Wirusowe zapalenie wątroby - objawy i leczenie

Share Tweet Pin it

Wirusowe zapalenie wątroby - grupa powszechne i niebezpieczne dla człowieka chorób zakaźnych, które są bardzo różne od siebie, są spowodowane przez różne wirusy, ale nadal mają wspólną cechę - choroba dotyka głównie w wątrobie, a osoba, powodując jego zapalenie.

Dlatego wirusowe zapalenie wątroby różnych gatunków często łączy się pod nazwą "żółtaczka" - jeden z najczęstszych objawów zapalenia wątroby.

Klasyfikacja

W zależności od czasu trwania procesu może wystąpić wirusowe zapalenie wątroby:

  • Ostre - do 3 miesięcy (zapalenie wątroby typu A);
  • Wydłużony - do 6 miesięcy (WZW typu B, C);
  • Przewlekłe - ponad 6 miesięcy (zapalenie wątroby typu B, C, D).

Zgodnie z nasileniem objawów klinicznych, istnieją:

  1. Formy bezobjawowe (nosiciel wirusa jest charakterystyczny dla zapalenia wątroby typu B, C, postać subkliniczna może występować przy każdym zapaleniu wątroby).
  2. Manifestowe formy (mogą być żółtaczką i żółtaczką).

Wirusowe zapalenie wątroby charakteryzuje się cyklicznym i acyklicznym (z zaostrzeniami) przepływem.

W jaki sposób przekazywane jest wirusowe zapalenie wątroby?

Infekcje przenoszone są z chorego na zdrową osobę. Ścieżki transmisji mogą być następujące:

  • Wirusowe zapalenie wątroby typu A - kał, ślinka;
  • Wirusowe zapalenie wątroby typu B - krew, nasienie, ślinę, okołoporodowe (zakażenie dziecka od matki);
  • Wirusowe zapalenie wątroby typu C - krew;
  • WZW typu E - kał, ślinka;
  • Wirusowe zapalenie wątroby typu D - krew, plemniki.

Okres inkubacji różni się znacznie pod względem czasu trwania.

  • WZW typu A - od 2 do 6 tygodni;
  • WZW typu B - od 8 do 24 tygodni;
  • Wirusowe zapalenie wątroby typu C - od 6 do 12 tygodni;
  • WZW typu E - od 2 do 8 tygodni;
  • Wirusowe zapalenie wątroby typu D - nie ustalono.

Wirusowe zapalenie wątroby typu A, E i F można leczyć tylko raz w życiu, zapalenie wątroby wywołane innymi typami wirusów może wielokrotnie występować u tej samej osoby. Istnieje możliwość rozwinięcia się choroby nawet po przeszczepieniu wątroby.

Co dzieje się po wkroczeniu wirusa zapalenia wątroby do organizmu?

Wraz z przepływem krwi wirusy dostają się do wątroby. Na komórkach wątroby znajduje się receptor białkowy CD81, wiążący się z wirusem, który wnika do komórki. Wtedy zaczyna się zgubna praca, charakterystyczna dla wszystkich wirusów. Wirus buduje swój RNA w aparacie genetycznym komórki. I już tutaj, jak na matrycy, dokładne kopie wirusa, jeden po drugim, zaczynają "drukować" jeden po drugim, tworząc nową membranę wewnątrz komórki.

To trwa, dopóki sama komórka nie umrze z powodu niezgodnych zaburzeń związanych z życiem spowodowanych przez wirus, lub nie zostanie zniszczona przez układ odpornościowy organizmu. Po śmierci i zniszczeniu komórki nowonarodzone wirusy dostają się do przestrzeni pozakomórkowej i zakażają inne komórki, które jeszcze nie zostały dotknięte. Proces powtarza się ponownie.

Oznaki wirusowego zapalenia wątroby

Bez względu na formę choroby, wirusowe zapalenie wątroby ma podobne wspólne objawy:

  1. Zaburzenia dyspeptyczne (nudności, wymioty, odbijanie, gorycz w jamie ustnej, utrata apetytu);
  2. Ogólne złe samopoczucie (czasami początek wirusowego zapalenia wątroby przypomina grypę - następuje wzrost temperatury ciała, ból głowy, bóle ciała);
  3. Ból w prawym podżebrzu (długotrwały, napadowy, bolesny, rozwarty, podając prawemu łopatce lub ramieniu);
  4. Żółtaczka - zażółcenie skóry i błon śluzowych (ale występują również żółtaczkowe postacie zapalenia wątroby);
  5. Ciemnienie moczu, odbarwienie kału;
  6. Swędzenie swędzące.

Najbardziej niekorzystnym wynikiem ostrego zapalenia wątroby jest przewlekła choroba. Przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby jest niebezpieczne, ponieważ stopniowo prowadzi do rozwoju marskości i raka wątroby.

Wirusowe zapalenie wątroby typu A - choroba Botkina

Najczęstsze i najmniej niebezpieczne wirusowe zapalenie wątroby. Okres inkubacji infekcji wynosi od 7 dni do 2 miesięcy. Zakażenie następuje poprzez spożywanie żywności o niskiej jakości. Ponadto ostre zapalenie wątroby typu A przenosi się poprzez bezpośredni kontakt z chorymi i brudnymi rękami.

W większości przypadków infekcja kończy się spontanicznym wyzdrowieniem, ale czasami pacjenci są przepisywani kroplomierzem, co zmniejsza intensywność toksycznego działania na wątrobę.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B

Jest to choroba cięższa niż wirusowe zapalenie wątroby typu A, ponieważ wirusowe zapalenie wątroby typu B może prowadzić do poważnego uszkodzenia wątroby. Zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B poprzez krew, poprzez kontakt seksualny, a wirus może przenosić się z matki na płód podczas porodu.

Podobnie jak choroba Botkina, zapalenie wątroby typu B zaczyna się od gorączki. Pacjent jest zaniepokojony bólem stawów, osłabieniem, nudnościami i wymiotami. W przypadku WZW typu B może dochodzić do wzrostu wątroby i śledziony, a także do ciemnienia moczu i odbarwienia stolca. Żółtaczka z żółtaczką typu B jest rzadka. Uszkodzenia wątroby mogą być bardzo poważne, aż do rozwoju marskości wątroby i raka. Leczenie zapalenia wątroby typu B jest złożone z użyciem hepatoprotektorów, antybiotyków, hormonów i leków dla układu odpornościowego.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C

Z kolei ma 11 podgatunków, które różnią się zestawem genów wirusa-patogenu. W związku z tym w tej chwili nie ma skutecznej szczepionki przeciw tej chorobie. Spośród wszystkich wirusowych zapalenia wątroby zapalenie wątroby typu C jest najcięższą postacią predysponującą do przewlekłego przebiegu choroby.

Najczęstsze metody infekcji - z transfuzją zakażonej krwi, z użyciem instrumentów chirurgicznych i dentystycznych, z rozwiązłym stosunkiem płciowym. Leczenie zapalenia wątroby typu C jest najdroższym spośród innych rodzajów choroby.

Wirusowe zapalenie wątroby typu D

Objawy zapalenia wątroby typu A w pełni odpowiadają objawów zapalenia wątroby typu B z wirusa zapalenia wątroby typu B i D, z reguły występują jednocześnie, jak wirus zapalenia wątroby typu D nie może przeżyć tylko u ludzi. Wraz z rozwojem mieszanej infekcji wirusem zapalenia wątroby typu B i D ciężkie postacie choroby często prowadzą do marskości wątroby.

Wirusowe zapalenie wątroby typu E

Wirusowe zapalenie wątroby E jest spowodowane wirusem RNA zawierającym wirus podobny do rotawirusów. Opracowano metody klonowania, stworzono system testowy w celu potwierdzenia diagnozy. Źródłem zakażenia są pacjenci z wirusowym zapaleniem wątroby typu E od zakończenia inkubacji i podczas ostrego okresu choroby.

Główną ścieżką jest woda, epidemie epidemii opisano w krajach o gorącym klimacie. Z przepływem przypomina wirusowe zapalenie wątroby typu A z przewagą łagodnego przebiegu i powrotu do zdrowia. Charakterystyczną cechą typu E jest dla kobiet w ciąży, częste poronienia i szybko rosnących oznaki ostrej niewydolności wątroby, z poziomem śmiertelności aż do 25% i powyżej.

Leczenie

Przy przepisywaniu leczenia bierze się pod uwagę, który konkretny wirus spowodował chorobę. W wirusowym zapaleniu wątroby, podstawą leczenia z reguły są leki antywirusowe, interferony, które promują rozwój przeciwciał w walce z wirusami, hepatoprotektorami, lekami przeciwhistaminowymi. W ciężkiej postaci choroby wskazane jest podanie dożylne produktu Reamberin, podanie leków hormonalnych i rzadko antybiotyków.

Leczenie wirusowego zapalenia wątroby przez długi czas odbywa się w szpitalu. W tym czasie pacjentowi nie wolno spożywać alkoholu i tłuszczów, które są obciążone pracą. Podczas komplikowania choroby z marskością wątroby może być konieczne przeszczepienie wątroby.

Zapobieganie wirusowemu zapaleniu wątroby

Aby uchronić się przed zakażeniem wirusem zapalenia wątroby, należy przestrzegać prostych zasad profilaktyki. Nie używaj nieprzegotowanej wody, zawsze myj owoce i warzywa, nie zaniedbuj obróbki cieplnej żywności. Więc możesz zapobiec zakażeniu wirusem zapalenia wątroby typu A.

Ogólnie rzecz biorąc, należy unikać kontaktu z płynami biologicznymi innych ludzi. W celu ochrony przed wirusowym zapaleniem wątroby typu B i C - głównie z krwią. W mikroskopijnych ilościach krew może pozostać na brzytwach, szczoteczkach do zębów i nożycach do paznokci. Nie udostępniaj tych przedmiotów innym osobom. Nie można wykonywać piercingów i tatuaży za pomocą niesterylnych instrumentów. Podczas stosunku seksualnego konieczne jest podjęcie środków ostrożności.

/ wykład 8 leczenie wirusowego zapalenia wątroby

Ostre wirusowe zapalenie wątroby (choroba Botkina) - choroby o charakterze wirusowym, które występują z objawami ogólnego zatrucia i pierwotnego uszkodzenia wątroby.

Przewlekłe zapalenie wątroby - polietiologichesky przewlekłej natury choroby wątroby, prowadzi do zmiany zwyrodnieniowe vospalitelno- z umiarkowaną zwłóknienia, i w ogólności z zachowaną strukturą zrazików wątroby, występujące bez dodatnia dynamika co najmniej 6 miesięcy. Klinicznie charakteryzuje się przewlekłe zapalenie wątroby, niestrawności astenovegetative zespołach do powiększenia wątroby, upośledzoną funkcję wątroby, morfologiczne trwałości martwicę zapalenie, rozwoju zwłóknienia przy jednoczesnym zachowaniu ogólnej struktury wątroby.

W leczeniu pacjentów należy przestrzegać następujących zasad.

Podczas przepisywania leków należy ściśle brać pod uwagę okres choroby i charakter współistniejących chorób.

Liczba przepisanych leków powinna być minimalna ze względu na możliwość zaburzeń ich metabolizmu w dotkniętej chorobą wątrobie. Polyfarma z HF zwiększa częstość reakcji alergicznych, działań niepożądanych i powikłań.

Leczenie chorób współistniejących powinno być prowadzone lub kontynuowane tylko wtedy, gdy istnieją poważne powody (zagrożenie życia pacjenta, niekorzystny wpływ na przebieg IH, niemożność przerwania wcześniej rozpoczętego przebiegu leczenia).

W każdym przypadku należy przestrzegać zasady indywidualnego podejścia do wyboru sposobu leczenia, biorąc pod uwagę charakterystykę ciała pacjenta, etiologię i ciężkość VH.

Ważnym warunkiem udanego leczenia jest zgodność z diety (na początku 5a, w okresie rekonwalescencji - 5). Konieczne jest zapewnienie pacjentowi spożycia kalorii w ilości co najmniej 2000 kcal / dzień, w przeciwnym razie rozpoczyna się rozpad białek endogennych i nasila się odurzenie. Taką kaloryczność zapewniają białka (1,5-2,0 g / kg masy ciała na dzień), tłuszcze (0,8-1,8 g), węglowodany (4,0-5,0 g). Większość białek powinna być pochodzenia roślinnego (z wyjątkiem grzybów i fasoli). Masło jest głównie kremowe. Powinieneś unikać grubego włókna, świeżego chleba, słodyczy. Niezbędna ilość węglowodanów jest zapewniona kosztem płatków owsianych, kaszy gryczanej, owoców.

Jedzenie jest przyjmowane 4-6 razy dziennie, w małych porcjach, ściśle w tym samym czasie.

Jedynie z ciężkim przebiegiem ostrego VH wraz z wymiotami rozwój OPE przenosi się do żywienia dożylnego (roztwory białek, glukoza, fruktoza).

W okresie rekonwalescencji apetyt zazwyczaj wzrasta, a następnie należy ograniczyć spożycie pokarmu (dzienna wartość kaloryczna nie powinna przekraczać 3 tysięcy kcal), ponieważ wątroba, trzustka, żołądek jeszcze nie przystosowały się do zwiększonego obciążenia żywieniowego. Są opłacane za przejadanie się lub naruszenie wzdęcia diety, uczucie ciężkości w żołądku, a czasem nawet zaostrzenie choroby. Egzogenne enzymy trawienne (pankreatyny Festalum et al.) Łagodzi stan pacjenta, ale w tym samym czasie ich własny hamuje syntezę odbioru, opóźnianie okresu adaptacji.

Pacjent powinien otrzymywać 40-50 ml / kg masy ciała dziennie, ale powinien wziąć pod uwagę czynność nerek i stan kwasowo-zasadowy (CBS).

Niezawodny czynniki etiotropowedo leczenia SH nie zostały jeszcze znalezione.Interferonbardziej skuteczne w HAV, w mniejszym stopniu - przy HBV i HCV, jego skuteczność w przewlekłej HH jest problematyczna. Dzienna dawka ludzkiego interferonu wynosi do 3 milionów IU domięśniowo (IM), przebieg leczenia wynosi 5-7 dni.

Nie ma zgody co do celowości przepisywania innych leków przeciwwirusowych (vidrabiny, acyklowiru, geldanamycyny itp.). Wyjaśnia to wiele czynników: różna wrażliwość wirusów hepatotropowych na te leki, możliwość ich toksycznego wpływu na wątrobę i działanie mutagenne nie tylko na wirusy, ale także na DNA komórek ludzkich. Uważamy, że powołanie leków przeciwwirusowych w ostrym HF jest niecelowe. Ich cel przewlekłego zapalenia wątroby jest uzasadniony, ale dawki i schematy leczenia dobierane są indywidualnie.

Intensywność leczenie patogenetycznezależy od ciężkości przebiegu choroby.

Dzięki łatwemu przepływowi przez 7-10 dni możesz ograniczyć kwas askorbinowylubascorutin, środki odczulające(tavegil, diazolinum, ale nie difenhydramina) w zwykłych dawkach terapeutycznych. Jest ważne, aby zapewnić normalne funkcjonowanie jelita, aby zapobiec zatruciu automatycznego (zaparcia - czyszczenie środków przeczyszczających, lewatyw, ale nie prowadzi do jelit i żółciową dyskinezę przewodu pokarmowego, bólu, zwiększenia żółtaczka). Nie bierz się na żółtaczkę i wodę mineralną, przeciwwskazane fizyczne metody leczenia.

Ze średnim przepływem ważnego składnika leczenia - Korekta CBS. U pacjentów w młodym i średnim wieku częściej wykrywa się wyrównaną kwasicę z tendencją do hipokaliemii. W większości przypadków jest to wystarczające do wzbogacenia diety potasu (śliwki), Kompoty przypisać sody (2-3%) oczyszczanie lewatywy redukowania zawartości amoniaku w jelitach.

Starzy ludzie w krwi obwodowej mają zdiagnozowaną zasadowicę, w tkankach - kwasicę. Dlatego należy połączyć leczenie: doodbytnicze podanie roztworu o stężeniu 2,4% wodorowęglan sodu(Jednorazowo 50-200 ml dziennie) i wlew dożylny (IV)mieszanina glukozy-potasu z insuliną(3% roztwór KCl 50-70 ml, 5% roztwór glukozy 300-500 ml, insulina 6-8 ED). W przypadku wymiotów i pozajelitowej detoksykacji (5% roztwór glukozy, acesol, trisol).

Przy średnim i ciężkim przepływie w celu detoksykacjai może być zalecona poprawa kapilarnego przepływu krwi reopolyglucyna(do 400 ml / dzień). Jego działanie jest wzmacnianepentoksyfilina(trental, agapurin 200 mg 3 razy dziennie po posiłkach), szczególnie w połączeniu ztroxevasin(300 mg 2 razy dziennie z posiłkami), które można przepisać przez 5-10 dni. Jednak pentoksyfilina jest przeciwwskazana do krwawienia lub nawet do ich zagrożenia.

W przypadku wyznacznika ICE Kwas -aminokapronowy(5% roztwór 100-200 ml IV bardzo powoli 1-2 dni, następnie z dobrą tolerancją doustną 30-40 ml 4-6 razy dziennie). Kwas -aminokapronowy, igordox,skontrowanymieć korzystny wpływ w obecności reaktywnego zapalenia trzustki. W tym przypadku, przez 1-3 kolejne dni, 300-400 tysięcy jednostek ED lub contrial z 40-60 tysięcy jednostek jest wstrzykiwanych do / w tykwie.

Dobre właściwości odtruwające mają enterosorbenty, ale są częściej przepisywane w okresie rekonwalescencji. Zwykle, gdy przypisujesz sorbent (enterosgel itp.), Odmawiają przyjmowania innych leków doustnie, przebieg leczenia wynosi 5-7 dni. Szczególnie skuteczna jest enterosorpcja w przypadku samozatrucia.

Biorąc pod uwagę różną genezę uszkodzenia hepatocytów w IH, związek z używaniem glukokortykoidyjest niejednoznaczny. W przypadku HAV, nawet przy silnym prądzie, można je porzucić. W przypadku HBV przepisuje się je na piorunujące formy. Ale jeśli chodzi o HEV lub mieszanym zapalenia wątroby (np HBV + HDV), glikokortykosteroidu może obciążać przebieg choroby, przyczyniając się do rozwoju cytolizy.

W ciężkim przebiegu przeprowadza się leczenie, biorąc pod uwagę charakter powikłań, stopień silnika spalinowego, naruszenie CBS, najlepiej w oddziałach intensywnej terapii.

Synteza znacząca utrata albumina ciężkiej SH wraz opracowania dodatkowych reakcji patologicznych zakłócony wchłaniania witamin, zwiększenie toksyczności, co zwiększa aktywność proteolityczną we krwi zmienia się jego właściwości reologiczne. Dlatego pacjenci z ciężką hipoalbuminemią w nagłych wskazaniach są wstrzykiwani 5-10% surowicy albumina (100-150 ml) lub natywnyosocze(nie zapominając o możliwości nadkażenia innymi wirusami hepatotropowymi). Jeśli to konieczne, zapewniony jest stały dostęp do żyły (venesection), zainstalowana jest sonda nosowo-żołądkowa, która umożliwia wstrzykiwanie roztworów alkalicznych do żołądka i płukanie go.

W przypadkach ciężkiego zatrzymania płynów w organizmie (postać z obrzękiem i wzdęcia), ryzyko obrzęku-obrzmienia mózgu, leki moczopędne są przepisywane: furosemid(przeciwwskazane w hipokaliemii i zasadowicy metabolicznej) lub, gdy furosemidu nie można podawać,osmodiuretyka("efekt sprzężenia zwrotnego" jest możliwy, szczególnie przy użyciu mannitolu, w mniejszym stopniu - reoglumana).

Wirusowe zapalenie wątroby: objawy i leczenie

Wirusowe zapalenie wątroby są głównymi objawami:

  • Ból głowy
  • Słabości
  • Ból stawów
  • Swędząca skóra
  • Podwyższona temperatura
  • Nudności
  • Zaburzenia snu
  • Utrata apetytu
  • Wymioty
  • Powiększenie wątroby
  • Kaszel
  • Suche usta
  • Ciężar w jamie brzusznej
  • Katar
  • Ból w mięśniach
  • Zaburzenie niestrawności
  • Ciemnienie moczu
  • Żółknięcie skóry
  • Poczucie ciężkości w głowie
  • Kał z gliny

Wirusowe zapalenie wątroby jest chorobą zakaźną wątroby, która powoduje patologiczne zapalenie tkanki wątrobowej. Nosicielem choroby jest sam człowiek. Nie ma ścisłych ograniczeń co do wieku i płci. Na dziś w medycynie jest pięć grup tej choroby. Każda z grup ma swój własny obraz kliniczny i etiologię.

Etiologia

Przyczyny rozwoju wirusowego zapalenia wątroby zależą od podgrupy choroby. Jeśli chodzi o sposoby infekcji, należy zauważyć takie czynniki:

  • podczas używania niesterylnych narzędzi medycznych - podczas operacji, zastrzyków i podobnych czynności medycznych;
  • poprzez żywność lub przedmioty gospodarstwa domowego (od osoby chorej do osoby zdrowej).

Należy jednak zauważyć, że podatność danej osoby na tę chorobę zakaźną zależy od stanu układu odpornościowego. Najbardziej podatne na choroby osoby w wieku 4-14 lat. Ponadto forma zapalenia wątroby typu C jest najbardziej niebezpieczna dla kobiet w ciąży.

Czas trwania okresu inkubacji wirusowego zapalenia wątroby zależy bezpośrednio od podgrupy. Najmniejszy to okres rozwoju procesu patologicznego z grupy A - od 2 do 4 tygodni. Wirusowe zapalenie wątroby typu B rozwija się najdłużej - od kilku miesięcy do sześciu miesięcy.

Patogeneza

Źródłem tej choroby jest tylko osoba już zarażona. Początkowo wirus gromadzi się w erytrocytach, a następnie spada na powłokę jelita. Stamtąd wirus wchodzi do wątroby, powodując całkowite zniszczenie tam hepatocytów. Nasilenie rozwoju patologii i szybkości patogenezy zależy od postaci choroby i ogólnego stanu zdrowia człowieka.

Ogólne objawy

Każdy z podgatunków wirusowego zapalenia wątroby ma swój kliniczny obraz. Ogólnie możemy wyróżnić takie objawy wirusowego zapalenia wątroby:

  • ból głowy bez wyraźnego powodu;
  • zaburzenia snu, zmęczenie;
  • ogólne osłabienie;
  • nudności i wymioty;
  • zaburzenia przewodu żołądkowo-jelitowego;
  • zażółcenie skóry;
  • ból w stawach;
  • objawy ostrej infekcji wirusowej dróg oddechowych (katar, kaszel, niestabilna temperatura ciała);
  • prawie całkowity brak apetytu.

Czas trwania tego obrazu klinicznego wynosi od 2 do 4 tygodni. Ponieważ takie objawy są bardziej wskazujące na zatrucie lub przeziębienie, większość nosicieli wirusa nie szuka pomocy medycznej w odpowiednim czasie. To znacznie pogarsza stan rzeczy i często prowadzi do śmierci.

Wirusowe zapalenie wątroby typu A

Wirusowe zapalenie wątroby typu A jest najłatwiejszą formą tej choroby zakaźnej. Alternatywnym medycznym nazwiskiem jest choroba Botkina. Ta choroba zakaźna różni się od innych postaci choroby tym, że chory zapewnia sobie stałą odporność na tę grupę wirusa.

Okres inkubacji wirusowego zapalenia wątroby typu A trwa od 7 do 45 dni. Ponieważ obraz kliniczny w większości przypadków został usunięty, trudno jest wykryć chorobę na czas.

W tej formie zakaźnego procesu można zaobserwować takie objawy:

  • powiększenie wątroby, które jest dobrze zdiagnozowane przez badanie dotykowe;
  • uczucie ciężkości w jamie brzusznej, szczególnie objaw zwiększa się po jedzeniu;
  • nudności i silne wymioty;
  • gliniasty kał;
  • brązowy odcień moczu.

W miarę rozwoju procesu zakaźnego obraz kliniczny jest uzupełniony syndromem ogólnego zatrucia, objawiającego się w postaci następujących objawów:

  • ból w mięśniach;
  • ból głowy bez wyraźnego powodu;
  • zwiększone zmęczenie;
  • podwyższona temperatura ciała;
  • brak apetytu;
  • zakłócenia snu.

Z reguły gorączka trwa nie dłużej niż 5 dni, po czym stan pacjenta poprawia się na krótki czas, jednak skóra staje się żółta. W niektórych przypadkach żółknięcie pojawia się na gałkach ocznych.

W cięższych przypadkach klinicznych, podczas rozwoju patologii pacjenta, swędzenie może być bolesne. Około 1,5-2 tygodni symptomatologia praktycznie całkowicie znika. W trzecim tygodniu następuje całkowite wyleczenie.

Gdy podejrzewa się zapalenie wątroby typu A, przeprowadza się testy instrumentalne i laboratoryjne:

  • ogólna analiza moczu i kału;
  • próbka czasowa;
  • test na wskaźniki ALT.

Na podstawie wyników lekarz może przepisać właściwe leczenie.

Leczenie ostrego wirusowego zapalenia wątroby obejmuje następujące działania:

  • ścisłe przestrzeganie diety nr 5;
  • łóżko do spania;
  • terapia lekowa.

Należy również zauważyć, że podczas okresu leczenia nie można obniżyć temperatury. Pożądane jest utrzymywanie go na tym samym poziomie: +38 stopni. Terapia ta pozwala rozwinąć silną odporność i przyspieszyć powrót do zdrowia.

Leczenie farmakologiczne obejmuje nie tylko przyjmowanie leków, ale także specjalne buliony do poprawy wydzielania żółci.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B

Wirusowe zapalenie wątroby typu B zachodzi w postaci ostrej, długiej lub przewlekłej i charakteryzuje się ciężkim stanem pacjenta. Wpływa głównie na wątrobę.

Czynnikiem etiologicznym jest cząstka Duńca, która jest zawarta w wątrobie i surowicy osoby już zarażonej. Pacjent jest zakaźny w okresie inkubacji (od 45 do 180 dni). Wirus może być przenoszony na następujące sposoby:

  • poprzez kontakt seksualny;
  • przez kontakt z błoną śluzową;
  • przez uszkodzoną skórę.

Obraz kliniczny rozwija się stopniowo. Na początkowym etapie rozwoju ostrego wirusowego zapalenia wątroby typu B można zaobserwować takie objawy:

  • powiększenie wątroby (w niektórych przypadkach śledziona);
  • masa w okolicy nadbrzusza, która zwiększa się po jedzeniu lub zmianie pozycji ciała;
  • nudności, czasami wymioty;
  • ostra awersja do zapachu jakiegokolwiek jedzenia;
  • ciemnienie moczu;
  • swędzenie.

Wraz z rozwojem procesu patologicznego obraz kliniczny jest uzupełniony takimi objawami:

  • ciągłe uczucie ciężkości w głowie;
  • zaburzenia snu, zmęczenie;
  • suchość w jamie ustnej, nawet przy spożywaniu dużych ilości płynów.

Należy zauważyć, że ta forma zapalenia wątroby nie zawsze objawia się w postaci zażółcenia skóry. W ostrym wirusowym zapaleniu wątroby taki objaw obserwuje się rzadko.

Diagnostyka obejmuje analizy laboratoryjne i instrumentalne. Obowiązkowy program obejmuje:

  • test na obecność przeciwciał;
  • markery wirusowego zapalenia wątroby;
  • badanie surowicy krwi;
  • ogólne i biochemiczne badanie krwi;
  • ogólna analiza moczu;
  • enzymatyczny test immunologiczny.

Należy zauważyć, że jeśli u pacjenta zdiagnozowano przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, to prawie zawsze prowadzi to do marskości wątroby.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C

Rozrzutnikiem tego podtypu choroby jest pacjent z przewlekłą formą rozwoju procesu patologicznego. Czynnikiem sprawczym infekcji jest wirus RNA.

Okres inkubacji trwa od 2 tygodni do 2 miesięcy. Mniej powszechny rozwój choroby zakaźnej może trwać do sześciu miesięcy. Na początkowym etapie rozwoju choroby praktycznie nie ma symptomatologii. W rozwoju ostrego wirusowego zapalenia wątroby mogą wystąpić takie objawy:

  • powiększona wątroba;
  • zażółcenie skóry, czasami gałka oczna;
  • rozstrój żołądka;
  • zaburzenia snu, ataki bezsenności;
  • prawie całkowity brak apetytu;
  • ból w stawach;
  • ataki bólu głowy.

W bardziej złożonych przypadkach klinicznych możliwe są zaburzenia psychiczne - depresja i nagłe zmiany nastroju.

Należy zauważyć, że u prawie 90% dorosłych pacjentów ostre wirusowe zapalenie wątroby przechodzi do przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C. W przypadku dzieci odsetek ten wynosi 20%.

Aby uzyskać dokładną diagnozę, stosuje się następujące testy:

  • immunoblot;
  • test na immunoenzymy.

Jednak klinicyści zauważają, że obie analizy instrumentalne mają znaczną wadę - we wczesnych stadiach przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C nie można ich zdiagnozować.

Wirusowe zapalenie wątroby typu E

Wirusowe zapalenie wątroby E jest prowokowane przez wirus RNA i przenoszone z chorego na zdrową, w przeważającej mierze drogę wodną. Według oficjalnych statystyk najwyższy wskaźnik zapadalności obserwuje się w krajach, w których panuje gorący klimat.

Zgodnie z obrazem klinicznym i patogenezą wirusowe zapalenie wątroby E jest podobne do postaci A. Z reguły proces patologiczny przebiega w stosunkowo łatwej formie i kończy się prawie całkowitym wyzdrowieniem.

Należy zauważyć, że wirusowe zapalenie wątroby E stanowi szczególne zagrożenie dla kobiet w tej sytuacji. W większości przypadków ciąża kończy się poronieniem. Często, na tle rozwoju wirusowego zapalenia wątroby i ciąży, kobieta rozwija się ostra niewydolność nerek. Według statystyk śmiertelny wynik w tym zbiegu okoliczności wynosi więcej niż 25%.

W celu dokładnego rozpoznania wirusowego zapalenia wątroby typu E lekarz przeprowadza testy instrumentalne i laboratoryjne. Po znalezieniu anamnezy i osobistego badania, takie badania są prowadzone:

  • test na obecność przeciwciał;
  • ogólne i biochemiczne badanie krwi;
  • ogólne badanie moczu i kału;
  • markery wirusowego zapalenia wątroby;
  • enzymatyczny test immunologiczny.

Na podstawie otrzymanej analizy zostaje postawiona ostateczna diagnoza i zalecany jest prawidłowy przebieg leczenia. Hospitalizacja jest obowiązkowa.

Ogólne leczenie

Leczenie wirusowego zapalenia wątroby typu C, jak również innych form tej choroby, odbywa się tylko w szpitalu zakaźnym. Standardowy program leczenia składa się z:

  • ścisły odpoczynek w łóżku;
  • przestrzeganie diety;
  • terapia przeciwwirusowa.

Głównym składnikiem całego leczenia jest terapia antywirusowa. Jeśli pacjent zacznie przyjmować leki przeciwwirusowe na czas i zastosuje się do zaleceń lekarza, można uniknąć przejścia wirusowego zapalenia wątroby z ostrego na przewlekłe.

Leczenie farmakologiczne obejmuje stosowanie leków o takim spektrum działania:

  • przeciwwirusowe;
  • immunobarwienie;
  • stymulowanie wycofania żółci z organizmu;
  • w celu ustabilizowania przewodu pokarmowego.

Oprócz leczenia farmakologicznego, pacjent powinien zawsze przestrzegać diety. Żywność powinna być oparta na następujących zasadach:

  • całkowite wykluczenie alkoholu (w tym piwa);
  • zakaz na marynaty, wędzone, ostre i tłuste;
  • zalecane niskotłuszczowe mięso i ryby;
  • możesz używać niskotłuszczowych produktów mlecznych.

Leczenie przeciwwirusowe w połączeniu z dietą i leżeniem w łóżku może doprowadzić do całkowitego wyleczenia. Należy jednak zauważyć, że po odreagowaniu wymagane jest przestrzeganie diety i leczenia. W przeciwnym razie nawrót i przejście choroby na przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby praktycznie nie jest wykluczone.

Możliwe powikłania

Jeśli leczenie przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C lub innej postaci rozpoczyna się w czasie, prawie nie obserwuje się powikłań. W przeciwnym razie możliwe są takie negatywne konsekwencje:

Często śmiertelny wynik jest naprawiony.

Zapobieganie

Zapobieganie wirusowemu zapaleniu wątroby składa się z następujących działań:

  • Wyłączenie transfuzji krwi lub oddawania krwi w niezaakceptowanych miejscach, z nieprzestrzeganiem wymogów bezpieczeństwa;
  • powinni unikać odwiedzania wątpliwych salonów piękności, sklepów z tatuażami i podobnych obiektów;
  • manicure i podobne procedury powinny być wykonywane tylko przy użyciu sterylnego przyrządu;
  • nie możesz używać narkotyków.

Wszelkie manipulacje należy wykonywać w rękawicach jednorazowych.

Powinieneś także prowadzić prawidłowy styl życia, wzmocnić układ odpornościowy.

Zapobieganie wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, a także innym formom choroby, należy prowadzić i gdy osoba już była chora. W takim przypadku ogólna lista procedur zapobiegawczych uzupełniona jest o następujące zalecenia:

  • ścisłe przestrzeganie higieny osobistej;
  • zmiana pościeli co najmniej raz w tygodniu;
  • picie tylko przegotowanej wody;
  • czyszczenie na mokro 2% roztworem sody.

Zapobieganie wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dzieci obejmuje ścisłe przestrzeganie diety i codziennego schematu leczenia, całkowite wykluczenie aktywności fizycznej w szkole i domu.

Przy pierwszych objawach należy natychmiast szukać pomocy medycznej, a nie samoleczenia.

Jeśli uważasz, że masz Wirusowe zapalenie wątroby a objawy typowe dla tej choroby, możesz pomóc lekarzom: specjalista chorób zakaźnych, pediatra, terapeuta.

Sugerujemy również skorzystanie z naszej internetowej usługi diagnostycznej, która na podstawie objawów wybiera prawdopodobne choroby.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest wirusową chorobą zapalną, która atakuje głównie tkankę wątroby. Po tym, jak osoba leczy po tej chorobie, rozwija się przez całe życie odporność. Ale możliwe jest przestawienie ostrej postaci zapalenia wątroby typu B na przewlekłą progresję. Możliwe, że nosiciel wirusa.

Żółtaczka mechaniczna rozwija się, gdy proces wypływu żółci zostaje przerwany na drogach żółciowych. Jest to spowodowane mechaniczną kompresją kanałów z guzem, torbielem, kamieniem lub innymi formacjami. Głównie chorobą dotykającą kobiety, aw młodym wieku rozwija się żółtaczka w wyniku kamicy żółciowej, a choroby w średnim wieku i starszych kobiet jest konsekwencją procesów nowotworowych w organizmie. Choroba może mieć inne nazwy - żółtaczkę obturacyjną, cholestazę pozawątrobową i inne, ale istotą tych patologii jest jedno i stanowi naruszenie prądu żółci, co prowadzi do pojawienia się określonych objawów i naruszenia ludzkiej kondycji.

Alkoholowe zapalenie wątroby jest chorobą zapalną wątroby, która rozwija się w wyniku długotrwałego przyjmowania napojów alkoholowych. Ten stan jest zwiastunem rozwoju marskości wątroby. Na podstawie nazwy choroby staje się jasne, że głównym powodem jego pojawienia się jest używanie alkoholu. Ponadto gastroenterolodzy wyróżniają kilka czynników ryzyka.

Żółtaczka jest patologicznym procesem, na którego tworzenie wpływa wysokie stężenie bilirubiny we krwi. Rozpoznanie choroby może być zarówno u dorosłych, jak iu dzieci. Nazywanie takiego stanu patologicznego jest zdolne do dowolnej choroby i wszystkie są całkowicie różne.

Infekcja meningokokowa wywołuje choroby antropologiczne - zapalenie opon mózgowych, posocznicę meningokokową z prądem pioruna. Praktycznie 80% wszystkich przypadków klinicznych występuje u dzieci. Lekarze zauważają, że szczyt choroby występuje w ciepłym sezonie, ale przypadki uszkodzeń są diagnozowane i przez cały rok.

Przy pomocy ćwiczeń fizycznych i samokontroli większość ludzi może obejść się bez leczenia.

Wirusowe zapalenie wątroby A - objawy, zapobieganie, leczenie. W jaki sposób przenosi się wirus zapalenia wątroby typu A?

Wirusowe zapalenie wątroby A - objawy, zapobieganie, leczenie. W jaki sposób przenosi się wirus zapalenia wątroby typu A?

Wirusowe zapalenie wątroby typu A (lub choroba Botkina). Patogen - wirusowa etiologia, którą przypisuje się rodzinie Picornaviridae. Główna metoda dystrybucji: fekalia-droga pokarmowa. W większości przypadków do zakażenia dochodzi poprzez kontakt z zakażonymi płynami ustrojowymi, żywności lub rzeczy osobistych higieny nosicieli wirusa zapalenia wątroby typu A. Należy zauważyć, że kał i śluz pacjentów podczas okresu inkubacji są również niebezpieczne dla osoby zdrowej.

Wirus zapalenia wątroby typu A jest bardzo odporny na zmiany temperatury (do 20 ° C) przez dwa lata, zachowuje wirulencję, gdy temperatura wzrasta do 60 ° C przez cztery godziny, utrzymuje się w środowisku przez długi czas. Ale jest on podatny na dezynfekcję substancji zawierających chlor

Wirusowe zapalenie wątroby typu A

Wprowadzenie wirusa zapalenia wątroby typu A do organizmu człowieka odbywa się przez błony śluzowe przewodu pokarmowego. Hematogennie przenika do wątroby, gdzie znajduje najkorzystniejsze warunki do dalszego rozmnażania i rozmnażania. W wyniku uszkodzenia hepatocytów i pogorszenia przepuszczalności błon membranowych wzrasta aktywność enzymów (aminotransferaz itp.).

W przypadku ciężkiej niewydolności wątroby lekarze często zauważają znaczny spadek jej wielkości. Histologicznie, istnieją rozległe zmiany martwicze w miąższu, proliferacji komórkowej, itp., Ale takie formy GA, na szczęście, są niezwykle rzadkie.

Wirus zapalenia wątroby typu A może być wykryty we krwi i kale pacjenta przed końcem okresu inkubacji, przestaje być generowany w organizmie pod aktywnym wpływem reakcji immunologicznych w ostrym cyklicznym przebiegu choroby już we wczesnych dniach okresu żółtaczkowego

Okres inkubacji zapalenia wątroby typu A trwa od 15 do 45 dni, częściej od 20 do 30. Wirusowe zapalenie wątroby może przyjmować postać żółtaczkową, żółtaczką i subkliniczną. Również izolowane ostre (do 2 miesięcy), przedłużone (do 6 miesięcy). Nie udowodniono przewlekłego przebiegu choroby w kierunku GA. Początek jest ostry od stadium przed zlicą, zajmując przeciętnie od 2 dni do tygodnia.

Okres ten charakteryzuje się również prodromalnej zjawisk: wzrost krótkim czasie, w temperaturze ciała, utratę łaknienia, mdłości, odruchy wymiotne, ciągnąc ból w okolicy wątroby, opóźnienie stolca, powiększenie wątroby i śledziony, małe może wydawać się ciemny mocz i kał światła.

Na scenie pojawia się żółtaczkę, a za 2-3 dni zwiększa żółtaczka, czasami towarzyszy im świąd skóry, ale objawy zatrucia w typowych przypadkach spada.. Odzyskiwanie charakteryzuje się stopniowym wycofaniu żółtaczki i normalizacji dobrego samopoczucia, lecz wzrost wielkości wątroby i zwiększenie aktywności aminotransferaz może pomieścić do 3-6 miesięcy, i tylko do tego czasu należy przypisać prawdziwą poprawę po tej infekcji.

Leczenie zapalenia wątroby typu A

Szczególnie ważne od pierwszych dni choroby jest przestrzeganie leżenia w łóżku i specjalna, oszczędzająca dieta (tabela nr 5). Hepatoprotectors. Pacjentowi zaleca się picie dużej ilości płynów do 3 litrów dziennie w postaci roztworów glukozy, słodkiej herbaty lub wody mineralnej zawierającej zasadę.

Ścisły odpoczynek w łóżku jest niezwykle ważny dla pacjentów z ciężkim wirusowym zapaleniem wątroby typu A nawet przy pierwszych przejawach objawów choroby. Konieczne jest również ograniczenie maksymalnej aktywności fizycznej, ich odnowienie jest możliwe dopiero po upływie sześciu miesięcy od momentu wypisania ze szpitala i pod nadzorem lekarzy w oparciu o parametry biochemiczne pacjenta.

Dieta powinna mieć normalną kaloryczność (2500-3000 kcal dziennie), obfitować w białka, złożone węglowodany i łatwo przyswajalne tłuszcze (nie dotyczy to tłuszczu wieprzowego, wołowego lub baraniego). Zobacz kalkulator kalorii.

Aby przyspieszyć procesy metaboliczne organizmu, zaleca się stosowanie zrównoważonej terapii witaminowej. W pierwszych dniach choroby enterosorbenty (enterody, enterosgel itp.)

Terapia do diagnozy łagodnych postaci choroby jest ograniczona do powyższych działań.

Zapalenia wątroby typu A, w średnich i wysokich ciężkości Ponadto konieczne jest prowadzenie terapii protivointoksikatsionnoy Podawanie 5% roztwór glukozy, Locke-Ringer (5-10%), albuminy, hydrolizatów białkowych gemodeza, sorbitol, itp reopoliglyukina Efektywny efekt terapeutyczny będzie miał preparat medyczny oparty na enzymach - "Cytochrome C", aktywuje reakcje oksydacyjno-redukcyjne organizmu. Dawka leku jest obliczana indywidualnie i może wynosić od 40 do 100 mg.

Przy niskich terapii odtruwania wydajność wirusowego zapalenia wątroby i lekarz przepisał zastosowanie dodatkowego kortikosteroidov.Eto właściwej decyzji podjętych w rzadkich przypadkach, Ga, gdy choroba jest ryzyko encefalopatii wątrobowej.

W jeszcze rzadkich przypadkach HA gąbczastej konieczne jest zwiększenie ilości substancji leczniczych kortykosteroid od 100 do 250 mg dziennie (domięśniowo lub dożylnie), ponadto powołane inhibitory enzymów proteolitycznych, takich jak trasilol, contrycal (10,000-30,000 jednostek). Konieczne jest również zwiększenie objętości roztworów wprowadzanych do organizmu pacjenta przez infuzję w celu detoksykacji.

Objawy hiperhydratacji wymagają zaangażowania leków moczopędnych w działania terapeutyczne: kwas etakrynowy, veroshpiron, furosemid itp.

Niezbędnym środkiem w tym przypadku jest zahamowanie mikroflory jelitowej za pomocą substancji pobranych wewnętrznie: neomycyny (1 g 4 razy dziennie), kanamycyny (0,5 g 4 razy dziennie). Pacjentom zaleca się również codzienną lewatywę ze słabym roztworem wodorowęglanu sodu (2%).

Jak wspomniano powyżej, wyleczenie po zapaleniu wątroby typu A jest stopniowe, można nieco przyspieszyć ten proces, po przejściu przez rehabilitacyjny przebieg procedur w sanatorium, warunkiem koniecznym jest kontrola lekarza prowadzącego nad stanem pacjenta.

Bez względu na nasilenie, GA przyczynia się do pokonania dróg żółciowych (zapalenie pęcherzyka żółciowego itp.). Do zapobiegania i poprawa celowych wątroby procesów odzyskiwania poczynając od okresu żółtaczki i okres Wszystkie efekty resztkowe (3-6 miesięcy). UDCA stosowanego w dawce 10-12 mg / kg dziennie.

Zapobieganie wirusowemu zapaleniu wątroby typu A

  • Kontrola ostrości choroby w ciągu 45 dni, przeprowadzanie pomiarów jej dezynfekcji.
  • Izolacja w warunkach kwarantanny pacjenta z rozpoznanym zapaleniem wątroby typu A.
  • Pilne badanie i przy braku szczepień ochronnych przeciwko GA wszystkich osób kontaktowych.
  • Po wyzdrowieniu pacjent powinien być monitorowany w warunkach ambulatorium przez 6 miesięcy.
  • Wdrożenie środków zapobiegających rozprzestrzenianiu się wirusa zapalenia wątroby typu A drogą fekalno-doustną poprzez przestrzeganie norm sanitarnych i epidemiologicznych.
  • Promowanie zdrowego trybu życia wśród ludności, rozpowszechnianie informacji na temat charakterystyki zapalenia wątroby typu A i sposobów zapobiegania temu.

Tabela dietetyczna N5

Pobierz aplikację w sklepie Google Play i Apple

Leczenie wirusowego zapalenia wątroby

Wczesna diagnoza i odpowiednio dobrane leczenie znacznie zwiększają szansę całkowitego wyzdrowienia. Aby wykluczyć możliwość transmisji, w tym we wszystkich procedurach i manipulacji, u pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby z kału-ustnej (zapalenie wątroby typu A i E) i pozajelitowego (zapalenie wątroby B, C i D) mechanizmów infekcji ingerować w inną jednostkę. Wszyscy pacjenci z ostrym wirusowym zapaleniem wątroby powinni zostać poddani leczeniu w zakaźnych oddziałach szpitali.

W ostatnich latach postęp w naukach medycznych i farmakologii pozwoliły znacznie poprawić skuteczność leczenia wirusowego zapalenia wątroby oraz nowoczesne metody badania lekarz podać niezbędne informacje o obecności wirusa, jego ilości i cech relacji z hostem. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz przeprowadza pełne badanie pacjenta, co pozwala ocenić stan wątroby, jej aktywność funkcjonalną.

Leczenie wirusowego zapalenia wątroby różnych gatunków ma wiele wspólnego. Wynika to głównie z faktu, że dla wszystkich wirusów, które powodują tę infekcję, istnieje jeden główny przedmiot uszkodzenia - komórki wątroby (hepatocyty). Dlatego rozwój choroby występuje na wiele sposobów w podobnym scenariuszu. Głównymi zasadami leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby są: ciągłość, złożoność, a także indywidualne podejście do przepisywania leków.

Reżim jest ważny w leczeniu zapalenia wątroby. Przy lekkich i umiarkowanych postaciach wirusowego zapalenia wątroby wszyscy pacjenci w ostrym okresie choroby muszą przestrzegać pół-szybkiego reżimu, w przypadku ciężkiego przebiegu choroby - łóżka.

Pozioma pozycja ciała pomaga poprawić dopływ krwi do wątroby i przyspieszyć proces odzyskiwania. Jeśli to konieczne, surowy odpoczynek w łóżku wykonywany jest przez gimnastykę oddechową, masaż. Osoby cierpiące na łagodnych postaciach choroby, jak również jest w stanie odzysku, pomimo dobrego samopoczucia nie powinni być zaangażowani w pracy fizycznej, w szczególności związane z podnoszeniem ciężaru ciała, pochylonej pozycji.

Ważne jest, aby ściśle przestrzegać ogólnych zasad higieny, w tym higieny jamy ustnej i skóry. W przypadku ciągłego swędzenia skóry powinny być czyszczone z roztworem octu jadalnego (1: 2) 1% roztworu mentolu alkoholu, jest również przydatny gorący prysznic noc. Ważnym elementem jest kontrola regularności stolca, ponieważ jego opóźnienie przyczynia się do gromadzenia się toksycznych produktów w organizmie. Dlatego należy dążyć do tego, aby mieć krzesło każdego dnia. Gdy jest opóźniony, środki przeczyszczające pochodzenia roślinnego, siarczan magnezu (10-15 g) lub sorbitol spożywczy (15-30 g) są pokazane z dnia na dzień.

Żywność zdrowotna

Jednym z obowiązkowych składników złożonej terapii zapalenia wątroby jest dieta terapeutyczna. Wątroba jest narządem o wysokiej aktywności procesów metabolicznych: produkty trawienne przez system żyły wrotnej przechodzą przez wątrobę, w której odbywa się ich przetwarzanie. W przypadku niewydolności funkcjonalnej wątroby proces ten zostaje przerwany, co przyczynia się do postępu choroby. Dlatego lekarze doradzają swoim pacjentom, aby właściwie zorganizowali jedzenie. Aby to zrobić, konieczne jest włączenie żywności do diety w proporcji, w której aktywność komórek wątroby jest znormalizowana.

Prawidłowy dobór produktów żywnościowych i ich proporcje, które nie powodują uszkodzenia komórek wątroby i zapewniają przywrócenie ich funkcji, jest ważnym zadaniem terapii dietetycznej. Wymagania te spełniają tabeli terapeutycznego № 5. zawiera 90-100 g białek, 80-100 g tłuszczy, 350-400 g węglowodanów, witaminami: C - 100 mg, B - 4 mg i - 2-3 mg, rr - 15 mg. Wartość energetyczna wynosi 2800-3000 kcal.

Dieta powinna być oszczędna mechanicznie i chemicznie. Gotowane, duszone i pieczone potrawy są dozwolone. Jedzenie serwowane jest serdecznie 4-5 razy dziennie. Zabronione ostre, solone, smażone potrawy, przyprawy i marynaty, czosnek, rzodkiewka, rzodkiewka, czekolada, ciasta. Wieprzowina, konserwy i tłuszcze ogniotrwałe są wykluczone. Ilość wolnego płynu zwiększa się do 1,5-2 litrów na dzień. Jako napoje bezalkoholowe stosuje się słabe herbaty, soki owocowe i jagodowe, bulion z ciner. Puszki i napoje alkoholowe są zabronione.

Pacjenci z umiarkowanym i ciężkim przebiegiem wirusowego zapalenia wątroby, lekarze przepisują dietę numer 5a. W tej diecie wszystkie posiłki podawane są w zniekształconej formie, zawartość tłuszczu jest ograniczona do 50-70 g, sól kuchenna do 10-15 g, wartość energetyczna jest zmniejszona do 2500-2800 kcal. Pacjenci, którzy nie mają apetytu lub nie mogą jeść z powodu ciągłych wymiotów, nawet krótkoterminowych głodów jest przeciwwskazany, ponieważ ma wyjątkowo niekorzystny wpływ na rozwój choroby. W takich przypadkach lekarze przepisują tak zwane "żywienie pozajelitowe", w którym niezbędne składniki pokarmowe (roztwór glukozy, mieszaniny aminokwasów) są wprowadzane do żyły za pomocą zakraplacza.

Zalecenia żywieniowe w chorobach wątroby

Przydatne jest również włączenie do diety produktów zawierających błonnik pokarmowy. Ich źródłem są produkty roślinne: zboża, owoce i warzywa; Włókna spożywcze to duża grupa składników odżywczych. Należą do nich alkohole, polisacharydy, które nie rozpadają się w jelicie cienkim, ale są poddawane fermentacji bakteryjnej w jelicie grubym. Najważniejszymi składnikami błonnika pokarmowego są: celuloza, hemiceluloza, pektyna, śluz, lignina. Ściany komórek roślinnych składają się głównie z makrocząsteczek włóknistych polisacharydów, głównie celulozy.

Przez długi czas włókno pokarmowe uważano za niepotrzebny balast, z którego zostały wyeliminowane w celu zwiększenia wartości odżywczej produktów. W związku z tym opracowano i produkuje się całą gamę wyrafinowanych produktów całkowicie pozbawionych błonnika dietetycznego.

Wartość biologiczna błonnika pokarmowego wynika w dużej mierze z jego właściwości fizykochemicznych. Niezwykle ważną rolę odgrywa błonnik pokarmowy w funkcjonowaniu okrężnicy. Jedną z głównych właściwości błonnika pokarmowego jest ich zdolność do zatrzymywania wody. Niektóre z nich zatrzymują 5-30 razy więcej wody niż ich własna masa. Zapewnia to zwiększenie masy kału, zmienia ciśnienie w jelitach i przyspiesza ruch pokarmu przez jelita.

Włókna dietetyczne mają pozytywny wpływ nie tylko na aktywność okrężnicy, ale także na procesy wydalania z żółcią, które są zakłócane przez zapalenie wątroby. Błonnik pokarmowy pomaga zmniejszyć stagnację żółci w pęcherzyku żółciowym. Spośród wszystkich rodzajów włókien pokarmowych, zboża z otrębów, których substancja czynna to hemiceluloza i celuloza, w największym stopniu wpływają na procesy ewolucji żółci.

Błonnik pokarmowy przyczynia się również do obniżenia poziomu cholesterolu we krwi. Intensywność hipocholesterolemicznego wpływ błonnika pokarmowego zależy od ich pochodzenia: największy wpływ - w pektyny, zwłaszcza cytrusów, jabłek i śluzu, natomiast otręby celulozy i hemicelulozy zbóż mają niewielki wpływ na poziom cholesterolu. Jednak, istnieją dowody na to większego wpływu otrębów owsianych, po odebraniu którego nie tylko zmniejszenie cholesterolu całkowitego, ale zawartość lipoprotein o wysokiej gęstości, a nawet nieco zwiększona.

Pamiętaj, że konieczne jest skoordynowanie z lekarzem wszelkich suplementów diety, biorąc witaminy i zioła.

Rozważ leczenie mające na celu poprawę wydajności wątroby i innych skal ciała.

Przypisz to leczenie w zależności od stanu pacjenta. Oprócz specjalnego reżimu i żywienia dietetycznego, pokazane jest użycie kompleksu multiwitamin ("Hexavit", "Undevit", "Decamewig", itp.).

Aby zmniejszyć obciążenie wątrobą toksycznych produktów, wybiera się eososorbenty: mikrokrystaliczną celulozę lub ANKIR-B - 2,0-3,0 g; Hydroliza celulozy - Polyphepanum, Bilignin. - 0,5-1,0 g / kg, sorbentów ziarnistego węgla, takie jak n-SKN, CAU, budownictwie itp SU razie potrzeby, pogorszenie jakości, w uzupełnieniu do powyższych środków podawanych preparatów enzymatycznych w celu poprawy trawienia funkcje żołądka i trzustki (pepsidil, abomin, festal, panziporm, itp.).

Dożylnie poprzez IV, 800-1200 ml 5% roztworu glukozy z odpowiednią ilością insuliny (1 U glukoza 4 g), do którego dodaje się 20-30 ml riboksina 5 ml 5% roztworu kwasu askorbinowego, 2 razy dziennie.

W ciężkim wirusowego zapalenia wątroby już przypisany intensywnej terapii: konieczne jest wprowadzenie białek osocza krwi (stężenie 5% roztwór) i namiastek krwi (gemodez) lub rozwiązania przeznaczone do leczenia pacjentów z niewydolnością wątroby. Zaleca się leczenie tlenem pod zwiększonym ciśnieniem (w komorze hiperbarycznej) - hiperbaryczne natlenianie. W ciężkich i krytycznych warunkach, które mogą zagrażać życiu w przypadku specjalnych działań terapeutycznych, pacjenci są przenoszeni na oddział intensywnej terapii.

Leczenie antywirusowe

Ponieważ wirus jest czynnikiem wywołującym zapalenie wątroby, leczenie mające na celu ich zwalczanie nazywa się terapią przeciwwirusową. Ma na celu wyeliminowanie czynnika wywołującego zakażenie i zapobieganie przejściu ostrej postaci zapalenia wątroby na przewlekłą. W przypadku wirusowego zapalenia wątroby typu A i E, które charakteryzują się ostrym, w większości korzystnym przebiegiem, środki przeciwwirusowe zazwyczaj nie są przepisywane. Przy pozostałym zapaleniu wątroby stosuje się dwie klasy leków przeciwwirusowych: chemioterapię i interferony.

Od chemioterapii można zalecać leki: retrovir - 200 mg 3 razy dziennie lub famcyklowir - 250 mg 3 razy dziennie przez 3-4 tygodnie.

Preparaty interferonowe zawierają ochronne białko wytwarzane przez różne komórki ludzkiego organizmu w odpowiedzi na zakażenie wirusami. Mają uniwersalny wpływ na różne wirusy, zapobiegając ich namnażaniu się w komórkach. Istnieją trzy główne klasy interferonów, oznaczone greckimi literami alfa, beta i gamma. Alfa-interferon jest produkowany przez leukocyty, fibroblasty interferonu beta i komórki interferonu gamma układu odpornościowego - przez makrofagi. Obecnie tylko interferon alfa jest stosowany w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C i B.

Z grupy interferonów alfa stosuje się syntetyczne interferonów lub ich odmian (reaferon, realdiron, intron A, Roferon-A viferon) i naturalnych (ludzkich leukocytów interferon). Leki te są zwykle przepisywane w dużych dawkach 2-3 milionów jednostek co drugi dzień przez 1-2 miesiące. Zamiast interferonów można przepisywać ich induktory - leki, które promują wytwarzanie wewnętrznego interferonu w organizmie. Ten Neovir (tsikloferon) - 250-500 mg domięśniowo co drugi dzień przez 4-6 tygodnie lub amiksin - w 125-250 mg tabletki (1-2) dziennie po posiłku na dobę przez 2 dni, a następnie 125.mg co drugi dzień przez 3-4 tygodnie.

Na tle terapii interferonem u niektórych pacjentów obserwuje się działania niepożądane. Najczęstszym z nich jest zespół grypopodobny, który charakteryzuje się gorączką, złym samopoczuciem, bólem głowy, zmniejszonym apetytem, ​​bólem mięśni i stawów, poceniem się.

W przewlekłym zapaleniu wątroby B alfa interferonu podawano wysokie dawki 3-5 milionów jednostek dziennie w iniekcji podskórnej (i.m.), 3 razy tygodniowo przez 4-6 miesiące. Najlepszy efekt uzyskuje się w połączeniu z lekami, które wywołują wytwarzanie interferonu, interferonu w organizmie - induktory interferonu (Neovir, tsikloferon, amiksin) lub syntetyczne nukleozydy (famcyklowir Retrovir). W przewlekłym wirusowym zapaleniu wątroby typu D leczenie interferonem alfa trwa przez co najmniej 12 miesięcy. Skuteczność leczenia interferonem zwiększa się również w połączeniu z syntetycznymi nukleozydami (retrowir, rybawiryna).

W ostatnich latach, w celu poprawy skuteczności terapii interferonem, opracowano szereg preparatów zawierających interferon, chemicznie związanych z polimerem wysokocząsteczkowym - glikolem polietylenowym. Pozwala to spowolnić uwalnianie interferonu w ciele i wydłużyć czas jego działania. Leki te nazywane są pegylowanymi interferonami (na przykład PegIntrou).

Niektóre odmiany wirusów mają oporność na interferon. Dlatego współczesna taktyka leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby zapewnia długotrwałe leczenie nie tylko lekami interferonem alfa (monoterapia), ale także w połączeniu z innymi, które mają odmienny mechanizm działania antywirusowego. Zgodnie z wynikami testu skuteczność takiej terapii skojarzonej jest znacznie zwiększona i osiąga 50%.

W artykule wykorzystano materiały z otwartych źródeł: Autor: S. Trofimov - Książka: "Choroby wątroby"


Pokrewne Artykuły Hepatitis