Ribavirin: instrukcje użytkowania

Share Tweet Pin it

Lek Ribavirin należy do farmakologicznej grupy leków przeciwwirusowych. Jest on stosowany do leczenia eti-tropowego różnych zakaźnych patologii wirusowych.

Skład i forma wydania

Lek Ribavirin jest dostępny w postaci tabletki do podawania doustnego. Głównym aktywnym składnikiem leku jest rybawiryna, jego zawartość w pierwszej tabletce wynosi 100 i 200 mg. Tabletka zawiera również substancje pomocnicze, które obejmują:

  • Dwutlenek krzemu.
  • Powidon.
  • Kroskarmeloza sodowa.
  • Stearynian magnezu.

Tabletki rybawiryny są pakowane w opakowania po 20, 30, 60 i 90 sztuk. Opakowanie kartonowe zawiera instrukcje dotyczące stosowania leku.

Farmakodynamika i farmakokinetyka

Główny składnik czynny rybawiryny przenika do komórek zainfekowanych wirusem. W komorze pod działaniem układów enzymatycznych przekształcany jest do aktywnego metabolitu trifosforanu rybawiryną, która jest konkurencyjnym inhibitorem niektórych związków niezbędne do normalnego replikacji (podwojenie materiału genetycznego i montażem nowych cząstek wirusowych) wirusów. W szczególności, hamują polimerazę RNA wirusa, guanylowej-transferazy RNA, dehydrogenazy monofosforanu inozyny. W tym przypadku trifosforan rybawiryny nie tłumi własnych układów enzymatycznych komórek. Z powodu tego efektu proces replikacji wirusa zostaje stłumiony, a działanie przeciwwirusowe leku zostaje zrealizowane.

Dane dotyczące farmakokinetyki leku (wchłanianie, dystrybucja w tkankach, metabolizm i wydalanie głównego składnika aktywnego) dla tabletek rybawiryny nie są dostępne już dziś.

Wskazania do stosowania

Głównym wskazania medyczne dla tabletek rybawiryny wirusowego zapalenia wątroby typu C u osób dorosłych, w połączeniu z lekami z grupy interferonów farmakologicznych (interferon alfa-2b, peginterferon alfa-2b).

Przeciwwskazania do stosowania

Medyczne przeciwwskazania do stosowania tabletek Ribavirin to niektóre fizjologiczne i patologiczne stany organizmu człowieka, które obejmują:

  • Ciężka niewydolność czynnościowej czynności wątroby i nerek.
  • Niewydolność serca w fazie dekompensacji.
  • Zawał mięśnia sercowego (zgon miejsca mięśnia sercowego, wywołany gwałtownym naruszeniem krążenia krwi w nim).
  • Ciężka niedokrwistość (anemia).
  • Autoimmunologiczna patologia, w tym autoimmunologiczne zapalenie wątroby, które charakteryzuje się syntezą przeciwciał w stosunku do własnych tkanek organizmu.
  • Marskość wątroby (wymiana komórek wątroby z tkanką łączną) w fazie dekompensacji.
  • Wiek do 18 lat.
  • Ciąża i laktacja (karmienie piersią).
  • Indywidualna nietolerancja któregokolwiek ze składników leku.

Przed rozpoczęciem leczenia tabletkami rybawiryna powinna być przekonana o braku przeciwwskazań.

Dawkowanie i administracja

Tabletki Ribavirin są przeznaczone do stosowania doustnego. Są przyjmowane z jedzeniem, nie żuć i nie pić z wystarczającą ilością wody. Średnia dawka terapeutyczna wynosi 15 mg rybawiryny na kg masy ciała pacjenta. Dla pacjentów o masie ciała poniżej 75 kg dawka wynosi 1000 mg (rano 400 mg, a wieczorem 600 mg). W przypadku pacjentów o masie ciała powyżej 75 kg dawka wynosi 1200 mg (600 mg dwa razy na dobę). Czas trwania leczenia w połączeniu ze średnimi interferonami wynosi od 24 do 48 tygodni. Jeśli pacjent nie był wcześniej leczony tabletek rybawiryny, przebieg leczenia powinien wynosić co najmniej 24 tygodnie. U pacjentów ze zdiagnozowanym wirusowym zapaleniem wątroby wywołanym przez wirus z jednym genotypem, czas trwania leczenia powinien wynosić co najmniej 48 tygodni. Jeśli wirus nie jest wrażliwy na ten lek, a także gdy patologia się pogarsza, kurację przepisuje się na 6 tygodni.

Efekty uboczne

Na tle przyjmowania tabletek Ribavirin możliwe jest wystąpienie reakcji negatywnych z różnych narządów i układów:

  • Układ pokarmowy - utrata apetytu, nudności, wymioty, biegunka przerywany lub zaparcia, suchość w ustach, bóle brzucha, zaburzenia smaku, zapalenie języka (zapalenie języka), jamy ustnej (zapalenie jamy ustnej), trzustki (zapalenie trzustki), rozwój krwawienia z dziąseł.
  • Układ nerwowy - ogólne osłabienie, bóle głowy, przerywany zawroty głowy, zmiany w ludzkim zachowaniu (agresja, drażliwość), depresja (długoterminowe i wyraził nastrój spadku), niepokój, bezsenność, w rzadkich przypadkach pojawia się tendencje samobójcze, drżenie (drżenie) ręce, parestezje (upośledzenie czucia) skóry, okresowe omdlenia.
  • Układ sercowo-naczyniowy - niestabilność (wzrost lub spadek) ciśnienia krwi, zmiany częstości akcji serca, nagłe zatrzymanie krążenia (asystolia).
  • oddechowego - duszność, zapalenie oskrzeli (zapalenie oskrzeli), ucha środkowego (zapalenie ucha środkowego), błony śluzowej jamy nosowej (zapalenie błony śluzowej nosa), kaszel, duszność (duszność).
  • Krwi i szpiku kostnego czerwony - zmniejszenie liczby leukocytów (leukopenia), granulocyty (granulocytopenię), neutrofile (neutropenia), płytek krwi (małopłytkowość), anemii (niedokrwistości).
  • Układ mięśniowo-szkieletowy - pojawienie się bólu mięśni (bóle mięśni), stawów (bóle stawów).
  • Moczowo-System - spadek libido (popęd seksualny do płci przeciwnej), nieregularne miesiączki (bolesne miesiączkowanie) u kobiet, zapalenie gruczołu krokowego (prostaty) u mężczyzn.
  • Narządy zmysłów - zaburzenia widzenia i słuchu, zapalenie gruczołu łzowego i spojówki oczu.

Wraz z rozwojem skutków ubocznych lekarz podejmuje decyzję o indywidualnym unieważnieniu leku.

Instrukcje specjalne

Przed rozpoczęciem przyjmowania tabletek Ribavirin należy dokładnie zapoznać się z instrukcjami dotyczącymi leku i zwrócić uwagę na szereg konkretnych wskazań dotyczących jego stosowania:

  • Lek ma pewną teratogenność (może powodować nieprawidłowości genetyczne u płodu), dlatego podczas jego stosowania ważne jest stosowanie różnych metod antykoncepcji, mających na celu zapobieganie niechcianym ciążom.
  • Przed rozpoczęciem kursu z laboratorium przygotowawczego badania są koniecznie przeprowadzane. Następnie są one regularnie powtarzane podczas przyjmowania tabletek.
  • Po rozpoczęciu leku w ciągu pierwszych kilku tygodni może nastąpić znaczące zmniejszenie stężenia hemoglobiny. Przy spadku wskaźnika mniejszym niż 110 g / l, dawka leku zostaje tymczasowo zmniejszona, jeśli wskaźnik zmniejszy się poniżej 85 g / l, tabletki rybawiryny przestają przyjmować.
  • Ostre reakcje alergiczne są podstawą do wycofania leku. Kiedy wysypka pojawia się okresowo na skórze, pigułki nie przestają brać.
  • Podczas leczenia należy unikać potencjalnie niebezpiecznych prac, szczególnie na tle ogólnego osłabienia, senności, dezorientacji.
  • Lek może wchodzić w interakcje z lekami z innych grup farmakologicznych, więc jeśli są stosowane, powinien zostać ostrzeżony przez lekarza.
  • Pacjenci w podeszłym wieku przed zastosowaniem leku koniecznie wykonać badanie czynnościowej czynności wątroby i nerek.

W sieci aptek tabletki Ribavirin są wydawane na receptę. Ich niezależne użycie jest niedozwolone bez niezbędnych badań i uzyskania nominacji.

Przedawkowanie

Dane dotyczące przedawkowania tabletek rybawiryny są ograniczone, ponieważ lek jest przepisywany wyłącznie przez lekarza po odpowiednich badaniach i późniejszym monitorowaniu dawki i schematu podawania leku. Jeśli zalecana dawka terapeutyczna zostanie przekroczona, mogą pojawić się objawy działań niepożądanych. W takim przypadku przerwano przyjmowanie tabletek. W warunkach szpitala medycznego wykonywana jest terapia objawowa.

Analogi rybawiryny

Strukturalne analogi dla tabletek Ribavirin to leki Devirs, Ribavin, Arviron.

Warunki przechowywania

Okres ważności Ribavirin wynosi 2 lata. Preparat należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu fabrycznym, ciemnym, suchym, niedostępnym dla dzieci w temperaturze powietrza nie wyższej niż +20 ° C.

Średni koszt tabletek Ribavirin w aptekach w Moskwie zależy od ich ilości w opakowaniu:

  • 200 mg, 30 tabletek - 274-304 rubli.
  • 200 mg, 60 tabletek - 637-708 rubli.

Rybawiryna jest pierwszym spośród wielu środków przeciwwirusowych

Możliwość całkowitego wyleczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C przez wiele dziesięcioleci była nieosiągalna. Środki terapii patogenetycznej nie wywierały żadnego wpływu na czynnik wywołujący tę chorobę zakaźną. Zastosowanie tradycyjnych środków pośredniego działania przeciwwirusowego (interferony i induktory endogennego interferonu) nie mają istotnego i przedłużone działanie, pacjenta i badań laboratoryjnych ulepszonych tylko przez krótki okres. Substancja czynna Ribavirin w zapaleniu wątroby typu C jest pierwszą wersją leku o bezpośrednim działaniu przeciwwirusowym.

Infekcja HCV rzadko kończy się spontanicznym wyleczeniem. Czynnik przyczynowy choroby zakaźnej nie swoistego leczenia przeciwwirusowego replikacji w organizmie ludzkim z dużą szybkością, tworząc wiele kopii genetyczne, które przedostały się przez działanie przeciwwirusowe własnego układu odpornościowego. Ponadto, wirus zapalenia wątroby typu C, zwłaszcza w trakcie długich prowokuje rozwój ciężkiego upośledzenia odporności, to jest właścicielem odpornościowego w stanie poradzić sobie z czynnika zakaźnego.

Specjaliści w dziedzinie hepatologii zakaźnych zalecają stosowanie rybawiryny nie jako środka do monoterapii, ale jako jednego ze składników złożonej terapii przeciwwirusowej dla maksymalnej skuteczności.

Odpowiedzi na pytania dotyczące tego, co jest przepisywane przez rybawirynę, jak długo należy przyjmować rybawirynę, jakie inne leki lub leki należy połączyć, rozważymy w naszym artykule. Leczenie musi być skoordynowane z lekarzem prowadzącym, ponieważ wszystko jest ustalane indywidualnie.

Krótko o mechanizmie działania

Instrukcja zawarta w kartonowym opakowaniu jakiegokolwiek rybawiryny nie opisuje konkretnego mechanizmu działania tego leku. Wszystkie jego szczegóły nie są w pełni zrozumiałe.

Firmy farmaceutyczne produkujące różne gatunki rybawiryny wskazują, że ta substancja jest aktywna przeciwko niektórym wirusom zawierającym DNA i RNA. Jest to jeden z wariantów nukleozydów, które podlegają przemianom metabolicznym w organizmie człowieka, mianowicie fosforylacji i transformacji rozszczepienia. Nawet znaczące stężenia rybawiryny nie wpływają na główne mechanizmy uszkodzenia wirusa, to znaczy aktywność enzymatyczną lub proces replikacji patogenu.

Kapsułki rybawiryny zatrzymują substancję czynną, dopóki nie dostanie się do jelita, to znaczy, nie ma utraty skuteczności dawki terapeutycznej pod wpływem soku żołądkowego. Szybko osiągając maksymalne stężenie - zaledwie 90 minut po przyjęciu, rybawiryna szybko rozprzestrzenia się na wszystkie tkanki, w tym - dociera do wątroby.

Ważną cechą rybawiryny jest długi okres półtrwania. Nawet przy złym czasie przyjmowania 1-2 kapsułek jego stężenie we krwi nie zmienia się znacząco. Po przerwaniu regularnego przyjmowania stężenie terapeutyczne rybawiryny utrzymuje się przez 2-3 tygodnie.

Bardzo aktywna substancja i metabolity rybawiryny są wydalane zarówno z moczem, jak i cielętami. Jakikolwiek wariant leku przenika do wszystkich płynów biologicznych pacjenta, w tym do mleka kobiecego, wydzieliny z pochwy i nasienia, które należy wziąć pod uwagę w leczeniu pacjentów w wieku rozrodczym.

Tylko w wyjątkowych przypadkach konieczne jest dostosowanie dawki rybawiryny, gdy proces jej wydalania jest znacznie upośledzony, na przykład z ciężką niewydolnością nerek.

Kompozycja i formy dawkowania Ribavirin

Główną substancją czynną preparatu Ribavirin jest sama rybawiryna. Wszystkie pozostałe składniki są niezbędne do zapewnienia stabilności tej substancji. Dawkowanie zarówno oryginalnego leku, jak i produktu generycznego jest takie samo - 200 mg. Tylko indywidualnie dobrana dawka dla danego pacjenta różni się, co zależy od wagi jego ciała.

Liczba kapsułek dziennie waha się od 4 do 6. Firmy farmaceutyczne mogą produkować różną liczbę kapsułek w opakowaniu, więc jego cena będzie się znacznie różnić. Ważne jest, aby obliczyć liczbę kapsułek na dzień i tydzień, ponieważ czas trwania leczenia przeciwwirusowego w przypadku przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C jest obliczany w tygodniach. Następnie należy przestudiować politykę cenową analogów generycznych i ich zgodność z innymi składnikami terapii.

Rybawiryna jest dostępna tylko w postaci doustnej - są to zazwyczaj kapsułki (oryginalny lek i niektóre leki generyczne) i rzadko tabletki (tanie leki generyczne o złej jakości). Obecność kapsułki ochronnej jest ważna dla utrzymania dawki leczniczej przyjmowanego leku. Cechy farmakodynamiczne i farmakokinetyczne leku sprawiają, że tworzenie postaci iniekcyjnej jest niepraktyczne.

Najczęstsze schematy przydziału

Pić Ribavirin dopiero po tym, jak reklama jest czytana w Internecie, jest niedopuszczalnym działaniem. Schemat, który pomógł sąsiadowi, może nie działać w ciele nawet bardzo podobnej osoby. Przed rozpoczęciem leczenia przeciwwirusowego obowiązkowo przekazać pełną analizę przebiegu: jakościowe i ilościowe oznaczanie wirusowego RNA we krwi (PCR), tradycyjne testy biochemiczne (stężenie bilirubiny i jego frakcje, aktywność ALT, AST) i inni (który wyznaczy lekarza).

Przez kilka lat rybawiryna była zawsze łączona z interferonami o różnym czasie działania. Głównym czynnikiem wpływającym na liczbę wymaganych kapsułek rybawiryny na dzień jest waga pacjenta. Zwykle obliczenia są następujące:

Rybawiryna

Producent: ZAO Vertex Rosja

Kod PBX: J05AB04

Produkt: Stałe postacie dawkowania. Kapsułki.

Ogólna charakterystyka. Skład:

Substancja czynna: 200 mg rybawiryny.

Substancje pomocnicze: cukier mlekowy (laktozę), skrobia kukurydziana, poliwinylopirolidon (powidon), Aerosil (krzemionka koloidalna), stearynianu wapnia (stearynian wapnia). twarda kapsułka żelatynowa: żelatyna, woda, siarczan laurylowy sodu, metyloparaben, propyloparaben, barwniki - ditlenek tytanu.

Syntetyczny lek przeciwwirusowy o szerokim działaniu przeciwwirusowym.

Właściwości farmakologiczne:

Farmakodynamika. Rybawiryna łatwo przenika do komórek zakażonych wirusem i jest szybko fosforylowana przez wewnątrzkomórkową kinazę adenozynową do mono-, di- i trifosforanu rybawiryny. Te metabolity, zwłaszcza trifosforan rybawiryny, mają wyraźną aktywność przeciwwirusową.

Mechanizm działania rybawiryny nie został wyjaśniony. Jednakże wiadomo, że rybawiryna hamuje dehydrogenazy monofosforanu inozyny (IMP), efekt ten powoduje znaczne zmniejszenie poziomu wewnątrzkomórkowego trifosforanu guanozyny (GTP), co z kolei towarzyszy supresji syntezy wirusowego RNA i białek specyficznych dla wirusa. Rybawiryna hamuje replikację nowych wirionów, co zmniejsza miano wirusa. Rybawiryna wybiórczo hamuje syntezę wirusowego RNA, bez hamowania syntezy RNA w normalnie funkcjonujących komórkach.

Rybawiryna jest skuteczna przeciwko wielu wirusom DNA i RNA. Najbardziej wrażliwe na wirusy DNA rybawiryny są: wirus opryszczki Simplex, wirus poks, wirus choroby Mareksa. Niewrażliwe na wirusy DNA rybawiryny są: Varicella Zoster, pseudorabie, ospa krowa. Najbardziej wrażliwy rybawiryną to RNA wirusy: grypy typu A, B, paramiksowirusy (wirus paragrypy, epidemii parotite, choroba Nucasls), poliomawirusy, RNA wirusy nowotworowe. Niewrażliwe na RNA RNA rybawiryny są: enterowirusy, rinowirusy, las Semlicy.

Rybawiryna wykazuje aktywność przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu C (HCV). Mechanizm działania rybawiryny przeciwko HCV nie został w pełni wyjaśniony. Zakłada się, że akumulując się jako fosforylacja, trifosforan rybawiryny konkurencyjnie hamuje tworzenie trifosforanu guanozyny, tym samym zmniejszając syntezę wirusowych RNA. Uważa się również, że mechanizm synergistycznego działania rybawiryny i interferonu alfa w stosunku do HCV wynika ze zwiększonej fosforylacji rybawiryny przez interferon.

Farmakokinetyka. Wchłanianie: w przypadku podawania doustnego rybawiryna jest szybko wchłaniana w przewodzie pokarmowym. Jednocześnie jego biodostępność wynosi ponad 45%.

Dystrybucja: rybawiryna jest rozprowadzany w osoczu, wydzieliny błony śluzowej dróg oddechowych i erytrocytów. Duża liczba trifosforanu rybawiryny gromadzi się w czerwonych krwinkach, osiągając plateau do 4 dnia i utrzymując się przez kilka tygodni po wydaleniu. Okres pół rozdziału wynosi 3,7 h. Objętość dystrybucji (Vd) wynosi 647 - 802 l. Podczas przyjmowania kursu rybawiryna gromadzi się w osoczu w dużych ilościach. Wskaźnik biodostępności (AUC - powierzchnia pod krzywą stężenie / czas „”) i przez wielokrotne pojedynczej dawki wynosi 6. Znaczące stężenia rybawiryną (ponad 67%), mogą być wykryte w płynie mózgowo-rdzeniowym po dłuższym okresie użytkowania. Lekko wiąże się z białkami osocza.

Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu - od 1 do 1,5 godziny.

Czas osiągnięcia stężenia terapeutycznego w osoczu zależy od wartości minimalnej objętości krwi.

Średnia wartość maksymalnego stężenia (Cmax) w osoczu: około 5 mikromoli na litr na koniec 1 tygodnia podaniu dawki 200 mg co 8 godzin, około 11 mikromoli na litr na koniec 1 tygodnia, otrzymując 400 mg co 8 godzin.

Metabolizm rybawiryna fosforylacji w komórkach wątroby do aktywnych metabolitów w postaci mono-, di- i trifosforanu, który jest następnie metabolizowany w 1,2,4-triazolkarboksamid (amid hydrolizy trikarboksilovuyu deribozilirovanie i kwasem, z wytworzeniem metabolitu, karboksylową triazolowego).

Wydalanie: rybawiryna jest wydalana powoli z organizmu. Okres półtrwania (T1 / 2) po pojedynczej dawce wynoszącej 200 mg wynosi 1 do 2 godzin z osocza i do 40 dni z erytrocytów. Po zakończeniu przyjmowania T1 / 2 trwa około 300 godzin, rybawiryna i jej metabolity są wydalane głównie z moczem. Tylko około 10% jest wydalane z kałem. W niezmienionej postaci około 7% rybawiryny jest wydalane w ciągu 24 godzin i około 10% w ciągu 48 godzin.

Farmakokinetyka w szczególnych warunkach klinicznych: po otrzymaniu leku u pacjentów z niewydolnością nerek, AUC i Cmax rybawiryną wzrasta, ze względu na zmniejszenie prawdziwego prześwit. U pacjentów z niewydolnością wątroby (stopień A, B i C) farmakokinetyka rybawiryny nie zmienia się. Po przyjęciu pojedynczej dawki z pokarmami zawierającymi tłuszcze, farmakokinetyka rybawiryny zmienia się znacząco (wzrost AUC i Cmax o 70%).

Wskazania do stosowania:

Przewlekłe zapalenie wątroby typu C (pacjenci pierwotne wcześniej nie leczonych interferonem alfa z zaostrzeń po interferonu alfa w monoterapii u pacjentów opornych na monoterapię, w której interferonem alfa), obróbkę prowadzi się w połączeniu z alfa-interferonu.

Dawkowanie i administracja:

Lek jest przyjmowany doustnie bez wyciskania i mycia wodą podczas jedzenia.

U pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby typu C, zaleca się, aby rybawiryną w ilości 15 mg na 1 kg masy ciała, co odpowiada 800-1200 mg na dzień, to znaczy 2-3 kapsułki lub tabletki rano i 2-3 kapsułki lub tabletki wieczorem. Typowo zalecana dawka dla pacjentów o wadze poniżej 75 kg wynosi 1.000 mg na dzień (2 kapsułki lub tabletki rano i 3 kapsułki lub tabletki wieczorem), pacjenci o wadze ponad 75 kg, zaleca się przyjmowanie 1200 mg na dzień (3 kapsułki lub tabletki rano i 3 kapsułki lub tabletki wieczorem).

Czas trwania leczenia skojarzonego z rybawiryną i interferonem alfa wynosi zwykle 24-48 tygodni. W tym samym czasie dla wcześniej nieleczonych pacjentów czas trwania kursu wynosi co najmniej 24 tygodnie, a u pacjentów z wirusem o genotypie 1 czas trwania kursu wynosi 48 tygodni. U pacjentów, którzy nie są narażeni na monoterapię interferonem alfa, a także gdy choroba powraca, czas trwania kursu wynosi co najmniej 6 miesięcy.

Funkcje aplikacji:

Należy wziąć pod uwagę teratogenność leku, mężczyźni i kobiety w wieku rozrodczym podczas leczenia i przez 7 miesięcy po zakończeniu terapii powinni stosować skuteczne środki antykoncepcyjne.

Testy laboratoryjne (morfologia krwi z leukocytów i liczbę płytek krwi, określaniu elektrolity, kreatyninę, testy funkcji wątroby) powinna być przeprowadzona przed rozpoczęciem terapii, w 2 do 4 tygodni, i bardziej regularne.

Podczas leczenia rybawiryną maksymalne zmniejszenie stężenia hemoglobiny w większości przypadków występuje po 4-8 tygodniach od rozpoczęcia leczenia. Jeśli stężenie hemoglobiny spadnie poniżej 110 mg / ml, dawkę rybawiryny należy czasowo zmniejszyć o 400 mg na dobę, a zmniejszenie stężenia hemoglobiny poniżej 100 mg / ml, dawkę należy zmniejszyć do 50% pierwotnej dawki. W większości przypadków zalecane zmiany dawkowania zapewniają odzysk hemoglobiny. Ze zmniejszeniem stężenia hemoglobiny poniżej 85 mg / ml, należy przerwać podawanie leku.

W przypadku ostrej manifestacji nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, anafilaksja) lek należy odstawić natychmiast. Przejściowe wysypki nie stanowią podstawy do przerwania leczenia.

Podczas leczenia osoby zmęczone, senne lub zdezorientowane powinny powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i wykonywania potencjalnie niebezpiecznych czynności, które wymagają dużej koncentracji uwagi i szybkości reakcji psychomotorycznych.

W związku z możliwym pogorszeniem funkcji nerek u pacjentów w podeszłym wieku, przed użyciem leku konieczne jest określenie funkcji nerek, w szczególności klirensu kreatyniny.

Skutki uboczne:

Od układu nerwowego: ból głowy, bezsenność, zespół asteniczny, depresja.

Z układu sercowo-naczyniowego: obniżenie ciśnienia krwi, bradykardia, zatrzymanie akcji serca.

Ze strony układu pokarmowego: zmniejszenie apetytu, nudności, hiperbilirubinemia.

Reakcje alergiczne: pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, anafilaksja, wysypka skórna.

Inne: wypadanie włosów.

Interakcje z innymi lekami:

Przy jednoczesnym stosowaniu rybawiryny i interferonu alfa obserwuje się synergizm.

W klinicznym stosowaniu różnych leków w dawkach terapeutycznych w połączeniu z rybawiryną nie stwierdzono istotnych interakcji.

Celem rybawiryną podczas leczenia zydowudyną i / lub jednocześnie ze stawudyną istniejącego zakażenia HIV towarzyszy zmniejszenie fosforylacji tych leków, w wyniku HIV wiremii i trybu leczenia wymaga zmiany. Nie było interakcji między rybawiryną a nienukleozydowymi inhibitorami odwrotnej transkryptazy lub inhibitorami proteazy. Dlatego łączne stosowanie rybawiryny i tych leków w leczeniu pacjentów z jednoczesnym zakażeniem wirusem HIV z wirusowym zapaleniem wątroby typu C.

Leki zawierające związki magnezu i glinu, simetikon zmniejszają biodostępność leku.

Przeciwwskazania:

Nadwrażliwość ciąży i laktacji, przewlekła niewydolność serca Ilb III sztuki, zawał mięśnia sercowego, niewydolność nerek (stężenie kreatyniny - mniej niż 50 ml / min), ciężka niedokrwistość, niewydolność wątroby, niewyrównaną marskość wątroby, choroby autoimmunologiczne (w tym autoimmunologiczna zapalenie wątroby) nie są uleczalne choroby tarczycy, ciężka depresja z samobójczych zamiarów, dzieci i młodzieży w wieku (do 18).

Ostrożnie. Kobiety w wieku rozrodczym (ciąża nie jest pożądane), niewyrównana cukrzyca (z napadami kwasicy ketonowej); przewlekła obturacyjna choroba płuc, zatorowość płuc, przewlekła niewydolność serca, choroby tarczycy (w tym nadczynność tarczycy), zaburzeń krwawienia, zakrzepicę, mielodeprescia, hemoglobinopatie (w tym talasemii, anemii sierpowatej), depresja, skłonność do samobójstw (w tym w anamnezie).

Przedawkowanie:

Być może wzrost nasilenia skutków ubocznych. Leczenie: odstawienie leku, leczenie objawowe.

Warunki przechowywania:

Lista B. W suchym miejscu, z dala od światła, w miejscu niedostępnym dla dzieci, w temperaturze nie wyższej niż 25 ° C. Okres przydatności do spożycia 2 lata. Nie używaj po upływie daty ważności.

Warunki opuszczenia:

Pakowanie:

Kapsułki 200 mg. 10 kapsułek na pakiet komórek konturowych. 30 kapsułek na puszkę polimeru. Za pomocą 3 obrysowych kwadratów lub jednej puszki polimeru wraz z instrukcją użycia w paczce tektury.

Schemat leczenia lekiem "Ribavirin"

Jest dostępny w kilku postaciach farmakologicznych do podawania pozajelitowego i doustnego. Ten skuteczny lek jest stosowany w leczeniu ciężkich patologii zakaźnych. Badania kliniczne potwierdziły jego skuteczność terapeutyczną przeciwko wirusowi HCV. Wraz z innymi lekami przeciwwirusowymi, takimi jak "Peginterferon alfa" i "Interferon alfa", mogą całkowicie wyleczyć zapalenie wątroby.

Opis leku

"Rybawiryna" odnosi się do silnych leków przeciwwirusowych stosowanych w leczeniu ciężkich chorób zakaźnych. Został opracowany na bazie monosacharydu D-rybozy. Jego działanie farmakologiczne wiąże się z wprowadzeniem substancji czynnych do genomu patogenów w miejsce związków purynowych, dzięki czemu powstaje łańcuch wirionów DNA i RNA. Mówiąc najprościej, preparat rybawiryny wywołuje mutacje w komórkach patogennych, co pociąga za sobą ich śmierć.

Lek ma wyraźne działanie przeciw zapaleniu wątroby na całe ciało, dlatego jest często stosowany w terapii HCV. Może wyznaczyć lekarza-hepatologa wyłącznie na podstawie wyników histologicznego badania wątroby i biochemicznego badania krwi. Na terenie Zjednoczonego Królestwa i Stanów Zjednoczonych lek jest łączony z "Peginterferonem" w leczeniu pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby typu C pierwszych czterech genotypów.

W Meksyku i Kanadzie środek przeciwwirusowy można zażywać z grypą i półpasiec. W połączeniu z "Amantadine" i "Ketamine" jest stosowany w terapii wścieklizny. Szerokie zastosowanie leku wynika z szerokiego spektrum działania. "Rybawiryna" jest aktywna przeciwko wielu wirusom RNA i DNA, w tym HCV.

Instrukcja użycia "Ribavirin"

Preparat przeciw zapaleniu wątroby jest aktywny w postaci metabolitu, który ma w przybliżeniu taką samą strukturę jak nukleotyd puryny. Leczenie "rybawiryną" w większości przypadków prowadzi do całkowitego zniszczenia wirusa w ciele i odzyskania pacjentów. W tym przypadku efekt terapeutyczny zależy od prawidłowej kombinacji leków przeciwwirusowych.

Uwalnianie się postaci i skład biochemiczny

Lek jest produkowany w pięciu formach farmakologicznych:

  • tabletki;
  • kapsułki;
  • krem-żel do użytku zewnętrznego;
  • liofilizat do podawania pozajelitowego;
  • aerozol do użytku zewnętrznego.

Jedna tabletka lub kapsułka o dawce 0,1 g zawiera 100 mg substancji czynnej - rybawiryny. Jako substancje pomocnicze należy wymienić: kwas stearynowy magnezu, skrobię, dwutlenek tytanu, laktozę, żelatynę, stearynian magnezu.

Działanie farmakologiczne

składniki lecznicze wykazują aktywność wobec wielu wirusów: świnki, reowirusem, wirus opryszczki i HCV, chorobę nyukalskoy, ospy i paragrypy. Działa wewnątrzkomórkowo, rozszczepiając się na metabolity, rybawiryna hamuje syntezę polimerazy RNA.

Systematyczne stosowanie leku blokuje tworzenie RNA, które są niezbędne do samokopiującego i propagacji patogenów. Poprzez integrację z genomem czynników zakaźnych powoduje niestabilność w ich strukturach.

Efekt mutacji prowadzi do zmniejszenia patogennych właściwości flory zakaźnej.

Wskazania do stosowania

Kapsułki i tabletki do podawania doustnego mogą leczyć takie choroby zakaźne jak:

  • ospa wietrzna;
  • gorączka krwotoczna;
  • przewlekłe zapalenie wątroby typu C;
  • opryszczkowe zapalenie jamy ustnej;
  • odra;
  • opryszczka narządów płciowych;
  • grypa typu A i B.

Możliwe jest leczenie "rybawiryną" wyłącznie na zalecenie lekarza prowadzącego. Leki mogą powodować efekt uboczny, a także zmniejszać efekt terapeutyczny innych środków przeciwwirusowych.

Metody aplikacji

W leczeniu zapalenia wątroby typu C leki przeciwwirusowe są podejmowane wystarczająco długo - co najmniej 7-8 miesięcy z rzędu. Przypisać w takiej dawce: 1000-2000 mg dziennie, tj. 500-600 mg dwa razy dziennie. Pacjenci z HCV pierwszego genotypu otrzymują cykl leczenia przez co najmniej 1 rok. W przypadku nawrotu patologii terapia jest przedłużana przez 6-7 miesięcy.

Podczas przyjmowania doustnego tabletki i kapsułki są spłukiwane wodą niegazowaną. Aby zapobiec efektom ubocznym "Ribavirin", należy używać go podczas jedzenia. Podając terapię, zaleca się rezygnację z tłustych pokarmów i napojów alkoholowych, ponieważ zmieniają one biodostępność leku.

Przeciwwskazania

W przypadku zaobserwowania zalecanej dawki lek powinien być dobrze tolerowany przez pacjentów. Ale zanim kupisz "Ribavirin", musisz wziąć pod uwagę dość obszerną listę przeciwwskazań do jego stosowania:

  • niewydolność wątroby w ostatnim stopniu;
  • uczulenie na składniki leku;
  • ciężka postać niedokrwistości;
  • choroby układu oddechowego;
  • zaburzenia endokrynologiczne;
  • zakrzepowe zapalenie żył;
  • patologie autoimmunologiczne.

Jeśli po przyjęciu leku pacjent odczuwa świąd, bóle głowy i duszność, należy przerwać przyjmowanie leku Ribavirin.

Gdzie kupić?

Rosja jest jednym z największych konsumentów leków antywirusowych na światowym rynku farmaceutycznym. Wkrótce będzie można kupić "Ribavirin", a jego analogi będą dostępne w większości sieci aptecznych: Pharmakia, Help Window, Dialog, Baltika-MED, itp. Teraz lek i wiele jego substytutów jest dystrybuowanych przez apteki internetowe. Specjalistyczny sklep oferuje wybór kilku analogów strukturalnych leków, których ceny mogą się znacznie różnić od kosztu oryginalnego "Ribavirin".

Cena "rybawiryny" zależy od formy uwolnienia leku i producenta. Tabela pokazuje średni koszt leków w państwowych sieciach aptecznych:

Dawkowanie rybawiryny w leczeniu zapalenia wątroby typu

Wirusowe zapalenie wątroby typu C (HCV) jest powolną chorobą zakaźną, która atakuje wątrobę. Pierwszym środkiem przeciwwirusowym, do którego czuł się czynnik HCV, był Ribavirin. Substancją czynną tego leku jest ten sam związek chemiczny.

Środek przeciwwirusowy "Ribavirin"

Według podręcznika "Vidal", "rybawiryna" odnosi się do farmakologicznej grupy środków przeciwwirusowych. Lek jest zawarty w Rejestrze Leków (RLS) Rosji pod różnymi markami.
"Ribavirin" jest produkowany przez firmę "Schering-Plough" pod nazwą handlową "Rebetol".

Przygotowania - analogi "Rebetola" wydawane są pod nazwami:
 Ribasfer (Kedman Pharmaceuticals, USA);
 "Gepavirin" (Pharmasins, Kanada);
 Copepus (Roche Pharmaceuticals, Francja);
 Ribavirin-Meduna (Meduna, Niemcy);
 ViroRib (Kusum Pharm, Indie).
W Rosji lek jest produkowany przez firmy farmaceutyczne "Canon-Pharma", "Vertex", "Vector Medica", "Vero-Pharm".
Przygotowanie jakiegokolwiek producenta (amerykańskiego, indyjskiego lub rosyjskiego) jest lepsze w leczeniu zapalenia wątroby typu C, lekarz prowadzący i sam pacjent powinni zdecydować. Leki zawierają taką samą ilość substancji czynnej w jednej tabletce (kapsułka). Często polityka cenowa odgrywa ważną rolę w wyborze leku.

"Daklataswir", "Sofosbuvir" i "Ribavirin"

"Rybawiryna" jest objęta schematem leczenia nie-interferonowego zapalenia wątroby typu C, zalecanego przez Światową Organizację Zdrowia. Najbardziej skuteczne połączenie dawki wykazała "Sof + dak" „sofosbuvir» (Hepcinat, Cimivir) i „Daklatasvira» (Natdac, DaclaHep), który stosuje się w leczeniu dowolnego genotypu HCV. Ta kombinacja jest często uzupełniana "Ribavirin".

Rybawiryna: dawka

Lek przyjmuje się doustnie, jednocześnie z pokarmem. W leczeniu HCV 1 genotyp jest przypisany 1000-1200 mg dziennie z interferonami. Dawka zależy od wagi pacjenta:
 o wadze 75 kg - 400 mg rano i 600 mg - w drugiej;
 przy wadze 75 kg - 600 mg rano i wieczorem.
Czas trwania terapii przeciwwirusowej wynosi 24-48 tygodni.

Rybawiryna i alkohol

Podczas leczenia "Rybawiryną" należy unikać spożywania alkoholu. Mówiąc o zgodności leków antywirusowych i alkoholu, należy zauważyć, że stosowanie dowolnego alkoholu (wódki, wina, piwa) zwiększa obciążenie chorą wątrobą, która już "pracuje nad zużyciem".

Ribavirin: instrukcje użytkowania

Według opisów dotyczących stosowania, lek wskazany kompleksowego leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu C, w połączeniu z interferonem alfa-2b ( «Altevirom”, «IFN-Lipint») lub pegylowany interferon (Pegasys «», «Algeronom»). Obecnie jest on również stosowany jako dodatek do leków schematów bezinterferonovoy terapii na podstawie „sofosbuvir”, „Daklatasvira”, „Ledipasvira” i „Velpatasvira”.
"Rybawiryna" ma kilka różnych postaci uwalniania: tabletki i kapsułki do podawania doustnego, liofilizat w fiolkach lub ampułkach do sporządzania roztworu do wstrzykiwań.

Stosowanie leków jest przeciwwskazane w:

• Nadwrażliwość na składniki leku;
 Ciąża;
 karmienie piersią;
 hemoglobinopatie (anemia sierpowata, talasemia);
• Przewlekła niewydolność nerek (z minimalnym klirensem kreatyniny poniżej 50 ml);
 Ciężka depresja (z tendencjami samobójczymi);
Ciężkie zaburzenie czynności wątroby;
 Niewyrównana marskość;
 autoimmunologiczne zapalenie wątroby;
 Patologie tarczycy.
Lek nie powinien być przepisywany w przypadku patologii hormonalnych (bolesne miesiączkowanie u kobiet, z zapaleniem gruczołu krokowego u mężczyzn). Lek nie jest dozwolony w monoterapii. Ze względu na niedostateczną wiedzę na temat wpływu na rosnący organizm, lek nie jest przepisywany do leczenia dzieci.

Rybawiryna: działania niepożądane

Do skutków ubocznych leczenia rybawiryną należą:
 zahamowanie czynności krwiotwórczej (niedokrwistość hemolityczna, leukopenia, trombocytopenia, pancytopenia);
• Zwiększenie stężenia bilirubiny pośredniej (związanego z hemolizą krwinek czerwonych);
 ból głowy, zaburzenia snu;
boli w klatce piersiowej, brzuchu;
• reakcje alergiczne;
 skurcz oskrzeli;
 powszechna słabość.

Prawdopodobieństwo "pobachki" w wyniku leczenia "rybawiryną" zwiększa się po połączeniu z interferonami-interferonem alfa-2b lub peginterferonem.
Większość niechcianych objawów z przyjmowaniem doustnym znajduje się już w początkowej fazie stosowania leku. Jeśli objawy patologiczne nie ustępują i / lub nie zwiększają się z upływem czasu, powinien to zgłosić lekarz prowadzący, który zdecyduje, czy dostosować dawkę, czy zmienić / anulować lek.
Badania wpływu teratogennego na ludzki zarodek nie zostały przeprowadzone, ale biorąc pod uwagę tę możliwość, lek jest zabroniony na receptę dla kobiet w ciąży. Podczas leczenia tego leku oraz w ciągu sześciu miesięcy po nim kobiety i ich partnerzy seksualni powinni stosować skuteczne metody antykoncepcji, aby wykluczyć początek ciąży.
Nie wiadomo, czy "rybawiryna" przenika do mleka matki, ponieważ nie przeprowadzono badań nad tym działaniem farmakokinetycznym. Aby uniknąć możliwych skutków ubocznych u małego dziecka, jeśli konieczne jest przyjęcie tego leku, należy przerwać karmienie piersią.
W pierwszym tygodniu przyjmowania "Ribavirin" należy porzucić zarządzanie pojazdami wysokiego ryzyka i samochodem. Dlaczego tylko pierwszy tydzień? Jest to spowodowane możliwością zawroty głowy, senność, zmęczenie, lub którzy przechodzą do końca pierwszego tygodnia leczenia, albo są tak poważne, że wymagają modyfikacji dawki lub odstawienie leku.

Interferony i rybawiryna

Leczenie zapaleniem wątroby Z połączeniem interferonu-alfa-2b ("Altevira") i "rybawiryny" było skuteczne tylko u 50% pacjentów. W tym przypadku pacjenci często skarżyli się na ciężkie powikłania takiej terapii. Powikłania były często tak poważne, że po zakończeniu leczenia prawie wszyscy pacjenci zastanawiali się, jak odzyskać zdrowie po terapii.
Uwalnianie pegylowanego interferonu (peginterferonu), substancji o nieznacznie zmienionej cząsteczce, pomogło zmniejszyć ryzyko poważnych powikłań. Leczenie kombinacją peginterferonu ("Algeron", "Pegasisa") okazało się skuteczniejsze, a efekty uboczne nie były tak silne.

"Sofosbuwir" i "rybawiryna": wirusowe zapalenie wątroby typu C z 3 genotypów

Wirusowe zapalenie wątroby typu C z 3 genotypów najlepiej reaguje na leczenie. Wirusowe zapalenie wątroby typu C trzeciego i drugiego genotypu jest leczone za pomocą kombinacji non-interferonu Sofosbuvira i Daklatasvira (Ladipasvira) z rybawiryną. Czas trwania leczenia wynosi od 12 do 24 tygodni.

Rybawiryna: przepis
Lek w sieci aptek musi być wydawany zgodnie z zaleceniem lekarza, który zgodnie z zasadami wydawania leków na receptę musi być napisany po łacinie. Zwykle na receptę wskazano nie markę leku, ale jego substancję czynną. "Ribavirin" po łacinie jest napisane w ten sposób: Ribavirinum.
Rybawiryna od grypy
Pierwsza rybawiryna została wydana przez amerykańską firmę ICN pod znakiem towarowym "Verazol" w 1975 roku. Został zasugerowany jako lek na grypę i przeziębienie, ale te wskazania do stosowania "rybawiryny" nie zostały zatwierdzone przez Amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (FDA). W literaturze naukowej znajdują się informacje na temat stosowania "rybawiryny" w ARVI, opryszczce, z HFRS (gorączka krwotoczna z zespołem nerkowym).

Ribavirin: recenzje

Opinie pacjenta na temat skuteczności mianowania "rybawiryny" w wirusowym zapaleniu wątroby typu C różnią się w zależności od tego, który lek (lub leki) został przepisany. Połączenie rybawiryny i interferonu alfa-2b (Altevira) było najmniej skuteczne i powodowało wiele działań niepożądanych u pacjentów.
Według pacjentów, którzy otrzymywali leczenie Pegasys (Algeron) i Ribavirin, dodatnią dynamikę można było osiągnąć tylko pod koniec terapii - nie wcześniej niż za 24 tygodnie.
u pacjentów otrzymujących połączenie „sofosbuvir» (Hepcinat, Sofovir) i "Daklatasvira", "Ledipasvira" lub „Velpatasvira» (Natdac, Ledifos, Velpanat) o " rybawiryny Najbardziej dodatnie reakcje obserwowano. W tym przypadku taka sama wydajność opętany "rybawiryna" różnych producentów ( "Canon", "Vertex", "Schering-Plough Corporation", "Astrafarm"). Odzyskiwanie po terapii trójskładnikowej występowało u 92-100% pacjentów.

Leczenie zapalenia wątroby typu C

Następnie leczono przewlekłe zapalenie wątroby typu C przed pojawieniem się nowoczesnych leków

Rybawiryna - ta substancja, przytłaczające wirusy Wirusowe zapalenie wątroby typu C, Mechanizm tego wpływu nie został jeszcze szczegółowo wyjaśniony. Ta substancja ma szczególnie dobry efekt w połączeniu z interferonem alfa-leku, przyjmuje się ją w postaci tabletki lub kapsułki.

Interferon - jest to białko autogenne, wytwarzane w szczególności przez białe krwinki, szczególnie w przypadkach, gdy organizm musi radzić sobie z patogenami wirusowymi. Alfa-interferon, stosowany w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby, jest wytwarzany przy pomocy biotechnologii. Podobnie jak na przykład w leczeniu insuliny u pacjentów z cukrzycą, lek interferon alfa musi być wstrzyknięty do tłuszczowej tkanki podskórnej.

W celu poprawy częstotliwości pozytywnych odpowiedzi na leczyć interferon alfa i tolerancja tego leczenia, interferon mogą być łączone z glikolem polietylenowym (PEG) (pegylowany interferon alfa peginterferonyalfa) interferony.Izmenennyetakimobrazom dłużej pozostają aktywne w organizmie, a zatem muszą one być wtryskiwany tylko jeden raz w tygodniu. Polietilenglikolobvolakivaetalfa interferonu tworzy rodzaj „powłoki ochronnej” zapobieganie temsamymprezhdevremennoe razlozheniemedikamenta.

Jednak te części interferonu, które są odpowiedzialne za jego działanie przeciwwirusowe, zostają odblokowane. W ten sposób możliwe jest utrzymanie bardziej jednorodnego poziomu ekspozycji na lek i przez dłuższy czas stale hamuje proces namnażania wirusa.

Inną technologią przedłużającą czas działania alfa-interferonu jest jego połączenie z ludzką albuminą surowicy. Albumina jest substancją naturalną o długim okresie półtrwania, wykonującą różne czynności w ciele. Alfa interferonu w połączeniu z albuminą (stężenie interferonu) zachowuje aktywność przeciwwirusową interferonu, jednak ze względu na długi okres półtrwania albuminy lek powinien być podawany tylko raz na dwa do czterech tygodni.

Badania kliniczne wykazały, że u pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C, którzy przyjmują długo działające preparaty interferonowe, częstość występowania pozytywnych odpowiedzi wirusologicznych jest znacznie lepsza niż u pacjentów przyjmujących standardowe leki o krótkim czasie działania na interferon. Ze względu na połączenie długodziałającego leku interferonowego, bawiryna z większym prawdopodobieństwem zwiększy częstotliwość kuracji.

Standardowe dawki interferonu

Również z punktu widzenia tolerancji leczenia, połączenie to ma znacznie lepsze właściwości niż połączenie standardowych interferonów z rybawiryną.

Zalecane dawki interferonów podano w tabeli.

Ponadto, dawka rybawiryny, lekarz powinien pomóc dobrać indywidualnie, biorąc pod uwagę Vasheykartinykrovi (osobennosoderzhaniyakrasnogo krovyanogopigmenta [hemoglobina) vesaVashegotela i genotyp dawki wirusa zapalenia wątroby typu C wynosi zazwyczaj od 800 do 1200 mg dziennie, jest podawana jako dwie porcje - rano i wieczorem. U szczególnie ciężkich pacjentów można myśleć o wprowadzeniu wyższej dawki. Biorąc pod uwagę masę ciała w czasie zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu C z 1 i 4 dawki genotyp rybawiryny powinna wynosić około 15 mg na 1 kg masy ciała, a w przypadku 2 i 3 genotyp - około 13 mg na 1 kg masy ciała ciało.

Celem leczenia jest zatrzymanie progresji choroby u pacjenta (zapobiegania wzrostu tkanki łącznej [marskość] w wątrobie i powikłaniami). Cel ten można osiągnąć w najlepszy sposób, jeśli wirus zapalenia wątroby typu C zostanie całkowicie usunięty z organizmu, tj. jeśli przez dłuższy czas RNA nie można wykryć wirusa zapalenia wątroby typu C, nawet przy użyciu najbardziej czułych metod badawczych. Częstotliwość odpowiedzi pozytywnych (liczba pacjentów, u których nie można już wykryć wirusów zapalenia wątroby typu C podczas leczenia we krwi) podczas leczenia długo działającymi interferonami i rybawiryną wynosi około 60-90%. Niestety, niektórzy pacjenci, którzy początkowo miał dobrą odpowiedź na leczenie, nawet w trakcie leczenia (rzadko) lub po odstawieniu leków wirus nowo zidentyfikowane zapalenia wątroby typu C jest więc długotrwałe powodzenie leczenia za pomocą terapii skojarzonej działania interferonu-długo w skojarzeniu z rybawiryną w całkowita wynosi 50-60%.

Szczególnie ważne jest regularne przyjmowanie leków. Jeśli w trakcie leczenia interferonem alfa / rybawiryną voznik- ciecierzycy dotkliwe skutki uboczne (na przykład depresji), a następnie, w razie potrzeby, takie zjawiska należy leczyć za pomocą leków, ale nadal (jeśli to możliwe) powinien kontynuować leczenie lekami przeciwwirusowymi. Ponieważ działania niepożądane leczenia interferonem / rybawiryną na końcu przebiegu leczenia bardzo szybko ustępują, leczenie skojarzone można przerwać.

Szczególnie dobre wyniki leczenia można osiągnąć, jeśli przebieg leczenia zostanie rozpoczęty tak szybko, jak to możliwe. Przejściu ostrej postaci choroby zapalenia wątroby typu C w postać przewlekłą można zapobiec przez 24-tygodniową monoterapię za pomocą (PEG) -α-interferonu. W tym celu leczenie ostrej postaci wirusowego zapalenia wątroby typu C powinno rozpocząć się nie później niż trzy do czterech miesięcy po zakażeniu.

Leczenie przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C u młodszych pacjentów z krótkim przebiegiem choroby jest o wiele bardziej skuteczne niż leczenie starszych pacjentów, którzy osiągnęli już etap marskości wątroby. Prawdopodobieństwo długotrwałego pozytywnej odpowiedzi wirusologicznej (leczenia), w terapii skojarzonej u pacjentów zakażonych genotypem 2 albo 3, znacznie lepsze niż u pacjentów zakażonych wirusem zapalenia wątroby typu C 1 lub 4. genotypu. Również czas trwania terapii ma ogromny wpływ na powodzenie leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C.

Obowiązujące przepisy dotyczące leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu C (poprawione 2009) zaleca się w przypadku pacjentów z wirusem zapalenia wątroby typu C, 2 lub 3 genotypów posiadających 24-tygodniowe leczenie standardowe, które w najlepszym przypadku mogą być zmniejszone do 16 tygodni (w przypadku pacjent ma normalną wagę, to nie ma marskość wątroby, przed leczeniem ma niskie miano wirusa i szybka odpowiedź wirusologiczna jest różne, pod warunkiem, że na początku 4 tygodniu leczenia, pacjent nie będzie wykryte HCV RNA). Pacjenci zakażeni wirusem zapalenia wątroby typu C 2 lub 3. genotypu, krwi, która na początku 4. tygodniu leczenia jest nadal możliwe do identyfikacji HCV RNA mogą korzystać z terapii trwały nieco dłużej niż 24 tygodni (36 -48 tygodni). Standardowy czas leczenia dla pacjentów zakażonych wirusem zapalenia wątroby typu C o genotypie 1 i 4 wynosi 48 tygodni, jednak u pacjentów z marskością wątroby (bez), które mają niższy ciężar wirusa w krwi, co cztery tygodnie przed rozpoczęciem terapii leczenie nie jest już możliwe wykrycie wirusów zapalenia wątroby typu C, czas trwania leczenia może być skrócony do 24 tygodni. Jednak szanse na długoterminową odpowiedź wirusologiczną na taką terapię nie zmniejszają się. Wydaje się, że pacjenci zakażeni wirusem zapalenia wątroby typu C 1 lub 4 genotypów th z powolnym odpowiedzi na leczenie przeciwwirusowe (na początku 12 tygodnia leczenia, krew jest nadal niezdolny do wykrywania RNA HCV, ale przez 24 tygodniu ich już nie wykrywają), odnoszą znaczne korzyści z przedłużonego okresu leczenia wynoszącego 72 tygodnie.

W oparciu o takie czynniki jak początkowej wiremii i wstępnej redukcji wiremii we krwi pacjentów poddawanych leczeniu po czterech i dwunastu tygodni, można stwierdzić, że jak wysoko duża szansa długotrwałego usuwania wirusów. Szanse na wyleczenie są większe, tym szybszy i wyraźniejszy jest początkowy spadek miana wirusa. Szanse na długoterminowe niszczenie wirusów są bardzo małe u tych pacjentów, którzy w ciągu pierwszych 12 tygodni leczenia nie osiągną przynajmniej 99% redukcji początkowego miana wirusa.

Różne badania wykazały, że w wyniku udanego skojarzonego leczenia z interferonem i rybawiryną, udział włókien tkanki łącznej w wątrobie zmniejsza się, a częstość występowania raka wątroby zmniejsza się. Jednak nawet po całkowitym usunięciu wirusa zapalenia wątroby typu C ryzyko zachorowania na raka wątroby pozostaje wysokie od wielu lat, więc nawet po udanej terapii, ma sens regularne kontrolne badanie ultrasonograficzne wątroby.

U wszystkich pacjentów z przewlekłym zapaleniem wątroby typu C, o zwiększonej aktywności zapalnej w wątrobie jest podstawowym zalecenie posiadać leczenia przeciwwirusowego, pod warunkiem, że pacjent nie wykazuje dodatkowe choroby i że nie występują żadne inne warunki, które doprowadziły do ​​zakazania takiego leczenia. Decyzja o zastosowanych lekach, dawce i czasie leczenia powinna być indywidualnie sprawdzana przez lekarza.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić podczas leczenia interferonem alfa i rybawiryną?

Na początku przebiegu leczenia często występują efekty uboczne, ale w procesie leczenia znacząco się osłabiają. Najczęstsze objawy to objawy grypopodobne: temperatura, bóle głowy, bóle stawów i mięśni, zmęczenie i senność, brak apetytu, utrata masy ciała. Czasami dochodzi do naruszeń tarczycy. Niektórzy pacjenci podczas leczenia mają skargi na ciężką suchą skórę i / lub czasową utratę włosów. Ponadto pacjenci mogą doświadczać zmian nastroju, w tym depresji. Ponadto ważne jest, aby zmienić obraz krwi, szczególnie białych ciałek krwi.

Reakcje alergiczne mogą być spowodowane zarówno interferonem alfa, jak i rybawiryną. Jako najczęstsze działanie niepożądane związane z lekiem rybawiryną znana jest tymczasowa niedokrwistość (niedokrwistość). Dlatego konieczne jest regularne monitorowanie obrazu krwi pacjenta.

Podczas tego przebiegu leczenia pacjenci powinni regularnie rozmawiać z lekarzem prowadzącym i dokładnie opisywać mu wszystkie działania niepożądane, które występują. Wiele skutków ubocznych terapii skojarzonej z interferonem alfa / rybawiryną może być pozytywnie zmienione poprzez dostosowanie dawek tych leków lub (tymczasowe) przepisanie dodatkowych leków. Przed całkowitym zaprzestaniem leczenia z powodu nietolerancji lub z powodu działań niepożądanych, należy zawsze wyczerpać wszystkie dostępne opcje.

W żadnym wypadku nie można wykluczyć, że z powodu przyjmowania rybawiryny leku wzrasta ryzyko wad rozwojowych w dzieciństwie. Dlatego pacjenci poddawani leczeniu rybawiryną powinni stosować skuteczną metodę antykoncepcji przez cały okres leczenia, a także w ciągu sześciu miesięcy po zakończeniu leczenia. Kobiety, które były już w ciąży przed rozpoczęciem terapii, nie mogą być leczone tą metodą.

Na co powinienem zwrócić uwagę podczas leczenia interferonu alfa i rybawiryny?

Podczas leczenia interferonem alfa i rybawiryną należy regularnie monitorować parametry wątroby (ALT, AST), parametry krwi i parametry tarczycy. Ponadto po czterech i dwunastu tygodniach leczenia (w razie potrzeby również po 24 tygodniach) należy ustalić miano wirusa we krwi (RNA wirusa zapalenia wątroby typu C). Eksperci mówią o szybkiej odpowiedzi wirusologicznej (RVR „), tak jakby przy zastosowaniu czułej metody testowania na początku 4. tygodniu leczenia nie jest już możliwa do stwierdzenia obecności HCV RNA we krwi. Na początku 12. tygodnia leczenia czyni różnicę pomiędzy łączną odpowiedź i częściową odpowiedź (CHVO). po zakończeniu reakcji (TIR) ​​w 12 tygodniu leczenia z krwią pacjenta, nie jest możliwe do wykrywania RNA HCV, podczas gdy u pacjentów z odpowiedzią częściową (CHVO) wiremii w porównaniu z wiremią na początku Zależy mi upadł na ziemię przez współczynnik 100, ale we krwi pacjenta jest nadal niezdolny do wykrywania RNA wirusa zapalenia wątroby typu C na podstawie wyników stężenia we krwi wirusów RNA HCV badań, przeprowadzonych na początku 4-tego i 12-tego tygodnia, można stwierdzić, czy ten sposób leczenia się powiedzie i jak długo powinno się to odbywać.

Czy istnieją alternatywne zabiegi?

Obecnie leczenie wyłącznie interferonem lub w połączeniu z rybawiryną jest jedynym sposobem długotrwałego usuwania wirusa zapalenia wątroby typu C z organizmu. Oprócz tego zawsze pojawiają się opisy sukcesów osiągniętych dzięki tzw. Substancjom alternatywnym. Nie istnieją jednak kontrolowane badania, w których testowano by skuteczność takich leków. Dlatego wszystkie informacje na temat takich leków opierają się na niezweryfikowanych raportach o doświadczeniach.

Substancje, które są stosowane w leczeniu chorób wątroby, jest, na przykład, ekstrakt z Silybum marianum (sylimaryny), karczochy gliceryny oraz preparaty, które są stosowane przede wszystkim w Azji Południowo-Wschodniej. Niektóre preparaty sylimaryny (sylibininy) mogą zmniejszać miano wirusa, jeśli są wstrzykiwane dożylnie codziennie w dużej dawce dla pacjenta. Jednak do tej pory nie jest jeszcze jasne, czy substancja w takiej dużej dawki bezpieczne i czy jest w stanie nie tylko do zmniejszenia wiremii, ale również w celu poprawienia szybkości utwardzania częstotliwości osiągniętego w leczeniu peginterferonem / rybawiryną. W zwykłych dawkach w postaci tabletek sylimaryna w żaden sposób nie wpływa na reprodukcję wirusa.

Wszystkie preparaty ziołowe i inne preparaty alternatywne mogą powodować niebezpieczne skutki uboczne, uszkadzać wątrobę lub wykazywać niepożądane wzajemne skutki podczas stosowania z innymi lekami. Pacjenci powinni zawsze informować swoich lekarzy domowych lub specjalistów medycznych o dodatkowych lekarstwach, aby mogli wyrazić swoją opinię na temat tolerancji tych leków i możliwego ryzyka związanego z ich podawaniem.

Opcje przyszłego leczenia

Aktualnie badania kliniczne różnych zastosowań terapeutycznych, w tym specyficzne inhibitory enzymów, wirus zapalenia wątroby typu C, które są odpowiedzialne za replikację wirusa (inhibitory proteazy, helikazy i polimerazy białka NS5A). Największy postęp w rozwoju klinicznego uzyskano z dwóch inhibitorów proteaz HCV (boceprewir i telaprewir), które znajdują się odpowiednio w połączeniu z peginterferonem alfa i rybawiryną w stanie poprawić długoterminową odpowiedź wirusologiczna częstością u pacjentów zakażonych 1 HCV genotypu o 20% do 70-75%. Rejestracja tych substancji w Europie powinna nastąpić w latach 2011-2012. Inne zmiany obejmują tzw immunomodulatory i leków, które hamują własne struktury komórkowe biorące udział w replikacji wirusa i szczepionek terapeutycznych, tj Surowice, które powinny pomóc Twojemu własnemu układowi odpornościowemu pokonać wirus zapalenia wątroby typu C lub spowolnić przebieg choroby.

W dłuższym okresie jest nadzieja, że ​​w przyszłości z wirusem zapalenia wątroby typu C, można skutecznie rozwiązać bez iniekcji interferonu. Wymaga to jednak połączenia co najmniej dwóch lub trzech inhibitorów. Dla wszystkich nowych substancji ważne jest, aby upewnić się, że nie pozwalają one na możliwość pojawienia się tzw odmian odpornych na wirusa zapalenia wątroby typu C

Generalnie należy podkreślić, że żadna z nowych substancji nie zostanie zarejestrowana, chyba że zebrane zostaną obszerne dane zebrane w badaniach klinicznych dotyczących skuteczności, tolerancji i bezpieczeństwa tych substancji. Pacjenci, którzy są zainteresowani otrzymaniem takiego nowego dokumentu w chwili obecnej, powinni skontaktować się z głównymi ośrodkami leczenia chorób wątroby i uzyskać informacje o aktualnych próbach metod terapeutycznych.


Pokrewne Artykuły Hepatitis