mają takie szkodliwe nawyki, jak narkomania, powinni porzucić je i rozpocząć zdrowy tryb życia.
  3. Nie trzeba odwiedzać wątpliwych salonów, gabinetów manicure i prywatnych placówek medycznych, gdzie zasady higieny nie są zbyt skrupulatne.
  4. Nie musisz prowadzić rozwodnionego życia seksualnego, a jeśli to nie zadziała, lepiej być stale chronionym, aby chronić swoje życie nie tylko przed wirusowym zapaleniem wątroby typu c, ale także przed innymi chorobami.
  5. Nie używaj brzytew innych osób, szczoteczek do zębów i innych produktów do pielęgnacji ciała.
  6. Najnowszym jest zdrowy tryb życia, odpowiednie odżywianie i okresowy dostęp do lekarza do badania.

Takie metody zapobiegania prowadzą do minimalnego ryzyka choroby, a w przypadku jej wykrycia - szybkiego powrotu do zdrowia.

Osoby, które były w stanie uzyskać WZW typu C powinny przestrzegać następujących zasad, które pomogą pozbyć się go i rozpocząć normalne życie:

  1. Odrzucenie wszystkich złych nawyków, które wpływają na czynność wątroby (alkohol, palenie tytoniu, zażywanie narkotyków).
  2. Zgodność z dietą, a także spożywanie specjalnych pokarmów, które przywracają komórki wątroby.
  3. Prowadzenie zdrowego stylu życia, a także ciągłe ćwiczenia fizyczne.
  4. Dokładne przestrzeganie wszystkich instrukcji lekarza prowadzącego.

Zdrowy styl życia, a także utrzymanie określonego stylu życia, jest gwarancją, że nigdy nie można na ogół wiedzieć, jaka to choroba i jak z nią walczyć w przyszłości.

Pomimo faktu, że wirusowe zapalenie wątroby typu C ma ukryte objawy i nie objawia się we wczesnych stadiach jego rozwoju, można go zdiagnozować na czas, a do tego należy wykonać okresowe badania lekarskie. Jeśli nie uruchomisz go na najwyższym poziomie, możesz się go pozbyć i prowadzić pełnowartościowy sposób życia.

Wirusowe zapalenie wątroby

Statystyki Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) wskazują, że ponad 30% dorosłej populacji Ziemi cierpi na pewne choroby wątroby. W Rosji co roku umiera na tę chorobę około 400 000 osób. W tym samym czasie liczba zgonów z powodu zapalenia wątroby, marskości wątroby i hepatozy stale rośnie.

W tym artykule porozmawiamy o wirusowym zapaleniu wątroby, ponieważ stanowią one największe zagrożenie dla przyszłych pokoleń mieszkańców naszego kraju. Wirusowe zapalenie wątroby to zbiorowa nazwa ostrej i przewlekłej choroby wątroby. Przyczyny zapalenia wątroby są różne, co determinuje ich szeroką dystrybucję i różnorodność form. Bez względu na etiologię, oznaki zapalenia wątroby zawsze wskazują na rozwój procesu zapalnego w ludzkim wypieku. Z tego powodu ludzie często nazywają chorobę "żółtaczką" - najbardziej charakterystycznym objawem wszystkich typów zapalenia wątroby.

Klasyfikacja zapalenia wątroby

Wirusowe zapalenie wątroby typu A jest najczęstszym i najmniej niebezpiecznym wirusowym zapaleniem wątroby. Okres inkubacji infekcji wynosi od 7 dni do 2 miesięcy. Zakażenie następuje poprzez spożywanie żywności o niskiej jakości. Ponadto ostre zapalenie wątroby typu A przenosi się poprzez bezpośredni kontakt z chorymi i brudnymi rękami. W większości przypadków infekcja kończy się spontanicznym wyzdrowieniem, ale czasami pacjenci są przepisywani kroplomierzem, co zmniejsza intensywność toksycznego działania na wątrobę.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B - przenoszone przez krew, podczas stosunku płciowego, po wstrzyknięciu niesterylnych strzykawek. Ta forma jest bardzo niebezpieczna, ponieważ powoduje poważne uszkodzenie wątroby i towarzyszą jej poważne objawy: gorączka, zwiększona wątroba i śledziona, nudności, wymioty, silny ból stawów. Wirusowe zapalenie wątroby typu B wymaga kompleksowego leczenia w szpitalu z obowiązkowym zastosowaniem leków immunologicznych, hormonów, antybiotyków i hepatoprotektorów.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest jedną z najcięższych postaci choroby, często prowadzącą do marskości wątroby, raka wątroby, aw konsekwencji do śmierci pacjenta. Najbardziej prawdopodobną drogą zakażenia jest krew podczas transfuzji, ale również wirusowe zapalenie wątroby typu C może przenosić się podczas stosunku płciowego i od chorej matki do płodu. Częstość występowania w Rosji i za granicą stale rośnie, dlatego w diagnostyce zapalenia wątroby typu C leczeniu i profilaktyce kompleksowego podejścia do rozwiązania problemu, staranne monitorowanie statusu krwi, dystrybucji agitacji wizualnej wśród ludności. Niebezpieczeństwo tej postaci polega na tym, że zapalenie wątroby typu C jest często w połączeniu z innymi formami wirusowe zapalenie wątroby, a ponadto obecnie nie ma skutecznej szczepionki, która skutecznie chroni zdrowych ludzi przed zakażeniem.

Wirusowe zapalenie wątroby typu D - zostało odkryte i zbadane w 1977 roku. Późniejsze badacze udowodnili, że wirusowe zapalenie wątroby typu „delta” jest wariant wirusowego zapalenia wątroby typu B, który pojawia się w wyniku połączenia głównego szczepu wirusa i środka trójkąta.

Wirusowe zapalenie wątroby typu E - objawy zakażenia są podobne do objawów zapalenia wątroby typu A, ale w ciężkiej chorobie dotyczy nie tylko wątroby, ale także nerek. Prognoza leczenia jest prawie zawsze korzystna. Wyjątkiem są kobiety w ciąży w trzecim trymestrze ciąży, kiedy ryzyko utraty dziecka jest bliskie 100%. Zapobieganie zapaleniu wątroby typu E jest podobne do działań profilaktycznych przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A.

Ostre i przewlekłe zapalenie wątroby

Ostra postać choroby jest najbardziej typowa dla wszystkich wirusowych zapalenia wątroby. Pacjenci zaznaczone: pogorszenie stanu zdrowia, wyrażone zatrucie, zaburzenia czynności wątroby, rozwoju żółtaczka, wzrost wysokości poziomów bilirubiny i transaminaz. Przy odpowiednim i szybkim leczeniu, ostre zapalenie wątroby powoduje całkowite wyleczenie pacjenta.

Jeśli choroba trwa dłużej niż 6 miesięcy, u pacjenta zdiagnozowano przewlekłe zapalenie wątroby. Ta forma towarzyszy ciężkie objawy choroby (astenovegetativnogo, powiększenie wątroby i śledziony, zaburzeń metabolicznych) i często prowadzi do marskości wątroby, rozwoju guzów złośliwych. Życie ludzkie jest zagrożone, gdy przewlekłe zapalenie wątroby, którego objawy wskazują na klęskę ważnych narządów, pogarsza się w wyniku niewłaściwego leczenia, obniżonej odporności, uzależnienia od alkoholu.

Objawy zapalenia wątroby i obraz kliniczny infekcji

Jednym z najbardziej charakterystycznych objawów zapalenia wątroby jest żółtaczka. Występuje w czasie, gdy żółć wytwarzana przez wątrobę wchodzi do ludzkiej krwi i rozprzestrzenia się po całym ciele, nadając skórze żółtawy odcień. Należy również pamiętać, że niektóre formy choroby występują bez żółtaczki, więc najbardziej wiarygodnym sposobem diagnozowania wirusa jest test laboratoryjny na zapalenie wątroby.

Ogólne objawy zapalenia wątroby:

  • wzrost temperatury;
  • zmiana w pigmentacji skóry;
  • ból głowy;
  • bóle stawów;
  • ogólne złe samopoczucie;
  • w niektórych przypadkach - pojawienie się wysypki na skórze;
  • zmniejszony apetyt.

Nasilenie objawów zależy od postaci zakażenia. Wirusowe zapalenie wątroby typu A charakteryzuje się szybkim prądem, więc oznaki zapalenia wątroby są wyraźne i postępują dosłownie w ciągu kilku godzin. Wirusowe zapalenie wątroby typu B i wirusowe zapalenie wątroby typu C rozwijają się stopniowo. W początkowej fazie, mogą one ograniczyć osłabienie i utrata apetytu i ból, nudności, wymioty, ciemne zabarwienie moczu i inne objawy pojawiają się dopiero po kilku dniach. Należy również pamiętać, że po wystąpieniu żółtaczki stan pacjenta zwykle poprawia się. Wyjątkiem jest zapalenie wątroby typu C, w którym proces martwicy tkanki wątrobowej jest najczęściej przewlekły.

W niektórych przypadkach u pacjentów rozwija się tak zwane piorunujące ostre zapalenie wątroby. Jest to niezwykle poważna forma choroby, w której dochodzi do masowej śmierci tkanek i niezwykle szybkiego rozwoju objawów. W przypadku braku leczenia takie ostre zapalenie wątroby powoduje śmierć osoby.

W przypadku przewlekłego objawy zapalenia wątroby zmieniają się. Objawy choroby są niestabilne, dzięki czemu wiele osób nie poświęca im należytej uwagi. To niewłaściwe podejście. Lekarz powinien być leczony we wszystkich przypadkach, gdy istnieją powody, aby podejrzewać przewlekłe zapalenie wątroby. Zazwyczaj towarzyszą mu:

  • ciągłe złe samopoczucie i uczucie osłabienia, które wzrasta do końca dnia;
  • nudności, wymioty;
  • ból stawów i mięśni;
  • ból brzucha;
  • ciemnienie moczu;
  • swędzenie skóry;
  • utrata masy ciała;
  • krwawienie.

Powyższe objawy są bezdyskusyjnym powodem udania się do kliniki, gdzie lekarze powinni przeprowadzić analizę zapalenia wątroby, ustalić dokładną przyczynę pojawienia się nieprzyjemnych zjawisk i przepisać odpowiednie leczenie.

Powikłania zapalenia wątroby

Zarówno ostre jak i przewlekłe zapalenie wątroby mogą prowadzić do bardzo poważnych konsekwencji. Wśród nich warto zauważyć:

  • choroby zapalne dróg żółciowych;
  • śpiączka wątrobowa (kończy się śmiercią w 90% przypadków);
  • marskość wątroby - występuje u 20% pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby. Najczęściej marskość wątroby wywoływana jest przez zapalenie wątroby typu B i jego formy pochodne;
  • rak wątroby;
  • rozszerzenie naczyń krwionośnych i późniejsze krwawienie wewnętrzne;
  • nagromadzenie płynu w jamie brzusznej - wodobrzusze.

Największa liczba poważnych powikłań jest spowodowana przez WZW typu C w przewlekłym stadium rozwoju. Problem pogłębia brak skutecznych metod leczenia tej formy, dlatego w przypadku jakichkolwiek objawów niepożądanych należy zdecydowanie skonsultować się z lekarzem. Zaniedbanie wizyty w przychodni nie jest konieczne, ponieważ możliwe jest, że terminowe leczenie pozwoli zaoszczędzić nie tylko zdrowie, ale także życie pacjenta.

Wirusowe zapalenie wątroby typu A, B, C - leczenie i rokowanie

Leczenie zapalenia wątroby typu A opiera się na podstawowej terapii, przestrzeganiu leżenia w łóżku i restrykcyjnej diecie. W przypadku wskazań pacjentom przepisuje się leczenie objawowe i dezintoksykacyjne (dożylne lub doustne). W większości przypadków wirusowe zapalenie wątroby A jest wyleczone bez żadnych problemów i nie powoduje poważnych powikłań.

Podobna sytuacja występuje w przypadku postaci B infekcji. Przy odpowiednim leczeniu wirusowe zapalenie wątroby typu B kończy się całkowitym wyleczeniem pacjenta w 80% przypadków. Bardzo ważne jest zapobieganie przejściu choroby do postaci przewlekłej, której często towarzyszy rozwój marskości. Pacjentom przepisuje się podstawowe leczenie, przyjmując leki poprawiające procesy metaboliczne, w obecności wskazań - leczenie przeciwwirusowe (rekombinowany interferon alfa). Wirusowe zapalenie wątroby typu B wymaga długotrwałego leczenia. W niektórych sytuacjach istnieje potrzeba powtarzających się kursów terapii.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C często przekształca się w postać przewlekłą i powoduje rozwój marskości i raka wątroby u co siódmego pacjenta. Odpowiednio, w diagnozie zapalenia wątroby z leczeniem, istnieją dwa ważne cele:

  • zmniejszyć intensywność procesów zapalnych w wątrobie, aby zmniejszyć ryzyko marskości;
  • wyeliminować wirusa z organizmu (w całości lub w części). Priorytet to znowu praca z wątrobą.

Główna metoda leczenia polega na zastosowaniu interferonu alfa. Lek ten zapobiega pojawianiu się nowych zainfekowanych komórek, ale ma skutki uboczne (temperatura, osłabienie, zmniejszony apetyt), które przechodzą przez 1,5-2 tygodnie po rozpoczęciu kursu. Zauważ, że interferon alfa nie gwarantuje pełne wyleczenie z wirusowym zapaleniem wątroby typu C, jednak zmniejsza ryzyko zachorowania na marskość wątroby i poprawia jakość życia. Aby zwiększyć pozytywny efekt, lek stosuje się w połączeniu z rybawiryną.

Po zakończeniu leczenia pacjent musi co miesiąc oddawać krew w celu szybkiego wykrycia objawów ponownego zapalenia wątroby.

Zapobieganie zapaleniu wątroby

Aby ostre lub przewlekłe zapalenie wątroby nie stało się rzeczywistością, musisz przestrzegać kilku prostych zasad:

  • Nie pić nieprzegotowanej wody;
  • zawsze myj owoce i warzywa;
  • myć ręce przed jedzeniem;
  • Nie używaj środków higieny osobistej w połączeniu z innymi osobami;
  • na wszelki wypadek, na bieżąco, weź analizę zapalenia wątroby w celu wczesnego wykrycia zakażenia;
  • powstrzymać się od przekłuwania i tatuaży;
  • zachowaj ostrożność podczas używania strzykawek i igieł (istotne dla osób zażywających narkotyki);
  • starannie wybierz partnera seksualnego;
  • być zaszczepionym w czasie.

Objawy zapalenia wątroby

Wirusowe zapalenie wątroby (z greckiego, "wątroba") to powszechna nazwa ostrych i przewlekłych rozproszonych chorób zapalnych tkanek wątroby o różnej etiologii spowodowanych przez wirusy, toksyny i inne czynniki. Jak leczyć tę dolegliwość za pomocą środków ludowych, spójrz tutaj.

Współczesna medycyna stosuje klasyfikację zapalenia wątroby ze względu na chorobę. Zgodnie z tą klasyfikacją rozróżnia się następujące typy zapalenia wątroby.

1. Wirusowe lub zakaźne zapalenie wątroby z odmianami:

• zapalenie wątroby typu A; • WZW typu B; • zapalenie wątroby typu C; • WZW typu D; • WZW typu E; • zapalenie wątroby typu G.

2. Toksyczne zapalenie wątroby z odmianami:

• alkoholowe zapalenie wątroby; • zapalenie wątroby wywołane lekami; • Wirusowe zapalenie wątroby podczas zatrucia różnymi substancjami chemicznymi.

3. Zakaźne zapalenie wątroby jako składnik żółtej gorączki, zakażenia wirusem cytomegalii, różyczki, świnki, zakażenia wirusem Epsteina - Barr, gorączka Lassa, AIDS.

4. Bakteryjne zapalenie wątroby występuje z leptospirozą, kiłą.

5. Zapalenie wątroby w następstwie chorób autoimmunologicznych:

• autoimmunologiczne zapalenie wątroby - zniszczenie tkanek wątroby przez układ odpornościowy organizmu.

6. Belka zapalenie wątroby (składnik choroba popromienna) - rzadka postać zapalenia wątroby, które występuje, gdy wystawione na działanie organizmu dużych dawek promieniowania jonizującego.

Najczęściej występuje wirusowe lub zakaźne zapalenie wątroby.

Częściej występuje wirusowe zapalenie wątroby.

Wirusowe zapalenie wątroby może być pierwotne iw tym przypadku jest to choroba niezależna lub wtórna - wtedy jest przejawem innej choroby.

Rozwój pierwotnego zapalenia wątroby wiąże się z ekspozycją na czynniki hepatotropowe - wirusy, alkohol (alkoholowe zapalenie wątroby), leki (wirusowe zapalenie wątroby) lub chemikalia (toksyczne zapalenie wątroby).

Wirusowe zapalenie wątroby może być wrodzoną chorobą (płodowe zapalenie wątroby); przyczyną są infekcje wirusowe, niekompatybilność krwi matczynej i płodowej i inne.

Wtórne zapalenie wątroby występuje na tle wprowadzenia zakażeń, zatruć, chorób przewodu pokarmowego, rozlanych chorób tkanki łącznej jako jednego z ich objawów.

Wirusowe zapalenie wątroby

W 1994 roku Los Angeles przyjęło nową klasyfikację chorób wątroby, która koncentruje się na formach wirusowych i autoimmunologicznych.

Obecnie odkryto i zbadano kilka odmian wirusów, które powodują zapalenie komórek wątrobowych (zapalenie wątroby) u ludzi. Mogą to być wirus cytomegalii, wirus Epsteina-Barry i inne. Jednak na początku lat 70. stało się wiadomo o dwóch wirusach zapalenia wątroby o różnych drogach zakażenia. Jeden wirus, przenoszony drogą fekalno-oralną, nazywano "wirusem zapalenia wątroby typu A", a drugi, przenoszony przez krew, jest "wirusem zapalenia wątroby typu B".

W przyszłości odkryto kilka innych wirusów ludzkiego zapalenia wątroby; wszystkie z nich, na zalecenie grupy ekspertów Światowej Organizacji Zdrowia, zostały nazwane literami od C do G.

Na całym świecie wirusowe zapalenie wątroby typu B, C i D uważa się za choroby zawodowe pracowników medycznych zajmujących się krwią pacjentów.

U ludzi choroby wywołane przez wirusy zapalenia wątroby są zwykle nazywane żółtaczką. I rzeczywiście, głównym objawem klinicznym zapalenia wątroby jest żółty kolor skóry, błon śluzowych i twardówki gałek ocznych.

Najczęściej badanym jest wirusowe zapalenie wątroby typu A, które jest częstym gościem w grupach dzieci w wieku szkolnym i przedszkolnym. Nie omija tego wirusa i szpitali, gdzie osłabione przez różne choroby ludzie są łatwym łupem dla niego. Niemniej jednak choroba ta należy do grupy osób, których dotychczasowe drogi przenoszenia nie zostały dostatecznie zbadane. Częstotliwość wirusowego zapalenia wątroby w Rosji wynosi 4 tys. Na 100 tys. Ludności, a wskaźnik ten stale rośnie.

Ostre wirusowe zapalenie wątroby jest najczęstszym pośród poważnych chorób zakaźnych wątroby. Jest związany z kilkoma rodzajami wirusów, które powodują zapalenie wątroby. Zakażenie wirusowym zapaleniem wątroby typu A zwykle kończy się całkowitym wyzdrowieniem i nabyciem odporności na wirusa. Objawy zapalenia wątroby typu B, bardziej poważnego zakażenia, są zwykle cięższe i trwalsze (chociaż wszystkie typy wirusowego zapalenia wątroby mogą być bezobjawowe). Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest najczęstszą przyczyną przewlekłego zapalenia wątroby. Wirusowe zapalenie wątroby typu E jest podobne do zapalenia wątroby typu A, ale występuje tylko u ludzi mieszkających na wybrzeżu Oceanu Indyjskiego. Wirusowe zapalenie wątroby typu D dotyka tylko tych, którzy byli już zarażeni wirusem zapalenia wątroby typu B.

Chociaż nie ma konkretnego sposobu leczenia tych chorób, większość pacjentów wraca do zdrowia po pewnym czasie. Niektórzy ludzie stają się nosicielami wirusowego zapalenia wątroby typu B, C lub D, to znaczy pozostają zakażeni przez długi czas po ustąpieniu wszystkich objawów. W niektórych przypadkach zarówno wirusowe zapalenie wątroby typu B, jak i wirusowe zapalenie wątroby typu C mogą prowadzić do przewlekłego zapalenia wątroby, marskości i raka wątroby.

Przyczyny

Objawy

Diagnostyka

Badania krwi są wykonywane na obecność wirusa lub przeciwciał przeciwko wirusowi.

Leczenie

Zapobieganie

Przewlekłe zapalenie wątroby charakteryzuje się przedłużonym zapaleniem wątroby i zniszczeniem (martwicą) komórek wątroby, które trwają dłużej niż sześć do dwunastu miesięcy. Objawy mogą być łagodne, niejasne lub nieistniejące. Przewlekłe zapalenie wątroby może rozwijać się powoli i może nastąpić nieoczekiwanie, po kilku miesiącach lub nawet latach. U niektórych pacjentów może to przybrać bardziej niebezpieczną formę, ponieważ zniszczenie komórek wątroby prowadzi do rozwoju tkanki bliznowatej w wątrobie (marskość) i może ostatecznie doprowadzić do niewydolności wątroby. Jednak u niektórych pacjentów terapie mogą wyleczyć chorobę lub spowolnić jej rozwój.

Przyczyny

Diagnostyka

Leczenie

Objawy

Zapobieganie

Wirusowe zapalenie wątroby typu A

Wirusowe zapalenie wątroby typu A jest znany również pod nazwą choroby Botkin, tak jak tego lekarza jeden z pierwszych spekulacje na temat natury zakaźnej choroby, co decyduje o jego epidemii. Przez wiele lat, aż do odkrycia patogenu, choroba nosiła nazwę tego wielkiego naukowca. Ogólnie rzecz biorąc, zapalenie wątroby typu A jest znane jako choroba żółtaczki od czasów Hipokratesa. Ten rodzaj zapalenia wątroby ma tylko ostrą postać.

Największa zapadalność na wirusowe zapalenie wątroby typu A występuje u dzieci w wieku poniżej 15 lat, a poważne epidemie występują co 5-10 lat. Podczas epidemii wirus jest bardzo łatwo dystrybuowany wśród małych dzieci, w wyniku czego około 30-50% dzieci poniżej 5 lat później wykazuje oznaki choroby.

Szczególnym miejscem występowania i nasilenia choroby wśród populacji jest wirusowe zapalenie wątroby typu A. Obecnie wirusowe zapalenie wątroby typu A jest oceniane jako zakażenie jelitowe, w którym główną drogą transmisji jest woda. Jednak w przypadku wewnątrzszpitalnych wybuchów zapalenia wątroby typu A charakterystyczne są drogi podawania fekalno-doustnego, pokarmowego i domowego.

W szpitalnych weteranach wojny jednego z większych miast Rosji było takie przypadek.

W jednym z oddziałów terapeutycznych zapalenia wątroby typu A zachorowało 9 mężczyzn z różnych oddziałów. Przypadek infekcji wewnątrzszpitalnej z zapaleniem wątroby został natychmiast zbadany przez epidemiologów. Oryginalnie istniała wersja, w której winę ponosi żywność lub woda. Dlatego szpital był hospitalizowany. Jednak dalsze badania wykazały, że wszystkie dziewięć osób z zapaleniem wątroby paliło się razem w toalecie. Tak więc droga zakażenia fekalno-oralna nie budziła już wątpliwości.

Ludzie przebywający w szpitalu mogą stracić czujność, wierząc, że wszystko w szpitalu jest sterylne. Fakt ten wskazuje na znaczenie utrzymania higieny osobistej, w tym mycia rąk po toalecie.

Niewątpliwie wirusowe zapalenie wątroby poważnie pogarsza rokowanie choroby, w związku z którym pacjent jest leczony. Ponadto wątroba jest zaangażowana w ten proces, ważny narząd, w którym zachodzi detoksykacja i eliminacja niebezpiecznych substancji powstałych podczas terapii lekowej.

Przyczyny choroby i jej rozwój

Przez mechanizm rozprzestrzeniania się zapalenia wątroby typu A rozumie się infekcje jelitowe. Najczęściej w około 63% przypadków wirus zapalenia wątroby typu A przenoszony jest przez wodę, następnie w około 33% przypadków, poprzez kontakt z gospodarstwa domowego, a tylko 4% za pośrednictwem żywności. Szczególnie niebezpiecznym czasem, kiedy wybuchają epidemie zapalenia wątroby typu A, jest wiosenny potop. W tym okresie filtry w zakładach uzdatniania wody często nie radzą sobie z ich zadaniem, a zanieczyszczona woda może pojawiać się w sieciach wodociągowych.

Wirus zapalenia wątroby typu A zawiera kwas rybonukleinowy i mierzy 25-28 nanometrów (nm). Na tej podstawie należy do rodziny pikornawirusów, dostaje swoją nazwę od włoskiego słowa kombinacje pico - «małe» i rosyjski skrót PHA - kwas rybonukleinowy.

W przeciwieństwie do innych patogenów wirusowego zapalenia wątroby wirus zapalenia wątroby typu A nie zmienia swojej struktury, w przyrodzie istnieje tylko jeden z jego typów serologicznych, czyli typ określony przez obecność określonych przeciwciał. A zatem specyficzne laboratoryjne objawy zapalenia wątroby typu A to przeciwciała, które pojawiają się w surowicy krwi już na początku choroby i utrzymują się przez 3-6 miesięcy. Ponadto białko powierzchniowe wirusa zapalenia wątroby typu A można wykryć w kale osób chorych na 7-10 dni przed pojawieniem się zewnętrznych objawów choroby. Ten czynnik służy do wczesnego diagnozowania i wykrywania źródeł infekcji.

Wirus zapalenia wątroby typu A jest wysoce odporny na działanie niekorzystnego środowiska zewnętrznego, może utrzymywać się przez długi czas w glebie, wodzie i produktach gospodarstwa domowego. Może pozostać sprawna w zamrażarce lodówki przez kilka lat, kilka miesięcy w temperaturze +4 ° C i kilka tygodni w temperaturze pokojowej. Jednak wirus jest wrażliwy na promieniowanie ultrafioletowe i chlorowanie wody, a wrzenie zabija go w ciągu 5 minut.

W jaki sposób choroba rozwija się w wątrobie iw organizmie jako całości? Wirus zapalenia wątroby typu A przenika do organizmu człowieka przez błonę śluzową przewodu pokarmowego. Po pierwsze, mnoży się w wewnętrznej skorupie jelita cienkiego, a następnie poprzez krew dostaje się do wątroby, gdzie hepatocyty wchodzą do komórek wątroby, które zaczynają się rozpadać, gdy wirus się rozmnaża. Powstałe produkty rozkładu są toksyczne, a oddziaływanie na tkanki i narządy pacjenta, w tym na układ nerwowy, szkodzi im.

W miarę rozwoju choroby komórki wątroby są niszczone nie tylko przez sam wirus, ale także przez reakcję układu odpornościowego organizmu. Potrwa wirusy zniszczone przez własne komórki dla innych i niszczy je środkami obrony immunologicznej, powodując zapalny proces autoimmunologiczny. Wirus żółtaczki typu A powoduje silną reakcję organizmu na układ odpornościowy. Wszystko to prowadzi do akumulacji przeciwciał we krwi i promuje uwalnianie organizmu z czynnika wywołującego chorobę. Okres ten zwykle pokrywa się z pojawieniem się żółtaczki, więc pacjenci z zapaleniem wątroby typu A są niebezpieczni dla innych w okresie przed zeluszzą iw drugiej połowie okresu inkubacji choroby. Okres inkubacji jest utajonym okresem każdej choroby zakaźnej, która rozpoczyna się wraz z czasem przenikania patogenu do organizmu i kończy się wraz z pojawieniem się pierwszych objawów choroby.

Wirusowe zapalenie wątroby typu A ma tylko ostrą postać, która nie kończy się przewlekłą postacią choroby i przejściem do marskości wątroby i raka wątroby. Jednakże, jeśli wątroby już trafić alkoholu, leków lub toksycznych leków, a także wyczerpanie, to często obserwuje się u pacjentów z szybką, wręcz piorunującego postać choroby, co prowadzi do ostrej niewydolności wątroby.

Objawy choroby i jej przebieg

Spośród innych odmian wirusowego zapalenia wątroby, zapalenie wątroby typu A jest uważane za najbardziej korzystne dla pacjentów, ponieważ nie ma poważnych konsekwencji. Okres inkubacji trwa od 7 do 50 dni, ale średnio 15-30 dni. Objawy zapalenia wątroby typu A są zawsze takie same i nie ma ich wiele. Wydaje się, że powinno to ułatwić lekarzowi prowadzącemu szybkie ustalenie trafnej diagnozy. Jednak komplikuje to fakt, że inne odmiany wirusowego zapalenia wątroby w ostrym okresie mają takie same lub podobne objawy. Dlatego testy laboratoryjne krwi lub innych wydzielin pobranych od pacjenta są niezbędne do zidentyfikowania czynnika sprawczego choroby.

Przebieg zapalenia wątroby typu A można podzielić na kilka okresów.

Okres początkowy lub przed zapaleniem stawów trwa od 4 do 7 dni i charakteryzuje się objawami podobnymi do objawów przeziębienia. W tym czasie pacjent szybko podnosi temperaturę, jest chłód, ból i bóle mięśni i stawów. Mniej powszechne są zaburzenia w układzie pokarmowym, ale apetyt może zniknąć, może wystąpić ból w okolicy nadbrzusza, mogą pojawić się nudności i wymioty. Choroba może również objawiać się zmniejszeniem zdolności do pracy, drażliwością, sennością, bólem głowy i zawrotami głowy.

Okres żółtaczkowy charakteryzuje się obecnością żółtaczkowej twardówki, to jest stałego żółtawego koloru białek oka, błony śluzowej jamy ustnej, a później skóry. Intensywność żółtego koloru szybko wzrasta iw większości przypadków osiąga maksimum w ciągu tygodnia. Zwykle 1-2 dni przed pojawieniem się żółtaczki pacjenci zwracają uwagę na to, że mocz ciemnieje, a kał staje się lekki.

Wraz z pojawieniem się żółtaczki, niektóre objawy znikają u pacjentów, na przykład temperatura normuje się, ale ogólne osłabienie i zmniejszony apetyt pozostają. W kolejnym badaniu pacjentów lekarze zwykle stwierdzają, że zwiększają i pogrubiają brzeg wątroby, a we krwi zwiększa się zawartość bilirubiny całkowitej i zmniejsza się liczba białych krwinek.

Należy wziąć pod uwagę, że żółtaczka jest jedynie zewnętrzną manifestacją zapalenia wątroby typu A i wcale tak nie jest. Wielu zarażonych ludzi znosi chorobę w tak zwanej bezobjawowej postaci. Liczba takich przypadków wynosi 90-95% u dzieci i 25-50% u dorosłych.

Wirusowe zapalenie wątroby typu A ma piorunującą lub błyskawiczną postać. Występuje, gdy organizm nie jest w stanie poradzić sobie ze wszystkimi rosnącymi zaburzeniami wątroby. Jest to trudne i niebezpieczne formy, charakteryzuje się ostrą niewydolnością wątroby, jak również proces jest bardzo szybki, nawet w przypadku terminowego kierunku pacjenta w szpitalu z tą chorobą są bardzo trudne do opanowania. Nawet przy intensywnej terapii ponad 50% pacjentów z piorunującą postacią zapalenia wątroby umiera w wyniku śpiączki wątrobowej.

Zewnętrznie, forma piorunująca manifestuje się różnymi zaburzeniami w ośrodkowym układzie nerwowym wywołanymi działaniem toksycznych produktów gromadzących się w organizmie. Po pierwsze, występują drobne zmiany w psychice: następuje gwałtowna zmiana nastroju, zachowanie pacjentów staje się agresywne. I przez cały ten czas z jego ust wyczuwalny jest charakterystyczny zapach amoniaku. W przyszłości, z powodu uszkodzenia naczyń krwionośnych, występują krwotoki w różnych narządach, pojawiają się wymioty ziaren kawy, a także czarny kał. W przyszłości dochodzi do głębokiej depresji świadomości, która może zagrozić zagrażającej życiu śpiączce. Taki stan charakteryzuje się całkowitą utratą przytomności, załamaniem funkcji wszystkich narządów zmysłów, naruszeniem procesu metabolizmu, krążenia, oddychania i braku odruchów. Na szczęście, z całkowitej liczby przypadków zapalenia wątroby typu A, forma piorunująca nie przekracza 0,5%.

Po okresie cyklu żółtego następuje faza odzysku. W tym czasie ogólny stan pacjenta poprawia się, żółtaczka skóry i błon śluzowych zmniejsza się, mocz rozjaśnia się, a kał zyskuje normalny kolor. Również wskaźniki biochemiczne krwi zaczynają wracać do normy. Po pierwsze, zawartość bilirubiny i protrombiny jest znormalizowana, później aktywność enzymów wątrobowych spada, aw 20-25 dni po pojawieniu się żółtaczki wszystkie badania krwi stają się zwykle prawidłowe.

Taki przebieg wirusowego zapalenia wątroby typu A występuje u około 90-95% pacjentów. W innych przypadkach choroba staje się falująca. Jest to wyrażane w jednym lub dwóch zaostrzeń w ciągu 1 do 3 miesięcy od wystąpienia choroby. W późniejszych okresach występują również zaostrzenia, ale znacznie rzadziej. Zaostrzeń postęp po poprawy ogólnego stanu pacjenta pogarsza ponownie znika apetyt wzmacniany dyskomfort w obszarze wątroby ciemnego moczu, kału przebarwionych zwiększa intensywność zażółcenia skóry zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.

Formy żółtaczki żółtaczki typu A zwykle łatwo płyną. Ich czas trwania rzadko przekracza jeden miesiąc. Ale nawet przy przedłużonym wyzdrowieniu choroba prawie zawsze kończy się całkowitym wyzdrowieniem. Wszyscy ludzie, którzy kiedyś cierpieli na zapalenie wątroby typu A, nabywają z reguły trwającą przez całe życie odporność na tego typu zapalenie wątroby.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B

Wirusowe zapalenie wątroby typu B metodą przenoszenia patogenu, w przeciwieństwie do zapalenia wątroby typu A i E, odnosi się do tak zwanego zapalenia wątroby w surowicy. Oznacza to, że możesz zarazić się taką chorobą przez kontakt z krwią, śliną, plemnikami, wydzielinami pochwy, a następnie ze łzami osób zakażonych tym wirusem. Możesz zarażać się zarówno pacjentami z ostrą i przewlekłą postacią wirusowego zapalenia wątroby typu B, jak i nosicielami infekcji, czyli od osób chorych w formie utajonej. Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest również niebezpieczne, ponieważ 2 do 10% nowo zarażonych dorosłych staje się nosicielami wirusa. U dzieci liczby te są nawet wyższe. Ponadto później u 20% tych pacjentów rozwija się marskość wątroby, aw 30% - pierwotny rak wątroby.

Najciekawszym i najbardziej niebezpiecznym wirusem zapalenia wątroby jest wirus zapalenia wątroby typu B (HBV). Wirus zapalenia wątroby typu B ma bardzo złożoną strukturę pomimo niewielkich rozmiarów, tylko 42 nm średnicy. To wirus zawierający DNA. Obwiednia wirusa zbudowana jest z cząstek antygenu powierzchniowego, dzięki czemu obecność tej niebezpiecznej infekcji w organizmie może być rozpoznana przez specjalne systemy testowe. Jest to tak zwany "antygen australijski" (HBgAg).

Lekarze przywiązują największą wagę do badania tego wirusa. Fakt, że jest to zapalenie wątroby typu B, stanowi poważne zagrożenie dla ludzkości. Każdego roku ponad milion osób na planecie umiera z powodu powikłań ostrego lub przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B. Wirus ten jest jedną z przyczyn wystąpienia pierwotnego raka wątroby i nie mniej poważnych powikłań - marskości wątroby. Według danych WHO każdego roku około dwóch milionów ludzi umiera z powodu marskości. Szczególnie przerażający, jeśli rozwinie się forma pęcherzykowatego zapalenia wątroby typu B. Według statystyk może się zdarzyć w 0,5-1% przypadków. W podobnej sytuacji współczesna medycyna nie może pomóc osobie. Wirusowe zapalenie wątroby typu B pogarsza inne choroby, szczególnie jeśli występuje zakażenie szpitalne.

Pierwszy opis wybuchu wirusowego zapalenia wątroby typu B pochodzi z lat 1883-1884, kiedy 191 osób z 1289 roku, które zaszczepiono przeciwko ospie, dostało żółtaczkę w Bremie. Okres inkubacji choroby wynosił 60 dni, co wskazywało na zakażenie wirusem zapalenia wątroby przez krew.

Wirus zapalenia wątroby typu B ma olbrzymią aktywność i stabilność w środowisku zewnętrznym. Do zarażenia wystarczy bardzo mała ilość materiału zakaźnego - 10-7 ml.

Tak więc, w literaturze medycznej opisano przypadek pojawienia się w domu starszego "żółtego zapalenia wątroby" w bezpiecznej Szwecji. Skóra starców jest cienka, a ściśnięcie ściereczką może prowadzić do naruszenia jej integralności i pojawienia się krwi. Jeśli łyka jest jedna dla wszystkich, to istnieje realne zagrożenie wybuchem wirusa HBV.

Wirus zapalenia wątroby typu B może być przekazywane nie tylko poprzez transfuzję krwi lub przy użyciu niewystarczająco sterylnych instrumentów medycznych, ale również z obiektami życia publicznego: myjki, szczoteczki do zębów, chusteczki i ręczniki. Zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B może mieć każdy, kto we krwi nie ma przeciwciał przeciwko wirusowi. Ze względu na to, że okres inkubacji rozwoju objawów klinicznych tej choroby może sięgać nawet 6 miesięcy, dość trudno jest znaleźć źródło zakażenia wirusem.

Według profesora LI Shlyakhtenko u 65% pacjentów przewlekłe zapalenie wątroby typu B powstaje bezobjawowo i najczęściej jest wykrywane w odległej postaci. Tacy pacjenci mogą stać się źródłem infekcji szpitalnych innych pacjentów, a ta kategoria pacjentów jest rodzajem depot wirusa.

Jednak większość cierpi na zapalenie wątroby typu B. Na szczęście, dzięki terminowe opracowanie środków przeciw epidemii (badanie dawców krwi oraz u pacjentów chirurgicznych na obecność wirusów zapalenia wątroby, stosowanie instrumentów jednorazowych) w ostatnich latach znacznie się zmniejszyły liczbę przypadków szpitalnych zapalenia wątroby. W 1990 roku szpitale zostały zakażone do 50-60% pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby typu B i C, a następnie w 1997 roku - tylko 5-17% (Ministerstwo Zdrowia danych). Częstość występowania zapalenia wątroby typu B wśród osób zaszczepionych zmniejszyła się o 10-30 razy.

2. Kontakt domowy: ogólne grzebienie, maszynki do golenia, loofah, ręczniki itp.

3. Kontakt seksualny.

4. Noworodek od zakażonej matki.

2. Poza instytucjami medycznymi przy wprowadzaniu środków odurzających, za pomocą zabiegów kosmetycznych.

Mechanizmy i sposoby przenoszenia wirusa zapalenia wątroby typu B są teraz dobrze poznane. Istnieją dwa sposoby przekazywania: naturalny i sztuczny. Na ryc. Figura 3 pokazuje transmisję wirusa zapalenia wątroby typu B.

Od początku lat 90. wzrost zachorowalności na wirusowe zapalenie wątroby typu B w Rosji wynika ze sztucznych szlaków transmisyjnych, które są realizowane poza placówkami medycznymi.

Szkody gospodarcze wyrządzone w Rosji przez wirusowe zapalenie wątroby typu B i C są ogromne. Szacuje się, że rocznie wydawane jest około 700 milionów rubli (1998) na leczenie pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby typu B, C, D, E i G.

Przyczyny choroby i jej rozwój

Metody przenoszenia wirusa zapalenia wątroby typu B są podobne do przenoszenia zakażenia wirusem HIV, ale zdolność infekcyjna, jak również częstotliwość przenoszenia choroby jest nieporównywalnie wyższa. Zakażonych wirusem zapalenia wątroby typu B może być przez naruszenie integralności skóry i błon śluzowych, na przykład poprzez transfuzję zakażonej krwi, stosując słabo sterylizowane narzędzi instrumentu medycznego w salonach fryzjerskich i kosmetycznych. Możliwe jest również przeniesienie czynnika sprawczego na płód w łonie matki, jeśli zaraził się on podczas ciąży. Wirus jest przenoszony i podczas porodu od chorej matki do noworodka. Często ofiarą tej infekcji są narkomani używający strzykawek wielokrotnego użytku.

Wirus zapalenia wątroby typu B ma wyjątkowo wysoką zdolność infekcyjną. Infekcja jest możliwa, gdy bardzo mała ilość krwi pacjenta dostanie się do krwi zdrowej osoby. Tylko 0,1-0,5 jednej milionowej litra jest wystarczające. Ponadto wirus jest bardziej odporny na infekcje. Jest wystarczająco odporny na niekorzystne warunki środowiskowe i różne fizyczne i chemiczne metody ekspozycji. Tak więc, w temperaturze pokojowej wirus utrzymuje się przez 3 miesiące, w lodówce - do 6 miesięcy, w postaci zamrożonej - od 15 do 20 lat, a w osuszonej osoczu krwi - do 25 lat. We wrzącej wodzie wirus żyje do 30 minut, w 1-2% roztworze chloraminy - do 2 godzin, w 1,5% roztworze formaliny - w ciągu tygodnia. Wirus jest również odporny na działanie eteru, promieniowanie ultrafioletowe. Jednak w alkoholu etylowym o temperaturze 80 stopni wirus zapalenia wątroby typu B umiera w ciągu 2 minut. Ale to nie znaczy, że alkohol powinien być nadużywany w celach profilaktycznych.

Wirus zapalenia wątroby typu B zawiera kwas dezoksyrybonukleinowy (DNA) i należy do rodziny hepadnawirusów, czyli do wirusów mających własne DNA. Wirus zapalenia wątroby typu B jest określany jako hepadnavirus typu I. Istnieją trzy typy cząstek wirusa zapalenia wątroby typu B, które można rozpatrywać tylko pod mikroskopem elektronowym. Pośród nich cząstki Dana, nazwane imieniem naukowca, który je odkrył, mają powłokę o średnicy około 42 nm. Następnie - mniejsze sferyczne cząsteczki o średnicy 18 do 22 nm, których liczba jest dziesiątki tysięcy razy większa niż liczba cząstek Duńczyka. Na koniec cząstki filamentarne o średnicy około 20 nm i długości do 200 nm.

Spośród wszystkich wymienionych cząstek tylko cząstki Dane są zdolne do infekowania komórek. Mają białkową otoczkę tłuszczową zawierającą wirusowe białka powierzchniowe zwane antygenami HBs. We krwi pacjentów z WZW B gromadzą się tak bardzo, że stężenie antygenu HBs osiąga ogromną liczbę 1012 / ml. To stężenie ostatecznie umożliwia lekarzom bezpośrednie oznaczanie zapalenia wątroby typu B, w oparciu o ilość antygenu wirusowego w surowicy krwi. Antygeny HBs są wykrywane za pomocą testu immunoenzymatycznego. Wirus zapalenia wątroby typu B zawiera również kilka antygenów, których obecność może ustalić obecność wirusa w organizmie i postawić dokładną diagnozę.

Objawy choroby i jej przebieg

Pierwsze objawy zapalenia wątroby typu B pojawiają się między 6 tygodniami a 6 miesiącami po zakażeniu i są bardzo podobne do wirusowego zapalenia wątroby typu A. Można je rozpoznać jedynie na podstawie badań krwi. Początkowy okres zapalenia wątroby objawia się objawami typowej ostrej choroby układu oddechowego. Następnie występują typowe objawy: utrata apetytu, nudności, wymioty, ból w górnej części brzucha, pojawienie się żółtaczki, ciemnienie moczu i odbarwienie stolca. U noworodków WZW typu B w 90-95% przypadków przebiega bezobjawowo.

W przeciwieństwie do wirusowego zapalenia wątroby typu A i E, zapalenie wątroby typu B ma zarówno ostre, jak i przewlekłe formy. Z reguły forma ostra kończy się odzyskiem. Jednak w 1-2% przypadków choroba rozwija się w piorunujące zapalenie wątroby, którego śmiertelność wynosi 63-93%. Przy przedłużonym przebiegu ostrego zapalenia wątroby typu B z prawdopodobieństwem 5-10% może przejść do przewlekłego zapalenia wątroby, które z kolei może prowadzić do marskości wątroby i raka wątroby. Prawdopodobieństwo przewlekłego zakażenia u dzieci w wieku od 1 do 5 lat wynosi 25-50%, a u dzieci, które urodziły zapalenie wątroby przy urodzeniu - 90%.

W przeciwieństwie do zakażenia wywołanego przez wirus zapalenia wątroby typu A, z wirusowym zapaleniem wątroby typu B, proces niszczenia komórek wątroby zawierających cząstki wirusowe jest nieaktywny. Zapobiega to ich całkowitemu oczyszczeniu z wirusa, a choroba staje się powolna, co może prowadzić do postaci przewlekłej. Komórki umierające wątroby są stopniowo zastępowane przez tkankę łączną, a aktywnie funkcjonujące komórki wątroby stają się coraz mniej. W rezultacie, w pewnym momencie wątroba przestaje działać normalnie, toksyny gromadzą się w organizmie, co prowadzi do pokonania innych narządów, przede wszystkim centralnego układu nerwowego. Proces ten jest bardzo długi, trwa wiele lat i stopniowo kończy się marskością wątroby.

Przebieg zapalenia wątroby typu B można podzielić na kilka okresów.

Okres inkubacji trwa od 42 do 180 dni, średnio 60-120 dni. W tym czasie choroba się nie objawia.

Początkowy lub przedhelhelkowy okres wirusowego zapalenia wątroby typu B jest następujący. W połowie przypadków choroba zaczyna się bez znaczącego wzrostu temperatury. Ten okres trwa od 1 do 2 tygodni, objawy są umiarkowanie wyrażone. U 30-35% pacjentów w nocy iw godzinach rannych występują bóle w dużych stawach, u 10-12% pacjentów mogą pojawić się wysypki skórne utrzymujące się przez 1-2 dni.

Następny okres żółtaczkowy trwa zwykle 3-4 tygodnie i charakteryzuje się utrzymującymi się objawami choroby. W tym czasie czasami dochodzi do ostrych bólów w prawym podżebrzu, słabość pozostaje, pogarsza się apetyt, dość często pacjent ma mdłości, a nawet wymioty. W 20% przypadków zauważono swędzenie. Badając wątrobę, lekarz zawsze odkrywa, że ​​jest powiększony, to samo dzieje się z śledzioną. W ciężkiej chorobie możliwe jest wystąpienie ostrej niewydolności wątroby.

Po okresie cyklu żółtego następuje faza odzysku. Ale całkowicie chorzy ludzie dochodzą do siebie tylko w 75-90% przypadków. Dlatego po spodziewanym leczeniu konieczne jest dodatkowe badanie kliniczne, aby zidentyfikować możliwe zmiany w ciele.

Przewlekła postać zapalenia wątroby typu B

Przewlekła postać objawów zapalenia wątroby typu B jest w większości łagodna. Lekarz zazwyczaj diagnozuje na podstawie wyników badań laboratoryjnych i biopsji wątroby. Przewlekłe zapalenie wątroby typu B prawie zawsze występuje bez żółtaczki. Pierwsze objawy choroby są skargi pacjentów zmęczenia, zaburzenia snu, pogorszenie stanu ogólnego, osłabienie, bóle głowy, złej tolerancji konwencjonalnego treningu, uczucie zmęczenia już rano, pocenie się, brak poczucia wigoru po przespanej nocy. W przyszłości istnieje skarg na pracę układu trawiennego, apetyt pogarsza się, staje się nietolerancja tłustych, jest gorycz w ustach, w żołądku - grawitacja. Okresowo temperatura może wzrosnąć. Również w komórkach krwi dochodzi do zmian, więc na skórze pojawiają się małe krwotoki, siniaki, naczyniowe gwiazdki. Dziąsła również zaczynają krwawić, nos często krwawią.

Do podnoszenia lekarze przeprowadzić badanie ultrasonograficzne diagnozy pacjenta, biochemiczne krwi, które pomagają wykrywać powiększenie wątroby, zwężenie żyłach wątrobowych oznaki uszkodzenia pęcherzyka żółciowego i śledziony, wykazało wzrost aktywności aminotransferazy alaninowej enzymu (ALT), spadek wskaźnika protrombiny, zwiększenie opad.

Cechą zapalenia wątroby typu B jest obecność tak zwanego "zdrowego" nośnika antygenu HBs. Uważa się, że jest to specjalna forma przewlekłego zakażenia wirusowym zapaleniem wątroby typu B. Jego mechanizmem jest zdolność wirusa do integracji z genomem ludzkich komórek wątroby, ale nie w pełni zintegrowany, ale tylko jako fragment. Takie zintegrowane DNA wirusa można wykryć biopsją wątroby u wielu osób: od absolutnie zdrowych osób po pacjentów z pierwotnym rakiem wątroby.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C

Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest najcięższą formą wszystkich znanych dziś wirusowych zapalenia wątroby. Do roku 1989, kiedy to odkryto wirusa C zapalenia wątroby, ten rodzaj choroby w grupie tzw wątroby „ani A, ani B”, które obejmują również zapalenia wątroby typu E, D i G. W świecie wirusowe zapalenie wątroby typu C jest uważana za jedną z najbardziej podstępnych i niebezpiecznych choroby naszych czasów. Złapać ich jest bardzo proste i można uznać jedynie za pomocą specjalnych testów krwi. Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest niebezpieczne przede wszystkim dlatego, że w końcu prowadzi do marskości i raka wątroby, który, na szczęście, nie zawsze są.

Wirus zapalenia wątroby typu C nazywany jest "łagodnym zabójcą". To imię zdobył z powodu wysokiej śmiertelności (śmiertelności) i powolnego przepływu z usuniętymi objawami. Zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu C jest obecnie szeroko rozpowszechnione na świecie.

Badania nad zapaleniem wątroby typu C wykazały, że choroba ta ma wiele wspólnego z wirusowym zapaleniem wątroby typu B: te same drogi przenoszenia i źródła choroby, te same grupy ryzyka i ten sam "śmiertelny przebieg".

Kiedy dana osoba jest zakażona wirusem zapalenia wątroby typu C, organizm reaguje z komórkami immunokompetentnymi (komórkami odpornościowymi), które charakteryzują się wytwarzaniem przeciwciał przeciw wirusowi. Te przeciwciała można utrwalić we krwi zakażonej osoby za pomocą specjalnych systemów testowych. Jednak nie wszystkie osoby, które mają we krwi przeciwciała przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu C, można uznać za chore na ostre zapalenie wątroby typu C, zwłaszcza jeśli nie mają klinicznych objawów choroby. W takich przypadkach przeprowadza się dokładniejsze badanie obecności określonych składników wirusa (kwasu RNA-rybonukleinowego) we krwi za pomocą specjalnych metod. Ale tylko w ciągu ostatnich 10-15 lat minionego tysiąclecia lekarze nauczyli się rozpoznawać różne warianty wirusowego zapalenia wątroby. A 20 lat temu było to dość trudne.

Najczęściej lekarze identyfikują tego samego pacjenta z ostrym zapaleniem wątroby i wirusem B oraz z wirusem C, co oczywiście zwiększa stan pacjenta, przebieg choroby i prognozy na przyszłość. Ze względu na to, że wirusy zapalenia wątroby typu B i C mają takie same drogi przenoszenia - głównie przez krew i podczas stosunku płciowego, ludzie chorzy na choroby przenoszone drogą płciową (choroby weneryczne) są często infekowani tymi wirusami. Ryzyko zakażenia tymi wirusami (wirusowe zapalenie wątroby typu B i C) zależy również od złośliwych chłoniaków. Wynika to z dużej liczby wstrzyknięć różnych leków stosowanych w leczeniu tej choroby. Ponadto istnieje obawa, że ​​rozwój zakażenia wywołanego przez wirus zapalenia wątroby typu C, wraz hamowaniem naturalnej stabilności przeciwnowotworowych, który odgrywa ważną rolę w „nadzór” dla nowych komórek nowotworowych i pojawiania się przerzutów nowotworu. Być może dlatego wielu badaczy zauważyło wysoką śmiertelność i cięższy przebieg raka piersi u pacjentów zakażonych wirusem zapalenia wątroby.

Przyczyny choroby i jej rozwój

Wirus zapalenia wątroby typu C, w przeciwieństwie do wirusa zapalenia wątroby typu B zawiera kwas rybonukleinowy i należy do rodziny flawiwirusów. Jego wymiary wynoszą w przybliżeniu 50-70 nm. Ponieważ wirus jest otwarty nie tak dawno temu, naukowcy nie znaleźli jeszcze możliwość gromadzenia się w dużych ilościach poza organizmem ludzkim. W związku z tym, nie ma możliwości studiując jego właściwości w laboratorium, a więc opracowanie skutecznej szczepionki, tak jak w przypadku wirusowego zapalenia wątroby typu B. Ponadto, Naukowcy odkryli, że zdecydowanie wirus zapalenia wątroby typu C ma 6 odmiany są ponumerowane od 1 do 6, a ponad stu podtypy, oznaczone przez kombinację liter i liczb, na przykład, 1a, 2a, i t. d. Każdy podtyp posiada swoje własne charakterystyczne cechy jednak metody ich zwalczania mogą być bardzo różne.

Cechą wirusa zapalenia wątroby typu C jest również jego zmienność w przebiegu choroby, nawet u tego samego pacjenta. Pomaga to wirusowi opierać się lekom i chronić się przed układem odpornościowym organizmu ludzkiego. Wirusowe zapalenie wątroby typu C ma zarówno ostre, jak i przewlekłe postacie choroby.

Głównym źródłem zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu C są ludzie chorzy, zwłaszcza gdy nie ma wyraźnych objawów choroby. Główną grupą ryzyka są narkomani, którzy zażywają narkotyki za pomocą strzykawki. Transmisja wirusa poprzez kontakt seksualny nie udowodniono jednoznacznie, i jest jednym z aktywnie dyskutowane w ostatnich wydaniach hepatitis C virus mechanizmu transmisji zakłada się, że infekcja tylko przez mikrourazy błon śluzowych może wystąpić podczas stosunku. Ostatecznie nie ma jednoznacznych danych na temat obecności wirusa zapalenia wątroby typu C w płynie nasiennym i wydzielinach pochwowych.

Zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu C dziecka od matki jest całkiem możliwe, chociaż jest mało prawdopodobne. Prawdopodobieństwo zarażenia płodu lub noworodka przez jego matki wynosi nie więcej niż 1-5%. Jeśli infekcja wystąpiła podczas rozwoju płodu, począwszy od 28. tygodnia ciąży, w okresie porodu lub w ciągu pierwszych 7 dni życia dziecka, wirus pozostaje niewykryty przez długi czas i pojawia się dopiero w wieku dorosłym.

Wirus zapalenia wątroby typu C występuje także w ślinie, ale nie ma wiarygodnych danych na temat możliwości zakażenia pocałunkami, ale już udowodniono, że wirus przenosi się z człowieka na człowieka po ugryzieniu. Personel medyczny, który jest przypadkowo narażony na kontakt z krwią lub śliną od pacjentów, może również ulec zakażeniu, a przeniesienie zakażenia z chorego na chore może nastąpić przez zakażone rurki znieczulające. Wysokie prawdopodobieństwo zakażenia dotyczy pacjentów poddanych stałemu leczeniu przy pomocy aparatu "sztucznej nerki".

Jednak w 20-40% przypadków przyczyny infekcji wirusem zapalenia wątroby typu C pozostają nieznane, przynajmniej nie można ich powiązać ze wszystkimi znanymi czynnikami ryzyka. Wszystko to sugeruje możliwość rozprzestrzeniania wirusa zapalenia wątroby typu C na inne sposoby.

Objawy choroby i jej przebieg

Objawy zapalenia wątroby typu C nie są wyraźnie widoczne lub nie występują. Często choroba jest wykryta przez przypadek, gdy ludzie przechodzą badania na inne choroby. Pełny rozwój zapalenia wątroby typu C może zająć około 13 lat, a oznaki niewydolności wątroby mogą objawiać się jedynie na etapie marskości wątroby. Najczęstszych objawów, najczęściej: długotrwałe osłabienie i zmęczenie, zespół asteniczny, niewielkie nasilenie w prawym podżebrzuszu, które występuje, co do zasady, z naruszeniem diety i obciążeń fizycznych. Ale te objawy są niespecyficzne i mogą należeć do innych typów zapalenia wątroby.

Zazwyczaj okres inkubacji wirusowego zapalenia wątroby typu C wynosi od 20 do 150 dni, ale średnio - 40-50 dni. Przebieg choroby można warunkowo podzielić na trzy etapy - ostry, utajony lub utajony oraz etap reaktywacji, czyli powtarzający się objaw choroby.

Czas fazy ostrej - nie dłuższy niż 6 miesięcy. Choroba w tym czasie może przebiegać niezauważalnie dla pacjenta i z oczywistymi zewnętrznymi objawami. Ale najczęściej ostre zapalenie wątroby typu C diagnozuje się przypadkowo i charakteryzuje się dość wysoką aktywnością aminotransferaz wątrobowych. Często wzrost ALT wynosi 10 lub więcej razy w przypadku braku dolegliwości pacjentów i jakichkolwiek zewnętrznych objawów choroby. Do objawów ostrego zapalenia wątroby typu C można również dodać odurzenie, brak apetytu, osłabienie, nudności, czasami - ból stawów. Później może pojawić się żółtaczka, której pojawienie się zmniejsza aktywność aminotransferaz. Możliwe powiększenie wątroby i śledziony. Ale na ogół w zapaleniu wątroby typu C odurzenie i zwiększona aktywność aminotransferaz są mniej nasilone niż w przypadku wirusowego zapalenia wątroby typu A i B. Ostra faza wirusowego zapalenia wątroby typu C może prowadzić do wyzdrowienia. Dzieje się tak najczęściej w przypadku wariantu żółtaczkowego, jednak przy wirusowym zapaleniu wątroby typu C występuje znacznie rzadziej niż w przypadku wirusowego zapalenia wątroby typu B.

Wirusowe zapalenie wątroby typu G bardzo rzadko jest postrzegane jako piorunująca choroba. Ale może się to zdarzyć z równoczesną infekcją zarówno wirusa zapalenia wątroby typu B, jak i osób, które już cierpią na chorobę wątroby, na przykład marskość lub po przeszczepieniu wątroby za pomocą leczenia immunosupresyjnego.

Ostra faza wirusowego zapalenia wątroby typu C u większości pacjentów zostaje zastąpiona fazą utajoną. W tym okresie wirus może żyć przez całe lata w ciele. Utajony przebieg choroby charakteryzuje się jako przewlekły. Może trwać do 10, a nawet 20 lat. Czasami dochodzi do chronicznego zapalenia wątroby, gdy jego nieodwracalne formy już się rozwinęły. Niestety, w okresie utajonym większość pacjentów uważa się za zdrowych, pozostając potencjalnymi źródłami infekcji.

Lekarzy uważa, że ​​przewlekłych nosicieli wirusa zapalenia wątroby typu C, w co najmniej dwa razy większy niż nosicieli wirusa zapalenia wątroby typu B, podczas przebiegu utajonej fazie zapalenia wątroby typu C podczas badania pacjenta może wskazywać na lekki wzrost i uszczelnienia wątroby i śledziony, oraz w testach we krwi - jedynie niewielki wzrost ALT i okresowe wykrywanie RNA wirusa zapalenia wątroby typu C należy zauważyć, że czas trwania fazy utajonego jest znacząco zredukowana w obecności obciążających okolicznościach, takich jak nadużywanie alkoholu, Toxie eskih i leczniczych lub wątrobowych zmian chorobowych towarzyszących chorobom.

Faza nawracającego zapalenia wątroby typu C może wystąpić, gdy dana osoba już zapomniała, że ​​był chory. Zgodnie z danymi statystycznymi, nawrotów choroby występuje średnio 14 lat i marskość wątroby, - przez 18. W tym czasie, w szczególności charakteryzują się objawów takich jak zmęczenie, złe samopoczucie, zmęczenie, przyspiesza zmniejszenie niepełnosprawność, bezsenność połączeniu z sennością w ciągu dnia, uczucie ciężkości w prawym górnym kwadrancie, pogorszenie apetytu. Pacjenci mogą również zacząć tracić na wadze i mogą doświadczyć niewielkich wzrostów temperatury. W badaniu lekarz wykrył wzrost wątroby i uszczelką oraz w późniejszym terminie - powiększenie śledziony. Ten etap przebiega w postaci okresowej zmiany w etapach zaostrzeń i remisji.

Wirusowe zapalenie wątroby typu D

W 1977 r. M. Rizzetto i jego współpracownicy wyizolowali antygen delta z krwi pacjenta z zapaleniem wątroby (żółtaczka). Ten rodzaj zapalenia wątroby wywoływany jest przez wirus D (delta), którego rozmnażanie w organizmie człowieka zależy od obecności wirusa zapalenia wątroby typu B. Dlatego te dwa typy zapalenia wątroby są bardzo blisko spokrewnione, powodując bardzo poważne zakażenie. Wirusy zapalenia wątroby typu B i D mogą niszczyć komórki wątroby jednocześnie lub konsekwentnie.

Zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu D może wystąpić podczas rutynowych iniekcji, najczęściej w oddziałach szpitalnych o profilu gastroenterologicznym i zapaleniu wątroby, w których koncentrują się pacjenci z ostrymi i przewlekłymi postaciami zapalenia wątroby.

Wirusowe zapalenie wątroby typu D ma takie same objawy jak inne typy zapalenia wątroby. Jednakże cięższy przebieg choroby obserwowane podczas zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu delta mają zapalenia wątroby typu B. W początkowym okresie mocującego wirusa D stale rośnie oznaki zatrucia (osłabienie, utratę łaknienia, mdłości, wymioty, silny ból brzucha). Żółtaczka z tą podwójną infekcją znika bardzo powoli. Ponadto przez długi czas obserwuje się znaczny wzrost wątroby. W rezultacie przewlekłe zapalenie wątroby często występuje w aktywnej postaci, która utrzymuje się od jednego do sześciu lat. Określić porażkę wirusa zapalenia wątroby typu D, stosując specjalne badania na obecność przeciwciał we krwi osoby zakażonej.

Wirus zapalenia wątroby typu D jest unikalny wirus wadliwego RNA wykazuje swe właściwości chorobotwórczych wyłącznie w obecności wirusa zapalenia wątroby typu B. Gdy analiza genetyczna ujawniła zapalenia wątroby typu D z trzech głównych genotypów: I, II i III. Wirus zapalenia wątroby typu D, zapalenia wątroby typu delta, różni się od wszystkich innych postaci wirusowego zapalenia wątroby, który jej nie wirus może się rozmnażać tylko w ludzkim ciele. Aby to zrobić, musi się „wirusa pomocnika”, który zazwyczaj staje się wirusowe zapalenie wątroby typu B. Według tego kryterium, wirusowemu zapaleniu wątroby typu D może być traktowane jako odrębne choroby i choroby-towarzysz, co komplikuje przebieg zapalenia wątroby typu B. Gdy te dwa wirusy pojawiają się w ciele pacjenta, jest ciężka postać choroba nazywana nadkażeniem. Jego obecny charakter przypomina przebieg wirusowego zapalenia wątroby typu B, ale powikłania występują częściej i występują znacznie ostrzej.

Wirus zapalenia wątroby typu D - Sferyczna cząstka o średnicy od 28 do 39 nm, składające się z rdzenia i zewnętrznej powłoki utworzonej przez antygen powierzchniowy wirusa zapalenia wątroby typu B. infekcji D odbywa się wyłącznie w wyniku bezpośredniego kontaktu z wirusa we krwi, to z krwią przechodzi wątrobę. Mechanizm uszkodzenia komórek wątroby przez wirus zapalenia wątroby typu D nie jest w pełni zrozumiały. Jednak ogólnie przyjmuje się, że bezpośredni cytopatogenny wpływ wirusa zajmuje wiodącą rolę w tym procesie.

Gdy wirus jest zakażony wirusem zapalenia wątroby typu D, u pacjenta pojawiają się objawy ostrego uszkodzenia wątroby i zatrucia. W większości przypadków choroba jest cięższa niż podczas zakażenia innym wirusem zapalenia wątroby.

Czas trwania okresu inkubacji wynosi od 3 do 7 tygodni. Objawy preicteric faza choroby podobne do objawów zapalenia wątroby typu B. Ta zmęczenie, letarg, utratę łaknienia, mdłości, a niekiedy gorączka i ból stawów t. D. Gdy nadkażenia preicteric okres krótszy niż wirusem zapalenia wątroby typu B, i zwykle tylko 4 -5 dni. Więcej niż połowa pacjentów 15-32 dni po wystąpieniu żółtaczki nagrany drugi wzrost aktywności aminotransferaz, zwiększenie odurzenie w prawym górnym kwadrancie bólu powiększenie wątroby.

Ostre zapalenie wątroby typu D może prowadzić do wyzdrowienia, a być może do rozwoju przewlekłego zapalenia wątroby. Jednak przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu D nie ma charakterystycznych objawów. Jest tylko kilka oznak, między innymi żółtaczka, osłabienie, duże "gwiazdy" na twarzy, plecach, górnym obwodzie barkowym, powiększonej wątrobie i śledzionie z kondensacją ich konsystencji. Prawie wszyscy pacjenci krwawią z dziąseł, częste krwawienia z nosa, skłonność do krwiaka. Ponadto u pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu D, szczególnie w okresach zaostrzeń, następuje zmiana parametrów immunologicznych: zmniejsza się liczba limfocytów T i zmniejsza się ich aktywność czynnościowa. Ogólny przebieg choroby ma charakter falisty z naprzemiennymi okresami zaostrzenia i remisji.

Najbardziej niezwykłą rzeczą w wirusowym zapaleniu wątroby jest to, że naukowcy odkrywają nowe odmiany tego niebezpiecznego patogenu. Wirusy zapalenia wątroby typu E i G (ji) zostały już przebadane.

Wirusowe zapalenie wątroby typu E

Przed wykrywania wirusa E wątroby, tego rodzaju choroby, należący do grupy tak zwanych wątroby „ani A ani B”, które obejmują również zapalenia wątroby typu C, D i G. Mechanizm wirusa zapalenia wątroby typu E jest taka sama, jak w przypadku zapalenia wątroby choroba jest przenoszony przez wodę i od chorego, który wydziela wirusa z kałem. W każdym wieku można dostać zapalenie wątroby typu E, ale najczęściej młodzi ludzie w wieku od 15 do 30 lat chorują. Choroba ma sezonowo-jesienną sezonowość i tylko forma ostra, przewlekła postać choroby nie jest rejestrowana. Wirus zapalenia wątroby typu E był najbardziej rozpowszechniony w krajach o gorącym klimacie i wyjątkowo słabym zaopatrzeniu ludności w wodę.

Ten typ wirusa jest przedstawicielem grupy wirusowego zapalenia wątroby "n-A, nie-B". Wirus rozprzestrzenia się przez wodę. Głównie dzieci są zakażone wirusowym zapaleniem wątroby typu E. Okres inkubacji wynosi 30-40 dni. Prawidłową diagnozę można ustalić za pomocą specjalnych badań na temat markerów wirusowego zapalenia wątroby. Nie znaleziono jeszcze konkretnych metod leczenia tej choroby, dlatego stosuje się zestaw środków terapeutycznych, takich jak zapalenie wątroby wywołane wirusem typu A. Zazwyczaj przebieg wirusowego zapalenia wątroby E jest łatwiejszy niż wirusowego zapalenia wątroby A.

Do chwili obecnej, metody skutecznej ochrony zostały opracowane tylko z wirusów WZW typu A i B. Każda osoba musi wiedzieć, co może zrobić, aby uniknąć wirusowego zapalenia wątroby nie tylko w domu, ale także po otrzymaniu opieki medycznej.

Przyczyny choroby i jej rozwój

Czynnik wywołujący zapalenie wątroby E, a także wirus zapalenia wątroby typu A, zawiera kwas rybonukleinowy i odnosi się do wirusów otoczkowych zawierających RNA. Jego średnica jest nieco większa - 32-34 nm. Wirus zapalenia wątroby typu E, w porównaniu z wirusem zapalenia wątroby typu A, jest mniej odporny na wpływy termiczne i chemiczne. Specyficzne laboratoryjne objawy zapalenia wątroby E są wykrywane w surowicy przeciwciał klasy IgM (IgM przeciw-HEV), wykrywane przez immunotest enzymatyczny w ostrym okresie choroby.

Jeśli w celu zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu A teoretycznie wystarczy wprowadzić do organizmu tylko jeden wirus z pożywieniem lub wodą, wówczas w przypadku zapalenia wątroby typu E liczba wirusów potrzebnych do zakażenia powinna być dość duża. Z tego powodu wirus zapalenia wątroby typu E jest rzadko infekowany przez brudne ręce, znacznie częściej poprzez systemy zaopatrzenia w wodę. Wirusowe zapalenie wątroby typu E jest również przenoszone przez świnie i może być przenoszone ze zwierzęcia na człowieka poprzez pokarm.

Nasilenie przebiegu choroby zależy od stopnia wpływu na komórki wątroby. W przypadku WZW typu E zgony są znacznie częstsze niż w przypadku WZW typu A i ostrego WZW typu B.

Do 5% pacjentów umiera. Szczególnie niebezpieczne jest zapalenie wątroby typu E u kobiet w ciąży, u których przyjmuje ostra postać w ponad 60% przypadków. Ponad 20% przypadków kobiet w ciąży z zapaleniem wątroby typu E kończy się śmiercią.

Objawy choroby i jej przebieg

Okres inkubacji trwa średnio od 20 do 65 dni - około 35 dni. Przebieg zapalenia wątroby typu E, a także wirusowe zapalenie wątroby typu A można podzielić na kilka etapów.

Okres początkowy lub przed zeluszycielem wynosi 5-6 dni. Choroba zaczyna się od stopniowego zaburzenia trawienia, pogorszenia ogólnego stanu zdrowia, w niektórych przypadkach - z krótkim wzrostem temperatury. Objawy zapalenia wątroby typu E są podobne do zapalenia wątroby typu A, z wyjątkiem gwałtownego wzrostu temperatury. Pod koniec początkowego okresu, pacjenci są pogarszani przez brak apetytu, ogólne osłabienie, nudności, ból w prawym górnym kwadrancie i "ssanie w dzbanku".

Następny, żółtaczkowany okres zapalenia wątroby typu E trwa 2-3 tygodnie i, w przeciwieństwie do WZW typu A, charakteryzuje się tym, że wraz z pojawieniem się żółtaczki pacjenci czują się lepiej. Znacznie częściej występują umiarkowane i ciężkie postacie choroby. Szczególnie ciężkie zapalenie wątroby E występuje u kobiet w ciąży w drugiej połowie ciąży. Choroba w nich w 20-25% przypadków może przybrać złośliwy przebieg w piorunującej, to znaczy piorunującej postaci z szybkim rozwojem uszkodzenia komórek wątroby i ostrej niewydolności wątroby. Jednocześnie dochodzi do silnego rozpadu czerwonych krwinek. Choroba często kończy się śmiercią, ale nawet jeśli matka wraca do zdrowia, płód prawie zawsze umiera.

Okres rekonwalescencji zapalenia wątroby E występuje 2-4 tygodnie po wystąpieniu choroby. W przypadku braku powikłań rozpoczyna się stopniowy rozwój odwrotnego procesu, aż do całkowitego wyzdrowienia pacjenta. Po przebytym zapaleniu wątroby typu E powstaje dostatecznie stabilna odporność, ale w przeciwieństwie do zapalenia wątroby typu A nie trwa to przez całe życie.

Wirusowe zapalenie wątroby typu G

Wirus zapalenia wątroby typu G odkryto bardzo niedawno, w 1995 r., Więc dzisiaj jego właściwości zostały w niewielkim stopniu zbadane. Ale naukowcy na całym świecie aktywnie kontynuują swoje studia i już osiągnęli pewne wyniki. Na przykład wirus zapalenia wątroby typu G ma wiele wspólnego z wirusowym zapaleniem wątroby typu C. Jest również przenoszony z chorego na zdrową osobę poprzez krew, seksualnie lub z zakażonej matki na dziecko. Okres inkubacji wynosi od 2 tygodni do 6 miesięcy.

Wirus zapalenia wątroby typu G jest wszechobecny, ale według doniesień nie jest tak groźny jak inne typy zapalenia wątroby. Na przykład choroba przebiega łagodnie i nie jest typowe dla wirusowego zapalenia wątroby typu C rozwój marskości i raka wątroby.

Wirus zapalenia wątroby typu G zawiera kwas rybonukleinowy, należy do rodziny flawiwirusów i ma 5 genotypów. Najczęściej wirus zapalenia wątroby typu G przebiega bezobjawowo z prawidłowymi parametrami biochemicznymi krwi. To sprawia, że ​​wygląda jak wirus zapalenia wątroby typu C. Według niektórych badaczy, zapalenie wątroby typu G jest mieszanym zakażeniem wirusem zapalenia wątroby typu C i czyni je bardziej surowymi. Przebieg ostrego zapalenia wątroby typu G może prowadzić zarówno do wyzdrowienia, jak i przejścia do postaci przewlekłej.

Jak uniknąć wirusowego zapalenia wątroby?

Jedynym skutecznym i niezawodnym sposobem ochrony siebie i swoich dzieci przed wirusowym zapaleniem wątroby typu A i B jest szczepienie. Aby zapobiec wirusowemu zapaleniu wątroby typu A, zarówno w Rosji, jak iw wielu krajach świata, stosuje się immunoglobulinę. Ten lek jest otrzymywany z krwi dawcy. Jest to koncentrat białek ochronnych (przeciwciał) neutralizujących wirusa. W Rosji stosuje się również immunoglobulinę o podwyższonej zawartości przeciwciał. Istnieją dane na temat jego większej skuteczności w porównaniu z normalnym lekiem.

Jednak zapobieganie zapaleniu wątroby za pomocą immunoglobulin nie było tak niezawodne, jak by było pożądane. Ponadto podawanie domięśniowo przeciwwirusowe przeciwciała krążących we krwi 4-6 miesięcy po tym czasie osoba staje się znowu narażone na kontakt z wirusem. W związku z tym jest bezpieczne i tylko przez długi czas, aby zapobiec wirusowej żółtaczka może tylko szczepienia.

Jeśli zostanie zaszczepione, to w przewidywalnej przyszłości będzie można nie bać się co najmniej dwóch wirusów - A i B, ponieważ szczepionki są obecnie opracowywane i stosowane w celu ochrony przed tymi wariantami zapalenia wątroby. Jedyną przeszkodą jest wysoki koszt tych szczepionek. Chociaż zdrowie lub życie w ogóle jest bezcenne.

W Rosji do niedawna była tylko importowana szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A, więc jedną dawkę oszacowano na 35 USD. Ale okazało się, że mamy szczepionkę krajowy i mamy nadzieję, że będzie inaczej tylko z ceną zagranicznej, a nie jakość do końca 2000 roku. Szczepionka ta nazywa się "Gep A-in-VAK".

Badania prowadzone w Instytucie Badawczym Normalizacji i Kontroli Medical biologicznej preparatów imieniu LA Tarasevich Moskiewskiego, wykazały, że potrójna szczepionka pacjentów w odstępach 0-1-2 miesięcy szczepionka jest bezpieczna i miał wysoką skuteczność profilaktycznego. Jest to mieszanina zabitych, oczyszczonych wirusów zapalenia wątroby typu A. Szczepionkę podaje się domięśniowo. W większości regionów Rosji szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A są przeprowadzane na zasadach komercyjnych.

W profilaktyce szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B Rosja również odniosła znaczny sukces. Oprócz dużej liczby importowanych leków stworzono i z powodzeniem wykorzystano krajową szczepionkę. Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B wytwarzana jest w najbardziej zaawansowanej technologii, nie zawiera krwi ani samego wirusa. W związku z tą ostatnią sytuacją szczepienie nie może wywołać choroby. Pełny cykl szczepień składa się z trzech szczepień, które odbywają się według określonych schematów. Najczęściej spotykane z nich to:

0-1-6 miesięcy. Tak więc poziom ochronny przeciwciał przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu B jest wytwarzany w przeszczepionym ciele dopiero po 6 miesiącach lub więcej po rozpoczęciu szczepienia. Co więcej, wszystkie dzieci urodzone z zarażonych lub chorych na WZW typu B, dosłownie w pierwszych godzinach życia otrzymują szczepienia przeciw temu wirusowi. W tym samym czasie dzieciom wstrzykuje się immunoglobuliny przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

W 2000 r. Lek ten został po raz pierwszy wypuszczony przez państwowe przedsiębiorstwo farmaceutyczne Petersburskiego Instytutu Badawczego Narkomanów. L. Pasteur. Immunoglobulina jest koncentratem gotowych przeciwciał uzyskanych z krwi badanych i poddanych prowokacji dawców. Te przeciwciała powinny chronić noworodka w okresie rozwoju własnych przeciwciał przeciwko wirusowi, a okres ten może wynosić od dwóch do czterech miesięcy.

Niewątpliwie szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby są przeprowadzane na zasadzie zapłaty. Według najbardziej konserwatywnych szacunków rosyjskie szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B może kosztować 600 rubli lub więcej. Obecnie nie ma żadnej wiarygodnej ochrony przeciw zapaleniu wątroby innych odmian. Dlatego też, jeśli nie zaszczepione przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B lub zaszczepione przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, ale nie mają odporności na inne odmiany wirusa, byłoby miło, aby pamiętać, że:

• Będąc w szpitalu, trzeba pamiętać, że nie jest tylko pozorna bezpłodność, więc trzeba przestrzegać zasad higieny osobistej (szczególnie mycie rąk często), nie używaj grzebienie, ręczniki, golenie przyborów i urządzeń twój sąsiad na oddziale; • Jeśli przyniesiono Cię do szpitala w celu uzyskania owoców, musisz je dokładnie umyć przed użyciem; • Jeśli odwiedziłeś gabinet zabiegowy, upewnij się, że wszystkie czynności wykonywane są za pomocą jednorazowych instrumentów; • Bezpieczniejsze dla kobiet będzie wizyta u ginekologa w celu zakupu własnego zestawu ginekologicznego (lusterka, rękawiczki itp.). Zestaw można kupić w aptece lub w sklepach sprzedających przedmioty chorej opieki; • Jeśli potrzebujesz pomocy dentysty, upewnij się, że wszystkie czynności są wykonywane przez indywidualny zestaw instrumentów; • Nie wahaj się poprosić lekarza o ponowne użycie instrumentów, ponieważ chodzi o twoje zdrowie!

Jeśli pamiętasz te proste wskazówki, będziesz miał większe szanse, że nie zachorujesz na zapalenie wątroby.

Jeśli nie udało ci się uniknąć infekcji wirusem zapalenia wątroby, to po leczeniu i wypisaniu ze szpitala bardzo wiele będzie zależeć od Ciebie. Konieczne jest ścisłe stosowanie się do zaleceń lekarza, aby zapobiec przejściu ostrego zapalenia wątroby w postać przewlekłą, aby funkcja układu odpornościowego i aktywność wątroby normalizowały się.

W pierwszym miesiącu po leczeniu w szpitalu z powodu ostrego wirusowego zapalenia wątroby jest przydatna raz w tygodniu zrobić dyubazh ( „w ciemno” intubacyjną wątrobę). Po miesiącu procedura może być wykonywana rzadziej, tylko raz w miesiącu. Zapobiegnie to pogorszeniu procesu.

Dyubazh przeprowadza się rano na pusty żołądek. Wymaga 1 kubek ciepło, bez wody mineralnej gazu (Essentuki №4, 17 naftyl, Dzhermuk, słowiańskich, Smirnovskaya) rodzynki polstakana lub innych suszonych owoców słodkie, miód lub elementu grzejnego.

Dyubazh jest przeciwwskazany w kamicy żółciowej!

Konieczne jest położyć się na prawej stronie i pić wodę mineralną przez 30 minut na jakiś czas, jedząc z suszonymi owocami. Następnie obszar prawego podżebrza powinien być pokryty miodem lub butelką z ciepłą wodą. Podczas używania miodu, rozmazany obszar skóry powinien być przykryty papierem woskowym. Być w tej pozycji przez kolejne dwie godziny. Jeśli po zakończeniu zabiegu nie ma stolca, konieczne jest wykonanie lewatywy oczyszczającej.

Aby przeprowadzić dyubage (zgodnie z zaleceniem profesora Lesiovskaya EE, 2000), zamiast wody mineralnej, można użyć holosas (psia róża May) w dawce 1 łyżeczki na 100 ml przegotowanej ciepłej wody. W tym celu może również pojawić się 200 ml 1-2% roztworu soli Karlovy Vary lub 100 ml 20% roztworu sorbitolu (lub ksylitolu) lub 100 ml 10-25% ciepłego roztworu siarczanu magnezu.

Podstawowe zasady leczenia

Leczenie wirusowego zapalenia wątroby różnych gatunków ma wiele wspólnego. Wynika to głównie z faktu, że dla wszystkich wirusów, które powodują tę infekcję, istnieje jeden główny przedmiot uszkodzenia - komórki wątroby (hepatocyty). Dlatego rozwój choroby występuje na wiele sposobów w podobnym scenariuszu. Głównymi zasadami leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby są: ciągłość, złożoność, a także indywidualne podejście do przepisywania leków.

Wczesne rozpoznanie różnych wirusowych zapalenia wątroby i odpowiednio dobrane leczenie znacznie zwiększa szanse pacjenta na całkowite wyleczenie. Ale wszyscy chorzy z ostrym wirusowym zapaleniem wątroby wszyscy bez wyjątku przechodzą kurację w zakaźnych oddziałach szpitalnych szpitali. Pacjenci z wirusowym zapaleniem wątroby typu A i E są umieszczani osobno od osób zakażonych wirusowym zapaleniem wątroby typu B, C i D. Robi się to, aby wykluczyć wejście do organizmu innego wirusa i nie zaostrzyć choroby.

Będąc w szpitalu z rozpoznaniem "wirusowego zapalenia wątroby w ostrej postaci", pacjenci z łagodnym i umiarkowanym przebiegiem choroby powinni przestrzegać pół-szybkiego reżimu i ciężkiego łóżka. Pozioma pozycja ciała przyczynia się do poprawy dopływu krwi do wątroby i przyspiesza w niej procesy odzyskiwania. Lekarz prowadzący w tym okresie w celu usunięcia wątroby z toksyn wyznacza różne enterosorbenty. Może to być celuloza mikrokrystaliczna lub Ankir B hydrolizę celulozy - Polyphepanum, Bilignin węgiel granulowany sorbent taki jak SKN-P, JRD, SUGS i tym podobne. Jednocześnie z nimi, aby poprawić ogólne funkcjonowanie wątroby i całego organizmu jako całości, biorąc pod uwagę stan pacjenta, zaleca się podawanie różnych multiwitamin. Wśród nich na przykład "Hexavit", "Undevit", "Decamevit" i inne.

Pacjenci z wirusowym zapaleniem wątroby powinni ściśle przestrzegać ogólnych zasad higieny, w tym higieny jamy ustnej i skóry. Jeśli skóra zaczyna swędzić często, należy wytrzeć ją roztworem octu jadalnego, rozcieńczonego w proporcji 1: 2 lub 1% roztworu alkoholu mentolowego. Przed snem przydatny jest gorący prysznic. Dla pacjentów ważna jest również regularność stolca, ponieważ jej opóźnienie przyczynia się do gromadzenia się toksycznych substancji w organizmie. Powinien dążyć do tego, aby krzesło było codziennie, a jeśli jest opóźnione, można przyjmować środki przeczyszczające pochodzenia roślinnego, siarczan magnezu lub sorbitol spożywczy na noc.

Z pogorszeniem pacjenta, w razie potrzeby, z już określone leki mogą być dodawane Pepcid, abomin, świąteczny, panzinorm i inne preparaty enzymów w celu zwiększenia funkcji trawiennych żołądka i trzustki. Za pomocą zakraplacza można wprowadzić mieszaninę roztworu glukozy z roztworem kwasu askorbinowego, insuliny i ryboksyn. W ścisłym leżeniu w łóżku pomocne są ćwiczenia oddechowe i masaż.

Pacjenci z ciężkim wirusowym zapaleniem wątroby wymagają intensywnej opieki. Muszą wstrzykiwać białka osocza krwi i substytuty krwi lub specjalne roztwory przeznaczone do leczenia pacjentów z niewydolnością wątroby. Ponadto tlenoterapia jest podawana pod zwiększonym ciśnieniem w komorze ciśnieniowej, a w bezpośrednim zagrożeniu życia pacjenci są przenoszeni na oddział intensywnej terapii.

Leki

Czynnikiem sprawczym zapalenia wątroby są wirusy, co oznacza, że ​​metody leczenia pacjentów będą walką z wirusami i będą nazywane terapią przeciwwirusową. Wszystkie procedury będą miały na celu wyeliminowanie przyczyny zapalenia wątroby i zapobieganie przejściu choroby od ostrej postaci choroby do przewlekłej.

W przypadku wirusowego zapalenia wątroby typu A i E, które charakteryzują się ostrym, ale prawie zawsze kończącym się powrotem do przebiegu choroby, środki przeciwwirusowe zazwyczaj nie są przepisywane. W innych przypadkach stosuje się dwie klasy leków przeciwwirusowych: leki chemioterapeutyczne, zwane również nukleozydy syntetyczne i interferony. Z leków stosowanych w chemioterapii najczęściej stosuje się retrowirus i famcyklowir. Jeśli chodzi o interferony, obejmują one leki zawierające białko ochronne wytwarzane przez różne komórki ludzkiego organizmu w odpowiedzi na infekcję wirusami. Leki te są uniwersalne i są w stanie zapobiec rozmnażaniu się komórek różnych wirusów. Istnieją trzy główne klasy interferonów, oznaczone greckimi literami alfa, beta i gamma. Alfa-interferon jest produkowany przez leukocyty, fibroblasty interferonu beta i komórki interferonu gamma układu odpornościowego - przez makrofagi. Obecnie tylko interferon alfa stosuje się w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B i C.

Zamiast interferonów można przypisać ich induktory, czyli preparaty promujące produkcję w ciele własnego interferonu. Należą do nich neowir lub cyklonoferon i amixin. Jednak u niektórych pacjentów interferon powoduje działania niepożądane. Najczęstsze to: gorączka, ogólne osłabienie, bóle głowy, utrata apetytu, bóle mięśni i stawów, pocenie się. Ogólnie objawy są charakterystyczne dla grypy. Istnieje również uszkodzenie tarczycy.

W przewlekłym wirusowym zapaleniu wątroby typu B przepisywany jest alfa-interferon. Ale większy efekt można uzyskać, łącząc interferon z jego induktorami lub syntetycznymi nukleozydami. W przewlekłym wirusowym zapaleniu wątroby typu D leczenie jest również prowadzone z interferonem alfa, łącząc go z syntetycznymi nukleozydami. Wśród syntetycznych nukleozydów szczególnie wyróżnia się lamiwudyna, adefowir i tenofowir.

Ale nauka nie stoi w miejscu. Obecnie w celu skutecznego leczenia wirusowego zapalenia wątroby opracowano preparaty zawierające interferon chemicznie związany z polimerem glikolu polietylenowego o wysokim ciężarze cząsteczkowym. Leki te nazywane są pegylowanymi interferonami. Ich użycie pozwala spowolnić uwalnianie interferonu w organizmie i wydłużyć czas jego działania.

Leczenie zapalenia wątroby typu C

Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest najpoważniejszą postacią choroby spośród wszystkich znanych typów wirusowego zapalenia wątroby. Dlatego poinformujemy Cię o leczeniu tej choroby osobno.

Leczenie zapalenia wątroby typu C wymaga ściśle indywidualnego podejścia do pacjenta. Tutaj dosłownie wszystko jest brane pod uwagę: wiek pacjenta, tolerancja leków, obecność i zakres niepożądanych skutków ubocznych związanych z leczeniem, czas trwania choroby, różnorodność wirusa i wiele innych. Ważnym aspektem pomyślnego ukończenia leczenia jest świadoma chęć pacjenta do leczenia, a także jego optymistyczne podejście do zbliżającej się długiej i nieustającej walki o swoje zdrowie.

Leki stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C można podzielić na kilka grup.

Pierwsza grupa leków obejmuje naturalne i rekombinowane alfa-interferonów: ludzkiego interferonu leukocytowego vellferon, viferon, reaferon, Roferon-A, A-introit, Interal, realdiron i inne. Ich przeciwdziałanie chorobie polega na hamowaniu namnażania wirusa i stymulacji układu odpornościowego organizmu.

Druga grupa obejmuje inhibitory odwrotnej transkryptazy. Wśród nich takie analogi kwasów nukleinowych jak lamiwudyna, acyklowir, rybawiryna, rebetol, rybamidyl, widearabina, lobukawir, sorywudyna i inne. Substancje te blokują syntezę wirusowego DNA i RNA, zastępując naturalne nukleozydy, a tym samym hamując namnażanie wirusa.

Trzecia grupa składa się z interferonogenu Cycloferon, neowiru, remantadyny, amantadyny i innych. Mechanizm ich działania polega na stymulacji wytwarzania przez organizm dodatkowej ilości własnych interferonów.

Ponieważ wirus zapalenia wątroby typu C wyizolowano dopiero w 1989 r., Jego właściwości nie są w pełni zrozumiałe, a zatem nie ma uniwersalnego lekarstwa na leczenie tej choroby. Wraz z tradycyjnymi lekami na zapalenie wątroby, w miarę gromadzenia coraz większej ilości danych na temat wirusa zapalenia wątroby typu C, coraz więcej nowych leków pojawia się na świecie. Na przykład, zgodnie z ostatnimi badaniami klinicznymi, leczenie skojarzone z nitronem A i rybawiryną może być jedynym sposobem ratowania się większości pacjentów. Interesującym trendem jest stosowanie interferonu w połączeniu ze spadkiem poziomu żelaza we krwi w wyniku upuszczania krwi. Niedawno opublikowane dane wskazują na zachęcające wyniki takiego leczenia. Obniżenie poziomu żelaza samo w sobie prowadzi do znacznego zmniejszenia aktywności ALT we krwi.

Niedawno naukowcy odkryli, że do rozmnażania wirusa potrzebne są specjalne enzymy - proteazy. Dlatego stosowanie leków, które blokują ich pracę, może być prawdziwym przełomem w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C. Badania nad ich wyszukiwaniem są aktywnie prowadzone i możliwe, że w najbliższej przyszłości fundusze te zostaną znalezione.

Leczenie regeneracyjne wirusowego zapalenia wątroby

Wirusowe zapalenie wątroby z tych chorób, które poważnie podważają zdrowie, i odzyskać po tym nie może być wykonane od razu, jak komórki wątroby powoli przywrócić ich skuteczność. Dlatego, aby normalizować wątrobę, konieczne jest przeprowadzenie specjalnego leczenia rehabilitacyjnego, zwanego rehabilitacją. Takie leczenie jest konieczne, aby zapobiec niekorzystnemu rozwojowi choroby u pacjentów będących na etapie powrotu do zdrowia po wirusowym zapaleniu wątroby. Aby to zrobić, skorzystaj ze specjalnych sanatoriów lub oddziałów infekcyjnych i terapeutycznych placówek medycznych. W przypadku rehabilitacji osoba powinna być w ciągu trzech tygodni po łagodnej postaci choroby i w ciągu miesiąca po średniej postaci choroby.

Kiedy pacjent wchodzi na oddział rehabilitacyjny, przeprowadza się dokładne badanie i wykonuje się wszystkie rodzaje testów laboratoryjnych. Następnego dnia pacjent rozpoczyna różne zabiegi, wyznaczone przez lekarza prowadzącego. Ścisła implementacja reżimu jest podstawą działań rehabilitacyjnych. Obejmują one żywienie, terapię witaminową, leki, ćwiczenia fizyczne z elementami sprawności fizycznej, fizykoterapię i terapię zajęciową.

Po rehabilitacji w sanatorium wykonywana jest dalsza rehabilitacja osób z wirusowym zapaleniem wątroby. Tam kompleksowe działania naprawcze obejmuje następujące elementy: żywność, zdrowie, leczenie uzdrowiskowe, balneoterapii, czyli zewnętrzną obróbką naturalnych lub sztucznie wytworzonych wód mineralnych, termoterapii, fizykoterapii, terapii ćwiczeń, klimatu, psychoterapii, poradni obserwacji.

Zapobieganie

Zapobieganie wirusowemu zapaleniu wątroby typu A

Istnieją dwa rodzaje zapobiegania zapaleniu wątroby typu A: niespecyficzne i swoiste. Niespecyficzne zapobieganie polega na przestrzeganiu zasad higieny osobistej, utrzymaniu czystości w domu, walce z owadami domowymi, w szczególności z muchami. Jest absolutnie nie do przyjęcia, że ​​muchy mogą swobodnie wchodzić do pokoju pacjenta i siadać na jego rzeczach i resztkach jedzenia. Duże znaczenie w zapobieganiu ma również higiena publiczna: regularne czyszczenie ulic, terminowe usuwanie śmieci, walka ze szczurami. Należy pamiętać, że osoby zakażone wirusowym zapaleniem wątroby typu A są niebezpieczne dla innych od pierwszego dnia choroby. Dlatego osoby takie powinny być izolowane tak wcześnie, jak to możliwe, a jeśli podejrzewa się ostre zapalenie wątroby typu A, lekarz powinien niezwłocznie umieścić pacjenta w oddziale chorób zakaźnych.

Jeśli osoba z podejrzeniem wirusowego zapalenia wątroby zostaje zmuszona do pozostania w domu, musi być w jak największym stopniu odizolowana od członków rodziny. Osoby sprawujące opiekę nad takimi pacjentami powinny szczególnie dokładnie przestrzegać zasad higieny osobistej, a wchodząc do pokoju pacjentowi, nosić szatę lub specjalne ubranie. Pacjent powinien mieć oddzielną zastawę stołową, artykuły do ​​pielęgnacji, zabawki dla dzieci. Każdego dnia należy je zanurzać wrzącą wodą, a następnie przez 30 minut spuszczać do miski z 2% roztworem chloraminy, następnie myć w czystej wodzie i suszyć. Podłoga w pokoju, w którym znajduje się pacjent, należy myć codziennie ciepłą wodą. Po wizycie w toalecie chorych chorych dezynfekuje się 10-20% roztworem wybielacza.

Oprócz powyższych, istnieje kilka prostych zasad, które należy pamiętać, aby uniknąć rozprzestrzeniania się zapalenia wątroby typu A:

• Pacjenci, niezależnie od ciężkości choroby, są najbardziej zaraźliwi pod koniec okresu inkubacji i przez cały okres przed zeluszycielem. Wraz z pojawieniem się żółtaczki, praktycznie nie są niebezpieczne dla innych; • W czasie zaostrzenia przewlekłego zapalenia wątroby pacjent izoluje wirusa za pomocą moczu i kału i dlatego jest niebezpieczny dla innych; • każdy, kto był w bliskim kontakcie z chorym zapaleniem wątroby, powinien być pod kontrolą lekarza przez 45 dni; • aby zapobiec powikłaniom i przejście choroby do postaci przewlekłej jest konieczne w ostrej fazie choroby i przez pierwsze 6-12 miesięcy po wyzdrowieniu, należy ściśle przestrzegać zalecanej diety, porzucać alkohol i minimalizować aktywność fizyczną.

Szczególne zapobieganie wirusowemu zapaleniu wątroby typu A - szczepienie. Do tej pory jest to najskuteczniejszy sposób radzenia sobie z tym. Szczepienie jest niezbędne przede wszystkim dla dzieci, ponieważ odgrywają one główną rolę w rozprzestrzenianiu się wirusowego zapalenia wątroby typu A. Już miesiąc po wprowadzeniu szczepionki poziom przeciwciał u dzieci i młodzieży osiąga poziom 94-98%. Następnie powoli, w ciągu roku, poziom przeciwciał spada. Po 6-12 miesiącach przeprowadzane jest powtarzane szczepienie, które powoduje silną odpowiedź immunologiczną organizmu i zapewnia ochronę osoby przed wirusem zapalenia wątroby typu A przez co najmniej 20 lat.

Środki zapobiegawcze, prowadzone za pomocą immunoglobuliny, są znacznie mniej skuteczne. Ochrona przed wirusowym zapaleniem wątroby typu A występuje tylko w 85% przypadków i na nieporównywalnie krótszy okres: od 3 do 5 miesięcy.

Oprócz dzieci szczepienia przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A powinny być przeprowadzane przez osoby, które mogą się zarazić i zachorować, na przykład osoby wysyłane do obszarów o wysokiej chorobowości, w tym wojskowych, medycznych i osób cierpiących na przewlekłe choroby wątroby i krwi.

Zapobieganie wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

W przypadku WZW typu B istnieją również dwa rodzaje profilaktyki: niespecyficzne i swoiste. Niespecyficzne zapobieganie obejmuje działania zaprojektowane głównie w celu ochrony przed bezpośrednim kontaktem z krwią innych. W mikroskopijnych ilościach krew może pozostać na przedmiotach należących do chorych. Oto kilka zasad, które mają zastosowanie do środków niespecyficznego zapobiegania wirusowemu zapaleniu wątroby typu B:

• używać tylko jednorazowych strzykawek do wstrzykiwań; • Nie używaj innych akcesoriów do manicure, maszynki do golenia i szczoteczek do zębów; • Nie noście cudzych kolczyków i uszu przekłutych tylko w placówkach medycznych lub salonach kosmetycznych; • tatuowanie jest zalecane tylko w salonach kosmetycznych o dobrej reputacji; • używaj prezerwatyw podczas seksu. Szczególne zapobieganie wirusowemu zapaleniu wątroby typu B to także szczepienia. Istnieją dwa rodzaje leków na to: szczepionka i ludzka immunoglobulina o wysokim stężeniu przeciwciał przeciwko antygenowi HBs. Szczepionka może zapewnić długotrwałą ochronę i jest podawana raz lub dwa razy. Immunoglobulina chroni przez 3-6 miesięcy i jest stosowana, gdy konieczne jest wtórne zapobieganie wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Zgodnie z międzynarodowymi zaleceniami, szczepienia są przede wszystkim niezbędne dla osób należących do następujących grup ryzyka:

• personel medyczny, który ma regularny kontakt z krwią i jej składnikami, na przykład chirurdzy, położnicy-ginekolodzy, technicy laboratoryjni, dentyści, personel służby krwi, ośrodki hemodializacyjne i inne. Studenci instytucji medycznych i szkół wyższych muszą ukończyć szczepienie przed zakończeniem szkolenia i praktyki; • pacjenci z oddziałami hemodializy, hematologii, onkologii, gruźlicy; • Osoby z regularną transfuzją krwi, jej składnikami; • Osoby zażywające narkotyki dożylnie; • Mężczyźni uprawiający seks z mężczyznami, mężczyznami biseksualnymi, aktywnymi seksualnie mężczyznami i kobietami, którzy mają zakażenia przenoszone drogą płciową; ludzie, którzy mają rozwiązłe życie seksualne; • więźniowie; • pacjenci z przewlekłą chorobą wątroby; • zakażony wirusem HIV.

Szczepienie noworodków odbywa się zgodnie z rozporządzeniem Ministerstwa Zdrowia Federacji Rosyjskiej nr 229 z 27.06.2001. Noworodki są szczepione w ciągu pierwszych 12 godzin po urodzeniu, drugie szczepienie powinno nastąpić za miesiąc, a trzecie za 6 miesięcy.

Dzieci urodzone z matek - nosicieli wirusa zapalenia wątroby typu B i pacjentom w trzecim trymestrze ciąży, szczepionkę podaje się cztery razy: po raz pierwszy w okresie pierwszych 12 godzin po urodzeniu, po raz drugi - na miesiąc, raz trzeci - po upływie 2 miesięcy po urodzeniu, po raz czwarty - w wieku jednego roku.

Wirusy zapalenia wątroby typu B i D są ściśle ze sobą powiązane, dlatego wszystkie środki zapobiegawcze mające na celu zmniejszenie częstości występowania zapalenia wątroby typu B jednocześnie zmniejszają rozprzestrzenianie się zapalenia wątroby typu D.

Zapobieganie wirusowemu zapaleniu wątroby typu C

Złożoność walki z wirusowym zapaleniem wątroby typu C polega na braku leków do swoistego zapobiegania. Pomimo licznych badań przeprowadzonych na całym świecie, nie osiągnięto jeszcze znacznego postępu w opracowywaniu szczepionki. Wynika to przede wszystkim z dużej zmienności wirusa zapalenia wątroby typu C: dużej liczby genotypów i serotypów wirusa. Ale zapobieganie wirusowemu zapaleniu wątroby typu C jest nadal możliwe. Środki zapobiegawcze obejmują:

• jakość i terminowe badanie krwi metodami laboratoryjnymi; • stosowanie jednorazowych strzykawek i innych instrumentów medycznych; • W przypadku braku jednorazowych instrumentów medycznych, instrumenty wielokrotnego użytku muszą być starannie sterylizowane; • Zredukuj liczbę transfuzji krwi do minimum; • Zwiększenie ogólnego poziomu profesjonalizmu pracowników służby zdrowia.

Pacjenci zakażeni wirusem zapalenia wątroby typu C muszą również być szczepieni przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B, w przeciwnym razie zakażenie tych wirusów podczas zapalenia wątroby typu C będzie znacznie trudniejsze.

Aby zapobiec chorobie z zapaleniem wątroby typu G, szczepionka jeszcze nie istnieje, dlatego, aby zapobiec zakażeniu wirusem zapalenia wątroby typu G, należy przestrzegać tych samych zasad, co w przypadku profilaktyki wirusowego zapalenia wątroby typu C.

Zapobieganie zapaleniu wątroby typu E

Nie ustalono jeszcze szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu E, dlatego główną prewencją tego typu zapalenia wątroby będzie poprawa warunków społecznych i życiowych, a przede wszystkim zaopatrzenie w wodę, a także środki wykluczające zanieczyszczenie kałem. Możliwe jest użycie immunoglobuliny, ale musi ona zawierać anty-HEV. Środki sanitarne i higieniczne skierowane przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A przyczynią się również do zapobiegania wirusowemu zapaleniu wątroby typu E.

Toksyczne zapalenie wątroby

Toksyczne zapalenie wątroby - zapalenia wątroby, które mogą być spowodowane przez prawie żadnego wpływu substancji chemicznych, takich jak metale, a także leków i alkoholu. Chemikalia mogą powodować ostre i przewlekłe uszkodzenie wątroby, a także substancje, takie jak dichloroetan, czterochlorek węgla, chloroform, często mają bezpośredni wpływ hepatotoksyczne, a kwas octowy, arsenu, siarczanu miedzi wpływ na funkcjonowanie hepatocytów pośrednio naruszenie ich homeostazy.

Środki owadobójcze mogą przedostawać się do organizmu przez drogi oddechowe i przewód pokarmowy, a wraz z ogólnym działaniem toksycznym wywierają toksyczny wpływ na wątrobę. Klęska wątroby w ostrym zatruciu ma charakter zwyrodnienia tłuszczowego i objawia się wzrostem i bolesnością wątroby. Wrażliwość na ten lub ten lek jest indywidualna dla każdej osoby. Szczególnie ciężkie postacie zapalenia wątroby rozwijają się, gdy trucizna jest trującym jasnym muchomorem, biały fosfor, paracetamol, tetrachlorek węgla, trucizny przemysłowe.

Przyczyną zapalenia wątroby typu lek często stają się następujące leki: halotanu, metylodopa, izoniazydu, ryfampicyny i pirazynamidu i innymi lekami przeciw TB, fenytoina, walproinian sodu, zydowudyny, ketokonazol, nifedypina, ibuprofen, indometacyna, amiodaron, hormonalne środki antykoncepcyjne, allopurynol, azatiopryna.

Leki wpływające na wątrobę są podzielone na dwie grupy: prawdziwie toksyczne dla wątroby i zdolne do wywoływania nadwrażliwości tylko u pojedynczych pacjentów. Leki z pierwszej grupy obejmują fluorotan, izoniazyd, czynniki radiocieniujące, pochodne testosteronu. Lekami drugiej grupy są doustne środki antykoncepcyjne zawierające estrogeny i gestageny, antybiotyki z grupy penicylin, erytromycyna, pochodne tetracykliny. Czynnikami ryzyka stosowania leków są: przewlekła choroba wątroby u pacjenta, wiek, reakcje alergiczne na niektóre leki w przeszłości, dziedziczenie, choroby autoimmunologiczne.

Alkoholowe zapalenie wątroby występuje u osób, które nadużywają alkoholu przez długi czas. Alkohol etylowy, pobrany w dużych ilościach, wpływa na tkankę wątroby. Alkoholowe toksyczne zapalenie wątroby jest również spowodowane przez płyny techniczne zawierające alkohol. Dlatego przy zakupie napojów alkoholowych musisz mieć pewność co do ich jakości.

Objawy toksycznego zapalenia wątroby

Toksyczne zapalenie wątroby może występować zarówno w postaci ostrej, jak i przewlekłej. Czas wystąpienia objawów zależy od ilości szkodliwej substancji, która dostała się do organizmu, ale zwykle nie przekracza 48 godzin. Objawy są podobne do objawów wirusowego zapalenia wątroby: utrata apetytu, nudności, wymioty, ciemne zabarwienie moczu, prawdopodobnie ból brzucha, gliniasty kał, czasami z domieszką ropy.

Objawy kliniczne i morfologiczne zapalenia wątroby są bardzo zróżnicowane. Na tle przyjmowania leków pojawia się ogólne osłabienie, nudności, uczucie ciężkości w prawym górnym kwadrancie, żółtaczka ze świądem skóry. Cechy charakterystyczne służyć również powiększenie wątroby - wzrost w wątrobie do takiego stopnia, że ​​zaczyna być wyczuwalny pod żebrowego marginesu i cholestaza - naruszenie przychodzącej żółci do jelita. Czasami objawem leczniczego zapalenia wątroby mogą być tylko zmiany w biochemicznych badaniach krwi. Czas trwania okresu żółtego wynosi od 1 tygodnia do kilku miesięcy.

Ostre zapalenie wątroby polekowe występuje zazwyczaj 5-8 dni po rozpoczęciu leczenia i objawy ich choroby są również przypomina wirusowy. Okres Preicteric charakteryzuje się spadkiem aktywności ruchowej, nadmierne osłabienie mięśni, utrata siły, zmęczenie, zmniejszenie lub całkowity brak apetytu, niestrawność funkcji. Okres wypowiedzenia icteric pojawia przychodzące żółci do dwunastnicy, ciemny mocz, silny wzrost w wątrobie tak, że jest wykrywalna poniżej żebrowego marginesu, podwyższony poziom bilirubiny, aktywność aminotransferaz. Kontynuacja leku może sprzyjać przejściu ostrego zapalenia wątroby na przewlekłe.

Alkoholowe zapalenie wątroby charakteryzuje się pogorszeniem stanu zdrowia, wzrostem wielkości wątroby, rozwojem wodobrzusza, zwiększeniem liczby próbek wątrobowych charakterystycznych dla łagodnej postaci alkoholowego zapalenia wątroby. Ciężkim postaciom może towarzyszyć znaczny wzrost liczby próbek wątrobowych, wydłużenie czasu protrombinowego, rozwój żółtaczki i niewydolność wątroby.

U pacjentów z alkoholową marskością wątroby może rozwinąć się alkoholowe zapalenie wątroby. Alkoholowe zapalenie wątroby nie prowadzi do rozwoju marskości wątroby, ale marskość jest częstsza u osób nadużywających alkoholu. Ponadto pacjenci z alkoholowym zapaleniem wątroby mają znacznie wyższe ryzyko wirusowego zapalenia wątroby typu C.

Ostre alkoholowe zapalenie wątroby rozwija się z reguły po zastosowaniu znaczących dawek alkoholu. Początek wystąpienia ze wzrostem temperatury do 38,5 ° C, nudności, wymioty, goryczy w ustach, bóle w górnej prawej ćwiartce, zmniejszenie apetytu, wzdęcie brzucha i okresowe zaburzenia stolca. Po 1-2 dniach pojawia się żółtaczka i pojawia się natychmiast po przyjęciu alkoholu, a następnie szybko znika. Jednocześnie pacjenci mogą odczuwać objawy przewlekłego alkoholizmu: mimowolne rytmiczne ruchy kończyn, głowy, języka i innych części ciała, ból, osłabienie, zaburzenia czucia w kończynach dolnych, zaburzenia psychiczne w postaci niestabilności emocjonalnej. Mogą również pojawić się puchliny brzuszne - nagromadzenie płynu w jamie brzusznej. W zależności od głębokości alkoholowego zapalenia wątroby typu proces trwa od 1 do 3 miesięcy, a kończy się odzysk lub przejście do marskości wątroby.

Rozpoznanie toksycznego zapalenia wątroby

W przebiegu i rozwoju ostrego zawodowego toksycznego zapalenia wątroby, w przeciwieństwie do wirusowego zapalenia wątroby typu A, istnieje szereg cech, które mają wielkie znaczenie dla ich diagnozy. Tak więc, w ostrym toksycznym zapaleniu wątroby charakteryzuje się brakiem wzrostu śledziony i zmniejszeniem liczby leukocytów we krwi, mniej zaburzeń układu pokarmowego. Ponadto ostre toksyczne zawodowe zapalenie wątroby występuje na tle innych objawów klinicznych, charakterystycznych dla tego lub innego zatrucia. Terminowe leczenie zwykle prowadzi do dość szybkiego, w ciągu 2-4 tygodni, powrotu do zdrowia i przywrócenia funkcji wątroby.

Obraz kliniczny przewlekłego toksycznego zapalenia wątroby jest bardzo rzadki. Pacjenci skarżą się na utratę apetytu, gorzki smak w ustach, tępy ból w prawym górnym kwadrancie, co gorsza po ostrych i tłustych, niestabilna krzesła. Ból w prawym podżebrzuszu może mieć charakter napadowy i podawany na prawą łopatkę i ramię. Występuje żółtaczka w twardówce, rzadko skóra, umiarkowane powiększenie wątroby, ból w palpacji, pozytywne objawy podrażnienia pęcherzyka żółciowego. Spektrum białka zmian w surowicy krwi. Jednak oprócz objawów zewnętrznych i badania krwi w celu rozpoznania zawodowego toksycznego zapalenia wątroby można zastosować biopsję wątroby.

Rozpoznanie leczniczego zapalenia wątroby odbywa się po wykluczeniu wirusowego zapalenia wątroby, kamicy żółciowej, nowotworów wątroby, trzustki i żołądka oraz z dostępnością odpowiedniego leku. W przypadku indukowanego lekami zapalenia wątroby dochodzi do zmian w biochemicznych testach krwi: wzrasta poziom bilirubiny, aktywność aminotransferaz i fosfatazy alkalicznej, frakcje globulin białkowych. Odzyskiwanie następuje po odstawieniu leków, które wywołały polekowe zapalenie wątroby. Przy ich ponownym przyjęciu zapalenie wątroby może się ponownie rozwinąć.

Ostre alkoholowe zapalenie wątroby jest koniecznie związane z nadmiarem alkoholu, powiększeniem wątroby wykrytym przez badanie dotykowe i ultradźwiękowe oraz dyfuzyjnymi zmianami w jego strukturze. Kiedy biochemiczne badanie krwi obserwowano wzrost aktywności poszczególnych próbek: alaniiaminotransferazy gamma glutaminpeptidazy, zwiększenie stężenia bilirubiny, naruszenie kompozycji białkowej w postaci zmniejszenia albuminy i zwiększenie frakcji gamma globuliny. Bardziej dokładną diagnozę można uzyskać poprzez badanie wątroby za pomocą laparoskopu z biopsją wątroby.

Leczenie toksycznego zapalenia wątroby

Leczenie odbywa się w szpitalu. Gdy substancje toksyczne przedostaną się do żołądka, a następnie wprowadzić 150 ml oleju wazelinowego lub 30-60 g środka przeczyszczającego z soli. Pierwszego dnia po zatruciu konieczne jest połączenie metod wymuszonej diurezy z użyciem mocznika, mannitolu, furosemidu i innych leków moczopędnych. Jeśli występują objawy zatrucia, wykonuje się transfuzję krwi. W ciężkich postaciach lub zaostrzeniu przewlekłego zapalenia wątroby należy stosować sirep, progepar, hepalon. W przypadku przewlekłego, toksycznego uszkodzenia wątroby o łagodnym stopniu, leczenie przeprowadza się w warunkach ambulatoryjnych. Przepisać dietę leczniczą, żółciopędną, dwunastnicy, witaminę.

Leczenie leczniczego zapalenia wątroby jest połączeniem racjonalnej diety z leczeniem i fitoterapią. W diecie pacjenta powinno wynosić od 40 do 100 gramów białka dziennie. Wprowadzenie do diety olejów roślinnych zapewnia efekt żółciopędny, aktywuje glikolizę, poprawia metabolizm cholesterolu, wspomaga spożycie nienasyconych kwasów tłuszczowych, witamin rozpuszczalnych w tłuszczach. Możesz podać pacjentowi masło, chude mięso i ryby, produkty mleczne. Jeśli wystąpi ciężka niewydolność wątroby, należy zupełnie wykluczyć tłuszcze, pokarmy wędzone, marynaty z diety. Korzystny wpływ na wątrobę ma stosowanie arbuzów, melonów, dyni i cukinii, które zawierają zwiększoną ilość witamin i minerałów niezbędnych do normalizacji czynności wątroby. Podczas kompleksowego leczenia, oprócz detoksykacji i terapii witaminowej, duże znaczenie mają także hepatoprotektory.

Leczenie alkoholowego zapalenia wątroby w wątrobie rozpoczyna się wraz z zaprzestaniem spożywania alkoholu. Pierwsze dwa lub trzy tygodnie tylko leżenia w łóżku. Dieta nr 5 jest przepisana, koniecznie duża liczba soków owocowych. Zamierzone witaminy B domięśniowo, metionina, lipokaina, gorzelnia lub Essentiale w zastrzykach i kapsułkach. Po złagodzeniu objawów klinicznych zapalenia wątroby zaleca się pacjentowi całkowite zaprzestanie spożywania alkoholu.

Zapobieganie toksycznym zapaleniom wątroby

Zapobieganie toksycznym zapaleniom wątroby zmniejsza się do przestrzegania środków bezpieczeństwa w pracy podczas pracy z substancjami szkodliwymi i toksycznymi. Konieczne jest poddanie się regularnym badaniom, a przy najmniejszych dolegliwościach należy pilnie zgłosić się do lekarza.

Zapobieganie rozwojowi zapalenia wątroby wywołanego przez leki jest złożonym i do tej pory nierozwiązanym problemem. Gwałtowny wzrost liczby nowych leków stosowanych w praktyce i często nie są dokładnie je testuje, wzrost liczby osób w podeszłym wieku, zmiany w układzie immunologicznym ludzi - wszystko to przyczynia się do zwiększenia liczby skutków ubocznych przy stosowaniu leków.

Identyfikacja związku między uszkodzeniem wątroby a podawaniem danego leku stwarza poważne trudności. Dlatego konieczne jest szerokie wprowadzenie funkcjonalnych próbek wątroby do praktyki, z każdym podejrzeniem o efekt uboczny leku. W przypadku braku choroby wątroby zmiana parametrów czynnościowych próbek wątroby wymaga szczególnej uwagi, a jeśli to konieczne - wycofania leku.

We wszystkich przypadkach pojawienia się objawów choroby wątroby należy wziąć pod uwagę prawdopodobieństwo działania niepożądanego leku, zwłaszcza w przypadku choroby przypominającej wirusowe zapalenie wątroby u pacjentów w średnim i starszym wieku. Zmniejszenie częstości występowania poważnych działań niepożądanych jest możliwe tylko przy badaniu skuteczności leków o szerokim udziale osób w każdym wieku i pacjentów z chorobami wątroby.

Podstawowe zasady zapobiegania ostrego alkoholowego zapalenia wątroby i innych alkoholowych uszkodzeń wątroby są zredukowane do walki z alkoholizmem i alkoholizmem. Pacjenci skłonni do częstego spożywania alkoholu są badani na poziomie poliklinicznym, w tym badania czynnościowe wątroby, oraz w przypadku ujawnienia charakterystycznych zmian, badania i leczenie w szpitalu z obowiązkową konsultacją z ekspertem w dziedzinie narkologii. Konieczne jest jak najszybsze uwolnienie pacjenta od uzależnienia od alkoholu i, jeśli to możliwe, przywrócenie zaburzonej czynności wątroby. Zapobiegnie to postępowi choroby, zachowa zdrowie i przedłuży życie pacjenta.

Autoimmunologiczne zapalenie wątroby

Autoimmunologiczne zapalenie wątroby - zapalenie tkanki wątrobowej, spowodowane zaburzeniami autoimmunologicznymi. W wątrobie powstają autoprzeciwciała na miejsca komórek wątroby - jądra komórkowe, mikro-somy, mięśnie gładkie. Najczęściej chore dziewczynki i młode kobiety, rzadziej choroba występuje u mężczyzn i kobiet po 50 latach.

Przyczyny rozwoju autoimmunologicznego zapalenia wątroby nie zostały ostatecznie ustalone. Do tej pory nie ma jednego punktu widzenia na temat przyczyn tej choroby. Do tej pory medycyna skłania się ku wiodącej roli różnych wirusów w inicjowaniu procesów autoimmunologicznych w wątrobie. Mogą to być wirusy zapalenia wątroby różnych grup, wirusy opryszczki, wirus cytomegalii.

Synonimy dla autoimmunologicznego zapalenia wątroby obejmują immunoaktywne i lupoidalne zapalenie wątroby.

W zależności od obecności pewnych autoprzeciwciał wyróżniono trzy główne typy autoimmunologicznego zapalenia wątroby.

Autoimmunologiczne zapalenie wątroby typu 1 charakteryzuje się obecnością przeciwciał przeciwjądrowych, przeciwciał przeciw włóknom mięśni gładkich i aktyny. Termin "autoimmunologiczne zapalenie wątroby typu 1" zastąpił poprzednie definicje "lupoidalne zapalenie wątroby" i "autoimmunologiczne przewlekłe aktywne zapalenie wątroby". Jest to najczęstsza forma choroby.

Autoimmunologiczne zapalenie wątroby typu 2 charakteryzuje się obecnością przeciwciał przeciwko mikrosomom komórek wątroby i nerek. Występuje głównie u dzieci w wieku od 2 do 14 lat. Istnieją dowody na szybki przerost w marskości wątroby.

Autoimmunologiczne zapalenie wątroby typu 3 charakteryzuje się obecnością przeciwciał przeciwko rozpuszczalnym antygenom wątroby.

Objawy i przebieg autoimmunologicznego zapalenia wątroby

Ponad połowa pacjentów z pierwszymi objawami autoimmunologicznego zapalenia wątroby pojawia się w wieku 10 do 30 lat. Drugi szczyt zapadalności przypada na okres po menopauzie. Najczęściej choroba rozwija się stopniowo, objawiając się na początku niespecyficznymi objawami. Wśród nich - zmniejszenie zdolności do pracy, ból w stawie, ale bez obrzęku i innych objawów zapalenia stawów, żółtaczka. U niektórych pacjentów początek choroby występuje w sposób utajony, a rozpoznanie ustala się przypadkowo, już na etapie ciężkiego uszkodzenia wątroby i 10-20% na etapie marskości.

Czasami początek choroby przypomina obraz ostrego wirusowego zapalenia wątroby: poważne osłabienie, zmniejszenie lub całkowita utrata apetytu, nudności, ciężka żółtaczka, czasami gorączka. Są przypadki szybkiego i nagłego rozwoju objawów zapalenia wątroby z początkiem niewydolności wątroby. Mogą również występować warianty z dominującymi objawami pozawątrobowymi występującymi pod osłoną tocznia rumieniowatego układowego, reumatoidalnego zapalenia stawów, układowego zapalenia naczyń i tak dalej.

Jeśli autoimmunologiczne zapalenie wątroby nie zostanie rozpoznane i leczone w odpowiednim czasie, choroba stopniowo postępuje, często dochodzi do nawrotów, wątroba pogarsza się. Następnie pacjent rozwija się i zaczyna postępować z żółtaczką, wzrasta temperatura ciała, występuje ciągły ból w wątrobie, wątroba wzrasta. Na skórze powstają małe i duże krwotoki. Znaleziono powiększoną śledzionę.

W autoimmunologicznym zapaleniu wątroby patologia nie jest ograniczona do zmian w wątrobie. U pacjentów węzły chłonne mogą rosnąć w różnych miejscach, często bóle stawów, a proces rozwija się od małych odczuć bólowych w wielu stawach do ciężkiego uszkodzenia stawu, któremu towarzyszy obrzęk stawów i naruszenie jego funkcji. W mięśniach są też bóle, które stają się gęstsze. Uszkodzenie nerek może się rozpocząć, aż do rozwoju przewlekłego kłębuszkowego zapalenia nerek. Czasami dochodzi do zapalenia mięśnia sercowego - zapalenia mięśnia sercowego. W przypadku autoimmunologicznego zapalenia wątroby częstość przechodzenia do marskości jest większa, a rokowanie choroby jest poważniejsze niż u pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby.

Jednak autoimmunologiczne zapalenie wątroby nie zawsze odpowiada schematowi klasycznemu, a brak tradycyjnych objawów znacznie komplikuje diagnozę, a tym samym zapewnia szybką pomoc pacjentom. Osoby z nietypowymi objawami autoimmunologicznego zapalenia wątroby mają oznaki procesu autoimmunologicznego, ale ogólnie nie spełniają kryteriów, które umożliwiają dokładne lub z dużym prawdopodobieństwem postawienie koniecznej diagnozy. Tacy pacjenci mogą jednocześnie mieć objawy zarówno autoimmunologicznego zapalenia wątroby, jak i innych przewlekłych chorób wątroby. Są to tak zwane syndromy mieszane. Nietypowe formy autoimmunologicznego zapalenia wątroby występują w każdym wieku zarówno u mężczyzn jak i kobiet, ale częściej u kobiet poniżej 40 roku życia.

Rozpoznanie autoimmunologicznego zapalenia wątroby

Głównym kryterium diagnostycznym autoimmunologicznego zapalenia wątroby jest szybki pozytywną odpowiedź na kortykosteroidy - steroidowy hormon wytwarzany tylko przez korę nadnerczy i terapii immunosupresyjnej, to znaczy leczenie jednym lub więcej leków, mających na celu tłumienie układu odpornościowego. Taka reakcja jest nietypowa dla przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby.

Dodatkowym potwierdzeniem rozpoznania mogą być laboratoryjne badania krwi. W autoimmunologicznym zapaleniu wątroby jego analiza biochemiczna wykazuje wzrost aktywności enzymów wątrobowych, wzrost stężenia tymolu, bilirubiny i rozkład zawartości frakcji białkowych we krwi. Są również zmiany we krwi? charakterystyczne dla układowych procesów zapalnych, wykrywane są różne autoprzeciwciała. Markery wirusowego zapalenia wątroby nie są wykrywane.

W diagnostyce nietypowych postaci autoimmunologicznego zapalenia wątroby istotne jest określenie ich podobieństwa do autoimmunologicznego zapalenia wątroby. Te odmiany choroby zwykle idą leniwie, charakteryzują się niespecyficznymi objawami, w szczególności zwiększonym zmęczeniem, bólem stawów i mięśni. Typowe dla wskaźników biochemicznych zapalenia wątroby są połączone z laboratoryjnymi wskaźnikami charakterystycznymi dla cholestazy lub przeważającymi nad nimi, pacjent może odczuwać silny świąd.

Kantelasy - podskórne formacje o żółtawym zabarwieniu w postaci blaszek i silnej pigmentacji skóry są rzadkie. Biopsja wątroby w diagnozowaniu atypowych postaci autoimmunologicznego zapalenia wątroby nie daje jednoznacznej odpowiedzi. Przy jego pomocy ujawniają się jedynie odstępstwa od normy, które należy brać pod uwagę jedynie w świetle odpowiedniego obrazu klinicznego.

Leczenie autoimmunologicznego zapalenia wątroby

Leczenie autoimmunologicznego zapalenia wątroby odbywa się przy użyciu zarówno leków, jak i pozaustrojowych metod hemocorukcji: wolumetrycznej plazmaferezy, krioapherezy, pozaustrojowej farmakoterapii. Pozaustrojowa hemoc korekcja jest nowoczesną linią w medycynie opartą na ukierunkowanej modyfikacji składników krwi pacjenta w celu neutralizacji lub usunięcia substancji, które powodują lub wspierają chorobę. Głównym ujednolicającym urządzeniem technologicznym w realizacji tych metod jest stworzenie tymczasowej dodatkowej pętli krążenia krwi poza ciałem, w której modyfikowane są jej komponenty. Jako dodatkowe wsparcie zaleca się preparaty witaminowe. Metody te są stosowane zarówno w leczeniu samej choroby, jak iw złożonej terapii.

Medyczne metody leczenia obejmują kursy wspomagające leki immunosupresyjne, czyli leki do sztucznej supresji odporności. Jeśli to konieczne, przepisane są leki hormonalne i immunosupresyjne: prednizolon i azithioprine.

Po głównym leczeniu pacjent powinien poddawać się regularnym kontrolom i badaniom laboratoryjnym co najmniej raz na 4 miesiące. Witaminoterapia zapewnia 2-3 razy w roku kursy leczenia witaminami z grupy B, lipidom i legalnoy.

Jeśli wystąpią objawy nawrotu, takie jak żółtaczka, zwiększona aktywność aminotransferaz, zwiększenie stężenia bilirubiny lub zwiększenie liczby globulin we krwi, konieczne jest wznowienie leczenia w warunkach stacjonarnych.

Przy diagnozie autoimmunologicznego zapalenia wątroby, hormonów kortykosteroidowych, prednizolonu lub ich kombinacji z azatiopryną, przepisano. Prednizolon ma szerokie spektrum działania, wpływa na wszystkie rodzaje metabolizmu, ma wyraźne działanie przeciwzapalne. Azatiopryna hamuje aktywne komórki immunokompetentne i sprzyja śmierci specyficznych komórek zapalnych. Leczenie rozpoczyna się od wysokich dawek, a następnie przechodzi do wspomagania, które pacjent musi trwać do 3 lat. Następnie, w przypadku braku oznak progresji zapalenia wątroby, terapia hormonalna jest stopniowo anulowana.

Bezwzględne przeciwwskazania do stosowania hormonów kortykosteroidowych w autoimmunologicznym zapaleniu wątroby są nieobecne. Względne przeciwwskazania obejmują ciężką niewydolność nerek, zakażenie ogniskowe, cukrzycę, wrzód trawienny, złośliwe nadciśnienie, żylaki żołądka i przełyku.

Promieniowanie Wirusowe zapalenie wątroby

Wirusowe zapalenie wątroby jest rzadką postacią zapalenia wątroby, które rozwija się po ekspozycji na organizm dużych dawek promieniowania jonizującego. Czas wystąpienia powstawania promieniowania zapalenia wątroby przypada na 3-4 miesiące choroby, gdy uszkodzenie szpiku kostnego jest już zwykle wyeliminowane. Jego cechy kliniczne różnią się niektórymi cechami: żółtaczka występuje bez charakterystycznych objawów, zawartość bilirubiny we krwi jest niska, poziom aminotransferaz wzrasta w zakresie 200-250 jednostek, wyraźne swędzenie skóry. Proces jest falisty przez kilka miesięcy ze stopniowym spadkiem nasilenia. Podczas następnej fali nasila się świąd, poziom bilirubiny nieznacznie wzrasta, a aktywność enzymów surowicy jest bardziej wyraźna. W przyszłości proces ten może postępować i po wielu latach doprowadzić pacjenta do śmierci z powodu marskości wątroby.

Prognozy dotyczące rozwoju choroby uważa się za dobre, chociaż nie znaleziono konkretnych środków terapeutycznych. Leczenie hormonami kortykosteroidowymi tylko pogłębia wszystkie objawy patologiczne, w tym wskaźniki biochemiczne.


Pokrewne Artykuły Hepatitis