Preparaty nowej generacji w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C

Share Tweet Pin it

Przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C (CVHC) to postępujące, kumulatywne uszkodzenie wątroby, które występuje w przypadku zwłóknienia. Znaczenie problemu zapalenia wątroby typu C we współczesnym świecie jest bardzo wysokie: według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) ponad 130 milionów ludzi na świecie cierpi na tę chorobę.

Nieuleczalna choroba?

Przez długi czas zapalenie wątroby typu C było nazywane "WZW typu A lub B". Od 1989 roku, kiedy odkryto patogen, choroba została wyizolowana w odrębną formę nozologiczną i zaczęła szukać leków do jej leczenia. Przez wiele lat HCVC uznawano za nieuleczalną. Terapia niespecyficznymi lekami przeciwwirusowymi nie przyniosła dobrych wyników, ale spowodowała wiele wyraźnych skutków ubocznych. Przemysł farmaceutyczny nie stał w miejscu: pojawiało się coraz więcej nowych leków z lepszymi wynikami niż poprzednie. W związku z tym reżimy leczenia również uległy zmianie.

Pierwszą kombinacją przeciwko HCVC było połączenie interferonu i rybawiryny. Interferon to substancja białkowa wytwarzana przez ludzkie leukocyty w celu zwalczania wirusów. Rybawiryna jest środkiem immunostymulującym, który wielokrotnie zwielokrotnia działanie interferonu. Ta kombinacja umożliwiła uzyskanie stabilnej odpowiedzi wirusologicznej (SVR) na terapię w trzeciej części leczonych. Skutki uboczne interferonu były tak zauważalne dla pacjentów, że wraz z głównym leczeniem nadal trzeba było leczyć te komplikacje, które z nimi powstały.

Kilka lat później na rynku leków pojawił się nowy interferon - pegylowany. Był bardziej skuteczny niż normalnie, ale jednocześnie powodował u pacjentów minimalną ilość niepożądanych reakcji. Nowa kombinacja peginterferonu (pegasus, pegintron) i rybawiryny stała się bardziej skuteczna niż poprzednia: SVR można było osiągnąć u 60-65% leczonych pacjentów. "Peginterferon" jest przeznaczony do podawania podskórnego, ponieważ w tabletkach lub świecach nie wykazuje właściwego działania.

Środki antywirusowe działania bezpośredniego ( „boceprewiru”, „telapreviru”), który ukazał się po pegylowane interferony nie spełnił oczekiwań: wraz z dobrą skutecznością terapeutyczną one spowodowały poważne skutki uboczne takie, które wymagały nawet ich zniesienia. Wkrótce zostały one usunięte z produkcji i zabronione do stosowania w leczeniu.

Nowe leki z WZW typu C

Sytuacja dramatycznie się zmieniła wraz z utworzeniem sofosbuviry, specyficznej substancji antywirusowej nowej generacji, która stała się podstawą nowoczesnej terapii wirusowego zapalenia wątroby typu C. Deweloperem nowego związku była amerykańska firma Gilead Sciences. W 2014 r. Opublikowała oryginalny lek oparty na sophosbuvir - "Sowaldi". Rok później na rynku farmaceutycznym pojawiło się wiele leków analogowych (generycznych) produkowanych na licencji Gilead w Indiach i Egipcie. Leki generyczne są znacznie tańsze niż oryginalne, więc w skojarzonym leczeniu zapalenia wątroby typu C są stosowane częściej. W Rosji (zgodnie z warunkami licencji Gilead i BMS) leki generyczne nie są oficjalnie sprzedawane w aptekach, ale można je kupić przez Internet.

Preparaty na bazie sofosbuwiru są wytwarzane w tabletkach po 400 mg substancji czynnej i zawierają 28 sztuk w jednym opakowaniu, co wystarcza na 4 tygodnie leczenia. Sofosbuwir jest bardzo skuteczną substancją antywirusową, ale jej główną wadą jest niezdolność do stosowania w monoterapii: wirus szybko "przyzwyczaja się" do substancji czynnej i przestaje na nią reagować. Dlatego do terapii wybrano połączenie dwóch (minimalnych) związków przeciwwirusowych o różnych mechanizmach działania farmakologicznego.

Natychmiast po utworzeniu sofosbuviry zsyntetyzowano inne analogiczne związki: lepidaspir, welpataswir i daklataswir. Badania kliniczne wykazały, że stosowanie kombinacji sophosbuvira i jednego z tych związków jest skuteczne w zwalczaniu wirusów o różnych genotypach w 98-100% przypadków. Wysoka skuteczność kombinacji leków pozwoliła lekarzom ogłosić, że wirusowe zapalenie wątroby typu C staje się uleczalne.

Biorąc pod uwagę skuteczność danego połączenia leków w odniesieniu do wirusa określonego genotypu, WHO opracowała i zaleciła stosowanie najnowszych schematów leczenia CVHC różnych genotypów. Tak więc, w przypadku wirusowego zapalenia wątroby typu C pierwszego i czwartego genotypu, zasugerowano połączenie sophosbuvira z lepidawirem, drugie z daklataswirem i wszystkie genotypy z velpatawirem. W zależności od tego, czy u pacjenta występuje jednocześnie marskość wątroby, czy zakażenie wirusem HIV, Peginterferon i / lub rybawiryna może być dodana do reżimu leczenia.

Oprócz rzeczywistej przeciwwirusowe programu terapii w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C, lek zawiera gepatoprotektory ( „Phosphogliv”, „Ursosan”, „Geptral”), enzymy, witaminy. Hepatoprotektory są przydatne w wątrobie w CVHC, ponieważ przywracają jej strukturę i zapobiegają postępowi zwłóknienia.

Leki na zapalenie wątroby typu C - sophosbuvir

Sofosbuvir jest produkowany przez Gilead pod nazwą handlową "Sowaldi". W monoterapii nie stosuje się kofosbuwiru, dlatego jest on łączony z innymi lekami przeciwwirusowymi. Ta sama firma przez Gilead, z wyjątkiem "Sovaldi" zwalnia łączyć leki oparte sofosbuvir "Harvoni" (z ledipasvirom) i "Epklyuzu" (z velpatasvirom) i "Vosevi" z voksilaprevirom.

Ponieważ producentem daklatasvira ("Daklenzy") jest amerykańska firma BMS, nie ma leku skojarzonego składającego się z sofosbuvira i daklatasvira. Leki te są wytwarzane i kupowane osobno w celu leczenia.

Koszt jednej tabletki oryginalnej sofosbuviry w USA "zaczyna się" od 1000 $. Taka cena jest ogromną przeszkodą w przyjęciu nowoczesnego leku leczniczego. Co robią pacjenci, którzy nie mają takich pieniędzy na leczenie? Jak powinny być traktowane?

Indyjskie tabletki zapalenia wątroby typu C

Kupować oryginały ( „Sovaldi”, „Harvoni”, „Epklyuzu”, „Vosevi” i „Daklinzu”) rosyjskich pacjentów z HCV nie może sobie pozwolić, więc rosyjskich lekarzy od dawna zaleca się stosowanie zlokalizowana na skojarzonego leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu C. Pacjenci leczonych analogi, potwierdzają ich skuteczność.

Pomimo braku leków generycznych z Indii w rosyjskiej sieci aptek, można je kupić bezpośrednio w indyjskich aptekach lub na stronach internetowych pośredników. Dzięki lojalnym przepisom, niezarejestrowane leki na terytorium Rosji mogą być importowane do własnego leczenia. Zamawiając leki na stronach internetowych z Indii, należy dokładnie rozważyć wybór wiarygodnego dostawcy. Leki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu C są bardzo poszukiwane, więc odsetek podróbek na rynku produktów farmaceutycznych w Internecie jest bardzo duży. Zaufaj tylko najbardziej zaufanym stronom i zapłać za zakup - tylko po jego dostarczeniu.

Indyjskie leki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu C

Analogi leków indyjskich są produkowane przez duże firmy farmaceutyczne w kraju. Najbardziej znane marki leków generycznych to: Hepcinat, Virso, SoviHep, Cimivir, Resof, MyHep, Sofovir, Natdac, LediHep, Velpanat. Leki indyjskiej produkcji są doceniane na całym świecie. Jakość i skuteczność leków generycznych w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C, wynikająca z opinii pacjentów i lekarzy, nie ustępuje skuteczności oryginalnych produktów amerykańskich.

Leki na zapalenie wątroby typu C z Egiptu

Fundusze ogólne są również emitowane przez firmy egipskie. Koszt analogów pochodzenia egipskiego jest nieco niższy niż koszt indyjskich. Powodem tego jest system preferencyjnego opodatkowania przemysłu farmaceutycznego w Egipcie. Najpopularniejszym generycznym "Sowaldi" są MPIViropack, Sofocivir, Grateziano.

Środki ludowe na zapalenie wątroby typu C

Internet jest pełen reklam i artykułów o tym, jak leczyć wirusowe zapalenie wątroby typu C za pomocą najbardziej skutecznych środków ludowej w domu. Ale czy można wierzyć takim informacjom? Jak skuteczne są metody ludzi? Aby nie wpaść w hak oszustów, nie należy zwracać uwagi na takie informacje. Nie wierzcie także w pochwałę recenzji: są one fałszywe. Żadne cudowne starożytne przepisy i sposoby na skuteczne leczenie wirusowego zapalenia wątroby typu C nie istnieją. Fitoterapię można traktować jedynie jako leczenie wspomagające: normalizować trawienie, przywracać wątrobę, zwiększać apetyt i nastrój.

Ile rubli może kosztować leczenie WZW typu C

Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest najczęstszą i najniebezpieczniejszą patologią wśród zakaźnego zapalenia wątroby. Każdego roku liczba chorych stale rośnie. Nowoczesne leki przeciwwirusowe, immunomodulujące dają szansę na pełne wyleczenie. Nie trać znaczenia problemu wśród chorych: ile kosztuje leczenie wirusowego zapalenia wątroby typu C?

Cena leczenia różni się znacznie ze względu na wiele czynników.

Istota patologii

Wirusa zapalenia wątroby typu C - jest ostrą chorobą zakaźną, który występuje na tle realizacji w zdrowym organizmie wirusa zapalenia wątroby typu C (HCV), który stanowi łańcuch kwasu rybonukleinowego (RNA), na jego funkcjonowania i rozwoju zastosowań materiału genetycznego komórek wątroby (hepatocytów).

Główną trudnością jest to, że choroba może trwać długo bez objawów. Tymczasem wirus aktywnie się rozwija, niszcząc ciało. Nośnik wirusa, nie wiedząc o tym, może zarazić inne osoby w tym okresie. Patologiczny proces w przypadku braku odpowiedniej terapii wywołuje martwicę hepatocytów (marskość) i patologię onkologiczną wątroby.

Wirus wyróżnia się zdolnością do mutowania - istnieje 6 głównych genotypów i ponad 90 podtypów.

Taka zmienność genetyczna pozwala mu z powodzeniem wpłynąć na przewlekłe zapalenie wątroby, oszukując układ odpornościowy. Podczas gdy odporność wytwarza przeciwciała w celu ochrony organizmu przed jednym genotypem, wirus wytwarza już inny o innych właściwościach antygenowych. Z tego samego powodu nie ma szczepionki przeciwko infekcji.

Sposoby infekcji

Każdy ma ryzyko zachorowania na WZW typu C. Najważniejsze jest, aby infekcja nie dostała się do organizmu. W tym celu konieczne jest posiadanie informacji o sposobach możliwej infekcji.

Wirus zapalenia wątroby typu C jest jednym z najbardziej odpornych i uporczywych. Aktywność i agresywność utrzymuje się przez 4-5 dni na powierzchni, z którymi kontaktowana była zanieczyszczona krew. Nawet jeśli krew wyschła - wirus żyje! Wcześniej termin ten może zostać utracony tylko w wyniku dwuminutowego gotowania lub obróbki powierzchni (przedmiotów) roztworem dezynfekującym z chlorem.

  • Bezpośredni kontakt z zakażoną krwią (drogi pozajelitowe, instrumentalne). Wystarczy kropla zainfekowanej krwi, aby wirus mógł dostać się do układu krążenia. Choroba może być przenoszona podczas wszelkich manipulacji, które są związane z transfuzją krwi, hemodializą, interwencjami chirurgicznymi, opatrunkami. Ryzyko występuje wszędzie tam, gdzie może pojawić się krew i jej składniki - szpitale, gabinety kosmetyczne (manicure, pedicure, piercing, tatuaż), kliniki stomatologiczne. Jest obarczona zanieczyszczeniem za pomocą produktów higieny innych osób - szczoteczki do zębów, maszynki do golenia, nożyczek do manicure, pincety. Wirus może być przenoszony przez pocałunek, jeśli jest w nim rana. Najwięcej przypadków odnotowano wśród osób zażywających narkotyki dożylnie, które używają jednej igły dla kilku osób.
  • Intymna intymność. W przypadku płci bez zabezpieczenia możliwe jest zakażenie wirusowym zapaleniem wątroby typu C za pomocą mikrourazów skóry i błon śluzowych. Ten sposób infekcji jest istotny w ostrej fazie choroby.
  • Zakażenie dziecka od matki (ścieżka pionowa). Przenoszony jest do płodu w łonie matki przez naczynia przepływu łożysko-łożysko lub w czasie przejścia przez kanał rodny podczas porodu. W przypadku mleka matki wirus nie jest przenoszony. Warto jednak uważnie monitorować integralność skóry sutków i otoczek.

Przez uściski, uściski dłoni, kaszel, kichanie wirusa nie są przekazywane. Infekcja kropelkami powietrza nie jest dla niego typowa. Nie należy unikać kontaktu z zakażonymi osobami.

W 20% przypadków nie można ustalić przyczyny choroby.

Aby zapobiec masowemu rozprzestrzenianiu się patologii w Rosji, ludzie z tą chorobą nie służą w wojsku.

Obraz kliniczny

Świadomość, że wirusowe zapalenie wątroby typu C nazywa się łagodnym zabójcą. Często choroba nie objawia się w żaden sposób. Wielu zarażonych ludzi mieszka z nim od dziesięcioleci, nieświadomi jego istnienia. Jednocześnie w ciele występują procesy patologiczne - tkanka wątroby ulega zniszczeniu, osoba jest nosicielem wirusa. Choroba stopniowo i pewnie nabiera charakteru przewlekłego. W ukrytym okresie od pacjenta możesz się zarazić.

Wątroba nie ma zakończeń nerwowych. Dlatego choroba występuje w postaci utajonej, co powoduje późną diagnozę. W rezultacie zwiększa się ryzyko powikłań w postaci marskości, raka narządu.

Ostra postać perkolacji charakteryzuje się następującymi cechami:

  • żółtaczka skóry i błon śluzowych;
  • utrata apetytu, wymioty, nudności;
  • apatia, zmęczenie, letarg;
  • ciemny mocz, jasny kał;
  • tkliwość wątroby.

Późne stadia choroby charakteryzują się zaburzeniem koagulacji krwi. Pokazuje krwawienie o różnym nasileniu - nosowym, żołądkowo-jelitowym. Takie objawy wskazują, że występuje nieodwracalny proces martwicy komórek wątroby.

Diagnostyka

Bardzo często choroba jest diagnozowana całkowicie przypadkowo podczas badania ciała w innych patologiach.

Diagnoza jest dokonywana przez lekarza prowadzącego na podstawie wyników:

  • ogólna i biochemiczna analiza krwi;
  • analiza kału na krew utajoną;
  • analiza przeciwciał przeciw wirusowi zapalenia wątroby typu C (anty-HCV) i HCV-RNA;
  • analiza dla przeciwciał klasy LgM (anty-HCV lgM).

Diagnostyka sprzętu odbywa się za pomocą ultrasonografii (USG) lub tomografii komputerowej (CT) narządów jamy brzusznej.

Czasami trzeba wziąć kawałek tkanki wątrobowej do dalszego badania - biopsję.

Sytuacja nie jest wykluczona, w której wirus nie został wykryty, ale obecne są przeciwciała we krwi. To wskazuje, że organizmowi udało się przezwyciężyć infekcję i nastąpiło samo-uzdrowienie.

Terapia

Pierwsza wzmianka o wirusowym zapaleniu wątroby typu C została odnotowana w 1989 roku. Do tego czasu był nazywany "ani A ani B". Od tego czasu naukowcy zmagają się z chorobą, tworząc nowe leki.

Ważne! W 2014 r. Wysoko wykwalifikowani chorzy-hepatolodzy z całego świata przeprowadzili rewelacyjny werdykt - wirusowe zapalenie wątroby typu C nadano status całkowicie uleczalnej patologii zakaźnej.

W wyniku postępu medycznego opracowano protokoły leczenia, które wykazują 99-procentowy wskaźnik sukcesu, co oznacza całkowite zwycięstwo nad wirusem.

Skuteczność terapii zależy od:

  • Terminowość diagnozy i rozpoczęcie odpowiedniego leczenia;
  • kwalifikacje i doświadczenie lekarza;
  • prawidłowo wybrany schemat;
  • dane fizyczne pacjenta - płeć, masa ciała, wiek;
  • cechy organizmu;
  • stopień uszkodzenia komórek wątroby (od 0 do 4, gdzie 4 - marskość);
  • genotyp wirusa;
  • tempo rozwoju patologii;
  • stan odporności.

Głównym celem leczenia jest wyeliminowanie wirusa z organizmu, który zatrzyma proces niszczenia wątroby.

Nowoczesne leczenie

W leczeniu WZW typu C stosuje się kilka schematów. Standard stanowi połączenie interferonu i rybawiryny.

Interferony to białka, które są wydzielane przez komórki organizmu w odpowiedzi na przenikanie wirusa. Preparaty interferonu mają właściwości przeciwwirusowe, immunomodulacyjne, przeciwnowotworowe, antyproliferacyjne.

Pegylowane interferony (peginterferony) różnią się od zwykłych swoim przedłużonym działaniem. Dzięki cząsteczce interferonu, która jest związana z glikolem polietylenowym (PEG), jego stężenie w organizmie jest znacznie dłużej utrzymywane. Istnieją 2 rodzaje peginterferonu - interferonu alfa-2a i 2-b, które są równie skuteczne.

Rybawiryna jest silnym lekiem przeciwwirusowym aktywnym przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu C. Ma skumulowany efekt, który zapewnia akumulację leku w organizmie, zwiększając w ten sposób działanie wirusa.

Dawkowanie i czas trwania leczenia są wybierane przez hepatologa indywidualnie dla każdego pacjenta.

Terapia bez użycia interferonów

Medycyna nie stoi w miejscu. Nie tak dawno temu opracowano i przetestowano nowe leki przeciwwirusowe o działaniu bezpośrednim.

Kryterium skuteczności jest stabilna odpowiedź wirusologiczna (SVR) - wirus nie pojawia się we krwi po ukończonym kursie.

Lek wpływa na sam wirus, a następnie przerywa proces jego reprodukcji. Leki te mają małą listę przeciwwskazań i skutków ubocznych, skutecznie zwalczając wirusy różnych genotypów, w tym pierwszą, marskość wątroby. Koszt takiego leczenia jest jednak niewiarygodnie wysoki.

Od czego zależy koszt leczenia?

Wszyscy, bez wyjątku, są zainteresowani pytaniem - ile kosztuje leczenie WZW typu C?

Koszt terapii zależy od wielu czynników. Pierwsze koszty - to dokładna diagnoza, która dostarcza wyczerpujących informacji (na ile wpływa to na ciało). Na podstawie wyników testów i diagnostyki sprzętu, hepatolog wybiera leki, opracowuje się schemat dawkowania - dawkę i czas trwania kursu. Ważne jest ogólne zdrowie pacjenta, stan jego układu odpornościowego, obecność lub brak współistniejących chorób, dane fizyczne (płeć, waga, wiek).

Pierwszy genotyp wirusa jest najbardziej odporny na leczenie farmakologiczne, więc jest go droższe niż inne.

Głównym wydatkiem są koszty samych leków. Ponadto ważne jest, w jaki sposób organizm zareaguje na terapię, może być konieczne stworzenie innych schematów, a to jest dodatkowy koszt.

Ceny leków są dość duże. Istnieje jednak wybór leków analogicznych do krajowej produkcji lub leków generycznych, które przy prawidłowo zaprojektowanym schemacie leczenia nie są mniej skuteczne, ale czasami tańsze.

Przybliżony koszt leczenia

Na konkretne liczby kosztów leczenia choroby nie może być pytanie, ponieważ nie mogą być stosowane do absolutnie każdego pacjenta.

Opierając się na cenach leków w aptece, należy wziąć pod uwagę przybliżone kwoty, które pacjent będzie musiał zapłacić za leczenie wirusowego zapalenia wątroby typu C w Rosji.

Najtańszym wariantem skojarzonej terapii przeciwwirusowej jest schemat tradycyjny, stosowanie konwencjonalnego interferonu (Reaferon) i rybawiryny. Przebieg leczenia waha się od 24 do 48 tygodni (może wzrosnąć do 72 tygodni).

Tak więc do leczenia genotypów średnio 2,3 potrzeba:

  • 18 paczek - 84 zastrzyki Reaferon (zastrzyki co drugi dzień) w dawce od 3 milionów do 1200 rubli każda = 21 600 rubli;
  • 14 opakowań rybawiryny (tabletki / kapsułki dziennie) w dawce od 200 mg do 300 rubli = 4200 rubli.

Minimalny koszt kursu leczenia wynosił 25 800 rubli. Sprawdź skuteczność pomoże kontrolować testy. Łączna kwota wyniesie około 30 000 rubli.

Genotyp 1 wymaga bardziej intensywnej terapii, odpowiednio, zwiększając koszty materiałów. Ponadto leki są stosowane w większej dawce, a przebieg leczenia jest dłuższy:

  • 36 opakowań leku Reaferon w dawce od 5 milionów do 1500 sztuk = 54 000 rubli;
  • 34 paczki Ribavirin = 10 200 rubli

Często pierwsze 12 tygodni jest nasilane przez codzienne wstrzykiwanie interferonu. Stąd kolejny plus 8 paczek * 1500 = 12.000 rubli.

Dodatkowo będzie płatność kontroli kontrolnych. Suma wyniesie ponad 80 000 rubli.

Leczenie pegylowanymi interferonami

Dla bardziej skutecznej i oszczędzającej terapii stosuje się pegylowane interferony.

W Federacji Rosyjskiej istnieją 3 preparaty pegine terferonu:

  • Pegasis (peginterferon alfa-2a) wytwarzany przez F.Hoffmann-La Roche, Francja;
  • PegIntron (peginterferon alfa-2b) - Merck, Niemcy;
  • Algeron - kompletny odpowiednik PeGintron, "Biocad", RF.

Ceny tych leków na zapalenie wątroby typu C nie są niskie, ale należy je wprowadzić do organizmu według innego schematu niż zwykle stosowany interferon (średnio trzy razy mniej).

Pegasys i Algeron kosztują około 5000 rubli za 1 zastrzyk. Przy średnim tempie terapii genotypu 2,3 ​​potrzebne jest minimum 140 000 rubli - to tylko dla pegylowanego interferonu. I do terapii genotypu 1 - 280000 rubli.

Pegintron kosztuje 7000 rubli za 1 zastrzyk. Minimalny przebieg leczenia genotypu 2,3 ​​wyniesie 196 000 rubli, genotyp 1 - 392 000 rubli.

Badania kliniczne wykazały, że peginterferon alfa-2a, 2b ma praktycznie taką samą skuteczność.

Terapia potrójna

Najbardziej problematyczne grupy pacjentów to pacjenci z wirusowym zapaleniem wątroby typu C pierwszego genotypu, marskość wątroby, a także ci, którzy nie zareagowali na terapię lub po udanej terapii wystąpił nawrót choroby.

W tym przypadku trzeci składnik, inhibitor proteazy wirusa, łączy się również z połączeniem interferonu (peginterferon) i rybawiryny.

Do preparatów pierwszej generacji inhibitorów proteazy zarejestrowanych w Rosji używano od 2013 r.:

  • Insivo (Telaprevir) - Vertex, USA;
  • Wiktrelis (Boceprevir) - Schering Plough, Singapur.

Przebieg leczenia wynosi 24-72 tygodnie.

Koszt tabletek Intivo w dawce 375 mg wynosi 60 000 rubli za 42 sztuki. Miesięczna stawka wynosi około 830000 rubli.

Kapsułki Vikretilis w dawce 200 mg - 50 000 rubli za 336 sztuk. Stawka za miesiąc to 220 000 rubli.

Pomimo skuteczności tego schematu pozostają wszystkie wady chemioterapii, do których dodano poważne skutki uboczne. Przenoszenie było jeszcze bardziej skomplikowane niż w przypadku konwencjonalnej terapii antywirusowej. Obecnie wirusowe zapalenie wątroby typu C rzadko jest leczone tym schematem.

Terapia bez interferonu

Nowatorskim kierunkiem terapii przeciwwirusowej jest leczenie choroby bez użycia interferonu, a czasami nawet bez rybawiryny.

Zarejestrowane leki bezpośrednie w Rosji:

  • Simeprewir "Janssen-Sylag" Interneshnl NV, Belgia - inhibitor proteazy wirusa zapalenia wątroby typu C drugiej generacji. Przypisz 1 tabletkę dziennie (150 mg). Przybliżony koszt kursu to 2500000 rubli.
  • Daklinsa (Daklatasvir) "Bristol-Myers Squibb Company", USA. Przyjmuje się 1 tabletkę dziennie z dawką 60 mg. Minimalny koszt leczenia to 600 000 rubli.
  • Sunwapra (Asunaprewir) Bristol-Myers Squibb Company, USA. Koszt kursu to 60 000 rubli.
  • Viqueira Pak (wzmocniony rytonawirem parytrapewir, ombitasvir, dasabuvir) "Ebwi Airland" NL. BV, Irlandia. Koszt kursu to 800 000 rubli.
  • Sowaldi (sophosbuvir) "Gilead Science", Irlandia. Koszt 12-tygodniowego kursu wynosi 800 000 rubli.

Wszystkie przybliżone wartości są obliczane dla minimalnego przebiegu leczenia (12 tygodni), bez uwzględnienia kosztu peginterferonu, rybawiryny. Każdy lek można łączyć z innymi lekami przeciwwirusowymi. Najskuteczniejszą kombinację wybiera lekarz prowadzący.

Koszt leczenia tymi lekami nie jest dostępny dla wielu pacjentów z WZW typu C. Jednak w Indiach, Egipcie są leki generyczne, które są tańsze i nie mniej skuteczne. Nie są one dostępne za darmo, będą musiały być zamawiane z krajów produkujących przez Internet.

Aby wyleczyć zapalenie wątroby typu C, możliwe jest rozpoczęcie leczenia przeciwwirusowego na czas. Proces ten jest długotrwały, czasochłonny i wymaga znacznych kosztów finansowych. Koszt terapii zależy od wielu czynników i waha się od 30 000 rubli za kurs do kilku milionów. W Rosji istnieje państwowy program leczenia WZW typu C, zgodnie z którym teoretycznie istnieje możliwość poddania się bezpłatnej terapii. Jednak w głównej mierze pacjenci muszą polegać na własnych zasobach finansowych.

Nowoczesne leki stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C.

Leki o najlepszych wynikach leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu C skutecznie pomagają uratować wielu pacjentów przed poważnymi konsekwencjami: marskością wątroby i rakiem wątroby. Jednak w niektórych przypadkach nie jest możliwe osiągnięcie pożądanego rezultatu. Choroba wirusowa jest trudna do leczenia. Szczególnie trudno jest leczyć pacjentów z otyłością, immunosupresją o różnym pochodzeniu i wysokim stężeniem HCV RNA we krwi. Ludzie zarażeni różnymi rodzajami wirusów zapalenia wątroby, a także pacjenci cierpiący na przewlekłą patologię od ponad 2 lat, nie mogą pozbyć się tej choroby. Nowe rodzaje leków zwiększają szanse na wyleczenie.

Główną grupą leków przeciwwirusowych jest interferon alfa

Głównym lekiem, który okazał się skuteczny w wirusowym zapaleniu wątroby typu C, jest interferon alfa (IF alfa). Interferony to substancje białkowe wytwarzane w organizmie w zmianach wirusowych. W leczeniu wirusowego zapalenia wątroby stosuje się:

IF alfa podaje się podskórnie lub domięśniowo przez 3 miesiące. W 10-15% przypadków monoterapia lekiem daje trwały pozytywny wynik. Jeżeli badania laboratoryjne z zastosowaniem metody PCR nie ujawniły RNA czynników wywołujących chorobę, terapię kontynuowano przez kolejne 9 miesięcy. Po znalezieniu wirusów w biomateriałie pacjenta zmienia się schemat leczenia.

Aby zwiększyć skuteczność leku przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu C, łączy się go z glikolem polietylenowym (PEG). Cząsteczka glikolu polietylenowego sprawia, że ​​cząsteczka pegylowanej IF alfa (Pegasys) jest wyjątkowo odporna na działanie peptydazy proteolitycznej. Wiąże kilka cząsteczek wody i tworzy rodzaj chmury wodnej wokół jednostki chemicznej Pegasysa. Opóźnia rozpuszczanie leku, nie zmniejszając jednocześnie jego właściwości przeciwwirusowych.

Dzięki cząsteczce PEG Pegasys jest zdolny do tłumienia mnożenia wirusów przez dłuższy czas. Dlatego używa się go raz w tygodniu. Pegasys pozwala znacząco poprawić jakość życia pacjenta. Nowoczesny lek nie wymaga korekty dawki w leczeniu pacjentów ze współistniejącą przewlekłą niewydolnością nerek.

Aby wydłużyć czas trwania alfa IF, należy go połączyć z albuminą ludzką. Albumina jest substancją charakteryzującą się długim okresem półtrwania. IF alfa w połączeniu z albuminą (albumin-interferon) zachowuje aktywność antywirusową dłużej niż Pegasys. Dlatego stosuje się go raz na 2-4 tygodnie.

IF długo działające alfa alfa potwierdziło ich wysoką skuteczność w badaniach klinicznych. Wśród pacjentów, którym przepisano lekoterapię długodziałającymi lekami, odzyskano znacznie więcej niż wśród pacjentów otrzymujących tradycyjne leki krótkookresowe.

Inhibitory odwrotnej transkryptazy

W leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C z powodzeniem stosuje się inhibitory odwrotnej transkryptazy, mianowicie analogi nukleozydów:

Blokują produkcję wirusowego RNA i zapobiegają namnażaniu się wirusa. Zgodnie z zaleceniami Europejskiego Stowarzyszenia Badań nad Wątrobą osoby, u których zdiagnozowano przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C, są leczone IF alfa wraz z inhibitorami odwrotnej transkryptazy.

Lista najskuteczniejszych leków na zapalenie wątroby typu C obejmuje inhibitor odwrotnej transkryptazy rybawiryny (Vero-Ribavirin, Copepus). Ten lek ma wyraźne działanie przeciwwirusowe. Hamuje syntezę wirusów HCV RNA i zapobiega ich namnażaniu. Rybawiryna jest bardziej aktywna w przypadku preparatów IF alfa. W przypadku genotypów wirusa C 2 i 3 dodatkowo, przy niewielkim stężeniu 1 genotypu wirusa u pacjenta, przebieg leczenia skojarzonego wynosi 6 miesięcy. Jeśli we krwi pacjenta znajdzie się duża liczba mikroorganizmów, terapia jest przedłużana o kolejne sześć miesięcy. Daje stabilny pozytywny wynik w 40-60% przypadków.

Dobre wyniki można wykazać przez leczenie długodziałającym IF alfa-Pegasys w połączeniu z rybawiryną. Pozwala to na osiągnięcie wyleczenia nawet u "trudnych" pacjentów, u których występują wyraźne oznaki marskości wątroby i wysokie stężenie wirusów o genotypie HCV 1. Udział udanego wyleczenia w tej grupie pacjentów sięga 40%. Pacjenci z bardziej korzystnym przebiegiem choroby są leczeni w 75% przypadków.

Induktory interferonogenezy

Pomimo wskaźników wysokiej skuteczności, interferonoterapia w niektórych przypadkach nie przynosi pożądanego rezultatu. Najtrudniejsze do leczenia zaostrzenia objawów zapalenia wątroby typu C u pacjentów, którzy wcześniej otrzymali leki przeciwwirusowe przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu C - IF pegylowane alfa i rybawiryną. U takich pacjentów istnieje wysokie prawdopodobieństwo dalszego postępu zwłóknienia wątroby. Najniższy odsetek wyleczeń (mniej niż 10%) obserwuje się u pacjentów, u których zdiagnozowano 1 genotyp wirusa HCV.

W takich przypadkach stosuje się induktory interferonogenezy:

Stymulują wytwarzanie własnych interferonów w organizmie pacjenta i umożliwiają mu samodzielne leczenie poprzez rezerwy wewnętrzne. Endogenne interferony (wewnętrzne) nie mają antygenowości i nie powodują niepożądanych reakcji, jak leki wprowadzane z zewnątrz. Rozwój własnych interferonów jest ściśle kontrolowany przez organizm, więc ich nadmiar jest niemożliwy. Induktory interferonogenezy wzmacniają działanie rekombinowanej IF alfa.

Wśród induktorów interferonogenezy najskuteczniejszym lekiem na zapalenie wątroby typu C jest Cycloferon. Stymuluje produkcję interferonów w wątrobie i śledzionie. Lek osiąga maksymalne stężenie we krwi po 2 godzinach. Po dniu jest prawie całkowicie eliminowany, ale reakcję na jego podawanie obserwuje się przez kolejne 24 godziny.

Immunomodulatory, które mają właściwość wzbudzania interferonów

Tabletki remantadyny można włączyć do schematu leczenia. Są one stosowane jako alternatywa dla rybawiryny, jeśli pacjent ma nietolerancję na inhibitory odwrotnej transkryptazy. Remantadyna nie jest tak skuteczna, ale powoduje mniej działań niepożądanych.

Obecnie wiele krajów europejskich z powodzeniem stosuje potrójne schematy leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu C. Wraz z IF alfa i inhibitorami odwrotnej transkryptazy, pacjentom przepisuje się leki dla grupy amantadyny:

Terapia potrójna daje szansę na odzyskanie zdrowia w 60-70% przypadków. Dodatnią dynamikę obserwuje się nawet u pacjentów z genotypem wirusa HCV 1b, u których wystąpiło zaostrzenie po pomyślnym zastosowaniu monoterapii IF alfa. Potrójny program pomaga osobom, które nie reagują na tradycyjne leki w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C.

Aby pozbyć się wirusowego zapalenia wątroby pomoc interleukin (IL). Wysoka wydajność jest wykazana przez Interleukin-1 beta (Betaleikin). Rekonstruuje system różnicowania limfocytów (immunopoeza), stymuluje dopływ krwi do szpiku kostnego i układu neuroendokrynnego, wzmacniając odpowiedź immunologiczną organizmu. Betaleukin jest zwykle stosowany w skojarzeniu z IF alfa i inhibitorami odwrotnej transkryptazy.

Hepatoprotectors

Leczenie wątroby typu C obejmuje hepatoprotektory. Pomagają przywrócić zniszczoną strukturę wątroby i przywrócić jej funkcje. W leczeniu osób cierpiących na zapalenie wątroby typu C lepiej jest stosować kwas ursodeoksycholowy. Lek ma wyraźny efekt antycholestatyczny i hepatoprotekcyjny. Kwas ursodeoksycholowy obniża nasycenie żółci cholesterolem. Zapobiega wchłanianiu cholesterolu przez ściany jelita, hamuje jego produkcję w wątrobie i zmniejsza jego wydzielanie do żółci. Leki przeciwpadaczkowe nie tylko stymulują regenerację hepatocytów, ale także zmniejszają toksyczność środków antywirusowych.

Zgodnie z rosyjskim porozumieniem w sprawie zapalenia wątroby typu C, kwas ursodeoksycholowy jest dodatkowym lekarstwem na leczenie zapalenia wątroby wywołanego przez patogeny HCV. Nie może zastąpić podstawowej terapii.

W leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C stosuje się chińskie kapsułki Hugan Pian. Są pochodzenia roślinnego. Lek ma wyraźny efekt hepatoprotekcyjny. Jest skuteczny w przewlekłej postaci patologii, a także w początkowej fazie marskości wątroby.

Nowe leki

Leczenie chorób wirusowych preparatami IF alfa wiąże się z wysokim ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych (ponad 72%). Najczęściej rozwija się zespół grypopodobny, pojawiają się objawy żołądkowo-jelitowe i psychiatryczne. U pacjentów dochodzi do naruszenia funkcji tarczycy i gruczołów przytarczycznych, zmniejsza się zawartość leukocytów i płytek we krwi (mielosupresja). Sztucznie wstrzykiwany IF alfa czasami wywołuje reakcję autoimmunologiczną, która przyspiesza niszczenie tkanki wątrobowej.

Dlatego ostatnio w leczeniu pacjentów z zapaleniem wątroby typu C stosowano inhibitory proteazy NS3 / 4A. W praktyce klinicznej, Telaprewir, Boceprewir, dodatkowo podaje się nowoczesne preparaty nowej generacji Simepriwiru i Sofosbuwiru. Są one stosowane w leczeniu pacjentów, u których standardowa terapia IF alfa i rybawiryna powoduje ciężkie reakcje niepożądane.

Inhibitory proteazy NS3 / 4A stosuje się pojedynczo w monoterapii lub w kombinacji z rybawiryną, jeśli pacjent jest dobrze tolerowany.

Najskuteczniejsze leki nowej generacji mogą być również stosowane w połączeniu z pegylowanym interferonem i rybawiryną, jeśli pacjenci nie odczuwają skutków ubocznych podczas przyjmowania preparatów IF alfa.

Potrójny program pozwala na postęp w leczeniu "trudnych" pacjentów, którym standardowa terapia nie pomaga.

Alternatywne leczenie

Skuteczne leczenie wirusowego zapalenia wątroby typu C wymaga indywidualnego podejścia. Przebieg procesu patologicznego zależy od wieku pacjenta, czasu trwania choroby, genotypu zakażenia, poziomu wiremii, indywidualnej tolerancji leków i możliwości finansowych pacjenta. Dlatego tylko lekarz powinien leczyć zapalenie wątroby typu C. Wybierze najbardziej skuteczne i bezpieczne leki.

Ostatnio zastosowano alternatywne leki o działaniu przeciwwirusowym. Są one stosowane w celu zastąpienia leków przeciwwirusowych w leczeniu pacjentów z nietolerancją do standardowej terapii. Działanie przeciwwirusowe zawiera leki zawierające sole kwasu lukrecjowego (Phosphogliv, Viusic). Otrzymuje się je z korzenia lukrecji.

Do tej pory badanie kliniczne leku Neptozyme. Przy jego tworzeniu zastosowano całkowicie nowe podejście do leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu C. Celem działania leku jest stabilna część genomu wirusa - białko rdzeniowe (technika "rybosomalnych nożyczek", linia rur).

W niektórych przypadkach leki przeciwwirusowe nie są stosowane. Przeciwwskazaniem jest obecność chorób autoimmunologicznych i chorób układu krwiotwórczego, a także alkoholizmu, ciąży i laktacji.

Przed użyciem jakichkolwiek leków konieczna jest konsultacja lekarska.

Najskuteczniejsze leki stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C

Od czasu odkrycia wirusa zapalenia wątroby typu C w 1989 r. Naukowcy stale szukają leku, który uratuje ludzkość przed globalnym problemem zdrowotnym. Zakażenie wirusowym zapaleniem wątroby typu c nabrało niepokojącej skali. Światowa Organizacja Zdrowia dostarcza danych na temat 3-4 milionów ludzi, którzy chorują każdego roku. Ponad 50% z nich cierpi na chroniczną chorobę.

Niestety, istnieje więcej pytań dotyczących leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu C niż odpowiedzi. Jakie leki leczyć zapalenie wątroby, ile kosztuje leczenie - jeden z najbardziej popularnych. Informacja o terapii antywirusowej i jej dostępności ma kluczowe znaczenie. Dlatego zalecamy zapoznanie się z treścią tego artykułu.

Tylko lekarz może przepisać leczenie

Jeśli podejrzewasz, że jesteś zarażony wirusem zapalenia wątroby typu C, musisz zdać specjalne testy w placówce medycznej. Jeśli wynik jest pozytywny, wymagane będzie dodatkowe badanie, które da pełny obraz różnorodności wirusa, obciążenia wirusem i wielu innych. itp. Informacje te są niezbędne w celu przepisania właściwej terapii z uwzględnieniem wszystkich cech choroby.

W poszukiwaniu najlepszego leku na pacjentów z WZW typu C są gotowi na wypróbowanie wszystkich środków, z których wiele jest całkowicie bezużytecznych. Pacjenci z rozpoznaniem wirusowego zapalenia wątroby typu C powinni pamiętać, że żadna tradycyjna medycyna nie może pomóc w pozbyciu się zapalenia wątroby typu c. Natychmiastowe leczenie nie jest wymagane we wszystkich przypadkach. W 5% przypadków odzyskiwanie następuje bez użycia jakichkolwiek leków.

Lek stosowany w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C

Specyfika terapii hcv zależy od wielu czynników, które mogą wpływać na wynik pozytywny lub negatywny:

  • Płeć pacjenta;
  • Wiek;
  • Czas trwania choroby;
  • Genotyp wirusa;
  • Stopień zwłóknienia.

Celem terapii antywirusowej jest całkowite wyleczenie pacjenta i zapobieganie zmianom zapalnym zwyrodnieniowym: zwłóknieniu, marskości i nowotworom. Większość specjalistów w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C stosuje podwójną terapię z użyciem interferonu przeznaczonego do zwalczania gorącej wody i rybawiryny, co przyspiesza pracę pierwszego.

Pacjent powinien otrzymywać interferon codziennie. Inny schemat leczenia obejmuje podawanie raz na trzy dni krótko działającego interferonu i raz w tygodniu pegylowanego interferonu. Tabletki Ribavirin należy pić codziennie. Czas trwania leczenia zależy od genotypu wirusa i miana wirusa na ciele, średni czas trwania wynosi 24-48 tygodni. Taka terapia okazała się skuteczna w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu 2 i typu 3.

Specjalny lek na bazie naturalnych substancji

Cena leku

Informacje zwrotne na temat leczenia

Pierwsze wyniki są odczuwalne po tygodniu przyjmowania

Więcej o przygotowaniu

Tylko raz dziennie, po 3 krople

Instrukcje użytkowania

Istnieje wiele leków, które mają na celu walkę z zapaleniem wątroby. Tabela pokazuje najbardziej znane i sprawdzone.

Koszt leków rosyjskich i zagranicznych jest bardzo wysoki, więc nie każdy pacjent z HCV odczuwa swoją skuteczność na własnym przykładzie.

Nowe leki na zapalenie wątroby typu C

Postęp w poszukiwaniu leków na wirusowe zapalenie wątroby typu C nie ustaje. Nowe leki pozwalają bezpośrednio wpływać na wirusa, zapobiegając jego replikacji. Do tej zdolności są nazywane bezpośrednimi lekami przeciwwirusowymi (PDPD). PDPD ma kilka zalet w porównaniu ze standardową terapią skojarzoną:

  • Mogą skrócić czas leczenia przeciwwirusowego do 12-24 tygodni;
  • FDA ma mniej skutków ubocznych i przeciwwskazań;
  • Zwiększyć SVR

Pierwszymi lekami przeciwwirusowymi, które zostały klinicznie przetestowane i aktywnie użyte w leczeniu były inhibitory proteazy HCV, bocetrewir i telaprewir. Lista takich leków stale się rozwija, do tego dodano mirvirsen i sophosbuvir itp.

Co jest najskuteczniejsze w przypadku wirusowego zapalenia wątroby typu C?

Jakie leki na zapalenie wątroby stosowane w walce z nim, zależy nie tylko od genotypu i złożoności choroby, ale także od możliwości finansowych pacjenta.

Chociaż najnowsze preparaty wykazują wysokie wyniki, terapia za pomocą interferonu i rybawiryny nadal jest "złotym standardem".

Są odpowiednie do leczenia wszystkich genotypów zapalenia wątroby typu C. Pacjenci z zapaleniem wątroby szukają leku, który leczy 100%, ale nikt dotąd nie wykazał takiego rezultatu.

Z poszczególnych materiałów można znaleźć odpowiedzi na następujące pytania:

Rola hepatoprotektorów w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C

Hepatoprotektory nazywane lekami, których funkcja jest rzucana na odbudowę hepatocytów. Ta grupa leków chroni wątrobę przed zniszczeniem i zwiększa jej efektywność. Hepatoprotektory, stworzone na bazie istotnych fosfolipidów (jeden z nich Essentiale forte), które są częścią błon komórkowych, są popularne. Lek ten ma na celu przywrócenie struktury wątroby.

Czy najważniejszy forte pomaga w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C? Hepatoprotektory pochodzenia naturalnego i syntetycznego przepisywane są pacjentom z zapaleniem wątroby typu C jedynie w połączeniu ze środkami przeciwwirusowymi. Zastosowanie hepatoprotektorów ma korzystny wpływ na wątrobę, zwiększając jej odporność na czynniki negatywne.

Czy wirusowe zapalenie wątroby typu C można wyleczyć za darmo?

Nic nie kosztuje nas tak bardzo jak nasze zdrowie. Nie wszystkie kategorie pacjentów mają możliwość otrzymania wysokiej jakości płatnego leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu C. Dlatego ta grupa pacjentów jest zaniepokojona pytaniem, czy istnieje wolny lek przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu C? W końcu koszt średniego kursu terapii wynosi co najmniej 20 000 rubli miesięcznie, bez konsultacji i egzaminów lekarskich. Istnieją trzy sposoby uzyskania bezpłatnej opieki medycznej:

  1. Bezpłatne leczenie kosztem środków budżetowych przeznaczonych na walkę z zapaleniem wątroby.
  2. Przyjmowanie darmowych leków antywirusowych w ramach państwowej pomocy społecznej świadczonej w formie świadczenia obywatelom usług socjalnych dla określonych grup ludności.
  3. Udział w rozwoju klinicznym najnowszych leków przeciwwirusowych, przeprowadzanych przez różne firmy farmaceutyczne.

Zainteresuj się tym, czy wydatki na tę lub inną procedurę są objęte obowiązkowym ubezpieczeniem medycznym.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C - objawy i leczenie, pierwsze oznaki

Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest chorobą zapalną wątroby, rozwija się pod wpływem wirusa zapalenia wątroby typu C. Skuteczna szczepionka, która mogłaby chronić przed tym wirusem, jak dotąd nie istnieje w przyrodzie i nie pojawi się wkrótce.

Może być dwojakiego rodzaju - ostry i przewlekły. W 20% przypadków osoby z ostrym zapaleniem wątroby mają dużą szansę na wyzdrowienie, a w 80% organizm pacjenta nie jest w stanie pokonać wirusa, a choroba staje się przewlekła.

Przenoszenie wirusa następuje poprzez zakażenie krwi. Dzisiaj na świecie jest 150 milionów ludzi, którzy są nosicielami przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C, a co roku z śmiertelnym wynikiem, zapalenie wątroby kończy się u 350 000 pacjentów.

Zasadniczo pierwsze objawy zapalenia wątroby typu C pojawiają się po 30-90 dniach od czasu infekcji. Dlatego jeśli masz zły stan zdrowia, letarg, zmęczenie i inne zjawiska niezwykłe dla twojego ciała, lepiej skonsultuj się z lekarzem. Jest to konieczne, aby lekarz dokonał trafnej diagnozy i na jego podstawie wybrał najbardziej skuteczną terapię.

W jaki sposób przekazywane jest wirusowe zapalenie wątroby typu C?

Co to jest? Zakażenie występuje głównie w kontakcie z krwią zakażonej osoby. Wirusowe zapalenie wątroby typu C przenosi się również podczas zabiegów: pobierania i transfuzji krwi, operacji chirurgicznych, manipulacji z dentystą.

Źródłem infekcji mogą być instrumenty do manicure, urządzenia do tworzenia tatuaży, igieł, nożyczek, maszynki do golenia itp. Jeżeli skóra lub błony śluzowe są zerwane, może dojść do zakażenia, jeśli dojdzie do kontaktu z krwią zakażonej osoby.

W rzadkich przypadkach wirusowe zapalenie wątroby typu C przenosi się podczas stosunku płciowego. Kobiety w ciąży, które są zarażone, ryzykują, że dziecko zarazi się wirusem podczas porodu.

Najtrudniejszy jest przebieg wirusa:

  • ludzie, którzy nadużywają alkoholu.
  • osoby cierpiące na inne przewlekłe choroby wątroby, w tym inne wirusowe zapalenie wątroby.
  • Osoby zakażone HIV.
  • starsi ludzie i dzieci.

Choroba wątroby typu C nie jest nadawany przez uściski codzienny kontakt, uściski dłoni, w tej chorobie, można użyć wspólnych naczyń i ręczniki, ale nie mogą korzystać ze wspólnych przedmiotów higieny osobistej (brzytwy, obcinacz do paznokci, szczoteczki do zębów). Mechanizm przenoszenia choroby jest tylko krwiotwórczy.

Objawy zapalenia wątroby typu C

W większości przypadków wirusowe zapalenie wątroby typu C zachodzi powoli, bez poważnych objawów, przez lata pozostaje niezdiagnozowane i objawia się nawet przy znacznym zniszczeniu tkanki wątroby. Często po raz pierwszy u pacjentów zdiagnozowano zapalenie wątroby typu C, gdy już występują oznaki marskości wątroby lub wątrobowokomórkowego raka wątroby.

Okres inkubacji zapalenia wątroby trwa od 1 do 3 miesięcy. Nawet po zakończeniu tego okresu wirus może nie objawiać się w jakikolwiek sposób, dopóki zmiany w wątrobie staną się zbyt oczywiste.

Po zakażeniu 10-15% pacjentów ulega samoleczeniu, pozostałe 85-90% rozwija pierwotne przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C bez żadnych szczególnych objawów (takich jak ból, żółtaczka itp.). I tylko w rzadkich przypadkach u pacjentów rozwija się ostra postać z żółtaczką i ciężkimi objawami klinicznymi, która przy odpowiedniej terapii prowadzi do całkowitego wyleczenia pacjenta z WZW typu C.

Pierwsze oznaki zapalenia wątroby typu C u kobiet i mężczyzn

Przez długi czas objawy nie przeszkadzają pacjentom. W ostrym okresie choroba objawia się tylko w osłabieniu, zmęczeniu, czasami pojawia się pod maską infekcji dróg oddechowych i wirusowych z bólem mięśni i stawów. Mogą to być pierwsze oznaki zapalenia wątroby typu C u kobiet i mężczyzn.

Żółtaczka i wszelkie objawy kliniczne zapalenia wątroby rozwijają się u bardzo małego odsetka zakażonych (tzw. Żółtaczkowa postać choroby). I to jest naprawdę doskonałe - pacjenci natychmiast zwracają się do specjalistów, a choroba ma czas na wyleczenie.

Jednak większość zarażonych choruje na zapalenie wątroby typu C na nogach: nie zauważają oni w ogóle niczego ani nie spisują się z powodu złego samopoczucia.

Przewlekłe zapalenie wątroby

Osobliwość przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C jest utajonym lub malosymptomatycznym kursem przez wiele lat, zwykle bez żółtaczki. Zwiększona aktywność ALT i ACT, identyfikacja przeciwciał anty-HCV i HCV RNA w surowicy przez co najmniej 6 miesięcy - wszystkie główne cechy tej kategorii pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C. Najczęściej odkryć przypadkowo podczas badania przed zabiegiem, podczas przejścia badań lekarskich itp.

Przebiegowi przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C towarzyszą takie objawy pozawątrobowe, w których pośredniczą immunoglobuliny, takie jak mieszana krioglobulinemia, czerwone płaskie porosty, mezangiokapilarne kłębuszkowe zapalenie nerek. późna porfiria skóry, objawy reumatoidalne.

Na zdjęciu uszkodzenie wątroby z przedłużonym przebiegiem zapalenia wątroby.

Formularze

Przez żółtaczkę w ostrej fazie choroby:

Przez czas trwania prądu.

  1. Ostra (do 3 miesięcy).
  2. Przedłużony (ponad 3 miesiące).
  3. Chroniczny (ponad 6 miesięcy).
  1. Odzyskanie.
  2. Przewlekłe zapalenie wątroby typu C.
  3. Marskość wątroby.
  4. Rak wątrobowokomórkowy.

Od charakteru objawów klinicznych fazy ostrej choroby i nietypowych typowy odróżnienia zapalenia wątroby typu C. typowych zdarzeń obejmuje wszystkie choroby towarzyszą klinicznie widocznego żółtaczki, ale nietypowy - anicteric i formy subklinicznych.

Etapy

Choroba dzieli się na kilka etapów, w zależności od tego, jakie leczenie jest zalecane.

  1. Ostry - charakteryzuje się bezobjawowym przeciekiem. Osoba często nawet nie podejrzewa, że ​​jest nosicielem wirusa i źródłem infekcji.
  2. Przewlekłe - w zdecydowanej większości przypadków (około 85%) po ostrym etapie rozpoczyna się przewlekły przebieg choroby.
  3. Marskość - rozwija się wraz z dalszym postępem patologii. Jest to poważna choroba, która zagraża życiu pacjenta i sama w sobie, oraz fakt, że w przypadku znacznego wzrostu ryzyka wystąpienia innych powikłań - w szczególności raka wątroby.

Wyróżniającą cechą wirusa jest zdolność do mutacji genetycznych, dzięki której w ludzkim ciele można jednocześnie wykryć około 40 podgatunków HCV (w obrębie tego samego genotypu).

Genotypy wirusa

Nasilenie i przebieg choroby zależy od genotypu zapalenia wątroby typu C, który zainfekował organizm. Obecnie znanych jest sześć genotypów z kilkoma podtypami. Najczęściej występujące we krwi pacjentów to wirusy 1, 2 i 3 genotypy. Powodują najbardziej widoczne objawy choroby.

W Rosji genotyp 1b jest najczęstszy. Rzadziej - 3, 2 i 1a. Wirusowe zapalenie wątroby typu C, wywołane przez wirus o genotypie 1b, charakteryzuje się surowszym przebiegiem.

Diagnoza zapalenia wątroby

Główną metodą diagnozowania zapalenia wątroby jest określenie obecności przeciwciał przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu C (anty-HCV) i HCV-RNA. Pozytywne wyniki obu testów potwierdzają obecność infekcji. Obecność przeciwciał klasy IgM (IgM anty-HCV) umożliwia odróżnienie aktywnego zapalenia wątroby od nosiciela (gdy przeciwciała IgM nie występują, a ALT jest prawidłowe).

Test PCR pod kątem zapalenia wątroby typu C (reakcja łańcuchowa polimerazy) pozwala określić obecność RNA wirusa zapalenia wątroby typu C we krwi pacjenta. Przeprowadzenie PCR jest obowiązkowe dla wszystkich pacjentów z podejrzeniem wirusowego zapalenia wątroby. Ta metoda jest skuteczna od pierwszych dni zakażenia i odgrywa ważną rolę we wczesnej diagnostyce.

Kiedy zapalenie wątroby typu C jest trudniejsze do wyleczenia?

Zgodnie ze statystykami, trudniej jest leczyć zapalenie wątroby typu C u mężczyzn, osób powyżej 40 roku życia, u pacjentów z prawidłową aktywnością transaminaz, o wysokim miano wirusa, w genotypie 1b wirusa. Oczywiście obecność marskości wątroby w momencie rozpoczęcia leczenia pogarsza rokowanie.

Skuteczność leczenia przeciwwirusowego zależy od wielu czynników. Przy przedłużonym przebiegu zapalenia wątroby typu C nie jest łatwo osiągnąć całkowite wyeliminowanie wirusa. Głównym zadaniem jest spowolnienie procesu aktywnego namnażania wirusów.

Jest to możliwe w większości przypadków przy stosowaniu nowoczesnych schematów leczenia przeciwwirusowego. W przypadku braku aktywnego rozmnażania wirusów w wątrobie, nasilenie stanu zapalnego zmniejsza się niezawodnie, zwłóknienie nie postępuje.

Leczenie zapalenia wątroby typu C

W przypadku wirusowego zapalenia wątroby typu C standardowym leczeniem jest łączona terapia z interferonem alfa i rybawiryną. Pierwszy preparat dostępny jest jako roztwór podskórny pod nazwą handlową Pegasys® (Pegasys®), PegIntron® (PegIntron®). Peginterferony są przyjmowane raz w tygodniu. Rybawiryna jest wytwarzana pod różnymi markami i przyjmuje się ją w postaci tabletek dwa razy dziennie.

  1. Interferon-alfa jest białkiem, które organizm syntetyzuje sam w odpowiedzi na infekcję wirusową, tj. jest to właściwie składnik naturalnej ochrony antywirusowej. Ponadto interferon-alfa wykazuje aktywność przeciwnowotworową.
  2. Rybawiryna jako niezależna terapia ma niską skuteczność, ale w połączeniu z interferonem znacznie poprawia jej skuteczność.

Czas trwania leczenia może wynosić od 16 do 72 tygodni, w zależności od genotypu wirusa zapalenia wątroby typu C, odpowiedzi na leczenie, związanych w dużej mierze z indywidualnymi cechami pacjenta, określonymi na podstawie jego genomu.

Przebieg terapii antywirusowej przy użyciu "złotego standardu" może kosztować pacjenta od 5000 do 30 000 USD w zależności od wyboru leków i schematu leczenia. Główne koszty dotyczą preparatów interferonowych. Pegylowane interferony produkcji zagranicznej są droższe niż konwencjonalne interferony dowolnego producenta.

Skuteczność leczenia zapalenia wątroby typu C ocenia się na podstawie biochemicznych parametrów krwi (zmniejszenie aktywności transaminaz) i obecności HCV-RNA w celu zmniejszenia poziomu wiremii.

Nowość w leczeniu zapalenia wątroby

Nowa klasa leków do leczenia inhibitorami zakażenia HCV, proteazy nierdzewnej (inhibitory proteazy) - preparaty, których działanie jest skierowane bezpośrednio na wirusa zapalenia wątroby typu B, z tak zwanego bezpośredniego działania przeciwwirusowego, które hamują lub blokowe główne wewnątrzkomórkowe etapy replikacji wirusa.

Obecnie USA i UE zatwierdziły stosowanie dwóch takich leków - Telaprewir (INCIVEK) i Bocepreviros (ViCTRELIS).

Zgodnie z wynikami badań klinicznych w maju 2013 r. Skuteczność tych leków wynosi 90-95%, ponieważ w przypadku standardowego leczenia jego skuteczność nie przekracza 50-80%.

Skutki uboczne terapii przeciwwirusowej

Jeżeli wskazane jest leczenie interferonami, nie można uniknąć skutków ubocznych, ale można je przewidzieć.

Po pierwszych wstrzyknięciach interferonu większość ludzi ma zespół ORVI. Po 2-3 godzinach temperatura wzrasta do 38-39 0 C, mogą pojawić się dreszcze, ból mięśni i stawów, zauważalne osłabienie. Czas trwania tego stanu może wynosić od kilku godzin do 2-3 dni. W ciągu 30 dni organizm jest w stanie przyzwyczaić się do wprowadzenia interferonu, więc do tego czasu zespół grypopodobny znika. Jest słabość, zmęczenie, ale to musi być tolerowane.

Co do rybawiryny, jest ona zwykle dobrze tolerowana. Ale dość często w ogólnej analizie krwi występują zjawiska łatwej anemii hemolitycznej. Może występować łagodna niestrawność, rzadko bóle głowy, zwiększenie poziomu kwasu moczowego we krwi, bardzo rzadko lek nie toleruje leku.

Ile żyć z WZW typu C, jeśli nie leczyć

Mówiąc jednoznacznie, ile żyją z WZW typu C, a także z zakażeniem wirusem HIV, jest to bardzo trudne. U przeciętnej liczby pacjentów marskość wątroby może rozwinąć się po około 20-30 latach.

W stosunku procentowym w zależności od wieku osoby rozwija się marskość:

  • u 2% pacjentów zakażonych przed 20 rokiem życia;
  • 6% osób, które otrzymały wirusa w wieku 21-30 lat;
  • 10% zakażonych ma 31-40 lat;
  • 37% osób, które zachorowały w wieku 41-50 lat;
  • 63% zakażonych ma ponad 50 lat.

Ponadto większość badań wykazała, że ​​rozwój zwłóknienia zależy od płci. U mężczyzn ta patologia rozwija się znacznie szybciej i w cięższej postaci, nawet jeśli jest leczona.


Pokrewne Artykuły Hepatitis