Co powinienem zrobić, jeśli wątroba mojego dziecka jest powiększona?

Share Tweet Pin it

Każdy rozumie, że bez normalnej zdrowej wątroby człowiek nie może w pełni istnieć. Dlatego rodzice mają wiele pytań dotyczących zwiększonego rozmiaru tego narządu u dzieci. Co zrobić, jeśli Twoje dziecko ma powiększoną wątrobę, dowiesz się z tego artykułu.

Wymiary wątroby - norma

Wymiary wątroby określają trzy parametry: po prawej wzdłuż linii ssania, po lewej wzdłuż ukośnej linii i wzdłuż środkowej linii klatki piersiowej. Sposób przejścia linii jest widoczny na rysunku. Normalna wielkość wątroby u zdrowego dziecka jest następująca:

  • Do 3 lat - po prawej stronie linii ssania - 5 cm, na linii środkowej - 4 cm, a na lewej linii ukośnej - nie więcej niż 3 centymetry.
  • Do 7 lat - na prawo od linii okołotarczowej - nie więcej niż 6 cm, mediana mostka LINE - 5 cm, z lewej ukośnych - nie więcej niż 4 cm.
  • Do 12 lat - po prawej wzdłuż linii smoczka - nie więcej niż 8 centymetrów, na linii środkowej - 7 centymetrów, po lewej stronie ukośnej - 6 centymetrów.
  • Ponad 12 lat - na prawo od linii okołotarczowej - 10 centymetrów, w zależności od linii środkowej - 9 centymetrów na lewej linii ukośnej - 8 centymetrów.

U zdrowego dziecka normalna wątroba nie powinna być powiększona. Nie powinien też rozciągać się poza łuk przybrzeżny.

Wyjątkiem są noworodki i dzieci, które nie ukończyły jeszcze pierwszego roku życia. U nich takie wyjście dla łuku żebrowego może być całkiem normalnym zjawiskiem fizjologicznym, jeśli wynik nie przekracza 2 centymetrów.

U dzieci w wieku 5-6 lat może być obecne wyjście wątroby poza łuk żebrowy, jednak zwykle nie powinno przekraczać 1 centymetra. Każde odchylenie od powyższych standardów jest uważane za wzrost wątroby i może mówić o możliwych patologiach.

O czym mówią dewiacje?

Powiększona wątroba nie jest niezależną chorobą, a jedynie objawem choroby. Objawem w medycynie jest hepatomegalia. Nie każdy wzrost powinien być postrzegany jako alarmujący objaw. Jeżeli dziecko nie ukończyło jeszcze 7 lat, jeśli jego rozmiar nie zwiększy się znacząco, lekarze nie uznają takiego stanu wymagającego interwencji medycznej.

Jeśli wielkość wątroby lub wątroby znacznie wzrosła po raz pierwszy zidentyfikowany w wieku siedmiu lat, to objaw zostanie uznany za patologiczny, a wszyscy lekarze będą kierować wysiłki w celu znalezienia prawdziwej przyczyny powiększenia wątroby.

Ważny organ może "urosnąć" ze względu na wrodzone patologie:

  • zakażenia wewnątrzmaciczne;
  • choroby wirusowe, które wpływały na płód w czasie ciąży (głównie różyczka, toksoplazmoza i wirus cytomegalii);
  • wrodzony brak lub infekcja przewodu żółciowego (arthresia);
  • choroby układu sercowo-naczyniowego, podczas których rozwija się pewien stopień niewydolności serca;
  • Choroba hemolityczna, który wystąpił z płodu w okresie ciąży z powodu Rh konflikt z matką, jak również choroby, która „zaczęła” po urodzeniu dziecka, z tego samego powodu (zazwyczaj dzieje się z Rh-dodatnie niemowląt urodzonych przez Rh-ujemnych matek );
  • liczne cysty;
  • dziedziczne choroby krążenia krwi i naczyń krwionośnych, w których naczynia rozszerzają się patologicznie, czemu towarzyszy samoistne krwawienie.

Wątroba może wzrastać iz innych powodów, które nie są wrodzone:

  • mononukleoza zakaźna;
  • wirusowe zapalenie wątroby;
  • poważne zatrucie toksyczne truciznami lub substancjami chemicznymi;
  • zapalenie pęcherzyka żółciowego;
  • gruźlica;
  • kiła;
  • otyłość i choroby metaboliczne;
  • cukrzyca;
  • choroby onkologiczne i choroby krwi (chłoniak, białaczka itp.).

Aby zwiększyć rozmiar wątroby może prowadzić naruszenie zasady zrównoważonego żywienia dzieci, zwłaszcza jeśli dieta dziecka jest zdominowana przez węglowodany i tłuszcze, a białko to za mało. Jeśli patologia ma wrodzone przyczyny, zwykle można ją ustalić w pierwszym roku życia dziecka, ponieważ pediatra podczas badania nie może nie zauważyć nadmiernej ilości wątroby podczas badania palpacyjnego. Zmiany patologiczne nabytego charakteru są zwykle diagnozowane później, bliżej 5-7 lat.

Ponieważ lista możliwych przyczyn jest niezwykle szeroka, lepiej nie próbować samodzielnie znaleźć prawdziwego.

Hepatomegalia - zespół, którego nie można zignorować, ze względu na to, jak szybko i prawidłowo dziecko otrzyma wykwalifikowaną opiekę, zależy nie tylko zdrowie miękiszu w przyszłości, ale także jego życie.

Oznaki patologii

Oczywiste jest, że rodzice nie mogą niezależnie mierzyć wątroby dziecka dziecka, aby zrozumieć, czy ma on nieprawidłowości. Ale aby podejrzewać, że coś jest nie tak, każda matka może na wiele znaków, które pośrednio mogą wskazywać na problemy z wątrobą:

  • dziecko często skarży się na ociężałość w jamie brzusznej, podczas gdy górny brzuch po prawej stronie jest nieco bolesny przy niewielkim ucisku ręki;
  • skóra ma żółty lub żółtawy odcień, gałki oczne zmieniają kolor na żółty;
  • dziecko ma problemy z jedzeniem - brak apetytu, nudności i wymioty, niestabilność stolca, częste biegunki;
  • kał staje się bardzo lekki, czasem prawie biały, a mocz, przeciwnie, ciemnieje;
  • Przedłużająca się żółtaczka noworodków (jeśli po wypisaniu ze szpitala minęły ponad dwa tygodnie, a dziecko nadal jest żółte, jest to okazja do sprawdzenia wątroby);
  • charakterystyczny gorzki zapach z ust (nie jest to znak obowiązkowy!).

Gdzie iść?

Jeśli rodzice podejrzewają dziecko z problemami z wątrobą, konieczne jest wizyta u dziecka pediatry. Oczywiście, taki specjalista, jako hepatologa, być w stanie zrozumieć problem znacznie szybciej, ale lekarze takie rzadkie i wąska specjalizacja jest nie tyle w Rosji, a nie wykorzystać każdą klinikę.

Jeśli istnieje możliwość odwiedzenia takiego lekarza, lepiej to zrobić. Jeśli nie ma hepatologa, pediatra i gastroenterolog pomogą. W takim duecie dwóch specjalistów musi koniecznie znaleźć przyczyny patologiczne, jeśli takie istnieją, i będzie w stanie zalecić odpowiednie leczenie. Zwolnienie z rozpoczęciem ankiety jest surowo zabronione. Każda nieprawidłowość w wątrobie i wzrost uważa się za nieprawidłowe działanie, zwiększa prawdopodobieństwo zatrucia. W końcu naturalny, stworzony przez naturę "filtr" ciała - wątroba - nie działa w pełni.

Zwykle, aby ustalić, czy dziecko ma wątrobę i śledzionę, doświadczony pediatra może już za pomocą rąk - palpacji i dotykania okolicy wątroby. Podejrzenie potwierdza diagnozę ultrasonograficzną.

Na ultradźwiękach można zobaczyć nie tylko dokładne wymiary wątroby (do milimetrów), ale także możliwe zmiany w jej tkankach, naruszenia w prawym lub lewym płacie.

Jeśli diagnostyczny wskazuje na wzrost, to wyznaczyć pediatra dziecko liczyć pełna krwi, badanie ogólne moczu, kału i jaja pasożytów żółciowych biochemicznych badań laboratoryjnych krwi, TK, co najmniej - MR. W przypadku znalezienia nowotworów i nowotworów dziecko zostaje hospitalizowane w celu pobrania próbek tkanki wątroby do biopsji w znieczuleniu za pomocą laparoskopu.

Leczenie

U dzieci w wieku 7-8 lat niewielki wzrost wątroby (nieco ponad 2 centymetry) jest korygowany za pomocą leków. Interwencja chirurgiczna jest dopuszczalna tylko w przypadku ciężkiego i ciężkiego uszkodzenia wątroby wrodzonej natury, związanego z nieprawidłowościami struktury. Leczenie zawsze rozpoczyna się od terapii głównej rozpoznanej choroby. Jeśli infekcja wirusowa jest przyczyną wszystkiego, dziecko może być hospitalizowane i, w warunkach stacjonarnych, przebijać skuteczny lek przeciwwirusowy (Tamiflu). W domu takie leki nie są przepisywane, a wszystkie dostępne leki przeciwwirusowe z apteki (Anaferon i inne), które są oficjalnie skuteczne i wpływają na przebieg infekcji wirusowej, nie są brane pod uwagę.

Infekcje bakteryjne lub choroby z dołączonymi procesami zapalnymi są zwykle leczone antybiotykami, wybierając najmniej dotkliwe, aby nie wywierać dodatkowego "nacisku" medycznego na wątrobę. Choroby metaboliczne są leczone przez lekarza-endokrynologa za pomocą specjalnych leków, które poprawiają i normalizują procesy metaboliczne. Równolegle z leczeniem choroby podstawowej, dziecko z powiększoną wątrobą jest przepisywane jako specjalna terapia hepatoprotekcyjna. Obejmuje środki, których zadaniem jest wspomaganie już cierpiącej wątroby podczas obciążenia lekiem.

Zwykle w leczeniu podtrzymującym dla wątroby istnieją takie leki, jak Essentiale, "Nie-shpa", Karsil, Heptral i Duspatalin. Wśród najczęściej przepisywanych w dzieciństwie hepatoprotektorów można zauważyć "Galsten", "Ursosan", "Holenzim".

Aby ciało dziecka działało lepiej, podczas leczenia przepisuj leki zawierające ważne enzymy, które ze względu na patologię mogą być wytwarzane w niewystarczających ilościach. Leki te obejmują Creon, Mezim.

Zbyt długie przyjmowanie enzymów nie jest konieczne, aby nie "rozcieńczyć" ciała dziecka. W przeciwnym razie zredukuje produkcję własnych enzymów do nie, co następnie prowadzi do bardzo katastrofalnych konsekwencji.

Dziecko, bez względu na przyczynę, która prowadzi do powiększenia wątroby, zalecana jest specjalna dieta. Z menu dla dzieci, tłuszczowe jedzenie - masło, smalec, sery z dużą zawartością tłuszczu, mlekiem tłustym i kwaśną śmietaną są usuwane przez długi czas. Kid z powiększeniem zabronione kakao, czekolada, jaja, grzyby, orzechy, mięso tłuszczowe, kwaśne napoje, w tym soki owocowe, konserwy i wędzonego mięsa, przypraw, a nawet lody. Przestrzeganie diety jest bardzo ważne, w przeciwnym razie leczenie może okazać się nieskuteczne, pomimo przyjmowania przepisanych leków. Dziecko potrzebuje niskotłuszczowego mięsa, warzyw, żywności, gotowanej na parze i pieczonej. Unikaj smażonych i świeżych wypieków. Do jedzenia konieczne jest ułamek, nie mniej niż 5 razy dziennie w małych porcjach.

Prognozy dotyczące leczenia powiększonej wątroby, żaden lekarz nie da z wyprzedzeniem, ponieważ wynik patologii dotyka dużo - i choroby podstawowej, a stan odporności dziecka i stopień wzrostu samej wątroby. Jednakże, zgodnie z danymi Ministerstwa Zdrowia w 2016 r., Szybkie leczenie i natychmiastowe rozpoczęcie leczenia stanowią korzystną prognozę w ponad 90% przypadków.

Najtrudniej jest przewidzieć wzrost wypieku, jeśli jest on spowodowany toksycznym zatruciem, a także powikłany marskością wątroby, która się zaczęła. Takie problemy są znacznie mniej podatne na terapię, ale tutaj pozytywny wynik szacuje się na ponad 60%.

Zalecenia dotyczące zapobiegania

Aby chronić Twoje dziecko przed problemami z wątrobą, twoja matka może nadal znajdować się na etapie ciąży. Jeśli będzie uważać na swoje zdrowie, strzeż się infekcji, wirusów, szanse patologicznych zmian w układaniu i funkcjonowaniu układu pokarmowego w ciele okruchów będą minimalne.

U dziecka w wieku 2 lat, a także u dziecka w wieku 3-4 lat i bardziej zaawansowanego nie powinno być na stole obfitości pokarmów tłuszczowych i węglowodanowych, zwłaszcza w nieaktywnym stylu życia. Do otyłości wątroby może prowadzić i entuzjazm dla fast food w starszym wieku - w wieku 8-10 lat, a to będzie dość niebezpieczne, ponieważ fizjologiczne takie zwiększenie nigdy nie będzie brane pod uwagę. Porada jest jedna - musisz uważać na odżywianie dziecka.

Co powoduje wzrost wątroby i śledziony?

W tym przeglądzie będziemy kontynuować przegląd stanu, który jest określany jako powiększona wątroba i śledziona. Tutaj zwracamy szczególną uwagę na przyczyny tego stanu.

Zwiększona wątroba i śledziona: dlaczego powstają?

Przede wszystkim należy zauważyć, że powiększenie wątroby i śledziony ma wiele przyczyn, w tym infekcje, choroby krwi, choroby wątroby i raka.

Zakaźne przyczyny powiększonej wątroby i śledziony

Zwiększona wątroba i śledziona mogą być spowodowane przez infekcje.

Wewnątrzwątrobowe przyczyny powiększonej wątroby i śledziony

Zwiększona wątroba i śledziona mogą być również spowodowane zaburzeniami i chorobami wątroby, w tym:

- Atrezja przewodu żółciowego (zablokowanie przewodów transportujących żółć z pęcherzyka żółciowego).

- Rak wątrobowokomórkowy (nowotwór komórek wątroby).

- Nadciśnienie wrotne (wysokie ciśnienie krwi w żyle wrotnej, które dostarcza krew do wątroby).

- Niedrożność portalu portalu (niedrożność żyły wrotnej, która doprowadza krew do wątroby).

- Stwardniające zapalenie dróg żółciowych (zablokowanie dróg żółciowych).

- Stłuszczenie (zwyrodnienie tłuszczowe wątroby).

Inne medyczne powody powiększenia wątroby i śledziony

Zwiększona wątroba i śledziona mogą być spowodowane innymi chorobami, w tym:

- Sarkoidoza (choroba zapalna najczęściej atakuje płuca, skórę i oczy)

- Toczeń rumieniowaty układowy (choroba, w której organizm atakuje zdrowe komórki i tkanki)

Poważne i zagrażające życiu przyczyny powiększenia wątroby i śledziony

W niektórych przypadkach, powiększenie wątroby i śledziony może być objawem poważnej lub zagrażającej życiu warunkiem, że należy natychmiast ocenianego przez lekarza gastroenterologa. Należą do nich:

- Ostre zapalenie wątroby (zapalenie wątroby).

- Białaczka (rak krwi lub szpik kostny).

Pytania do diagnozy przyczyn powiększonej wątroby i śledziony

Aby zdiagnozować swój stan, lekarz lub pracownik służby zdrowia zada Ci kilka pytań związanych ze wzrostem wątroby i śledziony, w tym:

- Czy występują objawy żołądkowo-jelitowe, takie jak wymioty i ból brzucha?

- Czy jest uczucie wzdęcia?

- Czy jest jakakolwiek manifestacja żółtaczki?

- Czy masz przewlekłe choroby?

- Jakiego koloru jest twoje krzesło?

- Jakie narkotyki bierzesz?

Możliwe powikłania powiększenia wątroby i śledziony

Ponieważ wzrost wątroby i śledziony może być związane z poważnymi chorobami, leczenie za późno obróbka może prowadzić do poważnych komplikacji i nieodwracalnego uszkodzenia. Jak tylko główną przyczyną jest diagnozowana, ważne jest, aby przestrzegać planu leczenia, który został zaprojektowany indywidualnie przez lekarza, aby zmniejszyć ryzyko ewentualnych powikłań, w tym:

W naszych innych artykułach przeczytaj więcej o chorobach wątroby, które mogą powodować wzrost tego artykułu.

Powiększenie wątroby i śledziony

Powiększenie wątroby i śledziony jest typowym objawem wielu niebezpiecznych chorób. Te narządy są wzajemnie połączone. Bardzo często powiększenie śledziony wiąże się z patologicznym procesem zachodzącym w ciele. To samo dzieje się z wątrobą, jeśli choroba rozwija się w organizmie. W języku medycznym powiększona śledziona nazywana jest splenomegalią, jeśli podobny proces zachodzi w wątrobie, wówczas nazywa się to powiększeniem wątroby.

W wielu przypadkach rozwój wzrostu narządu ma swoje osobliwości. Dlaczego dochodzi do wzrostu śledziony i wątroby? Konieczne jest rozważenie przyczyn, które prowadzą do rozwoju hepatomegalii.

Co powoduje powiększenie wątroby

Ściśle mówiąc, to nie jest choroba. Ale są to symptomy typowe dla większości patologii. Wraz z rozwojem wirusowego zapalenia wątroby, chorób serca, zatruć, przewlekłych zakażeń, nowotworów onkologicznych, wątroba zaczyna się zwiększać. W niektórych przypadkach może osiągnąć tak duże rozmiary, że zajmuje prawie całe miejsce w otrzewnej. Czasami jego waga wzrasta, która może osiągnąć 15 kg.

Dlaczego wątroba rośnie? Istnieje kilka przyczyn, które prowadzą do zwiększenia tego rozmiaru ciała:

  1. Nadużywanie alkoholu. Alkohol jest bardzo szkodliwą i toksyczną substancją. Wątroba pełni niezwykle ważną funkcję: neutralizuje działanie różnych substancji. Dlatego bardzo często powiększenie wątroby występuje u osób cierpiących na alkoholizm.
  2. Czasami rozwija się funkcja kompensacyjna.
  3. Powolnemu krążeniu krwi, które rozwija się z naruszeniem czynności serca, często towarzyszą stagnacyjne zjawiska. Prowadzą do tego, że dochodzi do obrzęku wątroby i zwiększenia jej rozmiaru.
  4. Substancje toksyczne i infekcje wirusowe również mają negatywny wpływ. Stopniowo zaczyna się rozkładać, co prowadzi do marskości. Substancje szkodliwe zabijają hepatocyty, stopniowo zastępując zdrowe komórki tkanką łączną. Wątroba ma tendencję do przywracania jej funkcji, co prowadzi do tego, że zaczyna się zwiększać.
  5. Duża liczba komórek tłuszczowych, które się w nim formują, może powodować powiększenie wątroby.

Zaburzenia metaboliczne mogą również być przyczyną wzrostu wielkości wątroby i śledziony.

Choroby onkologiczne, w których dochodzi do zmiany w komórkach wątroby, mogą również powodować wzrost.

Choroby wątroby wymagają natychmiastowej konsultacji z lekarzem i natychmiastowego leczenia. Lekarz wyznaczy szereg testów laboratoryjnych.

Objawy wskazujące na wzrost wątroby

Wątroba pełni bardzo ważną funkcję w organizmie. Znajduje się po prawej stronie. Ciało to bierze bezpośredni udział w procesie trawienia. Jego normalna waga wynosi około 1,5 kg. Można wyróżnić wyraźny znak, że coś jest z nią nie tak. Pacjent skarży się, że coś przeszkadza mu w jego prawej stronie. Często można wykryć gęstą bryłę podczas dotykania lub zmiany pozycji tułowia.

Większość chorób wątroby ma podobne objawy:

  • objawy dyspeptyczne, takie jak nudności, zgaga, zapach z ust, rozstrój stolca;
  • problemom z wątrobą często towarzyszy pojawienie się żółtaczki skóry i twardówki oczu;
  • typowe zjawisko można uznać za pojawienie się "kiełków wątroby".

Wszystkie choroby wątroby u dziecka są szczególnie poważne, dlatego powinieneś zobaczyć się z lekarzem i poddać się testom.

Jak wspomniano powyżej, wzrost wielkości śledziony i wątroby ma wiele wspólnego. Splenomegalia nie jest również chorobą, ale ma bezpośredni związek z nimi.

Dlaczego śledziona wzrasta

Statystyki pokazują, że około 5% światowej populacji ma powiększoną śledzionę. Taki stan tego narządu często występuje u dzieci i jest alarmującym objawem. Istnieje kilka przyczyn, które prowadzą do rozwoju powiększenia śledziony:

  • infekcja wirusowa;
  • warunki autoimmunologiczne;
  • choroby onkologiczne;
  • choroby krwi;
  • choroba wątroby.

Praktycznie każda choroba może spowodować wzrost w śledzionie. Szczególnie może być związana z limfadenopatią, która często wiąże się z dolegliwościami układu limfatycznego. Musimy od razu powiedzieć, że śledziona jest ważnym narządem i uczestniczy w systemie hematopozy.

W jaki sposób określa się wzrost tych narządów? Główną metodą badania śledziony jest:

  • palpacja;
  • tomografia komputerowa;
  • skanowanie radionuklidów.

Aby przejść badanie wątroby, lekarz zaleca badanie palpacyjne, które pozwala dokładnie określić wielkość narządów.
Bardzo ważne jest, aby poinformować lekarza o następujących faktach:

  • dolegliwości, które zostały wcześniej przeniesione;
  • dziedziczność;
  • zatrucie;
  • cechy warunków życia i pracy.

Zgodnie z zaleceniem lekarza pacjent wykonuje badania laboratoryjne krwi, ultradźwięków, MRI. W niektórych przypadkach konieczne jest pobranie biopsji tkanek organowych, co pozwala określić obecność nowotworu. Zgodnie z definicjami medycznymi można wymienić następujące możliwe medyczne powody powiększenia śledziony.

  1. Amyloidoza. Ta choroba wywołuje procesy, które prowadzą do akumulacji białka amyloidu. Bardzo często jest to jednoczesny znak w klęsce niektórych narządów wewnętrznych. Na tle choroby często rozwija się niewydolność nerek, co komplikuje fakt, że występuje opóźnienie w oddawaniu moczu, choroby serca, problemy z przewodem żołądkowo-jelitowym.
  2. Bruceloza. Ciężki stan brucelozy charakteryzuje się osłabieniem, gorączką, poceniem. Na tle tej choroby dochodzi do wzrostu wielkości wątroby i śledziony.
  3. Niebezpiecznym stanem jest marskość wątroby. Ta choroba prowadzi do stanu powiększenia śledziony. Charakterystyczne objawy to: żółtaczka, powiększenie wątroby, krwawienie, wymioty ze śladami krwi.
  4. Infekcyjne zapalenie wsierdzia. Ta dolegliwość jest niebezpieczna, ponieważ temperatura wzrasta i istnieje ryzyko, że zaczną tworzyć się skrzepy krwi w układzie naczyniowym. Nieleczona może spowodować śmierć.
  5. Zespół Felty'ego. Często rozwija się przeciwko reumatoidalnym zapaleniom stawów. Typowym stanem jest ból w okolicy stawu, powstawanie guzków reumatycznych, owrzodzenia dłoni i stóp.
  6. Wirusowe zapalenie wątroby. Często rozwija się w wyniku przenikania wirusów do organizmu. Charakterystyczne są: żółtaczka, powiększenie wątroby i śledziony, a także wymioty.
  7. Histoplazmoza. Przyczyną tej choroby jest grzyb. Pojawia się dość rzadko. Bardzo często choroba jest rozpowszechniana. Charakterystyczną cechą są powiększone węzły chłonne, rozwój żółtaczki, wysoka gorączka.

Jeśli występują objawy powiększenia wątroby i śledziony, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem w celu ustalenia diagnozy i leczenia, która jest dla ciebie skuteczna.

Dziecko powiększyło wątrobę i przyczynę śledziony

Termin "hepatosplenomegalia" odnosi się do rzeczywistego wzrostu wielkości wątroby i śledziony. Przyczyną tego jest szereg chorób, które prowadzą do wystąpienia procesów patologicznych. Objawiają się one przez zespół hepatolowy, który obejmuje połączone zwiększenie wielkości tych narządów.

Do leczenia i oczyszczania wątroby z powodzeniem używali nasi czytelnicy

metoda Eleny Malysheva

. Po dokładnym przestudiowaniu tej metody postanowiliśmy zwrócić na nią Twoją uwagę.

Gdzie znajduje się wątroba?

Anatomicznie wątroba jest umieszczona pod przeponą, z czego większość - ¾ całej masy - znajduje się po prawej stronie, a ¼ - po lewej stronie. Podczas perkusji w pozycji leżącej u osoby dorosłej, jej dolna granica znajduje się wzdłuż krawędzi łuku żebrowego po prawej stronie, górna granica odpowiada piątej krawędzi.

Lokalizacja narządów ludzkich

Lewa granica wątroby nie wykracza poza lewą linię brzegową. Obecnie fizyczne metody wyznaczania granic są ograniczone do badania Kurlowa, które przeprowadza lekarz. Średnie wartości wielkości narządu u zdrowej osoby w tym badaniu wynoszą 10x9x8 centymetrów. Wraz ze wzrostem granic wątroby, jej dolna krawędź rozciąga się poza łuk żebrowy.

Lokalizacja śledziony

Śledziona znajduje się w górnej części jamy brzusznej po lewej stronie w przekątnej projekcji. Poniżej graniczy z jelita grubego, tworząc tzw śledzionowej krzywiznę przylega do żołądka i trzustki, jak również w kontakcie z lewej nerki.

Górna granica śledziony odpowiada dziewiątej krawędzi, a dolna znajduje się na 11 poziomie. Wykonując badanie perkusyjne, określ długość śledziony, u dorosłych jest to 12-15 centymetrów, a średnica to 5-8 centymetrów. Badanie to stopniowo znika w przeszłości, ustępując miejsca badaniu USG narządu.

Co powoduje hepatosplenomegalię?

Przyczyny wzrostu wątroby i śledziony są zróżnicowane pod względem struktury. Mogą one obejmować choroby tych narządów pojedynczo lub mogą wystąpić w wyniku połączonego uszkodzenia.

Powody preferencyjnych zmian wielkości wątroby są następujące:

Ogniskowe lub rozproszone zmiany narządu.

Należą do nich następujące choroby:

Marskość wątroby Zapalenie wątroby o różnej etiologii Stłuszczenie - nagromadzenie w wątrobie tłuszczu Cysty wątrobowe Gruźlica ziarniniakowa

Choroby metabolizmu u ludzi.

glikogenozę związaną z zaburzeniem biosyntezy hemochromatozy glikogenu, z powodu niedoboru enzymatycznych układów organizmu regulujących wchłanianie żelaza

Zwiększenie rozmiaru śledziony jest manifestacją:

Choroby samego narządu. Torbiele, guzy o różnej naturze, ropnie śledziony; Choroby innych narządów i układów. Nadciśnienie wrotne, ostra i przewlekła białaczka, mięsaki.

Połączony zespół hepatopenii występuje z takimi zmianami, jak:

Ostre i przewlekłe rozlane zmiany w wątrobie z powodu chorób autoimmunologicznych, infekcji wirusowych, zaburzeń krążenia organizmu:

wątrobowe żylne zakrzepowe zapalenie żył

Wielu naszych czytelników do leczenia i oczyszczania wątroby aktywnie wykorzystuje powszechnie znaną metodę opartą na naturalnych składnikach odkrytych przez Elenę Malysheva. Radzimy, aby to przeczytać.

Rozwój marskości i raka wątroby

Choroby zakaźne, pasożytnicze:

mononukleoza zakaźna kiła leiszmanioza, alweokokoza

Choroby metabolizmu (kumulacji), w tym dziedziczne:

Skrobiawica choroby Gauchera

ziarniniakowatość (sarkoidoza, beryloza)

Choroby krwi lub hemoblastoza:

choroby mieloproliferacyjne (czerwienica prawdziwa, przewlekłą białaczkę szpikową) choroby limfoproliferacyjne (chłoniak, białaczka limfatyczna przewlekła) do zawartości ↑

Dziecko z hepatosplenomegalią

Przyczyny wzrostu w tych narządach miąższowych u dziecka są zróżnicowane. Są to najczęściej choroby zakaźne, wirusowe i pasożytnicze. Zakaźne obejmują brucelozę, mononukleozę zakaźną, sepsę. Wirusowe są rozległą grupą zapalenia wątroby.

Choroby pasożytnicze najczęściej występują, gdy dziecko nie przestrzega zasad higieny lub jego rodziców.

Dziecko narażone na toksoplazmozy, amebiaza glistnicy i jako takie jak choroba pasożytnicza hydatid i alveococcosis rzadkich, zwłaszcza w obszarach endemicznych.

Powiększenie wątroby i śledziony u nowo narodzonego dziecka jest objawem choroby hemolitycznej płodu, która występuje z niezgodnością Rh matki i dziecka. U dziecka zmiana wielkości tych narządów może służyć jako sygnał o występowaniu wrodzonych wad serca, które powodują zaburzenie hemodynamiczne w dużym krążeniu z powodu niewydolności prawej komory.

Objawy kliniczne

Główne objawy, które pojawiają się u dzieci i dorosłych, to bladość skóry, a także słabość i zmęczenie podczas aktywności fizycznej.

W niektórych przypadkach następuje wzrost temperatury (od podgorączkowych do wyższych). Powiększenie wątroby i śledziony masa pojawia się w prawym górnym kwadrancie, nietolerancja tłustych, czasami występują nudności, wymioty, mrowienie w lewej podżebrza.

Na skórze mogą pojawić się tak zwane objawy wątrobowe - teleangiektazja, rumień w dłoni, przykurcz Dupuytrena u dziecka.

Odpowiedź naszego czytelnika Swietłana Litwinowa

Niedawno przeczytałem artykuł opisujący "Leviron Duo" w leczeniu chorób wątroby. Dzięki temu syropowi FOREVER może wyleczyć wątrobę w domu.

Nie przywykłem do zaufania jakimkolwiek informacjom, ale postanowiłem sprawdzić i zamówić opakowanie. Zmiany, które zauważyłem tydzień później: stały ból, ociężałość i mrowienie w wątrobie, która mnie wcześniej dręczyła - cofnęły się, a po 2 tygodniach zniknęły całkowicie. Nastrój poprawił się, znowu pojawiło się pragnienie życia i cieszenia się życiem! Spróbuj i Ty, a jeśli jesteś zainteresowany, to poniższy link jest artykułem.

W przypadku pewnych chorób, takich jak zapalenie wątroby typu B, jest odbarwienie skóry i błon śluzowych (gałek ocznych twardówce łuków podniebienia i języczka) - one stać żółtaczkowych. Obiektywnie, gdy palpacyjnie, lekarz określa bolesność tych narządów, zagęszczenie, nierówności ich krawędzi, wyjście wątroby i śledziony spod łuku żebra.

U dziecka może dojść do zwiększenia liczby tych narządów, dopóki nie spadną one do miednicy mniejszej, co powoduje jej charakterystyczny wygląd z dużym obrzękiem brzucha.

Ważne: Jeśli masz takie objawy, musisz skontaktować się z lekarzem-terapeutą w klinice. Jeśli u dziecka rozwinie się choroba, w zależności od ciężkości jego stanu, odwiedź pediatrę rejonowego przy poliklinice lub zadzwoń do lekarza w domu. Specjaliści ci udzielają wskazówek wąskim specjalistom, takim jak specjalista chorób zakaźnych, hematolog lub onkolog, w celu określenia dalszej taktyki diagnozy i leczenia.

Przeprowadzone badania w diagnostyce

Podczas badania podstawowego lekarz ocenia wygląd pacjenta, otrzymuje informacje o stanie narządów poprzez ich perkusję i badanie dotykowe. Aby potwierdzić tę lub tę diagnozę, wykonuje się różne testy laboratoryjne, takie jak ogólne badanie krwi, biochemiczne badanie krwi z oznaczeniem enzymów wątrobowych, które dość informacyjnie odzwierciedlają stan funkcjonalny wątroby.

Testy serologiczne są przeprowadzane w celu diagnozowania chorób u dorosłych i dzieci spowodowanych przez infekcje i pasożyty.

Ważnymi markerami stanu wątroby są:

Bilirubina. Jego skład jakościowy i ilościowy jest ważny dla określenia metabolicznych i wydalniczych funkcji aminotransferazy wątrobowej. Aminotransferaza asparaginianowa (AST) i alaninaminotrans-feraza (ALT), markera stopień integralności hepatocytach, zwiększoną aktywność aminotransferazy występuje w przypadku zniszczenia i martwicę komórek alkalicznej fosfatazy. Jest to marker cholestazy i niedrożności dróg żółciowych 5'-nukleotydazy. Najnowocześniejszy marker uszkodzenia wątroby, potwierdza specyfikę tego procesu

Instrumentalne metody diagnozy obejmują:

USG wątroby i śledziony.

Odnosi się do metod informacyjnych i nieinwazyjnych, szeroko stosowanych w codziennej praktyce. Rozmiary narządów i echogeniczność tkanki są szacowane.

Pozwala na ocenę przepływu krwi wraz ze wzrostem wątroby i śledziony, jest nieinwazyjną metodą diagnozy.

Rezonans magnetyczny (MRI).

Dotyczy to również metod nieinwazyjnych, pozwala diagnozować torbiele i nowotwory wątroby, określić ich swoistość, a także ocenić drożność żył wątrobowych.

Jest to najbardziej czuła metoda określania obecności kamieni i torbieli dróg żółciowych, stwardniające zapalenie dróg żółciowych. Wykonano endokopicheski lub przezskórnie, co pozwala uzyskać próbki żółci i nabłonka dróg żółciowych.

Tomografia komputerowa (CT).

Jest on stosowany, jeśli to konieczne, w celu odróżnienia jednej choroby od innej, ujawnia procesy akumulacji i rozlanego uszkodzenia narządu. Różni się od MRI tym, że podczas badania pacjent jest poddawany promieniowaniu rentgenowskiemu.

Laparoskopowa i przebijająca biopsja wątroby.

Jest to niezwykle inwazyjna metoda diagnozy, zaprojektowana w celu ustalenia dokładnej diagnozy raka.

Badania radioizotopowe (skanowanie radionuklidów).

Odnoszą się do inwazji, ponieważ pacjent otrzymuje promieniowanie. Umożliwia ocenę stanu miąższu wątroby, diagnozowanie procesów nowotworowych i ropni.

Ważne! wszystkie badania dotyczące inwazji powinny być stosowane ściśle, jeśli potrzebne są dodatkowe informacje w celu weryfikacji diagnozy.

Należy pamiętać, że TK, biopsję wątroby oraz badanie gromadzenie radiofarmaceutyku są traumatyczne efekt i obciążenia promieniowania na organizm i nie powinny być wykorzystywane jako konwencjonalnej metody diagnozowania chorego dziecka.

Leczenie

Taktyka leczenia dla osoby dorosłej i dziecka obejmuje środki konserwatywne i operacyjne. Leczenie zachowawcze obejmuje kompleksową terapię etiologiczną, patogenetyczną i objawową z lekami. Ma na celu usunięcie przyczyny, która spowodowała chorobę, poprawę samopoczucia pacjenta i zmniejszenie wielkości narządów miąższowych do normalnych wartości.

W przypadku procesu nowotworowego wątroby lub zniszczenia śledziony podnosi się kwestię resekcji tych narządów.

W przypadku uszkodzenia wątroby operacja polega na usunięciu części narządu i odnosi się do części zachowującej organ. Jeśli nie było zniszczenie i śledziona pojawiło krwawienie, interwencja chirurgiczna jest konieczna, aby zakończyć jego usunięcie jak u dorosłego i dziecko.

Czy nadal sądzisz, że NIE MOŻNA PRZYWRÓCIĆ WĄTROBY?

Sądząc po tym, że czytasz teraz te słowa - zwycięstwo w walce z chorobą wątroby nie jest po twojej stronie...

A już myślałeś o interwencji chirurgicznej i stosowaniu reklamowanych leków toksycznych? Jest to zrozumiałe, ponieważ ignorowanie bólu i ciężaru w wątrobie może prowadzić do poważnych konsekwencji. Nudności i wymioty, żółtawy lub szarawy odcień skóry, gorycz w jamie ustnej, ciemnienie koloru moczu i biegunka... Wszystkie te symptomy są ci znane nie przez pogłoski.

Ale może lepiej jest traktować nie konsekwencję, ale powód? Przeczytaj historię Alevtiny Tretyakovej, o tym, że nie tylko poradziła sobie z chorobą wątroby, ale także przywróciła jej... Przeczytaj artykuł >>

Expert Project VseProPechen.ru

Zapewnij dziecku terminową pomoc lekarską i diagnozę, a także wprowadź specjalną dietę. Dieta polega na unikaniu szkodliwych (nadmierne węglowodanów, kwasów tłuszczowych, wędzonego itd.) Żywność i przejście do nagradzania (tkanki zawierające białko) czas produktam.Davayte dzieckiem do odpoczynku (niech dziecko wykonalne zadanie zapewnić prawo do urlopu w razie potrzeby).Vvedite dawkowanie obciążenie fizyczne (ładowanie, kluby sportowe) w celu wzmocnienia organizmu rebenka.Provodite stałą terapię profilaktyczną pozbyć gelmintov.Ne samoleczenia, aby uniknąć szkód dla stałej organizma.Provodite th diagnozę wszystkich systemów. Jeśli wystąpiły problemy z powiększeniem wątroby, naucz się wykonywać niezależne palpacje (odczuwać wzrost o kilka cm) lub przeprowadzaj rutynowe badania z lekarzem. Tabela z parametrami prawidłowej wielkości wątroby w cm jest podana powyżej.

Gastroenterolog z najwyższej kategorii
lekarz nauk medycznych
Wasiljew Władimir Aleksandrowicz

Podczas badania ultrasonograficznego narządów jamy brzusznej (USG OBP) w wielu przypadkach obserwuje się wzrost wątroby i śledziony (hepatosplenomegalia). Lekarz diagnostyki ultrasonograficznej zaleca w takich przypadkach natychmiastowe skonsultowanie się z gastroenterologiem z lekarzem i nie można się z tym nie zgodzić.
Spróbujmy na przykładach pytań pacjenta do lekarza gastroenterologa, aby zrozumieć kolejność ich interakcji. Zastanówmy się nad głównymi przyczynami powiększenia wątroby i śledziony, możliwościami badania i leczenia pacjentów.
Pytanie pacjenta - U mnie po raz pierwszy dowiedziałem się wzrostu wątroby i zastawki podczas wykonywania US narządów jamy brzusznej i dla mnie jest to bardzo duża niespodzianka, niż można to wytłumaczyć?
Odpowiedz dmn gastroenterolog - Wzrost wątroby i śledziony wskazuje na zespół wątrobowo-wieńcowy, który może być przejawem wielu chorób i należy go zdiagnozować.

Pytanie pacjenta - Jakie są przyczyny wzrostu wątroby i śledziony?
Odpowiedz Ph.D. gastroenterolog - główne powody hepatolienal zespół (powiększenie wątroby) jest przede wszystkim choroby wątroby (przewlekłe aktywne zapalenie wątroby, marskość wątroby) i postępowy, a także choroby metaboliczne (gemahromatoz amyloidozy wątroby, itd) i zakaźne choroby pasożytnicze (malarii mononukleoza zakaźna itp.). Ponadto jednym z powodów wzrostem wątroby i śledziony Należy zauważyć, niewydolności serca (w tle, który może rozwinąć się marskość serca), choroby krwi (białaczka, niedokrwistość hemolityczna, limfogranulomatoz, itd.), Choroby krwi, śledziony i portal żyły (choroba i zespół Badda- Chiari - endofilożenie żył wątrobowych itp.).

Pytanie pacjenta - W jakich chorobach wątroby częściej występuje wątroba i śledziona?
Odpowiedz Ph.D. gastroenterolog - Zespół Hepatolienal jest często wykrywany u pacjentów z marskością wątroby. Należy zauważyć, że początkowe objawy marskości wątroby nie zawsze są proste i wymagają dokładnego zbadania, zdiagnozowanego przez gastroenterologa.

Pytanie pacjenta - Na jakie infekcje częściej stwierdza się wzrost wątroby i śledziony?

Odpowiedz Ph.D. gastroenterolog - Zespół Banti często wykrywane u pacjentów z marskością wątroby i przewlekłej postępującej wirusowego zapalenia wątroby (wirusy zapalenia wątroby typu C i B), jak również u pacjentów z malarią mononukleozy zakaźnej.

Pytanie pacjenta - Jakie badania są przeprowadzane w celu wykrycia lub potwierdzenia powiększenia wątroby i śledziony?
Odpowiedz Ph.D. gastroenterolog - W celu identyfikacji lub potwierdzenie wzrostu wątroby i śledziony stosowane metody fizyczne (udarowego palpacyjne) ultradźwięków i / lub CRT i / lub MRI brzucha, wątroba skanowania i śledziony, testów krwi (kliniczne i biochemiczne,), biopsji wątroby etc.. Należy zauważyć, metody palpacyjne i udarowy pomocą gastroenterolog doświadczony lekarz zidentyfikowała powiększenie wątroby i śledziony, oraz w celu ustalenia wielkości wątroby i śledziony.

Pytanie pacjenta - Co to jest leczenie powiększania wątroby i śledziony?
Odpowiedz Ph.D. gastroenterolog - W przypadku wykrycia lub potwierdzenia przyczyny zespołu wątrobowo-płciowego oraz stwierdzenia poważnego stanu chorobowego przez gastroenterologa zaleca się leczenie choroby podstawowej. W szczególności, z przewlekłym aktywnym zapaleniem wątroby i wyrównaną marskością wątroby o etiologii, rozważane są możliwości zastosowania interferonów i innych leków, alternatywne metody i sposoby leczenia. W innych przypadkach hepatosplenomegaly - hepatoprotekci, środki detoksykacyjne i inne medyczne i nielecznicze metody i metody leczenia.

Pytanie pacjenta - Czy są jakieś środki, aby zapobiec powiększeniu wątroby i śledziony?
Odpowiedz Ph.D. gastroenterolog - W odniesieniu do chorób wątroby zapewnia ochronę przed zakażeniem wirusem zapalenia wątroby typu C, szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, ochronę przed malarią. Przeprowadzono należytą i nowoczesną diagnostykę oraz odpowiednią terapię przewlekłego zapalenia wątroby o etiologii wirusowej. Jednak rozwiązanie tego problemu determinuje skuteczność wielu działań zapobiegających chorobom wątroby (higiena i środki ostrożności, szczepienia itp.).

Dialog z pacjenta i lekarza Należy zauważyć gastroenterologa trzeba zwiększyć wczesną diagnozę wątroby i śledziony (-gepatosplenomegaliya Banti syndrome), znalezienie przyczyny i wykrywanie choroby podstawowej, stosowanie lekarz gastroenterolog skutecznej terapii zapobiegania zgodności.

Powiększona wątroba i śledziona

Hepatomegalia - powiększenie wątroby. Jest obserwowany w wielu chorobach, często w połączeniu ze wzrostem śledziony.

Splenomegalia - powiększenie śledziony w wyniku jej zaangażowania w proces patologiczny.

Zespół Hepatolyenal - połączone zwiększenie wątroby (powiększenie wątroby) i śledziony (splenomegalia), ze względu na udział w patologicznym procesie obu narządów.

Przyczyny

W niektórych chorobach obserwuje się dominujący wzrost wątroby. Choroby te można podzielić na trzy grupy. Pierwsza grupa obejmuje choroby wątroby (ogniskowe lub rozproszone) i ich naczynia. Najczęściej spotykane w powiększeniem wątroby zapalenie wątroby różnego pochodzenia, marskość wątroby, stłuszczenia wątroby, nowotwory łagodne i złośliwe, Bąblowica Alveococcosis, nonparasitic torbieli wątroby, a także gruźlica i ziarniniakowatość tuberkulomah wątroby. W niektórych chorób (na przykład, wirusowe zapalenie wątroby, i przewlekłe aktywne zapalenie wątroby, marskość wątroby, rak, nowotwory łagodne, Echinokokoza) wątroba może osiągnąć dużych rozmiarów; z niespecyficznym reaktywnym i przewlekłym uporczywym zapaleniem wątroby, wzrost wątroby jest umiarkowany lub nieistotny. Druga grupa chorób, które występują wraz ze wzrostem wątroby, obejmuje choroby metaboliczne i kumulację. W szczególności, wątroby jest jednym z głównych objawów chorób dziedzicznych, które są oparte na naruszenie biosyntezy glikogenu (glycogenoses) lub niedobór systemów enzymów regulujących wchłanianie żelaza (hemochromatoza). Trzecią grupę chorób, które pojawiają się z wątroby należą choroby układu sercowo-naczyniowego, niewydolności krążenia towarzyszy typu prawej komory.

Śledziony jest objawem choroby samej śledziony (cysty, złośliwych i łagodnych, ropień gruźliczych zmiany patologiczne, etc.) lub (częściej) Pathology innych organów i układów. Wzrost śledziony, przykładowo, charakterystyczne dla różnych form nadciśnienia wrotnego, dziedziczny niedokrwistości hemolitycznych, choroby nowotworowe układu krwiotwórczego tkanek (ostra i przewlekła białaczka, choroba Hodgkina, mięsaka limfatycznego, reticulosarcoma, itd.). Splenomegalia, Włącznie. reaktywnego, to jest szczególnie ważne dla dzieci, nie obserwuje się w wielu bakteryjnych i wirusowych zakażeń (brzucha i tyfus, mononukleozę zakaźną, wirusowe zapalenie wątroby typu B, różyczki, kiłę, posocznica, itd.), przeciwgrzybicze (np histoplazmoza, drożdżycy) i pasożytnicze (Echinokokoza schistosomatozę, malarię, toksoplazmoza, leiszmanioza, itd.), choroby związane z zaburzeniami metabolicznymi, w tym dziedziczne Genesis (na przykład, amyloidozę, hemochromatoza, cystynoza, choroba Gauchera, Niemanna - Pik), wiele chorób autoimmunologicznych (przewlekłe aktywne zapalenie wątroby, marskość wątroby, autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, i in.).

Powiększenie wątroby i śledziony występuje w chorobach, które można warunkowo podzielić na pięć grup.

Pierwszy (wielkości) obejmują grupę ostrych i przewlekłych chorób wątroby (dyfuzję i centralny), choroby z zaburzeniami krążenia w portalu i żyły śledzionowej (wskutek zakrzepicy lub do obliteracji naczyń krwionośnych, wad wrodzonych i nabytych zakrzepowe) endoflebit żyły wątrobowe.

Druga grupa obejmuje schorzenia akumulacji (hemochromatoza, dystrofia mózgowo-mózgowa, choroba Gauchera, itp.), Amyloidozę.

Trzecia grupa obejmuje zakaźne i choroby pasożytnicze (mononukleozę zakaźną, malarię, leiszmaniozę, alveococcosis trzewnego, przewlekłe bakteryjne zapalenie wsierdzia, kiłę, gruźlicę, brucelozy brzucha i wsp.).

Czwarta grupa obejmuje choroby krwi i tkanki limfoidalnej (niedokrwistość hemolityczna, białaczka, hemoblastoza paraproteinemiczna, limfogranulomatoza, itp.).

Piąta grupa obejmuje choroby układu sercowo-naczyniowego, postępując z przewlekłą niewydolnością krążenia (wady serca, przewlekłe zapalenie osierdzia, przewlekła choroba niedokrwienna serca).

Mechanizmy występowania i rozwoju (patogeneza)

Śledziony - korpus chłonno wykonaniu, co najmniej cztery ważne funkcje: 1) korpusu głównego układu odpornościowego zaangażowanych w tworzeniu komórkowe i humoralne na antygeny i przyczynia się w znacznym stopniu eliminację drobnoustrojów z krwi i niektóre antygeny; 2) narzędzie do izolacji i usuwania zdrowych i patologicznych komórek krwi; 3) portalowy regulator przepływu krwi; 4) może stać się głównym punktem skupienia hemopozy pozaszpikowej w sytuacjach z substytucją szpiku kostnego lub superstymulacją. Mechanizmy powiększania śledziony są różne. Tak więc, w patogenezie śledziony może być metaplazję szpiku, przekrwienie akumulacji produktów przemiany materii (na przykład hemosyderyna), ziarniniakowe, procesów zapalnych lub nowotworowych i innych.

Połączone udział w procesie wątroby i śledziony, a ze względu na ścisły związek funkcjonalny z portalem układu żylnego, wspólnego unerwienia limfatyczne odwadniania dróg, jak również jako należące do jednego systemu fagocytów jednojądrzastych (MPS). CMF jest fizjologicznym systemem ochronnym komórek posiadających zdolność wchłaniania i trawienia obcego materiału. Komórki tworzące ten system mają wspólne pochodzenie, charakteryzują się podobieństwem morfologicznym i funkcjonalnym oraz są obecne we wszystkich tkankach organizmu.

Obraz kliniczny (objawy i zespoły)

Ostre żółtaczkowe zapalenie wątroby. Jedną z form wirusa zapalenia wątroby, tak zwanego typu wirusowe zapalenia wątroby typu B lub zapalenie wątroby o przedłużonym inkubacji zazwyczaj rozpoczyna się nieznacznie i może nastąpić bez widocznego żółtaczki objawia tylko zmęczenie, utrata apetytu. Temperatura ciała u tych pacjentów często pozostaje prawidłowa. Po zbadaniu pacjenta stwierdza się powiększenie wątroby i umiarkowanie podwyższoną aktywność aminotransferaz. Czasami obserwuje się umiarkowany wzrost śledziony. Krew tych pacjentów daje pozytywną reakcję z antygenem zapalenia wątroby (antygen australijski). Charakterystyczna skłonność do zapalenia wątroby typu B do przewlekłego przepływu. Aktywność aminotransferaz z tą postacią zapalenia wątroby często pozostaje podwyższona przez wiele miesięcy. Uważa się, że jest to wirusowe zapalenie wątroby typu B jest główną przyczyną przewlekłego zapalenia wątroby i marskości wątroby, u pacjentów w krajach rozwijających neperenesshih ostatniej żółtaczki i nadużywanie alkoholu.

Pojedyncze powiększenie wątroby obserwuje się również wtedy, gdy toksyczne zapalenie wątroby.

Przewlekłe zapalenie wątroby nazywane stanem zapalnym wątroby, trwającą nieprzerwanie przez co najmniej 6 miesięcy. Morfologicznie odróżnić przewlekłe łagodne (przetrwałe) i agresywne zapalenie wątroby. Ich etiologia nie została w pełni wyjaśniona. Pacjenci skarżą się na stałe osłabienie i szybkie zmęczenie w pracy fizycznej lub umysłowej, słabą tolerancję tłuszczowych pokarmów i często nieprzyjemne odczucia w prawym podżebrzu. Zawartość bilirubiny we krwi może być prawidłowa, ale występuje okresowa lekka hiperbilirubinemia. Aktywność aminotransferaz w surowicy krwi jest zwykle nieznacznie podwyższona, czasami nawet przez kilka lat. Aktywność fosfatazy alkalicznej w przewlekłym łagodnym zapaleniu wątroby, podobnie jak w innych rozlanych zmianach w wątrobie, nie zmienia się. Za cechę charakterystyczną uważa się nieznaczny wzrost zawartości immunoglobulin w surowicy krwi. Całkowita liczba globulin we krwi pozostaje prawidłowa (Sherlock, 1976). Badanie surowicy krwi pod kątem zawartości antygenu zapalenia wątroby typu B lub żółtaczki typu A czasami pozwala ustalić etiologię zapalenia wątroby. Ostateczna diagnoza jest oparta na wynikach biopsji wątroby, która powinna być wykonana nie wcześniej niż pół roku, ale lepiej po roku po ostrym zapaleniu wątroby. Przewlekłe aktywne zapalenie wątroby różni się od łagodnego głównie takimi objawami jak powiększenie wątroby, kiełki naczyniowe, powiększona śledziona. Zawartość globulin w surowicy krwi z aktywnym zapaleniem wątroby wzrasta, a dla łagodnych - normalnie. Badanie morfologiczne ujawnia naruszenie struktury zrazikowej wątroby i innych objawów z aktywnym zapaleniem wątroby. W niektórych przypadkach objawy aktywnego zapalenia wątroby występują w jednej strefie portalowej, aw drugiej - w łagodnym. Ostateczne wnioski diagnostyczne w takich przypadkach można uzyskać jedynie w wyniku dłuższego monitorowania przebiegu choroby i wyników powtórnej biopsji wątroby.

Powiększenie wątroby, spowodowane przez jej infiltrację tłuszczową, często obserwuje się, gdy alkoholizm. Chociaż taka wątroba jest często wrażliwa na obmacywanie, jej funkcje zwykle pozostają prawidłowe. Wskazania do nadużywania alkoholu i innych objawów alkoholizmu umożliwiają odróżnienie infiltracji stłuszczonej wątroby wywołanej przez alkohol od chronicznego łagodnego zapalenia wątroby. Ostateczna diagnoza opiera się na wynikach biopsji przebicia.

Zespół Gilberta (choroba) często mylone jest z przewlekłym zapaleniem wątroby. To, podobnie jak łagodne przewlekłe zapalenie wątroby, często znajduje się przez przypadek podczas badania pacjenta pod kątem jakiejkolwiek innej choroby. Hiperbilirubinemia u tych pacjentów jest spowodowana nagromadzeniem bilirubiny pośredniej we krwi, dlatego nigdy nie towarzyszy jej bilirubinururia.

Lupoid Hepatitis mniej więcej w 2/3 przypadków zaczyna się niepostrzeżenie, aw 1/3 przypadków - jest dotkliwy. Przeważnie młode kobiety są chore. Początkowo choroba jest podejmowana w przypadku zwykłego ostrego zapalenia wątroby, a tylko nieskuteczna terapia wymaga rewizji diagnozy i rozpoznania przewlekłej choroby. Pomimo trwającej terapii choroba postępuje. Wątroba i śledziona znacznie się zwiększają. Szczególnie charakteryzuje się wzrost lewego płata wątroby, który często mylony jest ze śledzioną. W typowych przypadkach, podczas zaostrzeń choroby rozwija się żółtaczka, pojawia się znaczna liczba naczyniowych gwiazdek. Podczas remisji zawartość bilirubiny we krwi staje się normalna, liczba gwiazdek naczyniowych gwałtownie spada. W późnych stadiach choroby rozwija się kliniczny obraz marskości. Wątroba zmniejsza się, wodobrzusze, obrzęk i encefalopatia rozwijają się. Pomimo pewnych doniesień o możliwości całkowitego wyleczenia, obecnie wirusowe zapalenie wątroby typu żółtaczka kończy się marskością. Oprócz uszkodzenia wątroby, z aktywnym zapaleniem wątroby typu lupoidalnego, stale obserwuje się porażkę wielu innych narządów i układów. Zmiany nerek zwykle objawiają się kłębuszkowym zapaleniem nerek z mniej lub bardziej wyraźnym białkomoczem. U niektórych pacjentów z długotrwałą gorączką, komórki tocznia znajdują się we krwi. Hiperplazja układu siateczkowo-śródbłonkowego jest czasami manifestowana przez uogólnioną limfadenopatię. Klęska narządów dokrewnych prowadzi do rozwoju trądziku, hirsutyzmu, pęknięć skórnych, braku miesiączki, ginekomastii i twarzy cushingoidalnej. Czasami ci pacjenci wykazują niedokrwistość hemolityczną z leukopenią i trombocytopenią. Wyrażone zaburzenia autoimmunologiczne łączą lupoidalne zapalenie wątroby z układowym toczniem rumieniowatym.

Wirusowe zapalenie wątroby wywołane przez wirus typu B., czasami występuje sporadycznie, a czasami po badaniu pacjenta, który konsultował się z chorą na żółtaczkę, zespół dyspeptyczny lub nieprzyjemne odczucia w prawym podżebrzu. Czas wystąpienia choroby pozostaje nieznany. W przypadku przewlekłego zapalenia wątroby można mówić tylko w tych przypadkach, gdy odkryto zwiększoną wątrobę o gęstej konsystencji, dużą śledzionę i dysproteinemię. W innych przypadkach zawsze musimy zdecydować, czy spotkaliśmy się z ostrym zapaleniem wątroby, czy z zaostrzeniem przewlekłego zapalenia wątroby. Po ostrym wirusowym zapaleniu wątroby możliwe jest całkowite wyleczenie. Rozpoznanie ostrego wirusowego zapalenia wątroby można wykluczyć dopiero po dłuższym lub dłuższym monitorowaniu przebiegu choroby. Normalizacja wielkości wątroby, bilirubinemia, aktywność transaminazy sugeruje, że zapalenie wątroby było ostre. Ostateczny wniosek diagnostyczny można uzyskać jedynie na podstawie wyników biopsji, która powinna być wykonana 6-12 miesięcy po zniknięciu klinicznych objawów choroby.

Przewlekłe aktywne zapalenie wątroby może wystąpić pod wpływem narkotyków (polekowe zapalenie wątroby). Szczególnie znany jest tegretol, stosowany w leczeniu neuralgii nerwu trójdzielnego, aldomet (dopegit),. szeroko stosowany jako lek przeciwnadciśnieniowy, leki immunosupresyjne. Ostatnio ujawniono, że długotrwałe stosowanie izofenina - powszechne środkiem przeczyszczającym - prowadzi do przewlekłego aktywnego zapalenia wątroby. Kliniczne i biochemiczne objawy leczniczego zapalenia wątroby ustępują zwykle wkrótce po wycofaniu się czynnika, który je spowodował. Przyczyną zapalenia wątroby typu polekowe jest najwyraźniej nadwrażliwości organizm od ciągłego stosowania wspomnianych środków, mimo powiększenia wątroby, hiperbilirubinemii i hyperfermentemia prowadzi do rozwoju zapalenia wątroby typu lupoid stawów, wysokie miano przeciwciał na poszczególne składniki układu pierścieniowego, przy czym wzrost krwi komórki tocznia rumieniowatego.

Marskość wątroby, z którym terapeuta często musi się zmierzyć przy omawianiu problemów diagnostyki różnicowej, można podzielić na wrodzone i nabyte. Wśród tych ostatnich szczególnie często występują marskość, która rozwinęła się po wirusowym zapaleniu wątroby i alkoholowych. Inne zakaźne marskość wątroby (syfilityczne, gruźlica, promienica) występuje niezwykle rzadko, ponieważ uszkodzenie wątroby w tych chorobach jest diagnozowane na etapie zapalenia wątroby. Infekcyjna marskość wątroby. Termin ten oznacza marskość, która jest ostatnim etapem ewolucji wirusowego zapalenia wątroby. Obraz kliniczny marskości jest taki sam we wszystkich przypadkach. Nie zależy ani od jego etiologii, ani od jej morfologii. Jeśli marskość wątroby rozwinie się na tle aktywnego zapalenia wątroby, wówczas oznaki tego ostatniego narzucają dobrze znaną pieczęć na typowy obraz "czystej" marskości. Powiększenie wątroby jest najczęstszym objawem marskości i występuje w 67% wszystkich przypadków tej choroby. W 1/3 przypadków marskości wątroba ma normalne wymiary, a nawet zmniejsza się. Wodobrzusze występują w 60%, podczas gdy żółtaczka i poszerzenie żył przełykowych - tylko w połowie przypadków tej choroby wzrost śledziony wykryto u 40% pacjentów z marskością. Naczyniowe gwiazdki otrzymują wartość diagnostyczną tylko wtedy, gdy występują w znaczącej ilości. Wymienione objawy przedmiotowe marskości są zwykle łączone z objawami szybkiego zmęczenia, osłabienia, anoreksji i dyskomfortu w jamie brzusznej. Funkcje wątroby u większości pacjentów są upośledzone.

Podobne objawy kliniczne obserwuje się w niektórych chorobach układ sercowo-naczyniowy. Dlatego rozpoznanie marskości powinno zawsze opierać się na niepodważalnych objawach, takich jak ogólny wygląd wątroby i jej mikroskopijna struktura. Charakter powierzchni wątroby, kolor, wielkość śledziony, oraz w wielu przypadkach i ciężkość zabezpieczenia przepływu można ocenić z laparoskopowych, które we wszystkich przypadkach zalecane jest uzupełnienie z biopsji wątroby wielu dziedzinach. Badanie mikroskopowe leków pozwala na ocenę morfologii marskości, aktywności zapalenia wątroby i aktywności procesu marskości. Powiększenie śledziony obserwuje się tylko w daleko idących przypadkach niewydolności prawej komory z objawami niewydolności trójdzielnej i często z nieregularnym rytmem serca. Powiększenie śledziony można zaobserwować nawet w początkowych stadiach marskości. Skanowanie wątroby ułatwia odróżnienie niewydolności prawej komory i marskości. Ten ostatni charakteryzuje się zmniejszeniem wychwytywania materiału radioaktywnego przez wątrobę i zwiększonym wychwytem przez jego śledzionę. Należy również wziąć pod uwagę, że wzrost wątroby, wzrost ciśnienia żylnego i inne oznaki niewydolności prawej komory w chorobach serca są związane z wcześniejszymi oznakami niewydolności lewej komory. Zasadniczo wielkość i kształt serca u tych pacjentów uległy zmianie. Zwiększone wypełnienie krwi w płucach w chorobach serca pozostaje zwykle po wystąpieniu niewydolności prawej komory. Objawy wysokiego stężenia krwi w płucach z marskością zwykle nie występują, wielkość i kształt serca pozostają prawidłowe, a rytm serca jest zatokowy.

Alkoholowa marskość. Nadużywanie alkoholu prowadzi do gromadzenia się tłuszczu w hepatocytach. Stłuszczeniu zwyrodnieniowemu wątroby towarzyszy zwykle zjawisko rozmytego zapalenia z tworzeniem się "ziarnistości tłuszczowych". W cięższych przypadkach występuje alkoholowe zapalenie wątroby, którego wzór morfologiczny przypomina obraz czynnego przewlekłego zapalenia wątroby. Odsłonięcie alkoholu hialinowego w protoplazmie hepatocytów jest jego charakterystyczną cechą. Martwica jałową w alkoholowym zapaleniu wątroby znajduje się w okolicach żył centralnych. Objawom tej martwicy towarzyszy ucisk żył i rozwój nadciśnienia wrotnego. W przegrodzie międzybulkowej znajduje się naciek zapalny z komórek jednojądrzastych. Towarzyszy temu rozprzestrzenianie się naczyń włosowatych żółciowych. Pojawia się obraz marskości wątroby w małym węźle (lainekowo). Charakterystyczne jest równoczesne współistnienie objawów marskości z objawami zapalenia wątroby i zwyrodnienia stłuszczenia wątroby. Alkoholowa marskość rozwija się dopiero po wielu latach nadużywania alkoholu. Częściej mężczyźni są chorzy. Średni wiek pacjentów wynosi około 50 lat. Początkowe etapy marskości często występują niezauważalnie dla pacjenta. Objawiają się niespecyficzne objawy: osłabienie, anoreksja, ból brzucha. Badanie pacjentów zwykle ujawnia atrofię jąder, typ kobiecego wypadania włosów u mężczyzn, objawy alkoholowego zapalenia wielonerwowego z charakterystyczną atrofią mięśni biodrowych. Wątroba we wczesnych stadiach marskości jest zwiększona, aw późniejszym okresie - zmniejszona. Około jedna trzecia przypadków wykazuje wzrost w śledzionie.

Żółtaczka żółciowa zarówno pierwotna, jak i wtórna zawsze przepływa przez żółtaczkę. Powiększenie wątroby, chociaż jest to stały znak, ale kliniczny obraz choroby jest zawsze zdominowany przez żółtaczkę; dlatego należy go różnicować nie z marskością wątroby, ale z żółtaczkami innego pochodzenia.

Hemochromatoza. Określenie „hemochromatoza” odnosi się do dwóch chorób: dziedziczne (pierwotne hemochromatoza), płynący z akumulację w organach wewnętrznych, znacznych ilości żelaza i nabytą (hemochromatoza wtórne), które jest czasem przewlekłej niedokrwistości z ciałem przeciążenia żelaza podawano żywności, napojów, lekarstw. Choroba występuje z naruszeniem wymiany hemosyderyny, hemofuscyny i melaniny. Zwłaszcza wątroba, trzustka, kości, nerki, przewód pokarmowy, gruczoły dokrewne, szpik kostny, skóra, serce. Pierwotna hemochromatoza przez długi czas przebiega bezobjawowo. Przebarwienia skóry, cukrzyca, powiększenie wątroby, kardiomiopatia, artropatia pojawiają się w większości przypadków między 45 a 55 rokiem życia. Objawy wtórnej hemochromatozy pojawiają się zwykle w młodszym wieku. Mężczyźni chorują około 10 razy częściej niż kobiety. Rzadkość choroby u kobiet wynika z regularnej utraty żelaza podczas menstruacji. Hemochromatoza odnosi się do chorób wielopierwiastkowych. W daleko idących przypadkach choroby obserwuje się mniej lub bardziej poważne uszkodzenie wszystkich narządów wewnętrznych. Częściej dotyczy to wątroby, skóry, trzustki, serca i stawów. Nowoczesne metody terapii znacznie przedłużają życie pacjenta, ale wciąż nie mogą całkowicie zatrzymać postępu choroby. Śmierć pochodzi z powiązanej infekcji, śpiączki wątrobowej lub niewydolności serca. Hepatomegalia jest najczęstszym objawem hemochromatozy i występuje w ponad 90% przypadków. Wątroba charakteryzuje się gęstą konsystencją, jej powierzchnia jest gładka, krawędź jest ostra, bezbolesna. Lewy płat wątroby często wzrasta w większym stopniu niż prawy płat. Powiększoną śledzionę o gęstej zaokrąglonej krawędzi bada się u około 2/3 pacjentów. Wodobrzusze w hemochromatozie mogą być konsekwencją zarówno nadciśnienia wrotnego, jak i niewydolności serca. Inne objawy nadciśnienia wrotnego (żylaki podskórnych żył, krwawienie z przełyku) są rzadkie. Zwiększona pigmentacja skóry melaniną występuje u około 90% pacjentów. Kolor skóry może być brąz (co znajduje odzwierciedlenie w „brązu cukrzycą” starej nazwy choroby), niebiesko-czarny łupek. Najbardziej wyraźna pigmentacja jest wyrażana na twarzy, szyi, przedramieniu, grzbietowej powierzchni dłoni, kroczu, narządach płciowych, pępku, starych bliznach, sutkach piersi. Około 20% pacjentów ma pigmentację błony śluzowej jamy ustnej i spojówki. Cukrzyca jest trzecią klasyczną oznaką hemochromatozy. Występuje w 75% przypadków, to jest nieco rzadziej niż w przypadku melasma i hepatomegalii. U około 30% pacjentów cukrzyca pojawia się kilka lat wcześniej niż inne oznaki choroby. Zwykle od samego początku przyjmuje ciężki przebieg i staje się odporny na insulinę. Z czasem pacjent rozwija wszystkie powikłania cukrzycy: retinopatię, stwardnienie kłębków nerkowych, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie wielonerwowe.

Choroba Konovalova-Wilsona, lub zwyrodnienie hepatolenticular, jest jedną z rzadkich chorób. Jest dziedziczona jako autosomalna cecha recesywna. Objawy kliniczne choroby są spowodowane zaburzeniami metabolizmu miedzi, która jest osadzona w nadmiernej ilości w wątrobie, nerkach, rogówki, mózg (i jego jądra zębatego chichevidnyh ciało ogoniaste, gałce bladej, móżdżku i inne sekcje). Nowoczesne metody leczenia mogą tłumaczyć dodatnią równowagę miedzi na ujemną, zmieniając rokowanie choroby. Terminowa diagnoza może nie tylko uratować życie pacjenta, ale także zachować jego zdolność do pracy przez długi czas. Zgodnie z obrazem klinicznym, choroba Konovalova-Wilsona na pewnych etapach może nie różnić się od przewlekłego aktywnego zapalenia wątroby. Zwyrodnienie hemostatyczno-łożyskowe jest chorobą dziedziczną występującą zwykle w dzieciństwie. Brązowy pierścień wokół tęczówki (znak Kaiser-Fleischer) jest patognomonicznym znakiem hepatolipicznej degeneracji. Jest łatwy do wykrycia, gdy pacjent jest badany za pomocą lampy szczelinowej. Hepatolentikuljarnaja degeperatsija można z powodzeniem zatrzymać w postępie pod warunkiem jej należytej diagnostyki. W celu wczesnego wykrycia choroby zaleca się, aby każdy pacjent z przewlekłym zapaleniem wątroby poniżej 30 lat był badany razem z okulistą za pomocą lampy szczelinowej. Podwyższone poziomy miedzi i ceruloplazminy we krwi oraz zwiększone wydzielanie miedzi w moczu potwierdzają diagnozę.

Synteza alfa-1-antytrypsyny (mukowiscydoza) jest regulowany przez co najmniej 13 genów autosomalnych. Do chwili obecnej zidentyfikowano 9 różnych alleli tych genów. Nagromadzenie alfa-1-antytrypsyny w hepatocytach prowadzi do rozwoju marskości w małym węźle, której postępujący przebieg komplikuje rozwój żółtaczki typu cholestatycznego. Rozwój marskości jest związany z bezpośrednim toksycznym działaniem antytrypsyny na hepatocyt lub z podwyższoną zawartością miedzi w hepatocytach. Należy założyć możliwość powiązania marskości z niedoborem alfa-1-antytrypsyny u każdego pacjenta z objawami współistniejącej choroby wątroby i płuc. Do wykrywania wrodzonym niedoborem alfa-1-antytrypsyny Zaleca się w każdym razie, marskość nieznanej etiologii wytworzenia biopsji i skrawki wątroby poddaje specjalnej obróbce. Po wykryciu charakterystycznych wtrętów zawierających glikoproteiny w hepatocytach, pacjent powinien zostać poddany badaniom genetycznym. Ostateczna diagnoza marskości spowodowana niedoborem alfa-1 -antytrypsyny może być dokonana dopiero po określeniu fenotypu pacjenta za pomocą inhibitorów proteazy.

Choroba Gauchera. Hepatomegalia i splenomegalia należą do trwałych objawów niektórych wrodzonych chorób metabolizmu lipidów. Najbardziej powszechnym z nich jest choroba Gauchera. U dorosłych występuje tylko przewlekła postać tej choroby. W większości przypadków choroba zaczyna się od bólu w kościach nóg. Bóle są tak intensywne, że czasami mylone są z ostrym zapaleniem kości i szpiku. Występowanie bólu jest związane z infiltracją szpiku kostnego przez komórki Gauchera. Najbardziej widoczne zmiany niszczące występują w kręgach i udach. Szczególnie charakterystyczna jest wyraźna deformacja dalszej kości udowej. W niektórych przypadkach powiększenie wątroby i śledziony jest bardzo skromne, w innych - znacznie. Infiltracji wątroby przez komórki Gauchera towarzyszy naruszenie normalnej struktury zrazikowej. Proliferacja międzyblokowej tkanki łącznej prowadzi do rozwoju nadciśnienia wrotnego z wodobrzuszem i hiperbilirubinemią. Naruszenie innych funkcji wątroby nie jest obserwowane w każdym przypadku choroby. Najbardziej charakterystycznymi zewnętrznymi objawami choroby są ogniskowa pigmentacja skóry i zmiany spojówki. Ogniskowa pigmentacja skóry z objawem choroby Gauchera przypomina ostry ciężar u kobiet w ciąży. Różni się od ostudy tym, że jej intensywność nie zależy od promieniowania słonecznego. Po obu stronach źrenicy, klinowate zgrubienie spojówki rozwija się w brązowym kolorze. Ten patognomiczny znak choroby Gauchera można zobaczyć tylko w jasnym świetle dziennym.

Torbiele i guzy należą do rzadkich chorób wątroby. Są zjednoczeni w jednej grupie, ponieważ manifestują się z reguły izolowanym wzrostem narządu. Jednoczesny wzrost śledziony jest niezwykle rzadki.

Cysty wątrobowe. Cysty wątrobowe można podzielić na wrodzone i nabyte, pasożytnicze i nie-pasożytnicze. Niepasożytnicze wrodzone torbiele wątroby powstają w wyniku zaburzenia normalnych procesów degeneracji wewnątrzwątrobowych dróg żółciowych. Mogą być pojedyncze i wielokrotne. Nabyte torbiele mają traumatyczne pochodzenie. Występują czasami w ciągu kilku tygodni lub miesięcy po ciężkim urazie wątroby. Wrodzone torbiele wątroby u kobiet występują 4-5 razy częściej niż u mężczyzn. Zarówno torbiel pojedyncza, jak i wielokrotna mogą pozostawać bezobjawowe przez długi czas. Stopniowo wzrastając, zaczynają ściskać sąsiednie narządy. Towarzyszy temu pojawienie się dużej liczby objawów i oznak, z których najczęstsze to: wzrost wątroby, ból brzucha, naruszenie funkcji sąsiadujących narządów. Wątroba wielotorbowa często łączy się z zespołem policystycznych chorób nerek. Objawy kliniczne choroby w większości przypadków pojawiają się po raz pierwszy w wieku 30-50 lat.

Bąblowica wątroby. Występują dwa typy ludzkiej choroby echinokokowej - pęcherzykowej i pęcherzykowej. Sposoby zarażenia obiema chorobami są takie same. Bąbelkowe echinokoki dzielą się na jednokomorowe, odpowiadające za około 75% wszystkich przypadków i wielokomorowe. Większość jednokomorowych echinokoków (około 80%) znajduje się w prawym płacie wątroby na jego przedniej lub dolnej powierzchni. Znacznie rzadziej torbiel echinokokowa znajduje się na górnej i tylnej powierzchni wątroby. Wzrostowi torbieli tej lokalizacji towarzyszy znaczne przesunięcie przepony. Torbiele rosną bardzo powoli i pozostają bezobjawowe przez wiele lat. Czasami dochodzi do pęknięcia torbieli echinokokowej - spontanicznie lub pod wpływem urazu. Pęknięta torbiel z reguły przebiega z klinicznym obrazem wstrząsu anafilaktycznego. Czasami zdarzają się przypadki bezobjawowego pęknięcia torbieli.

Guzy wątroby. Poszczególne kraje i kontynenty są znacznie różni się od siebie pod względem częstości występowania nowotworów wątroby, ale we wszystkich krajach, rak jest najczęstszą guz ciała. Ostatnio, podczas gdy guzy wątroby zaczęli spotykać się w Europie znacznie częściej niż wcześniej. Powodem jest prawdopodobnie bardziej zaawansowany wiek populacji. Rak wątroby często cierpią osoby powyżej 60 lat. Histologicznego struktury wątroby obejmują nowotwory pierwotne odznaczają: wątrobiak (obrzmienie hepatocytów), dróg żółciowych (nowotwór nabłonka dróg żółciowych), mięsaka (obrzęk międzypłatowe tkanki łącznej), hemangioendothelioma (naczyniakomięsak krwionośny, mięsak komórek Kupffera), mezenchymy (mieszane nowotworu).

Pierwotny rak wątroby. Hepatomegalia jest obserwowana w większości przypadków pierwotnego raka wątroby. Kiedy nowotwór rośnie z jednego centrum, prawa strona wątroby wzrasta częściej. Wielokrotnemu wzrostowi guza towarzyszy zwykle nierównomierny, zwykle umiarkowany wzrost narządu, przy czym jego lewa część jest nawet większa niż prawidłowa.

Przerzutowy rak wątroby. Przerzutowy rak wątroby jest znacznie częstszy niż wątrobiak i, podobnie jak może rozwijać się wielo-centralnie, rozlanie lub jako pojedynczy duży guz. Źródłami przerzutów są najczęściej rak oskrzeli, żołądka, trzustki i piersi. Często z niewątpliwie przerzutowym rakiem wątroby pierwotny guz pozostaje bezobjawowy. Przerzuty do wątroby mogą czasem ujawnić się 20-30 lat po usunięciu pierwotnego guza. Ze specjalnym wzorem obserwuje się to w raku piersi i czerniaku oka. Około połowa pacjentów z utajonym, nieszczelnym rakiem wątroby z przerzutami jest kierowana do lekarza z powodu bólu w prawym górnym kwadrancie, którego występowanie przypisuje się albo rozciągnięciu torebki glissona, albo ogniskowemu zapaleniu perigepatitis. To tłumaczy napromienianie bólu pod prawym łopatką i wzmacnia je głębokim oddechem, kaszlem. We wczesnych stadiach raka z przerzutami wykrywane jest powiększenie wątroby i zwiększona aktywność fosfatazy alkalicznej we krwi. W późnych stadiach choroby, w około połowie przypadków, do wskazanych objawów dołącza się żółtaczka, utrata masy ciała, niedokrwistość. Najczęściej w przerzutach do wątroby występują w postaci oddzielnych węzłów. W centrum tych węzłów znajduje się martwica, której resorpcji towarzyszy gorączka i leukocytoza. Jeśli węzły znajdują się pod kapsułką wątroby, można je sondować. Około 20-30% przypadków rozwijają się objawy nadciśnienia wrotnego: powiększenie śledziony, wodobrzusze, poszerzenie przełyku.

Hepatomegalia jest stałym znakiem mięsaki wątroba, która jest rzadka i przeważnie u młodych ludzi. Mięsak zazwyczaj zlokalizowany jest w prawym płacie wątroby. Podczas badania palpacyjnego określa się go jako gęsty-elastyczny guz o nierównej powierzchni.

Zakrzep żyły wrotnej. Ostra zakrzepica żyły wrotnej występuje u pacjentów z marskością wątroby. Objawy zakrzepica żyły wrotnej przenoszonego ostatni stwierdzono u około 10% pacjentów z marskością wątroby. Do tworzenia skrzepów krwi w żyle wrotnej predysponują: Zmiany zapalne jego ściany, zmiany właściwości krzepnięcia krwi, wolno prędkości przepływu krwi. Ostra zakrzepica żyły wrotnej z całkowitego zamknięcia jego światła jest czasem obserwowano pylephlebitis, ropne ropień wątroby w bramie, wstrząs septyczny zatoru. Czasami okazuje się być ostatnim etapem stopniowego zwężenia żyły wrotnej lub jego oddziałów rosnący guz, powtarzane małe skrzepliny. O zakrzepicy żyły wrotnej lub jego oddziałów powinni pomyśleć we wszystkich przypadkach, nagłe pojawienie się bólu w nadbrzuszu, w połączeniu z ostrym wzdęcia, szybkiego gromadzenia się płynu w jamie otrzewnej, nawracające wymioty. U pacjentów z marskością wątroby mogą być krwawe wymioty; Zakrzepica zazwyczaj rozpoczyna się po niewielkim uraz jamy brzusznej, a często kończy się śmiercią martwicy jelit.

Pylephlebitis. Poza wspomnianym już marskością czerwienicy niekompletny (ciemieniowym), zakrzepica żyły wrotnej obserwowanego w niedokrwistości hemolitycznej, ściśnięcie jej gałęzi nowotworów lub ich przerzutów. Występowanie zakrzepicy przyczyniają się do wszystkich schorzeń, które występują w spowolnienia przepływu krwi przez wątrobę: endoflebit żyły wątrobowe venookklyuzivnaya choroby, nowotwory i ropnie wątroby, niedrożność odpływu krwi z wątroby, z niewydolnością prawej komory, zapalenia osierdzia, zakrzepicy żyły głównej dolnej poniżej ujścia żył wątrobowych w nim. Najczęstszą przyczyną zakrzepicy w żyle wrotnej jest nadal pylephlebitis. Po wojnie stał się rzadką chorobą. Objawowe pylephlebitis zwykle obserwowane chirurgów. Terapeuci mają do czynienia tylko z powolnym przebiegu wariantów choroby i jej skutków, z których głównym jest nadciśnienie wrotne.

Pierwotne nadciśnienie wrotne (Zespół Bantiego). Proces obliteracji żyły pępowinowej, poczynając od podwiązania, czasami rozciąga się na żyłę wrotną. Rozwija wrodzone zwężenie żyły wrotnej, które występuje w izolacji lub w połączeniu z innymi anomaliami. Zwężenie można zaobserwować tylko w niektórych segmentach małych gałęzi żyły wrotnej lub obejmować główne gałęzie. Obraz kliniczny stwardnienia żył wrotnych wewnątrz wątroby w literaturze współczesnej jest określany terminem "zespół Bantiego" lub "stwardnienie wątroby". Nie różniąc się od nadciśnienia wrotnego innego pochodzenia, zespół Bantiego różni się znacznie od nich zgodnie z metodami terapii. Zwiększona śledziona z Zespół Banty'ego rozwija się jako dziecko z powodu braku komunikacji z jakąkolwiek przenoszoną chorobą. W okresie dojrzewania ci pacjenci mają już wyraźny obraz kliniczny nadciśnienia wrotnego. Śledziona jest zawsze ostro powiększona, w większości przypadków wątroba jest powiększona. Klinika ciężkiego nadciśnienia wrotnego w wieku młodzieńczym i dorosłym może być przejawem jakiejś choroby, żyły wrotnej lub wątroby z marskością wątroby.

Fleboskleroza jest drugą praktycznie ważną wrodzoną anomalią w układzie żyły wrotnej. Objawy kliniczne tej anomalii są również opisane jako zespół Banty'ego lub "idiopatyczne nadciśnienie wrotne". Podstawą choroby jest przerost błony mięśniowej żyły wrotnej z tworzeniem beleczek na ścianie. W większości przypadków dotyczy tylko pojedynczych odcinków żyły wrotnej. Czasami fleboskleroza obejmuje prawie wszystkie gałęzie żyły wrotnej.

Wtórne nadciśnienie wrotne. Wyraźne zwężenie gałęzi żyły wrotnej zawsze prowadzi do rozwoju nadciśnienia wrotnego. Kiedy można ustalić przyczynę zwężenia, mówią o nadciśnieniu wrotnym wtórnego. Odpływ krwi z narządów położonych dystalnie do miejsc zwężenia jest dokonywany przez zabezpieczenia. Powiększenie wątroby i śledziony, odkryte wiele lat po endemicznym zapaleniu rzęs, czasami przyjmuje się w przypadku przewlekłego zapalenia wątroby lub marskości wątroby.

Zakrzepica i zapalenie żył wątrobowych (Zespół Badda-Chiari). Zablokowanie żył wątrobowych w wyniku zapalenia lub zakrzepicy nazywa się zespołem Budda-Chiariego. Najczęściej zespół ten rozwija się w czerwieni, kryzysach niedokrwistości hemolitycznej, z pierwotnymi i przerzutowymi guzami wątroby. Żyły wątrobowe są czasami zaangażowane w proces zapalny z ropniami wątroby, zapaleniem pęcherzyka żółciowego, uszkodzeniem wątroby, marskością wątroby, ciążą. Opisana zakrzepica żył wątrobowych z długotrwałym stosowaniem środków antykoncepcyjnych w środku, z nadużywaniem alkoholu. Zakrzepica żył wątrobowych jest czasami obserwowana w chorobach zapalnych i nowotworach nerek, płuc, trzustki i innych narządach. Wiele toksycznych substancji pochodzenia bakteryjnego i roślinnego również prowadzi do uszkodzenia błony wewnętrznej, co jest skomplikowane przez zakrzepicę żył wątrobowych. Objawy kliniczne zespołu Badd-Chiariego zależą od stopnia zakrzepicy i szybkości jej rozwoju. W obrazie ostrej zakrzepicy żył wątrobowych dominuje zespół bólowy. Silny ból w prawym podżebrze i pod prawym łopatki, spowodowany rozciągnięciem torebki glissona, może prowadzić do rozwoju szoku i śmierci. W przypadkach mniej poważnego współistniejącego bólu następuje szybki wzrost wątroby i tworzenie się wodobrzusza.

Powiększenie wątroby i śledziony występuje w większości chorób krwi i narządów krwiotwórczych. Ostateczna diagnoza większości postaci klinicznych tych chorób może być dokonana dopiero po badaniu rozmazów krwi i szpiku kostnego. Chociaż propozycja niektórych autorów (Kawai 1973) podzielić chorób krwi przez czysto morfologicznego podstawie (na mielopro-liferativnye, limfoproliferacyjny i tak dalej. N.) jest logicznie bez zarzutu, to jednak nie do zaakceptowania przez lekarza, który w formułowaniu wstępną diagnozę przy łóżku, jest zmuszony opierać się na wynikach badań klinicznych.

Ostra białaczka. Hepatomegalia i splenomegalia nie należą do trwałych objawów ostrej białaczki. Wraz ze wzrostem wątroby i śledziony, krawędź tych narządów jest zwykle łagodna i bezbolesna. Umiarkowany wzrost śledziony występuje częściej w białaczce limfatycznej niż w białaczce szpikowej. Znacznie powiększona śledziona z gęstą zaokrągloną krawędzią u pacjenta z przewagą mieloblastów we krwi jest charakterystyczna dla zaostrzenia przewlekłej białaczki szpikowej. Ostra białaczka rozpoczyna się częściej (około 61% przypadków) jako niedokrwistość spowodowana zahamowaniem erytropoezy. Co istotne, choroba zaczyna się od ostrej infekcji dróg oddechowych, szybko powikłanej dławicą piersiową lub plamicą spowodowaną trombocytopenią. W rzadkich przypadkach ostrej białaczki, począwszy od gorączki, bólu kości i stawów, można pomylić z reumatyzmem. Ból kości i stawów wyjaśniono infiltracji tkanki błony maziowej leukemoid wymienionych chorób można łatwo odróżnić od ostrej białaczki, jak wynika z badań krwi obwodowej lub szpiku kostnego. Charakterystyczną cechą ostrej białaczki są zmiany w liczbie i jakości leukocytów. Liczba białych krwinek może być znacznie zmniejszona lub znacznie zwiększona. W przypadku białaczki szczególnie wyróżnia się pojawienie się komórek blastycznych. W przypadkach skrajnej leukopenii, jakościowy skład leukocytów bada się po odwirowaniu krwi. Bardziej wiarygodne dane uzyskuje się po przekłuciu na wskroś. W przypadku białaczki naciek szpiku kostnego charakteryzuje się komórkami blastycznymi. Ostra białaczka zwykle musi być odróżniona od ostrej niedokrwistości aplastycznej, mononukleozy zakaźnej i reakcji białaczkowej.

Infekcyjna mononukleoza może wystąpić z długotrwałą gorączką, martwicą dławicy piersiowej, powiększeniem wątroby, śledziony i węzłów chłonnych. Początkowe stadia choroby czasami występują z leukopenią, w późniejszych stadiach leukocytoza występuje z nietypowymi limfocytami. W przeciwieństwie do ostrej białaczki monocytoza zakaźna występuje bez niedokrwistości i bez trombocytopenii. Komórki mocy w ostrej białaczce różnią się tym samym typem struktury, z mononukleozą zakaźną, komórki blastyczne nigdy nie są tego samego typu. Zawsze różnią się one od siebie nawzajem swoimi właściwościami. Rozpoznanie mononukleozy zakaźnej potwierdza pozytywna reakcja Paul-Bunnell (aglutynacja heterofilna) w miano co najmniej 1: 224. Bardziej konkretny jest test różnicowej adsorpcji zaproponowany przez Davidsona. Ostateczna diagnoza może być czasem dokonana tylko przez wyniki badania szpiku kostnego.

Reakcja białaczkowa zawsze łączy się z jakąkolwiek inną chorobą, częściej zaraźliwą lub rozwija się w reakcji na przyjmowanie niektórych leków. Jest krótkotrwały. Kiedy nie jest powikłania charakterystyczne dla ostrej białaczki: leikemoidnyn infiltruje w tkankach wątroby udział w procesie bolesnej, śledziona, szpik kostny, węzły chłonne, centralny układ nerwowy. Potężne komórki krwi obwodowej i szpiku kostnego obserwuje się tylko przy ostrej białaczce i nie występują w reakcjach białaczkowych. Wyniki badań szpiku kostnego zwykle pozwalają nam postawić właściwą diagnozę. Pewnej ostrożności należy przestrzegać tylko w przypadku rozsianego gruźlicy i rozsianego histoplazmozy.

Przewlekła białaczka szpikowa. Wątroba z przewlekłą białaczką szpikową jest zwykle zwiększona, ale rzadko osiąga duże rozmiary. Obraz kliniczny jest zdominowany przez powiększoną śledzionę, która jest: gęsta i bezbolesna. Stopniowo rośnie, często zajmuje całą lewą połowę jamy brzusznej. Czasami występuje umiarkowany wzrost węzłów chłonnych. Choroba zaczyna się niedostrzegalnie, a kiedy pacjent najpierw konsultuje się z lekarzem, ma już powiększenie śledziony i powiększenie wątroby. Powiększenie śledziony można wykryć przez przypadek podczas badania pacjenta podczas badania klinicznego lub jakiejkolwiek innej choroby. W późniejszych stadiach choroba czasami zaczyna się od nienormalnej gorączki, bólu w lewym podżebrzuszu, po lewej stronie i lewym ramieniu. Pojawienie się tych bólów wiąże się z zawałami śledziony. Podstawą choroby postępuje w sposób niekontrolowany rozrost białaczka szpiku kostnego wraz z tworzeniem ognisk pozaszpikową hematopoezę i leikemoidnyh infiltruje w różnych narządach. W 70-95% przypadków przewlekłej białaczki szpikowej w analizie cytogenetycznej możliwe jest wykrycie chromosomu Philadelphia. Krew zawsze wykazuje zwiększoną zawartość witaminy B12 i kwasu moczowego. Liczba leukocytów we krwi gwałtownie wzrasta i może osiągnąć 3 • 105 w 1 μl. W rozmazie znaleziono niedojrzałych form granulocytów (Young, mielocytów, niewielką ilość z białaczką i CFU-GEMM), nieznaczny wzrost liczby eozynofili i bazofili. Liczba płytek krwi w rozszerzonym stadium choroby może być zwiększona, w terminalu, co do zasady, zmniejszona. W punkcji szpiku kostnego dochodzi do hiperplazji szpiku. Przejście w fazie końcowej może być określona na podstawie wzrostu wielkości śledziony wyglądu anemię, małopłytkowość plamicy zwiększenie liczby leukocytów zasadochłonnych we krwi, wygląd, jak gdyby nieuzasadnione gorączki. Najbardziej charakterystyczny jest progresywny wzrost liczby blastów we krwi i szpiku kostnym przez kilka miesięcy. Pacjenci umierają na skutek rosnącej anemii, krwotoku, infekcji, często zakażenia grzybiczego.

Mielofibroza zwykle zaczyna się u osób starszych. Objawy kliniczne mogą przez długi czas przypominać chroniczną mielozę. Gorączka, powiększenie śledziony, krwawienie z przewodu pokarmowego i niedokrwistość pojawiają się w późnym stadium choroby. Czasami ci pacjenci mają ostre bóle w kończynach, zakrzepicę żył z powtarzającym się zatorem naczyń płucnych, niewydolność prawej komory z obrzękiem i wodobrzuszem. Podczas nakłucia w okolicy rdzenia, u tych pacjentów czasami można uzyskać tylko kilka komórek. Trepanobiopsia może wykryć główny objaw zespołu - zwłóknienie szpiku kostnego. Śmierć zwykle pochodzi z zakażonej infekcji, zatorowości płucnej, krwotoku lub niewydolności serca. Opisano przypadki rozwoju przewlekłej białaczki szpikowej u tych pacjentów z transformacją blastową.

W prawie każdym przypadku obserwuje się wzrost wątroby i śledziony przewlekła białaczka limfatyczna. Niestety, hepatomegalia i splenomegalia (jak również niedokrwistość) należą do późnych objawów choroby. Przewlekła białaczka limfatyczna debiutuje ze wzrostem węzłów chłonnych lub wzrostem liczby leukocytów. Węzły chłonne szyi są zwykle dotknięte jako pierwsze. Rzadziej choroba zaczyna się od wzrostu węzłów chłonnych śródpiersia. Do zajęcia węzłów chłonnych dołącza się czasem zapalenie gruczołów łzowych i ślinowych (zespół Mikulicha). Liczba leukocytów waha się od 15 • 103 do 4 • 105 w 1 μl. Limfocytozę stwierdza się zwykle na długo przed pojawieniem się pierwszych subiektywnych zaburzeń zdrowia. Szczególnie charakteryzuje się wzrostem liczby małych limfocytów. Rozpoznanie przewlekłej białaczki limfatycznej jest jedną z najłatwiejszych, ponieważ jej główne oznaki (limfadenopatia, limfocytoza) są łatwo wykrywane w zwykłym badaniu pacjenta. Ostateczna diagnoza opiera się na wynikach badania szpiku kostnego, chociaż Leaval i Thorap (1976) uważają, że często nie jest to konieczne.

Termin "białaczkowa retikuloza śródbłonka" poprzednio uznany za dość rzadką postać przewlekłej białaczki limfatycznej - białaczka włochatokomórkowa. Choroba zaczyna się częściej w młodszym wieku niż przewlekła białaczka limfatyczna. Głównym objawem choroby jest powiększenie śledziony oraz obecność we krwi i szpiku kostnym charakterystycznych komórek, które różnią się od limfocytów strukturą chromatyny jądrowej i kosmicznymi wyrostkami cytoplazmy. Leukopenia, w szczególności neutropenia, występuje prawie w każdym przypadku.

Kiedy leukopenia staje się bardzo wyraźna, choroba jest komplikowana przez infekcję. Progresja choroby prowadzi do rozwoju niedokrwistości i trombocytopenii. Bardzo rzadko występuje umiarkowana limfadenopatia. Średnia długość życia wynosi 3-5 lat (po splenektomii). Ostateczna diagnoza opiera się na wykrywaniu w limfatycznych komórkach kwaśnej fosfatazy opornej na kwas winowy.

Makroglobulinemia. W 1944 Waldenstroma opublikował wyniki obserwacji dwóch pacjentów z wątroby, śledziony, węzłów chłonnych i tętniczego monoklonalnego makroglobulinę, które mogą występować od czasu do czasu w różnych formach białaczki gematosarkomah i odporności. Podstawą tej choroby jest niekontrolowana proliferacja limfocytów i komórek plazmatycznych wytwarzających immunoglobuliny typu M. Komórki te przenikają szpiku i znajdują się w trzustce, węzłach chłonnych i w wątrobie. Mężczyźni zazwyczaj są starsi i starczy. Choroba zaczyna się od utraty wagi, do której wkrótce dołącza plamica, a rzadziej zespół Raynauda. Niektórzy autorzy uważają, że napadowa zimna hemoglobinuria jest jednym z wariantów makroglobulinemii. W późniejszych stadiach choroby obserwuje się niedokrwistość, powiększenie wątroby i śledziony.

Diagnostyka

Aby zidentyfikować podstawową chorobę, należy dokładnie przestudiować naturę skarg, historię (w tym historię rodziny) i przeprowadzić szczegółowe badanie przedmiotowe.

Tak, powiększenie wątroby i śledziony w chorobach pierwszej grupy może towarzyszyć ból i uczucie ciężkości w prawym podżebrza, zaburzenia dyspeptyczne, zespół asteniczny, świąd, żółtaczka. W chorobach wątroby, co do zasady, nie są to tak zwane objawy wątroby (teleangiektazje na skórę, ginekomastia, rumień dłoni, język „wątroba”, przykurcz Dupuytrena, palce, jak podudzia, paznokcie w formie okienek czasowych, wypadanie włosów); Charakterystyczne objawy nadciśnienia wrotnego i zespół krwotoczny, wczesnego pojawienia które mogą wskazywać na uszkodzenie żyły wrotnej i jej oddziałów. Gdy endoflebite żył wątroby (choroba Budd-Chiari) obserwowane odpornych wysiękowego śledziony wątroby dominuje. Zakrzepowe zapalenie żyły śledzionowej zwężenia portalu śledziony i żyły śledziony, powiększenie wątroby dominuje z żółtaczką i objawy niewydolności wątroby są nieobecne, czasem proces ten przebiega z gorączką, bólem w lewym górnym kwadrancie, znaki perisplenita rzadko gapersplenizma. Często dochodzi do krwawienia z żylaków rozszerzonych żylaków przełyku i żołądka. Historia może wskazywać na wirusowe zapalenie wątroby lub poprzez kontakt z pacjentami zakaźnych, nadużywanie alkoholu, przyjmowania leków i hepatotoksyczne wskazań ostrych napadów ból brzucha, gorączka lub obecności (zakrzepica żyły śledzionowej lub zakrzepowe zapalenie żył).

W drugiej grupie z hemochromatozą objawy choroby występują u kilku członków rodziny, głównie u mężczyzn. Hepatosplenomegalia połączeniu z przebarwieniami skóry i błon śluzowych, objawów marskości wątroby i cukrzyca, hipogonadyzm; znaki wątrobowe są rzadkie; ciężkie objawy nadciśnienia wrotnego i niewydolności wątroby rozwijają się w fazie końcowej. Gdy gepatotserebralnoy dolegliwości Duchenne'a znak „wątrobowych” przypisuje następnie połączony system nerwowy (hiperkineza, sztywność mięśni, zmniejszenie charakterystyki wywiad itp. Kaiser Fleischer pierścień wokół obrzeża rogówki; oznaczone rodzinną chorobowego Banti zespół Gauchera jest postępującą postać.; obserwowano u pacjentów z bólem kości piszczelowej i kości ramiennej osteolizie, opóźnienia w rozwoju fizycznym i psychicznym, ts.n.s nieracjonalnych;. wystąpienia niedokrwistości hypochromic, hiper. Zespół Plenizm amyloidoza Banti w połączeniu z suchym blady makotoroglossiey „porcelany” skóry, co najmniej - żółtaczkę cholestatyczne przyrodzie (swędzenie, aholichny cal).

Zespół Hepatolyenal w chorobach trzeciej grupy występuje na tle wysokiej temperatury ciała (od podgorączkowych do gorączkowych) i innych objawów zatrucia; Obserwuje się anemię, bóle stawów, bóle mięśni. Częstotliwość ataków, żółtaczka i opryszczka są charakterystyczne dla malarii. Szczególne znaczenie mają dane anamnestyczne (żyjące w stanie endemicznym dla tego obszaru chorobowego, kontakt ze źródłem czynników zakaźnych, obecność pacjenta z gruźlicą dowolnej lokalizacji itp.).

Zespół Gepatilienalny w czwartej grupie chorób, w zależności od choroby podstawowej jest połączona z osłabienia, złe samopoczucie, bladość, żółtaczka lub skóry, zespół krwotocznej gorączki, układowy lub regionalnych węzłów chłonnych, zmiana właściwości erytrocytów i wsp. ostra białaczka śledziony nieco wzrosła. W przewlekłej białaczce szpikowej staje ogromne rozmiary, i poprzedza zwiększenie śledziony wątroby. W przewlekłej białaczce limfatycznej wątroba jest powiększana wcześniej niż śledziona.

Zespół Banti w piątej grupie chorób, wraz z ciężkimi, tachykardii, duszności, zaburzeń rytmu serca, obrzęk obwodowy, gromadzenia się płynu w jamie osierdziowej, jamy opłucnej, wodobrzusze; stwierdza się wady serca, kardiomiopatię, chorobę niedokrwienną serca, powiększenie i zmianę serca, z przewlekłym zapaleniem osierdzia wyrażone objawy przewlekłej żylnej mnogości są połączone z prawidłową lub nieznacznie zmniejszoną wielkością serca.

Ważną rolę w diagnostyce odgrywa dokładne badanie krwi, w tym. biochemiczne, pozwalające ocenić stan czynności wątroby, określić zawartość żelaza w surowicy krwi i inne wskaźniki. Do diagnostyki chorób zakaźnych i pasożytniczych należy stosować zarówno immunologiczne, jak i specjalne, w tym. serologiczne, badania. Badania instrumentalne zwykle zaczynają się od USG wątroby, pęcherzyka żółciowego, śledziony, naczyń brzusznych, wewnątrz- i pozawatrobowych dróg żółciowych i wątroby wykonanych skanów śledziony, tomografia komputerowa. Badania te pozwalają na wyjaśnienie prawdziwych wymiarów wątroby i śledziony, aby różnicować ogniskowe i rozlane choroby wątroby. Jeśli jest to konieczne, przeprowadza się analizę rentgenowską przełyku, żołądka, dwunastnicy, przy użyciu laparoskopii biopsji wątroby i śledziony (co jest szczególnie ważne w diagnostyce chorób akumulacji), badanie punktowe szpiku kostnego, węzłów chłonnych.

Hepatomegalię można wykryć już podczas badania. Powiększona wątroba ma postać formacji podobnej do guza, wypierającej się podczas oddychania w okolicy nadbrzusza lub w prawym podżebrzu. Ogromne znaczenie dla wykrycia hepatomegalii mają dane perkusyjne i palpacyjne.

Biochemiczne testy funkcjonalne wątroby. Służy do oceny stanu czynnościowego wątroby i diagnostyki różnicowej jej uszkodzenia

Bilirubina. Pozwala ocenić wchłanianie, funkcje metaboliczne (koniugację) i wydalanie wątroby; frakcja sprzężona (linia prosta) różni się od nieskoniugowanej analizą biochemiczną.

Aminotransferaza. Aminotransferazy asparaginianowej (AST) i alaninaminotrans-feraza (ALT) - czułych wskaźników integralności komórek wątroby, ich największy wzrost następuje w martwicy komórek wątroby (wirusowe zapalenie wątroby, toksyczne uszkodzenie wątroby, zapaść krążeniowa, ostra niedrożność żyły wątrobowe), czasami, gdy nagle niedrożność dróg żółciowych ( kamień); aktywność aminotransferazy jest słabo skorelowana z ciężkością choroby; mniejsze odchylenia występują w procesach cholestatycznych, marskości i nacieków; AlAT jest bardziej specyficzny dla uszkodzenia wątroby, podczas gdy ASAT występuje w mięśniach szkieletowych; alkoholowe uszkodzenie wątroby prowadzi do niewielkiego zwiększenia ASA w większym stopniu niż ALT.

Dehydrogenaza mleczanowa (LDH). Mniej konkretny wskaźnik integralności komórek wątroby ma niewielką wartość w diagnostyce uszkodzenia wątroby.

Fosfataza alkaliczna (AFP). Wrażliwy wskaźnik cholestazy, niedrożność dróg żółciowych (wzrasta szybciej niż bilirubina w surowicy) i nacieki wątroby; specyficzność jest niska z powodu szerokiego rozprzestrzeniania się w innych tkankach; aktywność AP we krwi jest również wysoka u dzieci, z ciążą i uszkodzeniem kości; specyficzne izoenzymy tkanek można różnicować różnicą termostabilności (enzymy wątrobowe są stabilne w warunkach, gdy aktywność enzymów kostnych gwałtownie spada).

5'-Nukleotydaza (5'-HT). Gdy wpływ na układ wątrobowo-żółciowy, wzrost aktywności enzymu jest podobny do zmian w AP, ale jest bardziej specyficzny dla chorób wątroby; stosowane w celu potwierdzenia pochodzenia wątroby zwiększonej aktywności AP, szczególnie u dzieci, w ciąży, z towarzyszącymi zmianami kostnymi.

y-Glutamylotransferaza (GGTF) koreluje z aktywnością AF w surowicy; jest bardzo czuły w klęsce układu wątrobowo-żółciowego (szczególnie alkoholu), aktywność wzrasta również w przypadku porażenia trzustki, nerek, płuc, serca.

Czas protrombinowy (PT). Wskaźnik aktywności szeregu faktycznych DOWs krzepnięcia krwi (II, VII, IX, X); jego wydłużenie wskazuje na niedobór lub spadek aktywności tych czynników; wszystkie czynniki krzepnięcia krwi, z wyjątkiem VIII, są syntetyzowane w wątrobie, a ich niedobór szybko powstaje z rozległą martwicą wątroby (zapalenie wątroby, zatrucie, marskość); czynniki II, VII, IX, X są aktywne tylko w obecności rozpuszczalnej w tłuszczach witaminy K; wydłużenie PV, gdy wchłanianie tłuszczu różni się od obserwowanego, gdy wątroba ulega szybkiej normalizacji na tle terapii substytucyjnej witaminy K.

Albumina. Obniżenie zawartości w surowicy odzwierciedla zmniejszenie syntezy w wątrobie (przewlekła choroba wątroby lub przedłużony głód) lub nadmierną utratę moczu lub kału; niezbyt czuły wskaźnik ostrej niewydolności wątroby, ponieważ okres półtrwania w surowicy wynosi 2-3 tygodnie; u pacjentów z przewlekłymi chorobami wątroby stopień hipoalbuminemii odpowiada stopie dysfunkcji.

Globuliny. U osób z przewlekłymi chorobami wątroby często obserwuje się umiarkowanie wyrażoną hiperglobulinemię poliklonalną; znaczna hiperglikemia jest charakterystyczna dla autoimmunologicznej postaci przewlekłego aktywnego zapalenia wątroby.

Amoniak. Jego poziom we krwi, zwiększone nieefektywności wątroby, dróg odtruwania i zespolenie wrotno przecieku, jak to się dzieje z piorunującym zapaleniem wątroby, ekspozycja na hepatotoksyczne substancje cięża wrotnej giperten-sion (marskość wątroby); u wielu pacjentów poziom amoniaku we krwi koreluje ze stopniem zespolonej encefalopatii; Asteriks i encefalopatia są ze sobą blisko spokrewnione, ale to nie pozwala nam określić przyczyny zaburzeń metabolicznych (uszkodzenie wątroby, mocznica lub wysoki poziom dwutlenku węgla w organizmie).

Instrumentalne metody badania układu wątrobowo-żółciowego.

Badanie ultrasonograficzne (USG). Szybka, nieinwazyjna metoda badania narządów jamy brzusznej; stosunkowo niedrogi, przenośny sprzęt; interpretacja danych zależy od doświadczenia eksperta; Metoda ta jest szczególnie cenna dla ujawnienia powiększenia dróg żółciowych i kamieni żółciowych (> 95%); mniej wrażliwy na kamienie w przewodzie żółciowym (około 40%); jest najbardziej wrażliwy w wykrywaniu puchliny brzusznej; umiarkowanie - w badaniu formacji wewnątrzwątrobowych daje doskonałe wyniki w diagnostyce różnicowej gęstych i torbielowatych formacji; Przydaje się do wykonywania przezskórnej biopsji punkcików o niejasnym uszkodzeniu wątroby; Ultrasonografia dopplerowska pozwala określić obecność i objętość przepływu krwi w portalu, żyłach wątrobowych i przeciekach portosystemowych; wizualizacja poprawia się wraz z wodobrzuszem i pogarsza się wraz z gazem jelitowym; endoskopowa ultrasonografia jest mniej zależna od gazów jelitowych i pozwala określić głębokość kiełkowania przez guz ściany jelita.

Tomografia komputerowa (CT). Szczególnie skuteczne do określania różnicowanie i przezskórną biopsji tkanki w jamie brzusznej, torbiele, części chłonnych; obraz poprawia się z kontrastem dożylnym lub domięśniowym i pogarsza się w obecności gazu jelitowego; Metoda ta jest mniej czuła od ultradźwięków do wykrywania kamieni żółciowych w kamicy żółciowej; może być stosowany do niektórych rozproszonych zmian w wątrobie (infiltracja tłuszczowa, przeciążenie żelazem).

Rezonans magnetyczny (MRI) najbardziej wrażliwy w diagnostyce uszkodzenia tkanki wątroby i cyst; pozwala odróżnić naczyniaki krwionośne od nowotworów wątroby; bardzo dokładna, nieinwazyjna metoda oceny drożności żył wątrobowych i wrotnych, zaburzenia naczyniowe ze wzrostem guza; Jest przydatny do monitorowania złogów żelaza i miedzi w wątrobie (hemochromatoza, choroba Wilsona).

Skanowanie radionuklidów. Niektóre techniki umożliwiają skanowanie z wysoką czułością oszacowanie wydalania żółci HID (A, PIPIDA, DISIDA) zmian miąższu wątroby (technet koloidalny siarki skanowania wątroby lub śledziony), choroby zapalne i procesów nowotworowych (skanowanie galu); HIDA i inne metody są skuteczne w ocenie drożności dróg żółciowych i wykluczeniu ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego; skanowanie za pomocą koloidów, CT i MRI jest równie czułe w wykrywaniu nowotworów i przerzutów do wątroby; Skanowanie koloidalne można dokładnie określić wielkość śledziony i dokładnego wyznaczania objawów marskości wątroby, nadciśnienie wrotne; Sposób skanowania połączone z wątroby i płuc koloidalnego wrażliwych oceny subdiaphragmatic (nadnercza) ropnia.

Holangiografia. Najbardziej czuła metoda identyfikacji kamieni, guzów w drogach żółciowych, stwardniającego zapalenia dróg żółciowych, cyst wspólnego przewodu żółciowego, przetoki i innych zmian dróg żółciowych. Cholangiografię można wykonać endoskopowo lub przezskórnie (poprzez tkankę wątrobową), pozwala uzyskać próbki żółci i nabłonek dróg żółciowych do badań cytologicznych i kulturowych; pozwala na wprowadzenie cewnika do drenażu żółci, rozszerzanie zwężeń, rozpuszczanie kamieni żółciowych; metoda endoskopowa umożliwia trzymanie zwieracza mankietu Oddi, sfinkterotomię, usunięcie kamienia.

Angiografia. Najdokładniejsza metoda określania ciśnienia w portalu, ocena obecności i kierunku przepływu krwi w portalu i żyłach wątrobowych; jest bardzo wrażliwy na wykrywanie małych zmian naczyniowych i nowotworów wątroby (szczególnie pierwotnego raka); jest "złotym standardem" do odróżniania gę- stych guzów od naczyniaków; najdokładniejszy sposób badania anatomii naczyń, do wytwarzania złożonego chirurgii wątroby i dróg żółciowych (zespolenie wrotno-czcze, przebudowa dróg żółciowych), oraz w celu określenia, czy resekcja guza pochodzące z układu wątrobowo-żółciowego i trzustki.

Metody badania śledziony:

U zdrowej osoby śledziona znajduje się pomiędzy żebrami IX-XI po lewej i nie jest namacalna. Wzrost śledziony jest określany przez perkusję i palpację; podczas gdy rozmiar narządu jest z grubsza ustawiony w stosunku do łuku żebrowego: z niewielkim wzrostem, jego dolna krawędź jest określona w przybliżeniu 5 cm poniżej łuku żebrowego, na znacznym - 20 cm poniżej brzegu żeber; w niektórych przypadkach śledziona może osiągnąć miednicę mniejszą, a nawet 2/3 jamy brzusznej. Powiększona śledziona jest zazwyczaj ruchoma i przesuwa się w kierunku skośnym (z zewnątrz do wewnątrz). Dzięki temu można go odróżnić od powiększonego lewego płata wątroby, który porusza się pionowo, lub guza tego regionu, który z reguły jest nieruchomy. Potwierdzeniem, że wyczuwalna formacja jest śledzioną, może być wykrycie depresji. W celu określenia rozmiaru śledziony, należy mieć na uwadze, że wzrost w organizmie może manifestu przesunięcie jej górny słup, która nie może być wykryta za pomocą badania palpacyjnego. Dlatego nawet niewielki wzrost śledziony musi być potwierdzony przez RTG, USG lub inne metody badania. Ponadto masa wyczuwalny w lewym górnym kwadrancie wykształcenia może być konglomerat węzłów chłonnych, opuchnięcie lewej nerki torbieli okrężnicy lub nowotworu trzustki lub przestrzeni pozaotrzewnowej, co również sprawia, że ​​konieczne jest przeprowadzenie dodatkowych badań.

W szczególności, dzięki przeglądowi fluoroskopii lub radiografii, możliwe jest określenie cienia powiększonej śledziony. Cewka moczowa umożliwia również odróżnienie zmiany śledziony od uszkodzenia nerek. Badania angiograficzne (celiakografia, splenografia, splenoportografia) nie tylko potwierdzają obecność splenomegalii, ale także ujawniają jej przyczyny (np. Blok wątrobowy lub pozawątrobowy). W celu ustalenia wielkości śledziony, a także w celu wyjaśnienia przyczyny (ropień śledziony, torbieli, śledziony sercowego, zakrzepicy lub zwężenie żyłach) umożliwia CT.

Testy serologiczne na obecność autoprzeciwciał. Tak więc, obecność żółtaczki skóry i błon śluzowych, ciemnego moczu, gorączka, niedokrwistość, wysoki poziom bilirubiny w osoczu może wskazywać wewnątrzkomórkowego gipergemoliz (wzmocnionego hemoliza pierwszy rzadko wraz śledziony). Aby wyjaśnić przyczynę hemolizy, przeprowadzono szereg testów serologicznych. Na przykład obecność autoprzeciwciał i pozytywny test Coombs wskazują na nabytą naturę choroby. Testy, które wykrywają wady w strukturze hemoglobiny lub enzymów niedobór erytrocytów, dziedziczny charakter wskazują hemolizę. Po wykryciu zmiany lub leukocytoza limfocytoza leukocytów pozostawione mielocytów podejrzewać białaczka lub białaczkę szpikową. niedobór krwinek wykrywania (dowolny zarodek hematopoezy), ze względu na zwiększoną śledziony oznacza myelograms licząc odpowiedniość dla diagnostyki ostrej białaczki lub zespołu hipersplenizmem (zespół z hipersplenizmem, która jest objawem wielu chorób, co z kolei trzyma głębokie różnicowy są potrzebne badania diagnostyczne). W szpiku kostnym znajdują się komórki Gauchera Leishmania i inne rzeczy, często pozwala na ustalenie przyczyny powiększenia śledziony.

Leczenie

Pierwsza pomoc

W przypadku krwawienia z żylaków przełyku może być konieczna opieka w nagłych wypadkach (patrz ostry krwotok z przewodu pokarmowego.).

Leczenie zachowawcze

Leczenie objawowe jako takie, bez zwiększenia wątroby i śledziony. Leczenie jest zalecane w zależności od choroby podstawowej.

Leczenie chirurgiczne

W niektórych przypadkach wskazane jest usunięcie śledziony


Pokrewne Artykuły Hepatitis