Inokulacja przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u noworodków

Share Tweet Pin it

Po porodzie każdy noworodek otrzymuje serię szczepień z różnych chorób. Harmonogram szczepień w każdym kraju jest ustalany na podstawie epidemii choroby na danym obszarze. Celem szczepień jest ochrona naszych dzieci przed smutnymi konsekwencjami. Porozmawiajmy o tym, jak i dlaczego wirusowe zapalenie wątroby jest zaszczepione przeciwko noworodkom.

Wirusowe zapalenie wątroby. Co to jest?

Wirusowe zapalenie wątroby nazywa się procesami zapalnymi, zlokalizowanymi w wątrobie. W tym przypadku wirusy, a także inne mechanizmy, prowadzą do śmierci komórek wątroby. Wirusowe zapalenie wątroby może wystąpić zarówno w postaci ostrej, jak i przewlekłej; może być pochodzenia wirusowego, jak również alkoholowego, leczniczego itp. Najczęściej spotykane formy wirusowe są zwykle nazywane łacińskimi literami A, B i C.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest uważane za ostrą chorobę wirusową. Na początkowym etapie trudno jest ustalić diagnozę, ponieważ objawy są podobne do zwykłego ARI. Zdarza się, że osoba od lat nawet nie podejrzewa, że ​​ma taką chorobę. Pojawia się żółtaczka skóry - charakterystyczny objaw choroby, ze względu na to, że bilirubina (pigment żółciowy) wchodzi do krwioobiegu. U noworodków często występuje zapalenie wątroby (w 90% przypadków) bez widocznych objawów.

Choroba trwa od 3 do 6 tygodni i z reguły kończy się zdrowiem. Jednakże istnieje jeden śmiertelny procent rozwoju choroby, prowadzący do zgonu. Ponadto ostre wirusowe zapalenie wątroby typu B może przejść do postaci przewlekłej, a stan ten jest znacznie bardziej niebezpieczny, ponieważ często prowadzi do raka wątroby lub jej marskości.

Niestety, fakt, że w pierwszym roku życia dziecka, które zachorowało na zapalenie wątroby, prawdopodobieństwo przejścia do stanu przewlekłego wynosi 90%. Szczepionka jest również w stanie chronić dziecko przed tak poważną chorobą.

Jakie zapalenie wątroby jest zaszczepione?

W artykule będzie mowa o szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B noworodkowi. Istnieje również szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A. Jednak ta forma jest bardziej powszechna w gorących krajach i jest związana ze złymi warunkami sanitarnymi zanieczyszczonymi wodą. Ten rodzaj zapalenia wątroby nie jest tak niebezpieczny i nie powoduje poważnych komplikacji. Ale wirusowe zapalenie wątroby typu B jest przenoszone tylko przez zakażoną krew, a choroba postępuje poważnie, pozostawiając za sobą nieodwracalne procesy w wątrobie. Z WZW typu C niestety nie ma jeszcze szczepień.

Dlatego też, gdy dziecko oferuje szczepienie przeciwko chorobie w szpitalu położniczym, oznacza to szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Czynniki przyczyniające się do infekcji

Jak już wspomniano, ta infekcja wirusowa jest przenoszona przez krew. Oto sytuacje, w których może wystąpić infekcja:

  • używanie brzytwy, igły lub strzykawki po osobie zakażonej wirusem zapalenia wątroby;
  • przy urodzeniu, przenieść dziecko z zakażonej matki;
  • w przypadku transfuzji krwi;
  • gdy narkomani używają pojedynczej igły;
  • pracownicy medyczni, którzy muszą skontaktować się z krwią lub jej produktami;
  • z rozwiązłym stosunkiem seksualnym, homoseksualnym sposobem na życie;
  • seks bez zabezpieczenia.

Czy konieczne jest wykonanie inokulacji?

Dzisiaj nikt nie może zmusić cię do zrobienia jakiejkolwiek inokulacji, nie tylko z powodu WZW typu B. W placówce medycznej (lub domu macierzyńskim) można ją zalecić tylko.

Zanim jednak podejmiesz decyzję, warto pomyśleć o takim czynniku: możesz zarazić się nawet przez zaschniętą plamę krwi sprzed tygodnia w dowolnym miejscu i czasie. Dlatego nie należy sądzić, że zapalenie wątroby ma wpływ tylko na członków antyspołecznych warstw populacji.

Dzisiejsza choroba jest tak samo powszechna jak w przeszłości - cholera lub malaria. W związku z tym rodzice mają dobre powody, by zgodzić się na zaszczepienie dziecka. Ponadto od 2002 r. Ministerstwo Zdrowia Rosji wprowadziło szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jako obowiązkowe dla niemowląt.

Gdzie dzieci wchodzą w kontakt z krwią?

  1. Przede wszystkim podczas porodu. Jeśli matka jest nosicielem wirusa, istnieje wysokie prawdopodobieństwo zakażenia dziecka. Ze wszystkich przypadków infekcji dziecięcej 95% wynika z procesów porodowych.
  2. W ambulatorium. W rzeczywistości podczas dostarczania testów zwykle obserwuje się kolejki matek z małymi dziećmi, a najczęściej pielęgniarka pobiera krew do różnych dzieci w tych samych rękawiczkach.
  3. Na placu zabaw w piaskownicy możesz znaleźć wszystko, co chcesz, aż do używanych strzykawek.
  4. W końcu nadchodzi czas, kiedy prawie żaden dzień nie obejdzie się bez zadrapań, skaleczeń, ukąszeń, otarć itp. Jeśli taka uciążliwość ma miejsce w przedszkolu, wzrasta ryzyko kontaktu z czyjąś krew.

Harmonogram szczepień

Istnieje harmonogram szczepień, z powodu zapalenia wątroby zwykle są one wykonywane trzy:

  • Ja - w szpitalu 12 godzin po urodzeniu;
  • II - 30 dni po pierwszym;
  • III - po 6 miesiącach, licząc od pierwszej inokulacji.

Okazuje się, że w idealnym schemacie wygląda tak: 0-1-6. Są sytuacje, w których trudno jest dopasować się do harmonogramu (dziecko jest chore, nie ma żadnych szczepień w poliklinice itp.), A drugie szczepienie należy wykonać późno. Jest to dopuszczalne. Główna zasada: przerwa między szczepieniami powinna wynosić co najmniej miesiąc. Oznacza to, że schemat może wyglądać tak: 1 miesiąc. - 3 miesiące. - 6 miesięcy; lub 1 - 6 - 12 miesięcy.

Dzieciom urodzonym z zarażonych matek stosuje się inny program, w tym 4 szczepienia.

Jeśli po pierwszym szczepieniu minęło więcej niż 5 miesięcy (dla dorosłych) lub więcej niż 3 miesiące (dla dzieci), a drugie szczepienie nie zostało zakończone, kurs rozpoczyna się ponownie.

Zastosowane szczepionki

Nowoczesne technologie umożliwiają uzyskanie wysokiej jakości szczepionek produkowanych przez inżynierię genetyczną. Istotą produkcji jest odcięcie genów odpowiedzialnych za tworzenie białka HbsAg z genomu wirusa zapalenia wątroby typu B. Następnie gen jest wprowadzany do genotypu komórki drożdży przy użyciu biologii molekularnej.

Komórka drożdżowa w tym przypadku syntetyzuje nie tylko białka, ale także HbsAg (nazywana jest również antygenem australijskim). Gdy HbsAg wystarczająco się namnoży, pożywka zostanie usunięta, a wirusowe białko zostanie oczyszczone z zanieczyszczeń.

Oczyszczone białko nanosi się na tak zwany nośnik - wodorotlenek glinu. Jest nierozpuszczalny w wodzie i po wprowadzeniu szczepionki uwalnia część białkową wirusa po części. W ten sposób możliwe jest wytworzenie odporności na WZW typu B. W szczepionce znajduje się również niewielka ilość środka konserwującego, mertiolanu.

Dzisiaj, dzięki inżynierii genetycznej, możliwe jest wytwarzanie rekombinowanych szczepionek, które są wysoce bezpieczne i pomagają w tworzeniu stabilnej odporności na WZW typu B.

Dzieci w wieku poniżej 19 lat są zaszczepione 10 μg antygenu australijskiego. A po 20 latach stosuje się dawkę 20 μg. W przypadku osób z nadwrażliwością lub reakcją alergiczną dawka jest jeszcze mniejsza.

Jeśli wszystko zostało zrobione poprawnie, odporność na wirusa zapalenia wątroby utrzymuje się przez 22 lata.

W Federacji Rosyjskiej dostępne są następujące rodzaje szczepionek:

  1. Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B to rekombinowane drożdże.
  2. Eberbiwak.
  3. Regevak B.
  4. Angery-B.
  5. H-B-VAX II.
  6. Sci-B-Vac.

Lek Regevak B jest najbardziej popularny w Rosji, ponieważ wirus typu ayw rozprzestrzenia się na jego terytorium, a szczepionka została stworzona specjalnie dla niego. Oprócz tych leków, szczepionka, o której rozmawiamy, znajduje się w połączonych funduszach krajowych: Bubo-Kok, a także Bubo-M.

Wszystkie prezentowane szczepionki mają tę samą podstawę i są wymienne. Oznacza to, że jeśli zrobiłeś pierwszy zastrzyk z Regevac, a do czasu drugiego szczepienia nie było (zdarza się), możesz kontynuować szczepienie każdego innego. Chociaż najlepiej, oczywiście, pożądane jest stosowanie szczepionki tego samego producenta, a nawet jednej serii leku.

Miejsce wprowadzenia szczepionki

Wstrzyknięcie podaje się domięśniowo, w żadnym przypadku podskórnie. Jest to warunek konieczny do wejścia całego antygenu do krwi i stworzenia prawidłowej odpowiedzi immunologicznej. Inokulacja podskórna czasami zmniejsza skuteczność zabiegu i prowadzi do zaciśnięcia tkanek.

Dzisiaj wstrzyknięcie rzadko wykonuje się w pośladkach, aby uniknąć uszkodzenia nerwów i naczyń krwionośnych, a także dlatego, że warstwa tłuszczu może pozostawić szczepionkę w sobie, więc nigdy nie osiągnie celu. Dla małych pacjentów w wieku do 3 lat zastrzyk jest zwykle umieszczany w biodrze, starsze dzieci w ramieniu.

Po szczepieniu zaleca się miejsce wstrzyknięcia, aby nie zamoczyć przez trzy dni. Jeśli dostała się woda, delikatnie osuszyć ręcznikiem, unikając tarcia.

Przeciwwskazania

Obejmują one następujące czynniki:

  1. Matka ma reakcję alergiczną na drożdże piekarnicze. Taka alergia objawia się przy użyciu produktów piekarniczych, kwasu chlebowego, piwa. Cząsteczki drożdży mogą być obecne w szczepionce.
  2. Zapalenie opon mózgowych (szczepienie odbywa się za sześć miesięcy).
  3. Ciężar ciała noworodka wynosi mniej niż 2 kg.
  4. Są oznaki pierwotnego niedoboru odporności.
  5. Choroba zakaźna w okresie zaostrzenia.
  6. Choroby autoimmunologiczne.

Sam poważny przebieg porodu lub niedotlenienie noworodka nie jest przeciwwskazaniem do szczepienia.

Możliwa reakcja na szczepienie

Z reguły wstrzyknięcie jest dobrze tolerowane i nie prowadzi do negatywnych konsekwencji. W reakcji na inokulację mogą pojawić się pieczęcie przypominające mały guzek w miejscu wstrzyknięcia, zaczerwienienie. Te działania niepożądane są związane z reakcją na wodorotlenek glinu i obserwowane są u 10-20% dzieci. Przez jeden lub dwa dni przepisuje się lek przeciwhistaminowy.

Nawet rzadziej temperatura ciała może wzrosnąć, następnie miękisz otrzymuje lek przeciwgorączkowy na bazie ibuprofenu lub paracetamolu. Ogólnie rzecz biorąc, w dniu szczepienia dziecko może odczuwać złe samopoczucie, osłabienie i dłużej spać. Czasami zaczyna się biegunka. Ale wszystkie te objawy całkowicie mijają w ciągu dwóch dni.

Możliwe powikłania

Podobnie jak w przypadku każdego innego leku, po szczepieniu mogą wystąpić powikłania. Jest to niezwykle rzadkie, w jednym przypadku na 100 000. Są one manifestowane jako:

  • wysypka, pokrzywka;
  • węzłowa erytrema;
  • wstrząs anafilaktyczny;
  • zaostrzenie alergii.

Badania przeprowadzone przez WHO wykazały, że stosowanie szczepionki nie ma nic wspólnego z zaburzeniami neurologicznymi, zespołem nagłej śmierci niemowląt, zaburzeniami autoimmunologicznymi itp.

Po szczepieniu zaleca się pozostać przez kolejne 15 minut w placówce medycznej. W takim przypadku, jeśli wystąpią nieoczekiwane reakcje, natychmiast będziesz w stanie pomóc.

Czy mogę uzyskać wirus zapalenia wątroby bezpośrednio ze szczepionki? NIE Nie zawiera całego wirusa, ale tylko część zewnętrznej powłoki, która nie powoduje rozwoju choroby, ale tylko tworzy odpowiedź immunologiczną na nią.

Jakie recenzje

Recenzje - koncepcja jest bardzo subiektywna i opiera się głównie na początkowym podejściu rodziców do szczepień. Jeśli matka przeraża się okropnymi opowieściami o szczepieniach i drżączkach z oczekiwaniem czegoś złego, nawet lekkie zaczerwienienie będzie postrzegane przez nią jako tragedia. Ci sami rodzice, którzy rozumieją wagę problemu choroby, o której mowa, dobrze reagują na szczepienie. Rozumieją, że w ten sposób chronią swoje dziecko przed potencjalnym niebezpieczeństwem.

Decyzja - czy otrzymać szczepionkę przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, czy nie - pozostaje dla ciebie, drodzy rodzice. Ale nie powinno to być spontaniczne, na emocjach. Zbadaj to pytanie i zdecyduj zanim pójdziesz do szpitala. W końcu okazuje się, że zdrowie naszych dzieci w pewnym stopniu jest w naszych rękach.

Cechy szczepionki noworodka z WZW typu B

Postęp współczesnej medycyny nie jest w stanie ochronić noworodka przed wieloma poważnymi chorobami. Jedną z tych chorób jest WZW typu B. Ta patologia nadal prowadzi na liście szczególnie groźnych chorób wymagających szybkiej profilaktyki.

Skutecznym sposobem ochrony organizmu dziecka było i jest rutynowe szczepienie, które odbywa się według indywidualnego harmonogramu.

Jakie są zagrożenia zakażenia u noworodka

Wirusowe zapalenie wątroby typu B odnosi się do listy chorób przenoszonych przez kontakt z krwią zakażonej osoby. Zaplanowane szczepienie jest bardzo ważne, ponieważ dziecko ma takie ryzyko:

  • Jeśli matka noworodka jest zarażona chorobą, wówczas dziecko jest zagrożone zakażeniem w łonie matki.
  • Wysokie ryzyko zakażenia dotyczy dzieci żyjących w rodzinie, w której jeden z członków rodziny jest zarażony wirusami zapalenia wątroby typu B.
  • Wraz ze wzrostem i wzrostem dziecka brak rutynowych szczepień grozi zwiększeniem ryzyka infekcji u dentysty.
  • Szczepienie może chronić dziecko przed przenikaniem czynników wirusowych w przypadku nagłej transfuzji krwi.

Terminowe szczepienia noworodków rozwiąże problem zwiększonego ryzyka zakażenia wirusowego zapalenia wątroby typu B. Ponadto, wykaz dodatkowych szczepień są konieczne, aby dziecko, można spojrzeć na http://vskormi.ru/children/kalendar-privivok-dlya-detei/ link.

Cechy szczepionki u noworodków

Wprowadzenie szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B odbywa się w 3 etapach. Charakterystyczną cechą tej metody jest to, że każda nowa dawka szczepionki jest bardziej stężona niż poprzednia. Nie stanowi to zagrożenia dla organizmu dziecka, ponieważ jego odporność radzi sobie z takim ładunkiem.

W odpowiedzi na podaniu każdej szczepionki, organizm dziecka zaczyna produkcję specyficznych komórek immunologicznych zdolnych dawna chronią go przed wirusowym zapaleniem wątroby typu B. Szczepienia zawartych w harmonogramie zajęć obowiązkowych u dzieci urodzonych z zakażonych kobiet. Jedyną różnicą jest liczba szczepień. Takie dzieci mają 4 planowane strzały zamiast 3.

Plan szczepień

Po urodzeniu dziecka pracownicy szpitala położniczego składają młodej matce propozycję szczepień dziecka. Jeśli otrzymają zgodę, środek zapobiegawczy zostanie wstrzyknięty dziecku w najbliższej przyszłości. Pierwotne podanie szczepionki odbywa się w pierwszym dniu życia. Szczepienie wtórne wykonuje się, gdy dziecko ma 3 miesiące. Trzeci etap szczepień przeprowadzany jest w wieku 6 miesięcy.

W przypadkach, w których niemowlęta matki są nosicielami wirusa zapalenia wątroby, wprowadzenie szczepień u dziecka przeprowadza się zgodnie z następującym schematem:

  • pierwsze szczepienie jest pierwszym dniem życia;
  • szczepienie wtórne - 1 miesiąc życia;
  • szczepienie trzeciorzędowe - 2 miesiące;
  • czwarta szczepionka - 1 rok.

Jeśli z jakiegokolwiek powodu dziecko nie mogło otrzymać pierwotnej szczepionki, rodzice dziecka wraz z lekarzem wybiorą inną datę szczepienia. Jeśli dziecko nie zostało ponownie zaszczepione i od tego czasu minęło więcej niż 5 miesięcy, szczepienie nie trwa, ale zacznij od nowa.

Po 1 inokulacji w ciele dziecka powstaje krótkotrwała, nieoporna odporność. Silna ochrona immunologiczna powstaje dopiero po 3 rutynowych szczepionkach.

Wprowadzenie profilaktyczne odbywa się na zewnątrz uda dziecka. Często w miejscu wstrzyknięcia powstaje zaczerwienienie, mały obrzęk lub zagęszczanie. Ta reakcja wskazuje na odbiór szczepionki odpornościowej i nie zagraża zdrowiu dziecka. W rzadkich przypadkach temperatura ciała dziecka wzrasta po wprowadzeniu szczepionki. Kiedy dziecko zostanie wprowadzone ostatnia szczepionka, w jego ciele powstanie dożywotnia ochrona przed wirusowym zapaleniem wątroby typu B.

Plusy i minusy szczepień

Współczesna medycyna nie obliguje rodziców do rutynowego szczepienia nowo narodzonych dzieci z WZW typu B. Dlatego właśnie mamy i tatusiowie stają przed trudnym wyborem. Eksperci medyczni zalecają ostrożne ważenie pozytywnych i negatywnych aspektów szczepionki i podjęcie właściwej decyzji.

To nie przypadek, że pracownicy medyczni nalegają na wprowadzenie szczepień u nowo narodzonych dzieci. Jest na to kilka powodów:

  • wirusowe zapalenie wątroby B jest podatne na przejście do postaci przewlekłej, która wraz z wiekiem przekształca się w marskość wątroby lub raka wątroby;
  • Częstość rozprzestrzeniania się wirusowego zapalenia wątroby typu B zwiększa się co roku, więc dziecko jest narażone na takie ryzyko każdego dnia;
  • rutynowe szczepienia zapewniają niezawodną ochronę w ciele dziecka od pierwszych dni życia do bardzo zaawansowanego wieku;
  • Jeśli środki zapalenia wątroby typu B wnikają dziecka ciała następnie wywołano zapalenie wątroby będzie przebiegać w postaci światła towarzyszy ciężkie powikłania.

Większość rodziców nie docenia potencjalnego ryzyka zakażenia dziecka. Dobrze prosperująca rodzina i dobre warunki życia nie są gwarancją zdrowia. Kontakt z krwią zakażonej osoby możliwy jest w placówkach przedszkolnych i szkolnych, na ulicy, w poliklinice i stomatologii. Nikt nie jest odporny na infekcję tym wirusem.

Jako negatywne aspekty tej manipulacji można zauważyć małe reakcje uboczne, które występują na tle zakłóceń w odporności. Jeśli wprowadzenie czynnika zapobiegawczego jest skomplikowane przez reakcję lokalną lub ogólnoustrojową, wówczas krótkoterminowe leczenie objawowe rozwiąże ten problem. Rodzicom noworodków nie należy narażać na niebezpieczeństwo zdrowia ich dziecka, obawiając się pojawienia się negatywnych reakcji na inokulację. Ryzyko to nie jest uzasadnione.

Reakcja ciała dziecka na lek

W większości przypadków ten typ szczepionki zapobiegawczej nie powoduje układowych działań niepożądanych. Miejscowe reakcje w postaci zaczerwienienia i obrzęku nie są niebezpieczne dla organizmu dziecka. Po 1-2 dniach po inokulacji objawy te mijają same. Jeśli na tle inokulacji u noworodka temperatura wzrośnie, odbiór środka przeciwgorączkowego wyeliminuje ten problem.

Ta medycyna zapobiegawcza ma przeciwwskazania, które nie pozwalają na wprowadzenie jej do noworodków. Stosowanie szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest przeciwwskazane u dzieci z nietolerancją leków drożdżowych. Zaleca się planowane szczepienie w celu odroczenia, jeśli podczas wizyty u lekarza dziecko ma gorączkę lub inne objawy zakażenia dróg oddechowych.

Wyniki szczepień

W 95% przypadków wynikiem rutynowych szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest długotrwała i długotrwała odporność. Po 20-25 latach, po szczepieniu, organizm będzie miał odpowiednią koncentrację ciał odpornościowych przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby.

Współczesne firmy farmaceutyczne starają się oczyścić strukturę szczepionki z obcych związków chemicznych. Zmniejsza to częstotliwość i nasilenie skutków ubocznych. Szczepionki nowej generacji mają łagodny wpływ na odporność, więc rodzice noworodków mogą nie martwić się o niepożądane reakcje.

Przed rutynowym szczepieniem zaleca się przeczytanie pełnej informacji na temat składu szczepionki, jej producenta i skutków ubocznych. Ważne jest, aby pamiętać, że profilaktyka jest podstawą zdrowia przez całe życie.

Dlaczego i jak jest szczepione przeciw wirusowi zapalenia wątroby typu B przeciwko noworodkom

Za dziewięcioma miesiącami czekania, doświadczania, porodu - i światłem pojawia się mała krzycząca bryła, która z dnia na dzień staje się najbardziej rdzenną istotą na całej ziemi. Byłoby kontrowersyjnym powiedzieć, że to kończy wszystkie główne problemy. Nie, oni dopiero zaczynają!

Pierwszą ważną kwestią do rozwiązania przez szczęśliwych rodziców wciąż w szpitalu jest wyrażenie zgody na szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B noworodkowi lub odmowę. Nie wolno zmuszać nikogo do szczepienia w sposób uporządkowany. Ale tutaj jest powiedzieć, czy zaszczepić i dlaczego jest to tak ważne, że każdy lekarz jest zadłużony.

Pozwalamy sobie powiedzieć, co to choroba wątroby, w zasadzie, aby dać szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu noworodka, jak szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B w różnych konfiguracjach, możliwych wskazań i przeciwwskazań dla takich szczepień, ryzyko efektów ubocznych i powikłań.

Zapalenie wątroby, jak to jest

Przed podjęciem decyzji o szczepieniu noworodka należy zauważyć, że nie jest to obowiązkowe. Jednak wiedza na temat tematu rozmowy - czyli choroba zapalenia wątroby i jej odmiany, nie ingeruje nawet w ogólny aspekt edukacyjny.

Wirusowe zapalenie wątroby jest stanem zapalnym wątroby i dróg żółciowych, który jest ostry lub przewlekły. Jest to spowodowane wirusami, niektórymi rodzajami leków, napojami alkoholowymi (spożywanymi bez pomiaru i często), a także innymi czynnikami, które czekają na każdego z nas w życiu codziennym. Czynnik wywołujący zapalenie wątroby może pozostawać przez długi czas w formie aktywnej w ludzkich płynach biologicznych, nawet będąc poza ciałem.

  • Wirusowe zapalenie wątroby typu A (lub choroba Botkina) jest ostrym procesem zapalnym w wątrobie o charakterze wirusowym. Ten typ patologii jest uznawany za najmniej niebezpieczny, ale tylko w przypadku terminowej i adekwatnej terapii. Z powodzeniem wyleczony, a nie chroniony prawie nigdy.
  • Wirusa zapalenia wątroby typu B - patologii pochodzenia wirusowego, co powoduje niedostateczne leczenie zjawisk nieodwracalnych w komórkach organizmu, wywołując śmierć hepatocytów często staje przewlekły. Niebezpieczne, że na dłuższą metę prognozy są dalekie od radości - marskości lub onkologii układu wydzielania żółci. W szczególnie ciężkich przypadkach w dzieciństwie może dojść do śmierci małego pacjenta.
  • Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest "łagodnym zabójcą". Że jest on nazywany bezobjawowym przebiegiem ostrej postaci (po infekcji, która występuje bezpośrednio poprzez płyny biologiczne lub kontakty seksualne). Szczepionki tego typu nie istnieją.
  • Wirusowe zapalenie wątroby typu E jest często wykrywane w krajach w tropikalnej strefie klimatycznej, z niezadowalającymi warunkami sanitarnymi, złej jakości wodą. Sposoby zakażenia - przez kał, pokarm i wodę. Jest skłonny do samouzdrawiania, ale czasami może być ostry, chociaż łatwo go leczyć, a nie przewlekle. Najbardziej niebezpieczne dla kobiet w oczekiwaniu na dziecko na ostatnich warunkach.

Zaleca się szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby, aby uniknąć działań niepożądanych. Ale, niestety, można tylko szczepić przeciwko wirusom A i B.

Aby zrobić lub nie zrobić?

Rodzice są ostrzegani, że mają prawo podpisać zrzeczenie się szczepień, ale odpowiedzialność za możliwe konsekwencje spoczywa wyłącznie na ich sumieniu. Szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby zalecane są przez lekarzy z następujących powodów:

  • infekcja rozprzestrzenia się bardzo szybko i już stała się epidemią "uniwersalnej skali". Szczepienie minimalizuje ryzyko infekcji;
  • Wirusowe zapalenie wątroby typu B, zwłaszcza gdy jest przenoszone w dzieciństwie, może stać się przewlekłe. Wspomnieliśmy już o negatywnych konsekwencjach w dłuższej perspektywie;
  • szczepienie nie gwarantuje w stu procentach, że dziecko nie zachoruje, ale dolegliwość nie będzie tak wyraźna i ciężka, a nie chroniczna.

W naszym regionie, głównie zaszczepione przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u noworodków. Wirus klasy A ma również surowice, ich wprowadzenie jest praktykowane w gorących obszarach o niskiej jakości wody.

Są jednak przeciwwskazania, które należy wziąć pod uwagę. W przeciwnym razie nie ma gwarancji, że dziecko skorzysta ze szczepionki, a nie zaszkodzi zdrowiu, a nawet zagrozi życiu. Ten aspekt, przynajmniej po wprowadzeniu pierwszej dawki, należy w całości do obowiązków lekarzy.

Tymczasowe interdyktury obejmują:

  • w przypadku wcześniaków urodzonych przedwcześnie lub o niskiej masie ciała (poniżej 2 kg) termin pierwszego szczepienia jest odłożony;
  • obecność wirusów lub przeziębień w momencie pojawienia się następnej szczepionki;
  • wzrost, nawet nieznaczna, temperatura ciała, ogólne osłabienie. Dwutygodniowy okres po przeniesieniu chorób dowolnego rodzaju.

W takich przypadkach pierwsze lub kolejne szczepienia są przenoszone do czasu całkowitego wyzdrowienia lub nadejścia pomyślnego czasu. Pod żadnym pozorem nie należy zaszczepiać noworodka (lub w przyszłości, jeśli pierwsze dały ostre reakcje):

  • jeśli matka w przeszłości ma alergię, a drożdże to alergen (szczepionki mogą zawierać ten składnik ze względu na cechy produkcji);
  • ostra reakcja alergiczna dziecka na pierwsze wstrzyknięcie surowicy;
  • nietolerancja na jakiekolwiek składniki surowicy;
  • u noworodka zdiagnozowano zaburzenia psychiczne lub patologie rozwoju układu nerwowego;
  • wrodzony niedobór odporności.

Jeśli u noworodka zostanie zdiagnozowana choroba autoimmunologiczna, wszelkie szczepienia będą dla niego przeciwwskazane.

Objawy i sposoby zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B.

Zdrowe i zdradliwe zapalenie wątroby typu B (i A) polega na tym, że ma wystarczająco długi okres inkubacji. Tym razem rozwój wirusa we krwi i jego "zalewanie" komórek wątroby do pierwszych objawów.

Przez cały ten czas okaziciel żyje cicho i nie ma nawet podejrzeń, że w jego ciele rozwija się poważna i niebezpieczna choroba. Ale już niebezpieczne dla innych, ponieważ jest zaraźliwe.

I jeśli zapalenie wątroby typu A ma jasny objawów upływie 21 dni (jak to okres inkubacji wirusem), zapalenia wątroby typu B może występować na ogół bezobjawowo lub z co najmniej nieprzyjemne objawy.

Często są one podejmowane przez rodziców z powodu najczęstszych chorób wieku dziecięcego, nastrojów, przepracowania, skutków pogodowych. Ale jeśli zwrócisz większą uwagę, możesz "rozwikłać wroga" na takich podstawach:

  • podwyższona temperatura ciała (drobne i przeważnie po południu na początku choroby);
  • mocz koloru ciemnego piwa i kału praktycznie biały ("kredowy" kał). W przypadku wirusowego zapalenia wątroby typu B objaw ten może być wystarczająco słaby;
  • apatia, letarg i kapryśność dziecka, senność, impotencja;
  • zmniejszenie lub całkowity brak apetytu, nudności przed wymiotami;
  • żółknięcie na początku białek oczu i dłoni po wewnętrznej stronie, a następnie całe ciało.

Przy odpowiednim leczeniu choroba przechodzi bez skutków w 95-98% przypadków. Ale przecież pozostaje 2-5%, przy którym zapalenie wątroby staje się przewlekłe, aw dalszej staje się przyczyną wielu poważnych patologii wątroby, aż do marskości i raka.

Sposoby infekcji

Rozmyślnie rozwiążemy ten problem, ponieważ niektórzy rodzice uważają, że będą w stanie chronić swoje dziecko przed możliwą infekcją. Ale wirus przenosi się nie tylko w dzieciństwie, ale przez całe życie.

Jak więc "zdobyć krzywego konkubenta":

  • dziecko może "dostać" chorobę od zakażonej matki w łonie matki lub podczas porodu;
  • poprzez artykuły gospodarstwa domowego, na których płyny biologiczne osób niosących wirusa mogą pozostać a priori (ręczniki, szczoteczki do zębów, nożyczki lub inne zwykłe przedmioty gospodarstwa domowego);
  • dentystyczne i wszelkie inne manipulacje medyczne, które wykonywane są nie za pomocą jednorazowych sterylnych instrumentów;
  • podczas niezabezpieczonego stosunku seksualnego;
  • podczas operacji chirurgicznych, transfuzji krwi i jej składników.

Jeśli szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u noworodków przeraża cię bardziej niż możliwe konsekwencje choroby, która leży w jakimkolwiek, nawet najbardziej nieoczekiwanym miejscu - twojej woli. Ale czy warto ryzykować zdrowie swojego dziecka z powodu kilku nieprzyjemnych minut podczas zabiegu i możliwych (ale nie gwarantowanych) reakcji towarzyszących dziecku przez kilka dni po manipulacji?

Warianty harmonogramów szczepień

Harmonogram szczepień dla noworodków z WZW B wynosi trzy. Są one stosowane, biorąc pod uwagę pewne czynniki, które wpływają na zdrowie dziecka na tym etapie i po jego zakończeniu.

Aby uzyskać stabilną odporność na WZW typu B, wymagana jest potrójna iniekcja surowicy, ściśle według harmonogramu szczepień. Tylko w takim przypadku możliwe jest zabezpieczenie dziecka przed różnego rodzaju zagrożeniami związanymi z niebezpieczną dolegliwością.

Pierwszy harmonogram jest standardowy, stosowany w każdym przypadku, który nie wykracza poza wskazania kliniczne:

  • po zbadaniu neonatologów i stwierdzeniu, że stan fizyczny i psychiczny jest prawidłowy, 12 godzin po porodzie dziecko otrzymuje pierwszą dawkę;
  • drugie szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby (jeśli nie ma przeciwwskazań) odbywa się na miesiąc (30 dni po urodzeniu);
  • trzecie wprowadzenie surowicy - za 6 miesięcy.

Drugi harmonogram szczepień stosuje się u dzieci, których bliscy krewni mają niebezpieczny wirus we krwi i są nosicielami. Zgodnie z tym schematem istnieje szczepienie:

  • 1 - w szpitalu, tak jak w standardowym schemacie;
  • 2 - miesiąc później;
  • 3 - trzydzieści dni po drugim;
  • 4 - rocznie.

Trzeci schemat stosuje się w przypadku małych dzieci, które będą musiały przejść interwencję chirurgiczną, niezależnie od rodzaju operacji:

  • pierwsza jest wykonywana standardowo po urodzeniu;
  • drugi - czternastego dnia życia;
  • trzecia w dwudziestym pierwszym dniu życia;
  • czwarty - w wieku jednego roku.

Harmonogram szczepień może zostać naruszony z powodu wystąpienia przyczyn subiektywnych - choroby, braku szczepionki. W takim przypadku bierze się pod uwagę czas opóźnienia następnego szczepienia. Jeśli dziecko nie zdążyło wykonać kolejnego szczepienia dłużej niż przez trzy miesiące, wszystko musi zostać rozpoczęte ponownie.

Przygotowanie do szczepienia

Wielu rodziców jest zainteresowanych tym, czy szkolenie jest potrzebne, gdy szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest podawana niemowlętom. W szpitalu podczas pierwszego wprowadzenia szczepionki rodzice nie mogą oczywiście przygotować się a priori, a priori. Tak, to nie jest potrzebne.

To samo potwierdza większość specjalistów o kolejnych ponownych szczepieniach. Ale dobrze jest im powiedzieć, ponieważ nie widzą reakcji dziecka na zastrzyk, który powinien zostać uratowany przed groźną chorobą.

Wielu rodziców, których dzieci nie mogą tolerować konsekwencji szczepień, może zrozumieć, dlaczego odmawiają podjęcia kolejnych "kroków". Co może się stać z dziećmi, przyjrzymy się nieco później. Ale co można zrobić, aby temu zapobiec, a przynajmniej nie było to tak bolesne - rozważymy teraz.

  • Zalecenia dotyczące przyjmowania leków przeciwhistaminowych są uzasadnione, ale tylko częściowo. Jeśli po pierwszym szczepieniu dziecko nie zareagowało, najprawdopodobniej nie pojawi się po drugim. Ale musisz zrobić to z tym samym lekiem co ten pierwszy.
  • Gdy należy wziąć pod uwagę ponowne szczepienia - dziecko powinno być całkowicie zdrowe. Lekarz powinien zbadać dziecko, posłuchać płuc, sprawdzić błony śluzowe, zmierzyć temperaturę i dopiero wtedy wysłać ją do pokoju szczepień.
  • "Lekki" żołądek - zobowiązanie dobrze wykonanej "egzekucji". Nie przesadzaj dzień wcześniej, dzień i po wstrzyknięciu. Pozwól dziecku jeść, kiedy będzie chciał.
  • Jeśli dziecku nie udało się pójść do toalety dzień przed szczepieniem, lepiej odłożyć wizytę w klinice do "krzesła".
  • Mocno poci się dziecko chce pić, jego ciało nie ma płynów. W takim przypadku lepiej nie szczepić. Podać napój, poczekać na naturalne wysuszenie, zmienić ubranie i dopiero potem przystąpić do manipulacji.

Po uzyskaniu efektu immunizacji nie da się go w ogóle uniknąć. Ale aby zmniejszyć ich jasność, zmniejsz dyskomfort i pomóż dziecku łatwiej znieść te zjawiska. Nie musisz zmieniać stylu życia. Chodzenie na wolnym powietrzu jest obowiązkowe, tylko kilka dni, aby uniknąć miejsc masowego gromadzenia się ludzi. Organizm dziecka jest nieco osłabiony i niezwykle niepożądane jest danie okazji do przyłączenia się do jakiejkolwiek infekcji.

Nie zaleca się kąpieli w miejscu wstrzyknięcia i przemywania przez trzy dni. Umożliwi to uniknięcie lokalnych reakcji w postaci zaczerwienienia i lekkiego stwardnienia.

Możliwe reakcje

Nie ma praktycznie żadnej odpowiedzi na szczepionkę przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u noworodka. Więc pierwsze szczepienie odbędzie się bez ekscesów. Jeśli tak, personel pielęgniarski udzieli niezbędnej pomocy. W takich przypadkach można mówić o możliwych przeciwwskazaniach do przeprowadzenia ponownego szczepienia w przyszłości, ale nie zawsze. Tylko pediatra będzie w stanie w pełni zrozumieć naturę zjawiska i udzielić szczegółowych instrukcji w przyszłości. U noworodków odporność, jak mówią, jest "bezpłodna". Dostają pierwsze doświadczenia w komunikacji ze światem zewnętrznym, w którym żyje nie tylko tata i mama, ale po prostu się pojawił. Ale także mnóstwo nieprzyjaznych wirusów, bakterii, zarazków i innych złych duchów, które wywołują chorobę.

Skutki uboczne leku zależą bezpośrednio od zawartych w nim składników. Różni producenci szczepionek wykorzystują swoje dodatkowe składniki, pozostawiając bez zmian tylko jeden główny - antygen australijski. Jest to białko wolne od wszelkich zanieczyszczeń. Następnie staje się tym samym czynnikiem, który prowokuje tworzenie trwałej odporności.

Wykonaj wstrzyknięcie koniecznie domięśniowo, a nie podskórnie - aby działanie było jak najbardziej jakościowe. Noworodek z reguły jest manipulowany w biodrze. Dalej - albo w biodrze, albo w przedramieniu (w starszym wieku). Ale nigdy nie należy wstrzykiwać w pośladek, ponieważ istnieje wyraźna warstwa tłuszczu, która minimalizuje działanie szczepionki.

Najczęstsze reakcje na szczepienia to:

  • mały obrzęk, stwardnienie w postaci guzka i zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia (15-20% przypadków). Często takie zjawisko obserwuje się, gdy miejsce to jest mokre lub dziecko obficie się poci. Nie ma nic strasznego, nie ma potrzeby podejmowania dodatkowych działań;
  • wzrost temperatury ciała do wskaźników subfebrile. Bardzo rzadko może wystąpić znaczny wzrost. Zjawisko to obserwuje się w 5-15%. Aby osiągnąć redukcję, możliwe są banalne środki z temperatury (Paracetamol, Panadol i inne);
  • dziecko staje się kapryśne, pojawia się osłabienie, złe samopoczucie, senność lub odwrotnie - pobudliwość;
  • oznakowane pocenie;
  • mogą objawiać się objawy dyspeptyczne - nudności, wymioty, biegunka. Apetyt się pogarsza. W żadnym wypadku nie jest konieczne gwałtowne "pieprzenie" dziecka.

Znacznie rzadziej pojawia się reakcja alergiczna w postaci znacznego zaczerwienienia i wysypki. To okazja, aby zwrócić się do pediatry. Przepisuje leki przeciwhistaminowe, które usuwają objaw.

Takie reakcje mogą występować przez 2-5 dni po szczepieniu i często mijają same, bez wsparcia lekarskiego (z wyjątkiem środków przeciwgorączkowych, jeśli to konieczne).

Komplikacje

Rozwój powikłań po szczepieniach jest niezwykle rzadki. Są to około 1 przypadku na 100 000. Ale nadal jest to możliwe. Nie zwracajcie uwagi na ten fakt, jest niemożliwe, ponieważ "kto jest właścicielem informacji, jest właścicielem świata".

Do najczęstszych powikłań należą:

  • reakcje alergiczne, które często występują u dzieci, których bezpośredni krewni cierpią na taką chorobę. Są bardzo dotkliwe, wymagają natychmiastowego leczenia pediatry;
  • Wysypka przypominająca pokrzywkę jest jednym z najbardziej na pierwszy rzut oka nieszkodliwych objawów. Jednak w przypadku jego częstego występowania możliwe jest wystąpienie poważniejszych dolegliwości dermatologicznych;
  • rumień guzowaty to choroba zapalna, która ma wpływ na skórę i naczynia podskórne;
  • rozwój wstrząsu anafilaktycznego.

Ostatnia komplikacja jest bardzo niebezpieczna i zagraża życiu dziecka. Dlatego po szczepieniu zaleca się pozostać w placówce medycznej przez co najmniej pół godziny, aby wykwalifikowany personel mógł w porę pomóc w nieprzewidzianych okolicznościach.

Teraz jest wiele "opowieści grozy" na temat szczepionek. Ale czy warto zastanowić się, czy choroba, której można zapobiec, jest bardziej przerażająca?

Szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dzieci: cechy, czas, przeciwwskazania

Wirusowe zapalenie wątroby jest niebezpieczną chorobą wirusową, która atakuje wątrobę i drogi żółciowe. Zakażenie następuje w różny sposób, jako bardzo stabilne wirus może być utrzymywana w różnych warunkach i wszędzie (gospodarstwa domowego, płci, sztuczne i tak dalej). - w krwi, mocz, ślina, nasienie, wydzieliny z pochwy i innych płynów biologicznych..

Choroba jest bardzo ciężki, może zmniejszyć funkcji detoksykacji wątroby, cholestaza (naruszenie odpływ żółci), brak snu, zmęczenie, splątanie, śpiączka, rozległe zwłóknienia wątroby, marskość wątroby, zapalenie wielostawowe, raka wątroby.

Biorąc pod uwagę tak poważne konsekwencje i trudność leczenia, szczepienia są powszechnie stosowane na całym świecie w celu zapobiegania zakażeniom. Według WHO szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B powinno się odbywać już w pierwszych dniach życia dziecka. Jednak wielu rodziców ma wątpliwości, czy wyrazić na to zgodę z powodu braku świadomości.

Plusy i minusy

Do tej pory szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B dzieciom, tak jak wszystkim innym, nie są obowiązkowe, więc rodzice wątpią, czy jest to konieczne. Przed podpisaniem odmowy muszą oni rozważyć wszystkie za i przeciw i podjąć jedyną słuszną decyzję. Istnieje wiele powodów, dla których wszyscy lekarze zalecają obowiązkowe szczepienia dzieci od najmłodszych lat z powodu wirusowego zapalenia wątroby typu B:

  1. rozprzestrzenianie się infekcji nabrało ostatnio charakteru epidemii, więc ryzyko skurczów jest bardzo wysokie i można je zmniejszyć jedynie poprzez szczepienia;
  2. WZW typu B może być przewlekła, to znaczy może dawać odległe, bardzo poważne powikłania w postaci raka lub marskości wątroby, co prowadzi do niepełnosprawności i śmierci w dzieciństwie;
  3. Dziecko zarażone zapaleniem wątroby staje się przewlekłe;
  4. jeśli jest zaszczepione przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, szansa infekcji nadal istnieje, ale jest bardzo niska;
  5. nawet jeśli zaszczepione dziecko jest zarażone, choroba będzie przebiegać w łatwej formie, a powrót do zdrowia nastąpi znacznie szybciej i bez żadnych konsekwencji dla zdrowia dziecka.

Wielu rodziców błędnie uważa, że ​​nie potrzebują szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u swoich dzieci, ponieważ po prostu nie mają gdzie się zarazić: wychowani są w bezpiecznej rodzinie, nie używają narkotyków. To jest fatalny błąd.

Dzieci mogą wejść w kontakt z krwią cudzą, który może być nosicielem niebezpiecznego wirusa w klinice, przedszkole na ulicy: pielęgniarka może zapomnieć założyć nowe rękawice podczas robienia testu krwi; dziecko może walczyć, uderzyć, ktoś go ugryzie; na ulicy dziecko może odebrać używaną strzykawkę i wiele innych rzeczy. Nikt nie jest ubezpieczony przed infekcją.

Dlatego rodzice powinni zrozumieć, że szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest bardzo użyteczne i konieczne dla wszystkich dzieci od urodzenia. Nie bez powodu w kalendarzu szczepień jest jednym z pierwszych.

Harmonogram, harmonogramy, harmonogramy szczepień

Ponieważ wirusowe zapalenie wątroby typu B jest niebezpieczną, wystarczająco poważną chorobą, istnieje więcej niż jeden schemat szczepień, a nawet trzy. Do takich harmonogramów lekarze przybyli po katastrofalnym wzroście liczby zainfekowanych:

  1. Standardowy: 0 - 1 - 6 (pierwsza szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby jest podawana noworodkom w pierwszych dniach życia, druga - po 1 miesiącu, następna - po 6 miesiącach). Jest to najskuteczniejszy program szczepień dla dzieci.
  2. Szybki schemat0 - 12 - 12 (pierwszej - do szpitala, drugiej dawce szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu noworodków - 1 miesiąc następny - po 2 miesiącach, czwarty - rok później.). W tym schemacie odporność wytwarzana jest natychmiast, dlatego ten schemat stosuje się w przypadku dzieci, u których występuje wysokie ryzyko zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B.
  3. Natychmiastowe szczepienia: 0 - 7 - 21 - 12 (pierwsze szczepienie - przy urodzeniu, drugie - tydzień później, trzecie szczepienie z zapalenia wątroby typu B - po 21 dniach, czwarty - rok). Schemat ten jest również stosowany do szybkiego rozwoju w małym ciele odporności - najczęściej przed pilną operacją.

Jeśli szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B w szpitalu nie było zrobione z jakiegokolwiek powodu, czas pierwszej iniekcji są wybierane losowo lekarza i rodziców, a potem jeszcze trzeba koniecznie przestrzegać wspomnianego jednego z powyższych systemów. W przypadku pominięcia drugiego szczepienia i po upływie ponad 5 miesięcy harmonogram zaczyna się od nowa. Jeśli pominięte zostanie trzecie wstrzyknięcie, wykonywany jest obwód 0-2.

Po pojedynczym szczepieniu odporność tworzy się tylko przez krótki okres czasu. W celu uzyskania długotrwałej odporności wymagany jest schemat szczepień od noworodka, składający się z 3 zastrzyków. W tym przypadku odstęp pomiędzy wstrzyknięciami można wydłużyć, ale nie skrócić: może to prowadzić do powstania niewystarczającej odporności u dzieci.

Jeśli chodzi o ile szczepionki, jeśli wszystkie grafiki zostały dokładnie przestrzegane, nie może przetrwać przez 22 lat: to jest dla takiego okresu rozszerza ochronę przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Jest to szczególnie ważne, aby szczepić dzieci, które są zagrożone.

Grupa ryzyka

Jak już wspomniano, harmonogram szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B w dużej mierze zależy od tego, jak szybko konieczne jest wytworzenie odporności na infekcje u dziecka. Jeśli jest zagrożony, przeprowadza się szybkie szczepienia. Jest to konieczne w następujących przypadkach:

  • matka dziecka miała wirusa zapalenia wątroby typu B we krwi;
  • matka jest zarażona wirusem zapalenia wątroby typu B i została zarażona w pewnym okresie - od 24 do 36 tygodni ciąży;
  • matka nie była w ogóle badana na obecność tej choroby;
  • rodzice używają narkotyków;
  • wśród krewnych dziecka są chorzy lub nosiciele niebezpiecznego wirusa.

We wszystkich tych przypadkach rodzice nie powinni mieć wątpliwości, czy szczepionka jest potrzebna w przypadku zapalenia wątroby typu B u ich dziecka: jest to po prostu konieczne. W przeciwnym razie ryzyko infekcji wzrasta kilka razy i trudno jest tego uniknąć. W tak ważnym i odpowiedzialnym przypadku należy wysłuchać zaleceń lekarzy i nie szkodzić ich własnemu dziecku.

Duży odsetek odmów ze szczepień wynika z doświadczeń rodziców, jak szczepionka jest przenoszona z zapalenia wątroby na dzieci w tak młodym wieku. Obawa przed tym także nie jest tego warta: reakcja małych dzieci zwykle przebiega w granicach normy i jest kontrolowana przez personel medyczny w domu macierzyńskim.

Reakcja

Zwykle dzieci doświadczają miejscowej reakcji na szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby, to znaczy, że szczepienie jest tolerowane przez dzieci z łatwością iw większości przypadków jest bezbolesne.

Jako efekty uboczne można zauważyć:

  • zaczerwienienie, dyskomfort, stwardnienie w formie małych brodawek w miejscu wstrzyknięcia (rodziców trzeba wiedzieć, gdzie do szczepienia wirusa zapalenia wątroby typu B - najczęściej w ramię, co najmniej - w udo i nie - w mięsień pośladkowy) - jest niekorzystne reakcje alergiczne na obecność w preparacie wodorotlenek glinu, rozwijają się u 10-20% dzieci; najczęściej objawiają się one w przypadku, gdy szczepionka jest osłabiona z powodu zapalenia wątroby: nie jest niebezpieczna, ale powoduje podobne skutki uboczne działania lokalnego;
  • rzadziej (1-5% dzieci) występuje podwyższona temperatura, którą za pomocą elementarnych leków przeciwgorączkowych można zahamować za zgodą lekarza;
  • można zauważyć ogólne złe samopoczucie;
  • jest niewielka słabość;
  • ból głowy (z powodu małego dziecka płacze i pasuje przez 1-2 dni po szczepieniu);
  • nadmierne pocenie;
  • biegunka;
  • swędzenie, zaczerwienienie skóry (jeśli reakcja alergiczna jest wyraźna, lekarz może zalecić lek przeciwhistaminowy przez kilka dni).

Wszystko to jest uważane za normę: podobna reakcja w ciągu 1 miesiąca lub 1 roku dla dziecka, które ma być zaszczepione przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, nie powinno martwić rodziców. Wszystkie te objawy pojawiają się w ciągu 2-3 dni po szczepieniu i przechodzą niezależnie i bez śladu po określonym czasie. Poważne powikłania po szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B są diagnozowane bardzo rzadko.

Komplikacje

Częstość występowania pojedynczych przypadków, gdy po szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B zaczynają się powikłania, - 1 na 100 000, tj. Podobne zjawiska występują niezwykle rzadko. Powikłania obejmują:

  • pokrzywka;
  • wysypka;
  • rumień guzowaty;
  • wstrząs anafilaktyczny;
  • zaostrzenie alergii.

Obecnie producenci szczepionek zmniejszają dawkę, a nawet całkowicie wykluczają z niej środki konserwujące, dzięki czemu zaktualizowana kompozycja szczepionki z wirusa zapalenia wątroby typu B pomaga zminimalizować niepożądane reakcje i powikłania. Zawiera trzy główne elementy:

  • Australijski antygen (białko wirusowe oczyszczone z zanieczyszczeń);
  • wodorotlenek glinu;
  • Mertiolate - środek konserwujący, który zachowuje aktywność leku.

W szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B nie ma nic groźnego, więc pogłoski, że prowokuje on rozwój stwardnienia rozsianego i innych poważnych chorób, nie są uzasadnione.

Badania WHO wykazały, że ta szczepionka nie ma wpływu na jakiekolwiek upośledzenie neurologiczne, nie zwiększa ani nie zmniejsza jej. Zatem mity na temat niebezpieczeństw związanych ze szczepieniem nie powinny rodzić wątpliwości rodziców, którzy planują porzucić szczepienie. Powikłania występują tylko wtedy, gdy przeciwwskazania nie są przestrzegane, a lekarze bardzo dokładnie to robią.

Przeciwwskazania

Przed szczepieniem, każde dziecko jest badane, czy ma przeciwwskazania do szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Obejmują one:

  • uczulenie na drożdże piekarnicze wyrażone w reakcji na piwo, kwas, wszelkie wyroby cukiernicze i piekarskie;
  • silna reakcja na poprzedni zastrzyk;
  • skaza (szczepionka jest podawana po wystąpieniu wysypki skórnej);
  • przeziębienie i inne choroby zakaźne w ostrym stadium (szczepienie przeprowadza się po całkowitym wyzdrowieniu);
  • zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (wstrzyknięcia są dozwolone dopiero po sześciu miesiącach);
  • choroby autoimmunologiczne (stwardnienie rozsiane, układowy toczeń rumieniowaty, itp.).

Rodzice powinni mieć maksymalną ilość informacji o tym, co danego szczepienia, od jego składu i wykończeniowe z przeciwwskazaniami do terminowego podjąć właściwą decyzję i zaakceptować lub odrzucić go.

Pomimo faktu, że dziś wśród mieszkańców wciąż trwają spory, czy obowiązkowym szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, wszyscy lekarze jednogłośnie twierdzą, że jest koniecznością w dzisiejszych warunkach, gdy choroba trwa powszechną skalę epidemii. Zapobieganie jest znacznie bardziej skuteczne niż leczenie, które w tym przypadku jest przedłużone i nie gwarantuje 100% odzysku.

Istnieje wiele wniosków na temat niebezpieczeństw związanych z myciem kosmetyków. Niestety, nie wszystkie nowo mumie słuchają ich. W 97% szamponów stosuje się niebezpieczną substancję Sodium Lauril Sulphate (SLS) lub jego analogi. Napisano wiele artykułów na temat wpływu tej chemii na zdrowie dzieci i dorosłych. Na prośbę naszych czytelników testowaliśmy najpopularniejsze marki.

Wyniki były rozczarowujące - najbardziej nagłośnione firmy wykazały obecność tych najbardziej niebezpiecznych składników. Aby nie naruszać praw producentów, nie możemy wskazać konkretnych marek. Firma Mulsan Cosmetics, jedyna, która przeszła wszystkie testy, otrzymała 10 punktów na 10 (czytaj). Każdy lek jest wytwarzany z naturalnych składników, całkowicie bezpiecznych i hipoalergicznych.

Jeśli wątpisz w naturalność twoich kosmetyków, sprawdź datę ważności, nie powinna ona przekraczać 10 miesięcy. Zbliż się do wyboru kosmetyków, jest to ważne dla Ciebie i Twojego dziecka.

Inokulacja od zapalenia wątroby do noworodków

Wiadomo, że wirusowe zapalenie wątroby typu B należy do grupy chorób wirusowych, wpływa na drogi żółciowe, wątrobę. Bakterie są odporne na wszelkie warunki środowiskowe, przez długi czas przeżywają w moczu, ślinie, krwi, plemnikach. Istnieje wiele sposobów infekcji (domowych, sztucznych, seksualnych), więc szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest bardzo ważne dla dziecka zaraz po urodzeniu.

Jakie szczepienia są podawane noworodkom w szpitalu

Wszyscy rodzice są zaniepokojeni pytaniem o to, jakie szczepienia są wykonywane dla noworodków? Lekarze muszą wykonać badania, przeprowadzić wizualne badanie dziecka i na podstawie danych wyznaczyć szczepienie. Jest to skuteczny sposób rozwijania odporności u dziecka, szczególnie jeśli występują oznaki predyspozycji do rozwoju choroby. Po 2 dniach po porodzie obowiązkowe jest podanie BCG (z gruźlicy).

Szczepienia przy porodzie w szpitalu z powodu zapalenia wątroby typu B są również uwzględnione na liście szczepień, ale rodzice mają możliwość odmowy przyjęcia tej procedury. Aby to zrobić, napisz pisemne oświadczenie i powiadom pracowników o swojej decyzji. Pracownicy są zobowiązani do przekonania rodziców do szczepienia w jak największym stopniu, ale nie mają prawa do ich wykonania. Przed złożeniem odmowy zważ dobrze wszystkie za i przeciw.

Czy u noworodków wymagana jest szczepionka przeciw wirusowi zapalenia wątroby typu B?

Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B nie jest obowiązkowa, co powoduje, że rodzice wątpią w jej konieczność. Nikt nie zabroni ci odrzucić tej procedury, ale przedtem powinieneś wziąć pod uwagę czynnik ryzyka, który pojawia się, gdy choroba rozwija się. Szczepienie jest potrzebne z następujących powodów:

  1. Choroba stała się powszechna, niektórzy eksperci porównują ją z epidemią, której można zapobiec tylko poprzez szczepienie dziecka w szpitalu.
  2. Gdy zapalenie wątroby typu B przejdzie w stan przewlekły, mogą rozwinąć się powikłania prowadzące do niepełnosprawności lub śmierci: marskości wątroby, raka.
  3. Jeśli choroba przejawia się u niemowlęcia, to bez leczenia staje się przewlekła.
  4. Szczepienie nie zapewnia 100% ochrony przed zakażeniem wirusem zapalenia wątroby typu B, ale prawdopodobieństwo jest znacznie zmniejszone.
  5. Gdy zaszczepione dziecko jest zarażone, choroba jest o wiele łatwiejsza, powrót do zdrowia jest szybszy i bez konsekwencji dla dziecka.

Niektórzy rodzice uważają, że nie potrzebują szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby u noworodków, nie będą infekowani, nie ma potrzeby narażania organizmu na procedurę wprowadzenia wirusa. Jest to mylące, ponieważ w różnych sytuacjach małe dzieci mogą przypadkowo skontaktować się z krwią innej osoby, która jest zarażona wirusem zapalenia wątroby typu B. Dziecko może walczyć, zostać ugryzione lub trafić, wirus przenika przez ranę. Jeśli pielęgniarka przy ogrodzeniu analizy moczu zapomni zmienić rękawiczki, wystąpi infekcja, choroba może być przenoszona przez układ moczowo-płciowy. Szczepienie będzie pierwszą "tarczą" dla ryzyka zakażenia.

Która szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest używana

Obecnie stosuje się dwa rodzaje szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B: szczepionkę skojarzoną, która zawiera dodatkowe składniki, które chronią przed innymi infekcjami, oraz szczepionkę monowalentną, która zawiera tylko jeden wirus choroby. Stosuje się następujące warianty szczepionek dla noworodków:

  • Rosja produkuje rekombinowaną szczepionkę drożdżową;
  • Bubo-Kok - rosyjska szczepionka skojarzona przeciwko kokluszowi, zapaleniu wątroby, tężcowi, błonicy;
  • Bubo-M - różni się od powyższego wariantu brakiem szczepionki przeciw krztuścowi;
  • Regevak (Rosja) - rekombinowany płyn drożdżowy do iniekcji domięśniowej;
  • Eberbiovac (Kuba) - rekombinowana szczepionka drożdżowa;
  • Euwaks B (Korea Południowa);
  • H-B-Vax II (USA);
  • Shanwak (Indie);
  • Angeryx B (Belgia);
  • Biowac (Indie).

Gdzie noworodek jest szczepiony

Wstrzyknięcie dziecka odbywa się domięśniowo, co zapewnia wejście antygenu do krwi, stworzenie niezbędnej odpowiedzi immunologicznej. Jeśli szczepisz podskórnie, skuteczność jest znacznie zmniejszona, tkanki stają się gęstsze. Wcześniej wykonywano iniekcję w mięśniu pośladkowym, ale praktyka ta została porzucona. Takie manipulowanie może prowadzić do uszkodzenia naczyń krwionośnych, nerwów, oprócz warstwy tłuszczu opóźnionej części zawartości wstrzyknięcia. Noworodki i dzieci w wieku poniżej 3 lat są zaszczepione w biodrze, nastolatki w ramieniu. Konieczne jest unikanie zawilgocenia w miejscu wstrzyknięcia przez 3 dni.

Jaką reakcję na szczepionkę przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby u dziecka uważa się za normę

Z zasady szczepienie z powodu zapalenia wątroby u noworodków nie powoduje żadnych powikłań, z wyjątkiem reakcji miejscowej. Mogą wystąpić takie skutki uboczne u niemowlęcia:

  1. Uszczelki w miejscu wstrzyknięcia, zaczerwienienie, dyskomfort. Sugeruje to alergię na wodorotlenek glinu, który jest zawarty w leku. Dzieje się tak w 10-20% przypadków szczepień niemowląt. Objawy te często pojawiają się, gdy wilgoć dostaje się do miejsca wstrzyknięcia, ta reakcja nie stanowi żadnego zagrożenia.
  2. U niewielkiej liczby dzieci (do 5%) obserwuje się wzrost temperatury, którą łatwo znokautuje dowolny środek przeciwgorączkowy. Lek należy stosować wyłącznie po konsultacji z lekarzem.
  3. Może być ogólne złe samopoczucie, słabość.
  4. W ciągu dnia dziecko może płakać z powodu bólu głowy.
  5. Zaszczepienie ciała może dać "odpowiedź" w postaci biegunki, nadmiernego pocenia się.

Wszystkie te objawy są uważane za normę dla dzieci, które zostały zaszczepione przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B przez 1 miesiąc lub rok. Objawy mogą utrzymywać się do 3 dni, po czym znikają bez śladu i niezależnie, po określonym czasie. Bardzo rzadko zdiagnozowane są bardzo poważne powikłania, które stają się konsekwencją szczepień. Podczas szczepienia noworodków znajdują się pod nadzorem lekarzy szpitala.

Możliwe powikłania i konsekwencje

Skutki uboczne, komplikacje są ustalone 1 raz od 100 000. Takie konsekwencje w odniesieniu do efektu szczepienia są niezwykle rzadkie, najczęstszymi objawami są:

  • wysypka;
  • pokrzywka;
  • wstrząs anafilaktyczny;
  • rumień guzowaty;
  • zaostrzenie alergii.

Producenci na całym świecie nieustannie pracują nad ulepszeniem szczepionki, próbują zmniejszyć dawkę, wykluczają środki konserwujące. Pomaga to zminimalizować ryzyko powikłań u noworodków. Badania WHO potwierdzają, że kompozycja szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B nie zawiera niczego niebezpiecznego, nie przyczynia się do rozwoju stwardnienia rozsianego w przyszłości. Zdecydowana większość powikłań wynika z nieprzestrzegania przeciwwskazań.

Przeciwwskazania

Lekarze przed szczepieniem noworodka lub dorosłego dziecka wykonują serię testów, badanie wzrokowe w celu ustalenia, czy dziecko ma przeciwwskazania. Należą do nich:

  • reakcja alergiczna na kwas chlebowy, drożdże piekarnicze, produkty piekarnicze;
  • skaza;
  • zapalenie opon mózgowych;
  • reakcja na poprzednie szczepienie (oczywiste i ostre);
  • każda choroba zakaźna w ostrej fazie (szczepienie po wyzdrowieniu);
  • choroby autoimmunologiczne.

Pokrewne Artykuły Hepatitis